Tibetan
ད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟར་ཡང་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། རྩོད་མེད་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན། །དེ་རྣམས་ལ་ནི་ཕྱོགས་ཉིད་མེད། །གང་རྣམས་ལ་ནི་ཕྱོགས་མེད་པ། །དེ་ལ་གཞན་ཕྱོགས་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་དང་བརྩོད་བཟློག་ལས། གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅའ་འགའ་ཡོད། །དེས་ན་ང་ལ་སྐྱོན་འདི་ཡོད། །ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྲིད་བརྗོད་བྲལ་གྱི་ས་མ་རྟོགས་པ་དེ་སྲིད་དུ། དབུ་མ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མའི་དོན་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབུ་མའི་དོན་མ་རྟོགས་བཞིན་དུ། དབུ་མ་པར་ཁས་འ ཆེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མ་རྟོགས་པར་མིའི་ཆོས་བླ་མའི་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ཡང་འཕགས་པའི་ཡུལ་གྱི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་པཎ་ཆེན་ཁ་ཅིག་༼སོགས་༽རང་ཉིད་དབུ་མ་པར་ཁས་འཆེ་བ་དག་ཀྱང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་བྲལ་གྱི་དོན་རྟོགས་པའི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཁྱེན་པ་ལ་མོས་པ་ཐོབ་པ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཡིན་གྱི། རང་གི་དབུ་མའི་དོན་རྟོགས་པས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་ནང་བྱན་ཚུད་པའི་སྐྱེ་བུ་ཆེན་པོ་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ལྟ་བུས་ཀྱང་། དབུ་མའི་དོན་རང་དགར་མ་རྟོགས་པར་རང་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་གྱིས་བཞེད་ཏེ། འཇུག་པའི་རང་འགྲེལ་དུ། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མ་རིག་པའི་ལིང་ཏོག་འཐུག་པོས་བློའི་མིག་མ་ལུས་པར་གཡོགས་པ་བདག་ཅག་གི་ཡུལ་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་གྱི། དྲུག་པ་ལ་སོགས་པ་ས་གོང་མ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔལ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་དྲི་བ་བྱ་བ་མ་ཡིན། ཞེས་སོགས་གསུངས་ཤིང་། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཇི་ལྟར་དེ་ཡི་ཆོས་ཟབ་ཆོས་རྟོགས་པ། །ལུང་དང་གཞན་ཡང་རིགས་པ་ཡིན་པས་ན། །དེ་ལྟར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་གཞུང་ལུགས་ལས། །བླི་ལྟར་གནས་པའི་ལུགས་བཞིན་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་རང་གི་ཟབ་མོ་འབྱེད་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞན་དྲིང་ལ་ལྟོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བླི་སྲིད་རང་རྒྱུད་ལ་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འཆིང་བ་དང་ལྡན་པ་དེ་སྲིད་དུ་བརྗོད་བྲལ་ཟབ་མོ་དབུ་མའི་ཚུལ་ལ་མོས་པ་ཙམ་བྱ་བར་རིགས་ཀྱིས། རང་གི་དོན་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་ཁས་འཆེས་པའམ། དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལྷུར་ཇངས་ན་ཉམས་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་སྨྲས་པ། འདབ་བཟང་རྒྱལ་པོ་མཁའ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ། །བྱ་བྲན་རྣམས་ཀྱི་མོས་པ་ཙམ་
Chinese
因此之故。如是《六十正理论》中说： “无诤大性者，于彼等无方，于何等无方，彼岂有他方？”又《辩破论》中说：“若我有些许誓言，则我有些许过失，我无有誓言故，我唯是无过。”如是所说。因此，乃至未证得离言之地，彼非中观师，因未证得中观之义故。于未证得中观之义时，凡自诩为中观师者，乃未证得增上慢，将成为妄语人法之士。又有圣地之一些异生凡夫大班智达（等），彼等自诩为中观师者，乃仅由信解龙树等证得离言之义之圣者们之智慧而来，并非由自己证得中观之义而来，如精通佛陀与龙树之意之大士，如吉祥月称者，亦亲口承认自己未自主证得中观之义，于《入中论自释》中说：“彼之自性，为无明之厚翳所遍覆之智慧之眼，非为我等之境，乃为安住于第六地等之上地之菩萨们之境，是故，不应向我等提问。”等等。又于彼论中说：“如何彼之甚深法，以经教与余理性能证悟，如是圣者龙树之论典中，当如实宣说安住之理。”是故，自己开显甚深之法，乃依赖于龙树之故。因此，乃至自相续为实执之束缚所缚之时，唯应对离言甚深之中观之理生起信解，若自诩为已证得彼义，或放纵于已证得彼义之瑜伽士们之行境中，则将获得极大之衰损。此处说： 鹫王翱翔于空中，麻雀等唯有信解。
English
Therefore. As it is said in the Sixty Stanzas of Reasoning: "Those who have the nature of great non-contention, they have no side; those who have no side, how can they have another side?" And in the Refutation of Debate: "If I have some vows, then I have some faults; since I have no vows, I am only faultless." Thus it is said. Therefore, as long as one has not realized the state beyond words, one is not a Madhyamika, because one has not realized the meaning of Madhyamika. While not realizing the meaning of Madhyamika, whoever claims to be a Madhyamika will become a liar who speaks of human dharma as supreme, without realizing arrogance. Furthermore, some ordinary great scholars of the noble land (etc.) who claim to be Madhyamikas only have faith in the wisdom of the noble ones, such as Nagarjuna, who have realized the meaning beyond words, but not because they have realized the meaning of Madhyamika themselves. Even great beings like glorious Chandrakirti, who were well-versed in the intentions of the Buddha and Nagarjuna, admitted that they had not independently realized the meaning of Madhyamika. In his own commentary on the Entering the Middle Way, he said: "Its own nature, with the eye of wisdom completely covered by the thick darkness of ignorance, is not accessible to our realm, but is the realm of the bodhisattvas who abide on the higher grounds, such as the sixth. Therefore, it is not appropriate to ask us about it." And again in the same text: "How that profound dharma is realized, through scripture and other reasoning, thus, in the treatises of the noble Nagarjuna, one should explain the way of abiding as it is." Therefore, revealing one's own profound dharma depends on Nagarjuna. Therefore, as long as one's own mind is bound by the fetters of attachment to inherent existence, one should only generate faith in the profound Madhyamika teachings that are beyond words. If one claims to have realized that meaning, or indulges in the conduct of yogis who have realized that meaning, one will incur great degeneration. Here it is said: When the Garuda King flies in the sky, sparrows etc. only have faith.