Tibetan
བདེན་གཉིས་གནད་ཀྱི་ཟླ་ཟེར། བདེན་གཉིས་གནད་ཀྱི་ཟླ་ཟེར། བདེན་གཉིས་གནད་ཀྱི་ཟླ་ཟེར་བཞུགས། ། དོན་གཉིས་ཕུན་ཚོགས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། །གང་ཞིག་གང་གི་ཆགས་བྲལ་དམ་པའི་ཆོས། །ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པ་འཕགས་པའི་ཚོགས། །བསླུ་མེད་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །མཁྱེན་པའི་ཟེར་གྱིས་མཐར་ལྟའི་མུན་པ་འཇོམས། །ཐུགས་རྗེའི་འོད་སྟོང་གདུལ་བྱའི་གླིང་ལ་འ བབ། །ཐུབ་པས་ལུང་བསྟན་འཛམ་གླིང་རྒྱན་གྱི་གཙོ། །སྨྲ་བའི་དམ་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག །ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པས་གཞན་ལས་མ་གསན་པར། །བདེན་པ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་སྟོན་པར་མཛད། །གང་ཞིག་ཀུན་རྫོབ་དེ་བཞིན་དོན་དམ་སྟེ། །བདེན་པ་གསུམ་པ་ནམ་ཡང་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། །དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གདུལ་བྱ་དབང་པོ་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་གསུམ་ལ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཇི་སྙེད་ཅིག་བསྐོར་བ་དེ་དག་གི་བརྗོད་བྱ་ནི། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ལས་མི་གདའོ། །གལ་ཏེ་བཀའ་དང་པོ་ནི་བདེན་པ་བཞི་ལས་བརྩམས་ཤིང་ཐ་མ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ལས་བརྩམས་ཏེ་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་བཀའི་བརྗོད་བྱ་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ངེས་ཤེ་ན། དེ་སྐད་བརྗོད་པ་ནི་བདེན་མོད། འོན་ཀྱང་ཉེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་བཞི་ལས་སྡུག་ཀུན་དང་ལམ་བདེན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ལ། འགོག་པའི་བདེན་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་པ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ལའང་། ཀུན་གཏགས་གཞན་དབང་ནི་བདེན་པ་དང་པོ་ཡིན་ལ། ཡོངས་གྲུབ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཅི་སྟེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་པར་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྣམ་རིག་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་དག་ཡོངས་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པ་ཡིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྨྲ་བ་དག་ནི་དེ་ལྟར་མི་འདོད་དེ། དེ་བས་ན་བདེན་པ་འདི་གཉིས་ནི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཁས་པ་དག་གིས་འདི་དག་གི་རང་བཞིན་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རྟོགས་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་མ་བརྟེན་པར་འགའ་ཡང་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་བཀྲི་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཡང་དབུ
Chinese
真二谛要义之月光。 真二谛要义之月光。 真二谛要义之月光在。 具足二利圆满之佛陀，以及何者离何者贪之神圣之法，如何如量知晓之圣者之众，于不欺之三宝敬礼。 以智慧之光摧毁边见之黑暗，以慈悲之万道光芒降临于所化之洲，能仁所授记之赡洲庄严之主，语自在之圣者龙树愿胜。 如经部所说：世间知者不由他闻，以这二谛而宣说，何者世俗如是胜义谛，第三谛何时也不存在。 如是说，圣者龙树足也说：诸佛所说法，真实依于二谛，世间世俗谛，及胜义谛。 如是，如来对所化有情上中下三根器，所转法轮之所诠，无有超过世俗谛与胜义谛二者。 若最初之教是依四谛而说，最后之教是依三自性而说，怎能确定佛经之所诠是二谛呢？ 如是说诚然，然无过失，四谛中苦集与道谛是世俗谛，灭谛是胜义谛，三自性中遍计所执与依他起是第一谛，圆成实是胜义谛之故。 若说不错乱之圆成实不应是胜义谛，此是唯识宗所许之圆成实，然无自性宗不如此许，因此这二谛是一切经论之所诠之主，因此智者当分析此二者之自性。 其中，世俗谛是通达胜义谛之方便，不依名言之谛，则不能引导任何众生至真实义。
English
The Moonlight of the Essential Points of the Two Truths. The Moonlight of the Essential Points of the Two Truths. The Moonlight of the Essential Points of the Two Truths is present. The Buddha who has perfected the two benefits, and the sacred Dharma that is free from attachment to what and from what, the assembly of noble ones who know how and how much, I prostrate to the infallible Three Jewels. May the light of wisdom destroy the darkness of extreme views, may the myriad rays of compassion descend upon the continent of those to be tamed, may the lord of the ornament of Jambudvipa, prophesied by the Thuba, the holy speaker Nagarjuna, be victorious. As it is said in the sutras: The knower of the world, without hearing from others, teaches these two truths. That which is conventional is thus the ultimate truth, and a third truth never exists. Thus it is said, and the venerable Nagarjuna also said: The Dharma taught by the Buddhas relies truly on two truths: the truth of worldly convention and the truth of ultimate meaning. Thus, the subject matter of the Dharma wheels turned by the Thus-Gone One for the three types of beings, superior, intermediate, and inferior, does not exist apart from the two truths, conventional and ultimate. If the first teaching was based on the four truths and the last was based on the three natures, how can it be certain that the subject matter of the teachings is the two truths? It is true that it is said thus, but there is no fault, because among the four truths, the truths of suffering, origin, and path are conventional truths, and the truth of cessation is the ultimate truth, and also among the three natures, the imputed and the dependent are the first truth, and the thoroughly established is the ultimate truth. If it is said that the non-erroneous thoroughly established should not be the ultimate truth, this is what those who speak of mind-only accept as the thoroughly established, but those who speak of no self-nature do not accept it thus. Therefore, these two truths are the main subject matter of all the scriptures, and therefore, the wise should analyze the nature of these two. Among them, the conventional truth is the means to realize the ultimate truth, because without relying on the truth of terminology, one cannot lead anyone to the true meaning.
Tibetan
་མ་རྩ་བར། ཐ་སྙད་ལ་ནི་མ་བརྟེན་པ། །དམ་པའི་དོན་ནི་རྟོགས་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐོག་མར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས། གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་རི་རབ་དང་། རྒྱ་མཚོ་དང་གླིང་བཞི་ལ་སོགས་པ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྣམ་གཞག་དང་། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྣམ་གཞག་རྣམས་མཛད་པ་ནི། གདུལ་བྱ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རང་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡིད་ཆེས་སུ་བཞུགས་པའི་ཐབས་དམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་ནང་གི་རྣམ་གཞག་ཀུན་འཇིག་རྟེན་རང་གི་སྣང་བ་དང་མཐུན་པར་བྱས་པ་འདི་ནི། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ། ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ། ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་སྒྲིབ་པ་མི་མངའ་བའི་སྤྱན་དང་ལྡན་པའོ། །ཞེས་བྱ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡིད་ཆེས་པ་ན། རང་གིས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་ཆོས་ལ་མི་མཐུན་པ་མེད་པར་གུས་པས་འཇུག་ཅིང་། ཞུགས་པ་ལས་ཀྱང་རང་གི་སྐལ་བ་དང་འཚམ་པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་པས། གསུང་རབ་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་གྱི་ཕལ་པ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྟོགས་པ་ལས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཐར་པ་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་གསལ་བར་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ། དབང་ཕྱུག་དང་། ཁྱབ་འཇུག་ལ་སོགས་པ་སྨྲ་བ་པོ་གཞན་དག་ལས་ཤིན་ཏུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་སྨྲ་བའི་དམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་མི་ཤེས་པའི་རབ་རིབ་དང་ལྡན་པས་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྨྲ་བའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དབུ་མའི་རྩ་བར། གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་། །འགག་པ་མེད་པ་སྐྱེ་མེད་པ། །ཆད་པ་མེད་པ་རྟག་མེད་པ། །འོང་བ་མེད་པ་འགྲོ་མེད་པ། །ཐ་དད་དོན་མིན་དོན་གཅིག་མིན། །སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་ཞི་སྟོན་པ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྨྲ་རྣམས་ཀྱི། །དམ་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཟབ་མོ་གསལ་བ་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྨྲ་བའི་དམ་པར་བསྟོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་རྣམས་ཀྱང་དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོན་པ་
Chinese
在根本（论）中说：不依赖名言，就不能证悟胜义谛。因此，世尊最初依赖世俗谛，为所化众生宣说须弥山、大海和四大部洲等外器世界的建立，以及蕴、界、处等内有情世界的建立，这是为了让所化众生对如来自己生起一切智智的胜妙方便。因为内外一切建立都与世间自身的显现相符，所以（他们）会领悟到（佛陀）是具有一切智、一切见，对一切所知都没有障碍的慧眼者。如此对一切智生起信心后，就会恭敬地进入自己所宣说的没有矛盾的佛法中，并且从进入佛法中获得与自己根器相应的菩提。因此，世俗谛是如来为了让所化众生证悟真如而宣说的方便，不是经论所诠释的主要内容，而是次要内容。而胜义谛是所诠释的主要内容，因为证悟胜义谛，所化众生才能获得解脱和一切智的果位。并且，唯有如来才能清晰地揭示真如之义，因此如来是胜过自在天、遍入天等其他论师的最殊胜的宣说者，因为他们具有无知的翳障，没有宣说事物真如的能力。如是，在《中观根本慧论》中说：以何因缘有，能生诸生法，是无生无灭，不断亦不常，不来亦不去，不一亦不异，能灭诸戏论，佛为说法王，我稽首礼彼。如来以清晰地揭示甚深的缘起性空的真如之义而受到赞颂，成为宣说者中的殊胜者。如来的经典也是通过清晰地揭示胜义谛的真如之义来教导的。
English
It is said in the root (text): Without relying on conventions, one cannot realize the ultimate truth. Therefore, the Bhagavan initially relied on the conventional truth to teach sentient beings about the arrangement of the external world, such as Mount Meru, the ocean, and the four continents, as well as the arrangement of the internal world of beings, such as the aggregates, elements, and sense bases. This is an excellent method for sentient beings to develop faith in the Tathagata as the all-knowing one. Because all internal and external arrangements are consistent with the world's own appearances, they will understand that (the Buddha) possesses the all-knowing, all-seeing eye that has no obscurations regarding all objects of knowledge. Having thus developed faith in the all-knowing, they will respectfully enter the Dharma that he has taught without contradiction, and from entering the Dharma, they will attain enlightenment that is appropriate to their own capacity. Therefore, the conventional truth is merely a means taught by the Tathagata for sentient beings to realize suchness, and it is not the main subject of the scriptures, but a secondary one. The ultimate truth, however, is the main subject, because by realizing it, sentient beings will attain liberation and the state of omniscience. Furthermore, it is only the Tathagata who clearly reveals the meaning of suchness, and therefore the Tathagata is the most excellent of speakers, surpassing other teachers such as Ishvara and Vishnu, because they possess the haze of ignorance and lack the ability to speak of the suchness of things. Thus, in the Root Verses on the Middle Way, it is said: 'Whatever arises dependently, is without cessation, without origination, without annihilation, without permanence, without coming, without going, without distinction, without identity, and is free from conceptual constructs. To the Buddha, the king of Dharma, who teaches the pacification of all elaborations, I prostrate.' The Tathagata is praised as the supreme speaker for clearly revealing the profound suchness of dependent origination. The scriptures of the Tathagata also teach by clearly revealing the suchness of the ultimate truth.