Tibetan
པ་ལས། ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་རྒྱུས་དོན་མེད་ཆུད་གསན་པའི། །ལུས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་མཐའ་གང་དྲན་བྱས་ཏེ། །དེ་རིང་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་ཚོལ་བརྟུལ་ཞུགས་དང་། །བཅས་འདི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་ནི་འདོད་པ་ཆོམས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཅི་འཁོར་བ་འདི་མཐའ་ཡོད་པའམ། འོན་ཏེ་མེད་པ་ཞིག་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་འབད་མི་དགོས་པར་གྲོལ་བ ར་འགྱུར་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་འབད་ཀྱང་མི་གྲོལ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་ཀ་ལྟར་ཡང་འཁོར་བ་བཅད་པའི་ཕྱིར་འབད་པ་དོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བཞག་མི་ནུས་ཏེ། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་ཚང་ན་མཐའ་ཡོད་ལ། མ་ཚང་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་རྐྱེན་ཡང་གཏན་མི་འབྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཉན་པ་པོ་དལ་འབྱོར་ལ་གནས་པ་དང ། མཉན་པར་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པའི་གསུང་དང་། འཆད་པ་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འབྱུང་བ་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བ་ནི་ཨུ་དུམྺ་རའི་མེ་ཏོག་ལྟར་དཀོན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་གཉིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་འདི་ཚོགས་ན་འཁོར་བ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་མཐའ་མེད་པ་མ་ཡིན་ལ། མ་ཚོགས་ན་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་མཐའ་དང་བཅས་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་དངོས་པོ་བཅུ་བཞི་ལས་འཁོར་བ་མཐའ་ལྡན་དང་མཐའ་མེད་དུ་ཞལ་གྱིས་མི་བཞེས་པ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྒྱུ་འདི་ཉིད་ཡིན་ལ། དབུ་མ་རྩ་བར། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ལ། །མཐའ་ཡོད་ཅི་ཞིག་མཐའ་མེད་ཅི། །ཞེས་པ་ལྟར་རྒྱུ་གཞན་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འཁོར་བ་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚང་བ་འདི་ལ་མཁས་པས་སྲིད་པ་ཟད་པའི་ཐབས་ལ་བརྩོན་པར་རིགས་སོ། ། གལ་ཏེ་གསུང་རབ་གནས་པ་དེ་སྲིད་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་དེའི་ལུང་འབོག་པ་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་སྲིད་པ་ཟད་པ་ལ་འབད་དོ་ཞེ་ན། གསུང་རབ་གནས་པ་ན་གཉིས་པོ་ཡོད་ཀྱང་རང་ཉིད་ཉན་པ་པོར་འགྱུར་བ་དཀའ་སྟེ། འདི་ལྟར་མི་རྣམས་ཕལ་མོ་ཆེ་ནི་མ་རིག་པས་ལྡོངས་ཤིང་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཟིན་པས། དེའི་ཕྱོགས་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཅིང་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་རྣམས་ལ་འཇུག་པ་དེས་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཕལ་ཆེར་ངེས་པར་ངན་འགྲོར་འགྲོ་སྟེ། གང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་གནས་པ་དེ་བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་འདི་ནི་གནས་མེད་ཅིང་གོ་སྐབས་མེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་བའོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཅི་སྟེ་ངན་སོང་ནི་དགའ་བའི་གནས་མ་ཡིན་ཡང་བདེ་འགྲོ་ནི་ཉེར་འཚེ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དགའ་བའི་གནས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སྐྱོ་བར་མི་བྱའོ་ཞེ་ན། ངན་སོང་ལྟར་བདེ་འགྲོ་ལའང་སྐྱོ་བར་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་སའི་སྟེང་ན་སྡིག་པ་སྤྱོད་པ་རྣམས་དུས་བྱས་ནས་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་སྨིན་མྱངས་ནས་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་མིར་སྐྱེས་པ་ནའང་སྔར་གྱི་སྡིག་པའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ལྷག་མ་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་མ་ཚང་བ་དང་། དབང་པོ་མ་ཚང་བ་དང་། ཁ་དོག་མི་སྡུག་པ་དང་། དབུལ་བ་ལ་སོགས་པས་ཅོ་འདྲི་ཞིང་རྒུད་པ་ཁོ་ནར་མཐོང་སྟེ། དེས་ན་སྲིད་པའི་ཕྱུགས་གསོད་པའི་བསྲེག་གནས་སམ་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་ས་གཞི་དང་མཚུངས་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་པའི་དམ་པ་རྣམས་ལ་སྣང་ངོ་། །དེས་ན་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་འབར་བའི་རྒུད་པ་འདི་ལ་གནས་བཞིན་དུ་འདི་གཞོམ་པར་མི་བརྩོན་པ་ནི་གཏི་མུག་ཤིན་ཏུ་སྨད་པའི་གནས་སུ་ཟད་དོ། །གལ་ཏེ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྲིད་པ་བསྲེག་པའི་གནས་དང་མཚུངས་པར་མཐོང་ན། ཅིའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་དག་འདི་ལ་མི་སྐྱོ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་གླང་ཆེན་སྨྱོན་པ་ཆང་གིས་མྱོས་པ་ལྟར་སྨྱོ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་སྨྱོ་ཞེ་ན། སྨྱོན་པའི་མཚན་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མ་སྙོམས་པ་ལས་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་འཇུག་པ་རྣལ་མ་གནས་པ་མེད་པ་ལ་སྨྱོན་པར་བརྗོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། སྲིད་པར་གནས་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱང་སྨྱོན་པ་ལས་ཆེས་མི་རིགས་པའི་ཚུལ་མང་པོ་འདོད་ཅིང་རྡོལ་ཐབས་སུ་སྨྲ་ལ། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་གཡོ་བ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་རྣལ་དུ་མི་གནས་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་བུ་སྨྱོན་པ་མ་ཡིན་ཞེས་མཁས་པ་སུ་ཞིག་སྨྲ་བར་འགྱུར་དེའི་ཕྱིར་བསྲེག་གནས་དང་མཚུངས་ཤིང་སྨྱོ་བའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཁས་པས་སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ། ལས་སྤང་བར་གདམས། སྤོང་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། སྤོང་ཚུལ་དངོས་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། འཁོར་བ་དེ་ཡང་ལས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་སྤང་བར་བྱའོ། ། ཇི་ལྟར་ལས་ཟད་པས་འཁོར་བ་སྤངས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། འགྲོ་བ་དང་འཆག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་བསྐྱོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དག་སྤྱོད་ལམ་དེ་ལས་བཟློག་སྟེ། སྡོད་པ་སོགས་ཀྱིས་སྔར་གྱི་འཕེན་
Chinese
如是说，您以欲望的因由，徒劳无益地耗费时间，回忆身体以前的尽头，今天以寻求菩提的苦行和誓言，以此苦行来断绝欲望。如是说。那么，轮回是有边际的吗？还是无边际的呢？如果是前者，则无需努力即可解脱；如果是后者，则努力也无法解脱。如果两者都是，那么因为轮回已被切断，所以努力是无意义的。如果这样说，那么这不能被确定为绝对的，如果智慧的因缘具足，则有边际；如果不具足，则无边际。因缘也不是绝对不发生的，也不是必然发生的。比如，智慧产生的因缘，听法者安住于闲暇，所听之法是宣说真如的言语，说法者是如来，这些出现都非常难得。因为如来出现在世间，如同优昙婆罗花一样稀有。另外两者也依赖于佛陀的出现。因此，如果智慧产生的因缘，这三宝聚集，轮回就会止息，所以不是无边际；如果不聚集，就不会止息，所以也不是有边际。因此，佛陀对十四种未被预言的事物，不承认轮回是有边际和无边际的，总而言之，原因就在于此。《中观根本慧论》中说：“一切事物皆空性，有边无边又何立？”如是说，其他因缘自性空性也不是不存在的。因此，对于轮回止息的因缘具足，智者理应精勤于穷尽有之方法。如果说，只要经文存在，就有善知识和他的传承，因此在来世努力穷尽有，那么，经文存在时，两者都有，但自己成为听法者却很难。比如，大多数人被无明所蒙蔽，被非正士不善知识所控制，完全接受他们的观点，从事杀生等不善业，因此凡夫俗子大多必然会堕入恶趣，因为不善业的
English
As it is said, you waste your time in vain because of the cause of desire, recall the previous end of the body, today with the asceticism and vows of seeking complete enlightenment, cut off desire with this asceticism. So it is said. So, is samsara finite? Or is it infinite? If it is the former, then liberation will occur without effort; if it is the latter, then effort will not lead to liberation. If both are the case, then because samsara has been cut off, effort is meaningless. If you say so, then this cannot be determined as absolute, if the cause of wisdom is complete, then there is an end; if it is not complete, then there is no end. The cause and condition are also not absolutely non-occurring, nor are they necessarily occurring. For example, the cause of the arising of wisdom, the listener abiding in leisure, the Dharma to be heard is the speech that proclaims suchness, the speaker is the Tathagata, these appearances are very rare. Because the Tathagata appears in the world, it is as rare as the Udumbara flower. The other two also depend on the appearance of the Buddha. Therefore, if the cause of the arising of wisdom, these three jewels gather, samsara will cease, so it is not infinite; if they do not gather, it will not cease, so it is not finite either. Therefore, the Buddha does not acknowledge samsara as finite or infinite among the fourteen unpredicted things, in short, the reason lies in this. In the Root Verses on the Middle Way, it is said: "All things are emptiness, what is finite and what is infinite?" As it is said, other causes, emptiness by nature, are also not non-existent. Therefore, for the complete cause and condition of the cessation of samsara, the wise should diligently strive for the means of exhausting existence. If it is said that as long as the scriptures exist, there will be virtuous friends and their transmission, therefore, in the next life, effort is made to exhaust existence, then, when the scriptures exist, both exist, but it is difficult for oneself to become a listener. For example, most people are blinded by ignorance and controlled by non-virtuous, non-holy friends, completely accepting their views and engaging in non-virtuous actions such as killing, therefore, ordinary people mostly inevitably fall into evil destinies, because of non-virtuous actions.
Chinese
经中说，处于善道也无法安身，没有机会。第二，如果说恶趣不是快乐的处所，但善趣远离了损害，所以是快乐的处所。因此，不应该对它感到厌倦。那么，应该像厌恶恶趣一样厌恶善趣。比如，世间作恶之人死后，在地狱等处感受异熟果报，之后以其他次数所感的福德转生为人，但仍然会因为之前罪业的异熟果报的残余而受到折磨，比如肢体不全、感官不全、相貌丑陋、贫穷等等，只能看到衰败。因此，在那些证悟实相的圣者看来，有情世间如同屠宰牲畜的焚烧场或墓地。因此，安住在剧烈燃烧的痛苦衰败之中，却不努力摧毁它，这实在是愚痴至极。如果圣者们将有情世间视为焚烧场，那么，为什么世人不厌倦它呢？因为世人就像疯癫醉酒的大象一样，本性就是疯狂的。为什么一切世人都疯狂呢？因为他们获得了疯狂的特征。比如，如果说因为世间界不平衡，导致心识的真正运行无法安住，所以称之为疯狂。那么，安住在轮回中的凡夫俗子，也想要许多比疯狂更不合理的行为，并且胡言乱语。心识本性就是动摇不定，哪怕一瞬间也无法平静安住。像这样的人，哪位智者会说他不是疯子呢？因此，因为它像焚烧场一样，是疯狂的处所，所以智者应当完全舍弃轮回。第二，劝诫舍弃业。舍弃的理由。以及舍弃的实际方式，共有三个方面。第一，也应当通过阻止一切业的运行来舍弃轮回。那么，如何通过业的止息来舍弃轮回呢？通过行走等行为所引发的痛苦，应当从这些行为中扭转过来，通过安住等方式来阻止之前的推动。
English
It is said in the scriptures that being in the happy realms is also not a place to settle, and there is no opportunity. Secondly, if one says that the lower realms are not places of joy, but the happy realms are free from harm, so they are places of joy. Therefore, one should not be weary of them. Then, one should be as weary of the happy realms as one is of the lower realms. For example, those who commit evil deeds in the world, after dying, experience the results of their actions in hell and other places. Afterwards, they are reborn as humans due to the merit they have accumulated in other lifetimes, but they are still tormented by the remnants of the results of their previous sins, such as incomplete limbs, incomplete senses, ugly appearance, poverty, and so on. One can only see decline. Therefore, in the eyes of those holy beings who have realized the true nature of reality, the world of sentient beings is like a burning ground or a cemetery where animals are slaughtered. Therefore, while dwelling in the midst of the intensely burning suffering and decline, not striving to destroy it is truly the height of ignorance. If the holy beings see the world of sentient beings as a burning ground, then why are worldly people not weary of it? Because worldly people are like mad elephants drunk on alcohol, their nature is to be crazy. Why are all worldly people crazy? Because they have acquired the characteristics of madness. For example, if it is said that because the world is unbalanced, the true functioning of consciousness cannot abide, so it is called madness. Then, ordinary people who dwell in samsara also desire many actions that are even more unreasonable than madness, and they speak nonsense. The nature of the mind is to be constantly moving, and it cannot remain still even for a moment. Who among the wise would say that such a person is not mad? Therefore, because it is like a burning ground and is a place of madness, the wise should completely abandon samsara. Secondly, there are three aspects: advising to abandon karma, the reasons for abandoning it, and the actual way to abandon it. First, one should also abandon samsara by stopping all the workings of karma. So, how does one abandon samsara by stopping karma? The suffering caused by actions such as walking should be reversed from those actions, and the previous momentum should be stopped by means of abiding and so on.