Tibetan
པས་འབྱུང་བ་ཀུན་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་ཕན་ཚུན་གནོད་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ས་ནི་རླུང་གི་འགྲོས་རྡུག་པར་བྱེད་པ། རླུང་ནི་སའི་ཁམས་འཐོར་བར་བྱེད། ཆུ་ནི་མེའི་ཁམས་ལ་གནོད་པར་བྱེད། མེ་ཡང་ཆུའི་ཁམས་སྐེམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཡིན་ལ། འགལ་བ་རྣམས་ཀྱང་ལུས་གཅིག་ལ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚོགས་པ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་རིགས་སོ། ། གལ་ཏེ་འབྱུང་བ་རྣམས་འགལ་ཡང་དེ་ཕྱིར་བཅོས་སུ་ཡོད་པས་དེ་ལས་བདེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུ་འདི་ན་བ་དང་ཚ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་འཆོས་པའི་རྒྱུ་ཡང་རྟག་ཏུ་ཉེ་བར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། གང་གི་ཚེ་གྲང་བས་ཉེན་པ་ན་དྲོ་བའི་ནུས་པ་ཅན་གྱི་བགོ་བ་དང་བཏིང་བ་ལ་སོགས་ལ་བརྟེན་ལ། ཚ་བས་ཉེན་པ་ནི་བསིལ་བའི་ནུས་པ་ཅན་ཙནྡན་སོགས་ལ་བརྟེན་ནོ། །དེ་བས་ན་གཉེན་པོ་བསྟེན་པས་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་བཅོས་ཏེ་ཆུང་ངུར་སོང་བ་ཙམ་ལ་བདེ་བར་རློམ་པར་ཟད་པས་བརླག་བཞིན་པ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུ་སོང་བ་ཙམ་ནི་བདེ་བའོ་ཞེས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ན་ལྷ་སྦྱིན་བདེ་བར་ཉལ་འདུག་གོ་ཞེས་པ་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མཐོང་བས་བདེ་བ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ལུས་སེམས་ཀྱི་འབད་རྩོལ་མེད་པ ར་ཉལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ས་སྟེང་ན་ཡོད་པ་མིན་ལ། འབད་རྩོལ་ཡང་ལུས་སེམས་སྡུག་བསྔལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཉལ་བ་སོགས་ཀྱི་ལས་བྱེད་བཞིན་པ་བདེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ན་དབང་པོའི་བདེ་བའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་སྡིག་པའི་ལས་སྤྱད་པས་འདིའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ཡུལ་ལ་བརྐམ་པ་རྣམས་ནི་དབང་པོའི་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱི་དོན་དུ་སྡིག་པ་སྤྱད་པས་འདིར་འབད་པ་དང་བཅིང་བ་སོགས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བས་མཁས་པ་བདག་བདེ་བར་འདོད་པས་འཇིག་རྟེན་འདི་དང་གཞན་དུ་བདག་ཉིད་རྟག་ཏུ་སྡིག་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལས་བསྲུང་བར་བྱ་དགོས་པས། དེའི་ཕྱིར་བདེ་བའི་དོན་དུ་སྡིག་པ་སྤྱད་ནས་ངན་འགྲོ་ཡོད་ན་བདེ་བའོ་ཞེས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་རིགས་སོ། ། གལ་ཏེ་འདི་ན་སྐྱེས་བུ་བདེ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་རྟ་དང་གླང་པོ་སོགས་བཞོན་པ་རྣམས་ལ་ཞོན་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ལ་བདེ་བ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། བཞོན་པ་དང་བ
Chinese
因为众要素聚集而生。诸要素之间是互相损害的。比如，地能使风的运行迟缓，风能使地的元素分散。水能损害火的元素，火也能使水的元素干涸。因此，诸要素是互相矛盾的。而这些矛盾的要素聚集在一个身体里，是痛苦的根源，所以说快乐是不合理的。如果说，即使要素互相矛盾，但可以通过治疗来从中获得快乐，那也是不对的。因为人患病、发热等痛苦时，治疗的因素并不总是近在咫尺。当受到寒冷侵袭时，需要依靠具有温暖功能的衣物等；受到炎热侵袭时，则需要依靠具有清凉功能的檀香等。因此，依靠对治来减轻痛苦，仅仅是稍微减轻而已，就自以为是快乐，这完全是颠倒。仅仅是痛苦稍微减轻，就说是快乐，这在任何情况下都是不合理的。如果说，世间有“天授安乐地躺着”之类的说法，所以存在快乐，那也是不对的。因为身体和精神没有努力，像躺卧之类的行为在地上是不存在的。努力也是身体和精神痛苦的根源，所以说正在进行躺卧等行为是快乐，这在任何情况下都是不合理的。如果说，世间为了感官的快乐而造作罪业，因此要承受许多痛苦，所以存在快乐，那也是不对的。因为贪恋外境的人，为了少许的感官快乐而造作罪业，因此今生要遭受劳累和束缚等，来世要遭受地狱等的痛苦。所以，智者想要自己快乐，就必须在今生和来世都保护自己，远离罪恶的痛苦。因此，为了快乐而造作罪业，导致堕入恶趣，还说是快乐，这在任何情况下都是不合理的。如果说，这里追求快乐的人们骑乘马和象等坐骑，他们因此而感到快乐，那也是不对的。因为骑乘和
English
Because all the elements arise from being assembled. The elements are engaged in harming each other. For example, earth makes the movement of wind slow, and wind scatters the element of earth. Water harms the element of fire, and fire also dries up the element of water. Therefore, the elements are mutually contradictory. And when these contradictory elements gather together in one body, they are the cause of suffering, so it is unreasonable to say that there is happiness. If it is said that even though the elements are contradictory, happiness can be obtained from them through treatment, that is also incorrect. Because when a person suffers from illness, fever, and other sufferings, the means of treatment are not always readily available. When threatened by cold, one relies on clothing and bedding that have warming properties; when threatened by heat, one relies on sandalwood and other things that have cooling properties. Therefore, relying on antidotes to alleviate suffering, merely reducing it slightly, and then presuming it to be happiness, is completely upside down. Merely reducing suffering slightly and calling it happiness is unreasonable in any way. If it is said that there is happiness because one sees expressions such as "Devadatta is lying down happily" in the world, that is also incorrect. Because the activity of lying down and so on without physical and mental effort does not exist on earth. Effort is also the cause of physical and mental suffering, so it is unreasonable in any way to say that performing actions such as lying down is happiness. If it is said that in the world, one engages in sinful actions for the sake of sensory pleasure, and therefore one experiences much suffering, so there is happiness, that is also incorrect. Because those who crave objects, engaging in sinful actions for the sake of a little sensory pleasure, will experience toil and bondage in this life, and suffering such as hell in the next. Therefore, the wise, desiring their own happiness, must always protect themselves from the suffering that is the cause of sin in this world and the next. Therefore, it is unreasonable in any way to say that engaging in sin for the sake of happiness, leading to falling into the lower realms, is happiness. If it is said that here, people who seek happiness ride horses and elephants and other mounts, and they feel happy because of that, that is also incorrect. Because riding and
Tibetan
ཟའ་བཏུང་སོགས་བདེ་བའི་རྒྱུར་ཡོད་པ་དེ་དག་ལ་མི་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཡུན་རིང་དུ་བསྟེན་པ་ན་མཐར་སྡུག་བསྔལ་འཕེལ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དང་པོར་བཞོན་པ་སོགས་གང་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུ་ཙམ་ལས་མེད་པ་དེ་ལ་མཐར་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོར་འཕེལ་བ་ག་ལ་ཡོད། དེ་བས་ན་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་འབྱུང་བས་བཞོན་པ་སོགས་ལ་བདེ་བ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་བཅོས་ཀྱི་བདེ་བ་ནི་ཡོད་དེ། དེ་མེད་ན་སྡུག་བསྔལ་མི་འཆོས་པ་ཞིག་ན། ཕྱིར་འཆོས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གསེར་གྱི་སྣོད་དང་སའི་སྣོད་དུ་སྐྱུགས་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་དུ་མཚུངས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཕྱུག་པོ་འགའ་ཞིག་བདག་ཉིད་གསེར་གྱི་སྣོད་དུ་སྐྱུགས་ཤིང་། བྲན་མོ་སའི་སྣོད་དུ་སྐྱུགས་པ་མཐོང་བ་ན། བདག་ཉིད་ནི་དབང་ཐང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ་སྙམ་ན་དགའ་བདེ་བཞིན་དུ་བྱིས་པ་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱང་ཚ་གྲང་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་བཅོས་པ་ཙམ་ལ་བདེ་བར་སེམས་སོ། །གལ་ཏེ་བདེ་བ་ཡོད་དེ། ཕྲག་པའི་ཁུར་ཁྱེར་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་སྤོ་བ་ན་བདེ་བའི་བློ་འབྱུང་བས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཡང་བདེ་བ་མེད་དེ། འདི་ལྟར་གཡས་པས་ཡུན་རིང་དུ་ཁུར་ཁྱེར་བས་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་འཕེལ་བས་སྐྱོ་བ་ན་གཡོན་པར་སྤོ་ལ། དེ་ཡང་དང་པོར་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུ་བརྩམས་པས་སྔར་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཆེར་སྐྱེས་ཤིང་འཕེལ་བ་ལྡོག་པ་ན་བདེ་བའི་བློ་སྐྱེ་བར་ཟད་ཀྱི། དང་པོ་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུ་བརྩམས་པ་ལའང་བདེ་བ་ཅི་ཡོད། འང་ཞེས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་འགགས་པ་ལའང་བདེ་བ་ཅི་ཡོད། གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐུབ་པས་ཀཱཏྱཱའི་བུ་སྐྱེ་བ་ནའང་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་སྐྱེའོ། །འགག་པ་ནའང་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་འགག་གོ་ཞེས་སྐྱེ་འཇིག་དག་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ཀྱང་བདེ་བ་ཤས་ཆེན་པོས་བསྒྲིབས་པས་མི་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་སྡུག་བསྔལ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ཀྱང་བདེ་བས་གཡོགས་པ་ལྟར་དུ་བྱས་པས་མི་མཐོང་བར་འདོད་ན། གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་སྒྲིབ་པར་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ན་ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བསྒྲིབས་པས་མི་མངོན་པར་འགྱུར་ཏེ་བདེ་བ་ཇི་ལྟར་མེད་པ་ཡང་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ལུས་རང་བཞིན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ན་ཉེ་བར་བསྟན་པས་ཅི་བྱ་སྟེ། ཉི་ཚན་
Chinese
饮食等作为安乐之因，但人们的安乐并非恒常存在，因为长期享用这些最终会看到痛苦增加。最初乘坐等只有微小痛苦的事物，最终又怎会增长为巨大痛苦呢？因此，从始至终都只有痛苦产生，所以乘坐等事物没有安乐。如果说有消除痛苦的安乐，如果没有这种安乐，痛苦就无法消除，为了消除痛苦而有安乐吗？就像金器和土器中的呕吐物都同样是痛苦，但为什么一些富人让自己在金器中呕吐，而女仆在土器中呕吐呢？如果认为自己是权势圆满，像感到高兴安乐一样，那么没有学识的孩童也只是认为消除冷热等痛苦就是安乐。如果说有安乐，因为将肩膀上的负担从一边移到另一边时，会产生安乐的想法。但那也没有安乐，像这样，右肩长时间承受负担，痛苦增加而疲惫时，就移到左肩。那也是最初产生微小痛苦，之前的痛苦变得更大，当增长停止时，才产生安乐的想法而已。最初产生微小痛苦时有什么安乐呢？而且，大痛苦停止时又有什么安乐呢？因为如果仔细分析，根本没有丝毫安乐，因此，能仁（释迦牟尼佛）说，迦旃延之子出生时也只有痛苦产生，灭亡时也只有痛苦灭亡，所以生灭都是痛苦，我是这样想的。如果说痛苦本来就有，只是被更大的安乐遮蔽而看不见呢？如果各个凡夫认为痛苦本来就存在，只是被安乐覆盖而看不见，那么，如果连能遮蔽痛苦的安乐都没有，又怎么会被遮蔽而看不见呢？安乐如何不存在也已经说过了。如果身体本来就是痛苦的，那又何必特意指出呢？
English
Things like food and drink are considered sources of happiness, but people's happiness is not always constant, because prolonged indulgence in these things ultimately leads to increased suffering. How can something like riding, which initially has only a small amount of suffering, eventually grow into great suffering? Therefore, from beginning to end, only suffering arises, so there is no happiness in things like riding. If it is said that there is happiness in relieving suffering, and without it, suffering cannot be relieved, is there happiness for the sake of relieving suffering? Just as vomit in a golden vessel and vomit in an earthen vessel are both equally suffering, why do some rich people vomit in golden vessels while maids vomit in earthen vessels? If they think they are in a state of perfect power and feel happy, just like that, children without learning also think that relieving suffering from heat and cold is happiness. If it is said that there is happiness because the thought of happiness arises when shifting a burden from one shoulder to the other, there is no happiness in that either. Like this, when the right shoulder has been carrying the burden for a long time, and the suffering increases and becomes tiring, it is shifted to the left shoulder. That is also just the initial creation of a small amount of suffering, and the thought of happiness arises only when the previous suffering becomes greater and the increase stops. What happiness is there in initially creating a small amount of suffering? And what happiness is there when great suffering stops? Because if you analyze carefully, there is not even a little happiness. Therefore, the Able One (Shakyamuni Buddha) said that when the son of Katyayana is born, only suffering arises, and when he dies, only suffering ceases, so birth and death are suffering. That is what I think. If it is said that suffering exists by its very nature, but it is obscured by a greater amount of happiness and cannot be seen, if individual ordinary beings think that suffering exists by its very nature, but it is covered by happiness and cannot be seen, then if there is not even a little happiness that can obscure suffering, how can it be obscured and invisible? How happiness does not exist has already been explained. If the body is inherently suffering, then what is the point of specifically pointing it out?