Tibetan
ཤིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། སྐྱེ་མེད་ཞེས་དང་སྟོང་ཞེས་དང་། །བདག་མེད་ཅེས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད། །དམན་པའི་བདག་ཉིད་གང་སྨྲ་བ། །དེ་དག་འདིར་ནི་བདག་བསྒོམ་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པས་སྟོང་བའི་གཞན་སྟོང་དོན་དམ་པར་གྲུབ་བོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་དག་ནི་སྨན་པས་བོར་བའི་ནད་པ་བཞིན་དུ་སྟོང་ཉིད་ལ་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རིམས་ནད་མི་ཟད་པས་ཐེབས་པས། འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱི་ཟུག་རྔུ་འབྱིན་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩིས་གཏན་གསོར་མི་རུང་བའི་ལྟ་བ་ཅན་ཡིན་པར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། རྒྱན་སྡུག་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། རི་རབ་རོ་བོ་ཙམ་གྱུར་པའི། །བདག་ཏུ་ལྟ་བས་མི་གནོད་ཀྱི། །སྟོང་ཉིད་ལྟ་བས་གནོད་པ་ནི། །ང་རྒྱལ་མི་བདེན་བཏགས་པས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་སྟོང་པ་ཉིད། །གནས་མིན་པ་ལ་སྦྱར་མི་བྱ། །གལ་ཏེ་གནས་མིན་སྦྱར་གྱུར་ན། །བདུད་རྩི་དུག་ཏུ་འཐུང་བ་ཡིན། །ལྟ་བ་ཇི་སྙེད་གང་ཡང་རུང་། །ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་ཡི། །ལྟ་བ་རྣམ་པར་སྤང་བའི་ཕྱིར། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་བསྟན་ཏེ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་ཐོས་ཀྱང་། །ལ་ལའི་ལྟ་བ་མ་ཞིག་ན། །གསོར་མི་རུང་བའི་ལྟ་ཅན་ཏེ། །སྨན་པས་བོར་བའི་ནད་པ་བཞིན ། །ཞེས་དང་། འོད་སྲུང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། འོད་སྲུང་གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་རི་རབ་ཙམ་ནི་སླའི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་དེ་དག་གི་དོན་དབུ་མ་རྩ་བར་ཡང་གསུངས་པས། རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ནི། །ལྟ་ཀུན་ངན་པ་འབྱིན་པར་གསུངས། །གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་བ། །དེ་དག་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱིས་པའི་བློས་རྙེད་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་གྱི་བདེན་པ་ཞེས་གང་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་བྱིས་པའི་བློས་རྙེད་པའི་ངོ་བོ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་རང་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་ལ་བློ་སྦྱངས་པའི་བྱིས་པའི་བློས་རྙེད་པ་དང་དེ་ལས་ཅིག་ཤོས་ཐ་སྙད་ཀུད་རྫོབ་འཇིག་རྟེན་པའི་རྒན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བརྡ་བཏགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང་དེ་ཙམ་གྱིས་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པའི་ཐ་མལ་པའི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་བློས་རྙེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཕྱི་རོལ་པ་དང་ཆོས་འདི་པ་གཉིས་ལས་ཕྱི་རོལ་པ་དག་གིས་བློས་རྙེད་ཅིང་སྒྲོ་བཏགས་པ་བདག་ད
Chinese
木名菩提心释中也说：“无生与空及，无我之空性，何人说低劣，于此乃我执。”故如是说。若有人说以世俗谛空之他空，于胜义谛成立，则如被医生抛弃之病人，被对空性执实有之无尽瘟疫所缠绕。断除世间一切痛苦的无上圆满正等觉佛陀们，说彼等是不能以殊胜之法的甘露而永远治愈的见解者。如来与圣者龙树如是说。庄严宝王经中说：“须弥山量之我见，不能损害然空性见，乃由我慢不实增。瑜伽行者空性理，不应施于非处所，若于非处施用者，甘露亦将成毒药。见解无论有多少，有身众生所具有，为遣除诸见解故，已开示空性之理。然闻空性之见解，若有他人见未灭，乃是不可治之见，如被医生所弃者。”以及《胜幢经》中也说：“胜幢，人我见如须弥山量是易的，空性见具慢者则不如是。”如是说，且彼等之义于《中观根本慧论》中也已宣说。诸佛之空性，说为遣除一切恶见，何人若见空性者，说彼等无可救药故。凡是孩童心识所能领受的自性，即是所谓的世俗谛，那么，这又是怎么样的呢？孩童心识所能领受的自性有两种，一种是于各自的宗派上修习心识的孩童所能领受的，另一种是随顺世间习俗，随顺老者们如何安立名言，并以此为乐的普通孩童的心识所能领受的。第一种分为外道与内道，其中外道的心识所领受并增益的我等
English
Also in the commentary on the Wooden-Named Bodhicitta, it says: "'Unborn' and 'empty,' and the emptiness of 'no-self,' whoever speaks of them as inferior, here, they are cultivating self." Therefore, it is said. Those who say that other-emptiness, which is empty of conventional truth, is established as ultimate truth, are like patients abandoned by doctors, afflicted by the endless plague of clinging to emptiness as something real. The unsurpassed, perfectly complete Buddhas who remove all the suffering of the world say that those are holders of views that cannot be permanently cured by the nectar of the sacred Dharma. The Tathagata and the noble Nagarjuna have said so. In the Ornament of the Array of Precious Kings Sutra, it says: "The view of self, even as large as Mount Meru, does not harm, but the view of emptiness harms, due to pride and untrue imputation. Yogic practice, emptiness itself, should not be applied to a non-place. If it is applied to a non-place, nectar will be drunk as poison. Whatever views there may be, possessed by embodied beings, for the sake of abandoning those views, the nature of emptiness has been taught. But even hearing the view of emptiness, if the view of some others is not destroyed, they are holders of incurable views, like patients abandoned by doctors." And in the Sutra Requested by Kashyapa, it also says: "Kashyapa, the view of self as large as Mount Meru is easy, but the view of emptiness with manifest pride is not so." Thus it is said, and the meaning of those is also explained in the Root Verses on the Middle Way. The emptiness of all the Buddhas is said to dispel all evil views. Those who view emptiness are said to be incurable. Whatever nature is apprehended by the minds of children is what is called conventional truth. So, what is that like? The nature apprehended by the minds of children is of two kinds: one is apprehended by the minds of children who have trained their minds in their respective tenets, and the other is apprehended by the minds of ordinary children who follow worldly customs, follow how the elders establish terms, and take pleasure in just that. The first is divided into outsiders and insiders. Among them, the self and so on that is apprehended and fabricated by the minds of the outsiders...
Tibetan
ང་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་འདོད་པར་གྱུར་པའི་དོན་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པར་འདོད་ཏེ། དབུ་མ་འཇུག་པར། མོ་གཤམ་བུ་ལྟར་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་ཕྱིར། །དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་བདག་ནི་ཡོད་མིན་ཞིང་། །འདི་ནི་ངར་འཛིན་རྟེན་དུའང་མི་རིགས་ལ། །འདི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཡོད་མི་འདོད། །ཅེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་སྡེ་པ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་དང་མདོ་སྡེ་པ་དང་སེམས་ཙམ་པ་དག་གིས་ཀུན་བཏགས་པའི་ཆ་ཤས་མེད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་དེས་བསྐྱེད་པའི་ཤེས་པ་རྣམ་བཅས་དང་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་དབེན་པའི་རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་རང་རང་གི་འདོད་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དག་ནི། དབུ་མ་པ་དག་གིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་ཁ་ཅིག་སྨྲ་ཡང་འདིར་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་ཡོད་པར་མི་འདོད་ཏེ། འཇུག་པར་གཞན་གྱི་དབང་གིས་རྫས་ལ་ཆགས་པ་ཡི། །འཇིག་རྟེན་གྲགས་པའི་རྣམ་གཞག་ཀུན་ཀྱང་བརླག །ཞེས་དང་། ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་འགྲེལ་དུ་ཡང་ཁ་ཅིག་མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་གང་ཞིག་དོན་དམ་པར་སྨྲས་པ་དེ་ནི་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདོད་དོ། །ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ནི་དབུ་མ་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་པར་མི་ཤེས་པ་ཁོ་ནས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་གང་དག་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གང་དོན་དམ་པར་སྨྲས་པ་དེ་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་དང་མཚུངས་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟར་ན་ཐ་མལ་པའི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒན་པོ་རྣམས་ཀྱི་བརྡའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་རི་དང་ཁང་ཁྱིམ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་མ་བརྟགས་རང་དགར་འཇུག་པའི་བློས་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་ཇི་སྙེད་པ་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་གྱི་བདེན་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་གདགས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དག་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀ་ལས་ཉམས་པ་ཡིན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་དང་། དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཟབ་མོ་མ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལས་ཉམས་པ་དེ་དག་གིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་བདེན་པ་ག
Chinese
我认为，像“我”这样的主体，以及其他属于各自宗派不共许的观点，即使在世俗谛中也不成立。正如《入中论》中所说：“犹如石女儿，无生故无我，此非我执境，故俗亦非有。” 这就是所说的内容。自宗的部派，如说一切有部、经量部和唯识宗等，所假立的无分微尘，以及由其产生的有相识，还有远离能取和所取的自证识等等，这些各自宗派的不共许观点，有些中观自续派认为在世俗谛中是存在的。但在此，我认为即使在世俗谛中也不存在。正如《入中论》中所说：“由他自在实事宗，破坏世间诸名言。” 此外，在那部论的自释中也说：“有些人认为，经量部所说的究竟谛，就是中观宗所说的世俗谛。” 这样说的人，是因为不了解中观宗论典的究竟实相。应当这样理解。还有些人认为，说一切有部所说的究竟谛，就是中观宗所说的世俗谛。这些人的确是不了解论典的究竟实相。因为，超世间的法不能等同于世间的法。这是（论中）所说的原因。因此，普通的孩子们跟随长辈的习惯，对于处所、感官、男人、女人、山、房屋、花园等等，不加分析，任由自己的想法来命名的种种事物，就是可以称为世俗谛的对象。因此，主张事物实有的人，就脱离了两种真谛，因为他们超越了世间的名言，并且不了解甚深的究竟实相。那些脱离了世俗谛和究竟谛的人，就不能证悟如来所说之真实义，因为如来精通两种真谛。
English
I believe that subjects like 'I' and other uncommon tenets of their respective schools are not established even in conventional truth. As stated in the *Madhyamakavatara*: 'Like a barren woman's child, because there is no birth, there is no self. This is not an object of the ego-grasping, so it is not even conventionally existent.' This is what is said. The uncommon tenets of their respective schools, such as the partless atoms posited by the Vaibhashikas, Sautrantikas, and Cittamatrins of our own schools, the consciousness with aspects produced by them, and the self-aware consciousness devoid of the apprehended and the apprehender, are said by some Svatantrika Madhyamikas to exist conventionally. But here, I do not believe that they exist even conventionally. As stated in the *Madhyamakavatara*: 'Those who cling to substance due to the power of others destroy all the conventions of worldly fame.' Furthermore, in its own commentary, it is said: 'Some say that whatever the Sautrantikas assert as ultimate truth is considered conventional by the Madhyamikas.' Whoever says that only speaks because they do not understand the ultimate reality of the Madhyamika treatises. This should be understood. Furthermore, those who think that whatever the Vaibhashikas assert as ultimate truth is conventional for the Madhyamikas also do not fully understand the ultimate reality of the treatises. This is because supramundane dharmas cannot be equal to mundane dharmas. This is why it is said. Therefore, the various things that ordinary children name according to the customs of the elders, such as places, senses, men, women, mountains, houses, gardens, etc., without analysis, according to their own ideas, are objects to which the term 'conventional truth' can be applied. Therefore, those who assert the reality of things have fallen away from both truths, because they have transcended worldly conventions and do not understand the profound ultimate reality. Those who have fallen away from conventional and ultimate truth cannot realize the truth of the Tathagata's teachings, because the Tathagatas are skilled in both truths.