Tibetan
གཞན་གྱི་གསུང་རབ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གང་ཟག་ཕུང་པོ་སྨྲ་བ་ཡི། །འཇིག་རྟེན་གྲངས་ཅན་འུག་ཕྲུག་དང་། །གོས་མེད་ཅན་ལས་གལ་ཏེ་ཞིག །ཡོད་མེད་འདས་པ་སྨྲ་ན་དྲིས། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །བསྟན་པ་འཆི་མེད་ཡོད་མེད་ལས། །འདས་པ་ཟབ་མོ་ཞེས་བསྟན་པ། །ཆོས་ཀྱི་ཁུད་པ་ཡིན་ཞེས་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་ཀུན་ཀྱང་མཐར་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་འབབ་ཅིང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གཞོལ་བ་འབབ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་སྟོང་ཕྲག་ཏུ། །ང་ཡིས་མདོ་རྣམས་གང་གསུངས་པ། །ཡི་གེ་ཐ་དད་དོན་གཅིག་སྟེ། །ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་པར་ནུས་མ་ཡིན། །དངོས་པོ་ག ཅིག་ནི་བསམ་བྱས་ན། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་འགྱུར་ཏེ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཆོས་མང་པོ། །ཇི་སྙེད་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་རྣམས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་བདག་མེད་ཡིན། །མི་གང་དོན་ལ་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །གནས་འདི་ཉིད་ལ་བསླབ་བྱས་ན། །སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་རྙེད་མི་དཀའ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དངོས་སུ་སྟོན་པའི་མདོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཞེས་བྱ་སྟེ། གདུལ་བྱ་རྣམས་དམ་པའི་དོན་ལ་བཀྲི་བའི་ཐབས་ཙམ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐབས་ལས་བྱུང་བ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དངོས་སུ་སྟོན་པའི་མདོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་སྟེ་འདིའི་བརྗོད་བྱ་རྣམས་གཞན་དུ་བྱ་བར་མི་ནུས་པ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་འདི་ནི་བརྗོད་བྱའི་སྒོ་ནས་དྲངས་ངེས་སུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། ། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ལ་ཚད་མས་གནོད་པ་མེད་པ་ནི་ངེས་དོན་ཡིན་ལ། དེ་ལ་གནོད་པ་དང་བཅས་པ་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་དོན་ལ་བྱིས་པའི་ཚད་མའི་གནོད་པ་དང་བཅས་པ་དང་། གནོད་པ་མེད་པ་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་ལྟོས་པའི་དྲང་ངེས་ཞེས་བྱ་ལ། འཕགས་པའི་ཚད་མས་གནོད་པ་དང་། མི་གནོད་པ་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ལྟོས་པའི་དྲང་ངེས་ཞེས་བྱའོ། །ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་ལ་ལྟོས་པའི་དྲང་ངེས་ནི་གདུལ་བྱ་མ་སྨིན་པ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་ནི་དྲང་དོན་ཡིན་ལ། སྨིན་པ་རྣམས་གྲོལ་བར་བྱ་བ་དང་གྲོལ་བ་རྣམས་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དབྱེ་སྒོ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ན། བཀའ་དང་པོ་དང་
Chinese
比其他经论更为殊胜，如是说：若有人说人蕴，世间数论及枭子，裸体外道若有异，有无断灭说者问。是故诸佛所说法，不死有无皆超脱，甚深之法如是说，是为正法之精要。如是说。因此，如来的一切经论最终都归于如是性，并趋向于如是性。如经中所说：于千世界中，我所说诸经，字异义则一，不能尽宣说。若思一事物，彼等皆成修，诸佛之多法，如是所开示，诸法皆无我，智者若学此，不难得佛法。如是说。因此，凡是作为方便而直接宣说世俗谛的经典，称为不了义，因为这仅仅是引导所化众生趋向胜义谛的一种方便。凡是从方便中产生而直接宣说胜义谛的经典，称为了义，因为此处的所诠无法改变，是绝对确定的。此理是从所诠的角度区分了不了义和了义。若从能诠的角度区分，则与字面意义相符且不被量所妨害的是了义，而与字面意义相符但被妨害者称为不了义。其中，字面意义被孩童之量所妨害和不被妨害者，依次称为依于世俗谛的不了义和了义。被圣者之量所妨害和不被妨害者，依次称为依于胜义谛的不了义和了义。依于所化众生的不了义和了义是，为了使未成熟的所化众生成熟而宣说的，是不了义；为了使已成熟者解脱，以及使已解脱者达到究竟而宣说的，是了义。若依第一种区分方式，则初转法轮和
English
It is more excellent than other scriptures, as it is said: If someone speaks of the aggregates of persons, the Samkhya and Uluka in the world, and the naked ascetics, if there is a difference, ask those who speak of existence, non-existence, and cessation. Therefore, the teachings of the Buddhas are beyond immortality, existence, and non-existence. Such profound Dharma is said to be the essence of the Dharma. It is said. Therefore, all the scriptures of the Tathagatas ultimately lead to suchness and tend towards suchness. As it is said in the sutras: In thousands of world realms, whatever sutras I have spoken, the letters are different but the meaning is the same, and it cannot be fully proclaimed. If one contemplates one thing, all of them will become meditation. The many Dharmas of all the Buddhas, as they are taught, all Dharmas are without self. If wise people study this, it is not difficult to attain the Buddhadharma. It is said. Therefore, whatever sutras directly teach the conventional truth as a means are called provisional meaning, because it is only a means to lead sentient beings to the ultimate truth. Whatever sutras arise from means and directly teach the ultimate truth are called definitive meaning, because what is expressed here cannot be changed and is absolutely certain. This principle distinguishes between provisional and definitive meaning from the perspective of what is expressed. If we distinguish from the perspective of what expresses, then what is in accordance with the literal meaning and is not harmed by valid cognition is definitive meaning, while what is in accordance with the literal meaning but is harmed is called provisional meaning. Among them, what is harmed and not harmed by the valid cognition of children in the literal meaning are called provisional and definitive, respectively, depending on the conventional truth. What is harmed and not harmed by the valid cognition of the noble ones are called provisional and definitive, respectively, depending on the ultimate truth. The provisional and definitive meanings depending on the sentient beings to be tamed are that what is taught to ripen the immature sentient beings is provisional meaning; what is taught to liberate those who are mature and to bring those who are liberated to the ultimate end is definitive meaning. According to the first way of distinguishing, the first turning of the wheel of Dharma and
Tibetan
ཐ་མ་གཉིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་བསྟན་པས་དྲང་དོན་ཡིན་ལ། བར་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་བསྟན་པས་ངེས་དོན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། སྟོང་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པས་བསྟན་པ་ལྟར། །ངེས་དོན་མདོ་སྡེ་དག་གི་བྱེ་བྲག་ཤེས། །གང་ལས་སེམས་ཅན་གང་ཟག་སྐྱེས་བུ་བསྟན། །ཆོས་དེ་ཐམས་ཅད་དྲང་བའི་དོན་དུ་ཤེས། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དབྱེ་སྒོ་གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་བཀའ་དང་པོ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ངེས་དོན་ཡིན་ཏེ། འདིའི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ལ་བྱིས་པའི་ཚད་མས་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བར་པ་ནི་དྲང་དོན་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་འདིའི་བསྟན་བྱ་སྟོང་ཉིད་སྐྱེ་མེད་སོགས་བསྟན་པའི་ཚད་མ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་མ་ཡང་དྲང་དོན་གཙོ་ཆེ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ཤས་ཆུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་བཀའ་དང་པོ་དང་ཐ་མའི་ཅི་རིགས་པ་དག་གི་དངོས་བསྟན་གྱི་དོན་དམ་ལ་འཕགས་པའི་རྣམ་པ་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ལྟོས་པའི་དྲང་དོན་ཡིན་ལ། བར་པའི་དངོས་བསྟན་སྐྱེ་མེད་སོགས་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཟིགས་པ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ངེས་དོན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དབྱེ་སྒོ་གསུམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་དང་པོ་ནི་མ་སྨིན་པ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་ུབསྟན་པའི་ཕྱིར་དྲང་དོན་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་བར་པ་ནི་སྨིན་པ་རྣམས་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་ུ བསྟན་གྱི་ཐ་མ་ནི་གྲོལ་བ་རྣམས་ཐེག་པ་ཆེན་པོས་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་བསྟན་པས་ཐ་མ་གཉིས་ངེས་དོན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་ནོར་བུ་མཁན་མཁས་པ་ནོར་བུ་སྦྱོང་བའི་ཚུལ་ལེགས་པར་ཤེས་པ་དེ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ལས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བླངས་ཏེ་ལན་ཚྭའི་ཆུ་རྣོན་པོས་སྦངས་ནས་སྐྲའི་རེ་བས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བས་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་འོག་ཏུ་ཟས་ཀྱི་ཁུ་བ་རྣོན་པོས་སྦངས་ནས་བལ་གྱི་ལྭ་བས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བས་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་བརྩོན་པ་འདོར་བ་མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་འོག་ཏུ་སྨན་ཆེན་པོའི་ཁུ་བས་སྦངས་ནས་རས་སྲབ་མོས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བས་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །ཡོངས་སུ་སྦྱངས་ཤིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ནི་བཻཌཱུཪྱའི་རིགས་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡ
Chinese
最后两个是从世俗谛出发而宣说的，因此是不了义；中间的是从空性胜义谛出发而宣说的，因此是了义。如《三摩地王经》中所说：“如来所说空性法，应知为了义经差别。若说众生人及士夫等，一切法应知为了义。” 如果从第二种分类的角度来看，最初的佛语是相对于名言谛的了义，因为它的字面意义没有被凡夫的量所损害。中间的佛语纯粹是不了义，因为它的所诠释的空性、无生等与正量相违背。最后的佛语也是不了义为主，因为它的字面意义较少。此外，最初和最后的佛语的字面意义，由于被圣者的无分别智慧的量所损害，因此是相对于胜义谛的不了义。而中间的佛语所诠释的无生等，与圣者的见解相符，因此纯粹是了义。 如果从第三种分类的角度来看，最初的佛语是为了使未成熟者成熟而宣说的，因此纯粹是不了义；中间的佛语是为了使成熟者解脱而宣说的；最后的佛语是为了使解脱者以大乘达到究竟而宣说的，因此最后两个纯粹是了义。如《陀罗尼自在王经》中所说：“善男子，譬如善于磨治宝珠的宝珠匠人，从宝珠的种类中取出尚未完全清净的宝珠，用淡盐水浸泡，然后用头发的细度来磨治，从而进行磨治。但仅凭这些并不放弃努力，之后再用浓厚的食物汁液浸泡，然后用羊毛的衣服来磨治，从而进行磨治。仅凭这些也不放弃努力，之后再用大药的汁液浸泡，然后用薄纱来磨治，从而进行磨治。完全磨治干净且没有污垢的，就被称为毗琉璃的大种类。善男子，同样地，如来
English
The latter two are taught based on the conventional truth, so they are provisional (drang don). The middle one is taught based on the ultimate truth of emptiness, so it is definitive (nges don). As it is said in the Samadhiraja Sutra: "As the emptiness is taught by the Sugata, one should know the distinctions of the definitive sutras. Whatever teaches beings, persons, and individuals, all those teachings should be known as provisional." If considered from the perspective of the second distinction, the first teaching is definitive in relation to the conventional truth, because its literal meaning is not contradicted by the valid cognition of ordinary beings. The middle teaching is solely provisional, because what it teaches—emptiness, non-origination, etc.—contradicts valid cognition. The final teaching is also predominantly provisional, because its literal meaning is less significant. Furthermore, the directly stated ultimate meaning of the first and last teachings is provisional in relation to the ultimate truth, because it is contradicted by the valid cognition of the noble ones' non-conceptual wisdom. The directly stated meaning of the middle teaching—non-origination, etc.—is in accordance with the vision of the noble ones, so it is solely definitive. If considered from the perspective of the third distinction, the first teaching is solely provisional because it is taught for the purpose of maturing those who are immature. The middle teaching is taught for the purpose of liberating those who are mature, and the final teaching is taught for the purpose of bringing those who are liberated to complete fulfillment through the Great Vehicle. Therefore, the latter two are solely definitive. As it is said in the Dharani Lord King Sutra: "Son of good family, it is like this: a skilled gem cutter who knows well how to refine gems takes a precious gem that is not completely pure from the category of precious gems, soaks it in mild salt water, and then refines it by polishing it with a strand of hair. But he does not abandon his effort with just that. After that, he soaks it in thick food juice and refines it by polishing it with a woolen cloth. He does not abandon his effort with just that either. After that, he soaks it in the juice of great medicine and refines it by polishing it with thin gauze. One that is completely refined and free from impurities is called a great category of beryl. Son of good family, likewise, the Tathagata