Tibetan
པ་ཡང་དགེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཀུན་སློང་གི་དགེ་མི་དགེའི་དབང་གིས་དགེ་སྡིག་ཏུ་འཇོག་པ་མ་གཏོགས་པར་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་དང་འགྲེང་བ་དང་འཆག་པ་སོགས་རང་གི་ངོ་བོས་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་སོགས་སུ་འགྱུར་བ་མ་མཐོང་བ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་ཀུན་ལ་ཡིད་ནི་དོན་པོ་སྟེ་གཙོ་བོར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེས་འཕངས་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་དགེ་སྡིག་ཏུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ། བྱང་སེམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན། དེས་འགྲོ་དོན་ཇི་ལྟར་བྱ་ཚུལ། དེ་ལ་སྡང་བའི་ཉེས་དམིགས། དེ་ལ་དད་པར་རིགས་པ། ཞར་ལ་སྦྱིན་པའི་བསྔགས་པ། བྱང་སེམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གཞན་བསྟན་པ་དང་དྲུག་གི དང་པོ་ལ། ལས་ཐམས་ཅད་དགེ་ལེགས་སུ་འགྱུར་ཚུལ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་པའི་བསོད་ནམས་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། ལས་ཀུན་ལ་ཡིད་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་བསམ་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་རྣམས་ལ། སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའམ། འོན་ཏེ་སྡིག་སྤྱོད་སོགས་མི་དགེ་བའམ། བཟོ་དང་སྤྱོད་ལམ་སོགས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་གང་རུང་བ་ཐམས་ཅད་འགྲོ་བའི་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དགེ་ལེགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་ཏུ་གཞན་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་དགེ་བའི་སྤྱོད་པ་དགེ་ལེགས་སུ་འགྱུར་ཡང་། མི་དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་སྤྱོད་པ་དགེ་ལེགས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་དག་ཀྱང་དགེ་ལེགས་སུ་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཡིད་དེ་ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་མི་དགེ་བ་ལ་མི་འཇུག་ཅིང་དགེ་བས་འཇུག་ཏུ་རུང་བར་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གཞན་ལ་ཕན་པར་བསམས་ནས་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པར་མི་བྱ་སྟེ། ཐོག་མར་དགེ་བ་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་སེམས་ལ་དབང་མ་ཐོབ་པས་ཁྲོ་བ་སོགས་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་བ་སད་ནས་མཐར་མི་དགེ་བར་འགྱུར་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་རང་གིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བསོད་ནམས་ནི། གང་ནས་བཟུང་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་གཉིས་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའོ། །དང་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་གྲོགས་དང་མི་ལྡན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གྲོགས་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་སའི་བར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་ལ། དེ་དག་དང་ལྡན་པ་ནི་རྣམ་གྲངས་པའམ། བརྡར་བཏགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་བར་ས་བཅུའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་དང་ལྡན་པ་ནི་རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པར་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒྲས་བསྙད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པས་ལྷག་མ་རྣམ་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། བསོད་ནམས་གང་ཞིག་ཉེ་བར་བསགས་པས་གླིང་བཞིའི་དབང་ཕྱུག་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བའི་བསོད་ནམས་དེ་ནི་རེ་ཞིག་ཆེས་མང་ན་ས་སྟེང་གི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་སྒྱུར་པའི་བསོད་ནམས་ལྟ་ཅི་སྨོས། ས་སྟེང་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཉིད་འགྱུར་བའི་བསོད་ནམས་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་བསོད་ནམས་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་ས་བོན་དུ་གནས་པས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་བར་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་རྒྱུར་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་བསོད་ནམས་ནི་དུས་ཉུང་ཟད་ཅིག་སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་གི་མངོན་མཐོའི་བདེ་བའི་རྒྱུར་གནས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གཞན་སེམས་བསྐྱེད་དུ་བཅུག་པའི་བསོད་ནམས་ནི། རང་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བསོད་ནམས་བཤད་ན། གཞན་སེམས་བསྐྱེད་དུ་བཅུག་པའི་བསོད་ནམས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སླད་དུ་དེའི་རིང་བསྲེལ་གྱི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་གསེར་དང་བཻ་ཌཱུཪྱ་ལ་སོགས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་མཆོད་རྟེན་འཕང་དུ་འོག་མིན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ཇི་སྙེད་ཙམ་དུ་མཐོ་བ། རྒྱར་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཚད་དང་ལྡན་པ་འགའ་ཞིག་གིས་བྱས་ཏེ། དེ་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གདུགས་དང་རིན་པོ་ཆེའི་ཐེམ་སྐས་བྲེས་ཤིང་བསྐལ་པའི་བར་དུ་མེ་ཏོག་དང་བདུག་པ་དང་གར་དང་གླུ་
Chinese
而且仅仅是善，因为除了以发心的善与不善来安立善与恶之外，行走、到来、站立、行走等，以其自性变成福德和非福德等，这是没有见过的。因此，对于身语意三门的一切业，意是根本，应当作为主要而修持。因为心的状态如何，由此所引发的三门之业的自性就安立为善与恶。第二，菩萨的功德，如何利益众生，对此生嗔恨的过患，对此生起信心的道理，顺便赞叹布施，显示菩萨的其他功德，共有六个方面。第一，一切业都转为善妙的方式，以及生起菩提心的福德两种。第一，对于一切业，意是主要的，因此，以思惟而获得菩提心自在的菩萨们，三门的行为，无论是布施等善行，还是恶行等不善行，或者工巧和威仪等未作开示的任何行为，一切都转为成为众生增上生和决定胜之因的善妙，因为这一切都是暂时和究竟利益他人的意乐所引发的。如果善行转为善妙，那么不善和未作开示的行为如何转为善妙呢？这些也转为善妙，因为菩萨们的心意可以随意控制，不会陷入不善，而可以随意进入善。普通人不能因为想利益他人而去杀生等，因为即使最初有少许善，但由于没有获得心的自在，嗔恨等烦恼的习气会苏醒，最终可能会变成不善。第二方面分二：第一，自己生起菩提心的福德。从何时起称为菩萨呢？菩提心有两种，即世俗菩提心和胜义菩提心。第一种是具有希求现证菩提之相，不具足布施等六度助伴的
English
Moreover, it is only virtuous, because apart from establishing virtue and vice based on the virtue and non-virtue of motivation, actions such as walking, coming, standing, and moving do not inherently transform into merit and non-merit. Therefore, for all actions of the three doors (body, speech, and mind), the mind is the essence and should be cultivated as the primary focus. Because the nature of the actions of the three doors, propelled by the mind, is established as virtuous or non-virtuous according to the state of the mind. Secondly, the qualities of a Bodhisattva, how they benefit beings, the faults of harboring hatred towards them, the reasons for having faith in them, incidental praise of generosity, and showing other qualities of a Bodhisattva, there are six aspects. Firstly, how all actions transform into goodness, and the merit of generating Bodhicitta, there are two aspects. Firstly, for all actions, the mind is primary, therefore, for those Bodhisattvas who have attained mastery over their minds through thought, all actions of the three doors, whether virtuous actions such as generosity, non-virtuous actions such as evil deeds, or any actions not explicitly stated such as crafts and conduct, all of them transform into goodness, becoming the cause of higher rebirth and definite goodness for beings, because all of these are motivated by the intention to benefit others temporarily and ultimately. If virtuous actions transform into goodness, how do non-virtuous and unstated actions transform into goodness? These also transform into goodness, because Bodhisattvas have the power to control their minds as they wish, not engaging in non-virtue, and being able to engage in virtue at will. Ordinary individuals should not engage in killing and other actions thinking to benefit others, because even if there is some initial virtue, due to not having attained mastery over the mind, the latent tendencies of afflictions such as anger will awaken, and ultimately it may turn into non-virtue. The second aspect has two parts: Firstly, the merit of generating Bodhicitta oneself. From when is one called a Bodhisattva? There are two types of Bodhicitta, conventional and ultimate. The first is characterized by the desire to manifest enlightenment, and lacks the companionship of the six perfections such as generosity.
Chinese
第二是与无二智慧自性到彼岸的助伴相应。其中，第一是从最初业者的地到胜解行地之间，存在于各个凡夫的阶段中。与这些相应的，称为名相或假立的菩萨。第二是从初地极喜地开始，到法云地之间的十地自性。与此相应的，不是名相而是唯一以菩萨之名来称谓的，因此称为胜义菩萨。菩萨们最初发心的福德之差别被揭示，剩余的就能完全了解，因此暂时为了揭示最初发心极喜地的福德差别而宣说：通过积累何种福德，能成为四大洲的自在转轮圣王的福德，如果非常多，那么让地上的一切众生都变成转轮圣王的福德更不用说了。地上的一切众生都变成转轮圣王之福德，比这，菩萨初地极喜地的福德更为超胜。因为这是世间和出世间一切善根生起的种子，所以安住于轮回存在期间，作为随顺一切有情的因；而转轮圣王的福德，仅仅是短暂的时间里，作为某些有情增上生安乐之因而已。第二，使他人发起菩提心的福德：既然已经说了自己发心的福德，那么使他人发起菩提心的福德是怎样的呢？为了佛陀薄伽梵，建造具有其舍利子心要的金和毗琉璃等七宝自性的佛塔，高度如同色究竟天世界一样高，广度具有三千大千世界之量，并且在上面悬挂相应的伞盖和珍宝阶梯，直到劫末都用鲜花、熏香、歌舞
English
Secondly, it is associated with the companion of the non-dual wisdom nature that has reached the other shore. Among these, the first exists in all the states of individual ordinary beings from the stage of the first worker to the stage of aspiration and conduct. Those who possess these are called nominal or designated Bodhisattvas. The second is the nature of the ten bhumis, from the first bhumi, Joyful, up to the Cloud of Dharma. Those who possess this are not nominal but are exclusively referred to by the term Bodhisattva, and are therefore called ultimate Bodhisattvas. Because the distinction of the merit of the first arising of the minds of the Bodhisattvas is shown, the remainder will be completely understood, therefore, for the time being, it is explained in order to show the distinction of the merit of the first arising of the mind, the Joyful: By accumulating what merit does one become a wheel-turning monarch, the master of the four continents? If that merit is very great, then what need is there to mention the merit of transforming all beings on earth into wheel-turning monarchs? The merit of all beings on earth becoming wheel-turning monarchs is far superior to the merit of the first bhumi, the Joyful, of a Bodhisattva. This is because it abides as the seed from which all worldly and transmundane roots of virtue arise, and therefore abides as the cause for following all sentient beings as long as samsara exists; while the merit of a wheel-turning monarch only abides as the cause of the happiness of some sentient beings for a short time. Secondly, the merit of causing others to generate the mind of enlightenment: Since the merit of generating one's own mind has been explained, what is the merit of causing others to generate the mind of enlightenment? For the sake of the Buddha, the Bhagavan, some build stupas made of gold, lapis lazuli, and other jewels of seven kinds, with relics as their essence, as high as the Akanishta world, and as wide as the measure of a great trichiliocosm, and hang corresponding umbrellas and jeweled staircases on them, and offer flowers, incense, and dances and songs until the end of the kalpa.