Tibetan
ང་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མཁྱེན་ནས་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བཇལ་བ་དང་བདག་མེད་པ་དང་མི་གཙང་བའི་ཡིད་འབྱུང་བའི་གཏམ་གྱིས་འཁོར་བ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པར་མཛད་དེ། འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་འཛུད་པར་མཛད་དོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་འོག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པའི་གཏམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚུལ་རྟོགས་པར་མཛད་དོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་འོག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་གཏམ་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་གཏམ་གྱིས་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པར་མཛད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་རྒྱུད་ཇ་མ་ལས་ཀྱང་། འཇིག་རྟེན་ཞི་བའི་ལམ་ལ་འཇུག་པ་དང་། །རབ་ཏུ་སྨིན་དང་ལུང་བསྟན་རྒྱུའི་གཟུགས། །གང་ཡིན་དེ་ཡང་འདི་ནི་རྟག་གནས་ཏེ། །ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞར་ལས་འོང་བས་ཆོག་གོ ། ད་ནི་དཀྱུས་མ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་གང་། དབྱེ་བ་ནི་དུ། གཅིག་དང་ཐ་དད་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་ངོ་བོ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ཡིན་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དབུ་མ་ལ་འཇུག་པར། དངོས་ཀུན་ཡང་དག་བརྫུན་པ་མཐོང་བ་ཡི། །དངོས་རྙེད་ངོ་བོ་གཉིས་ནི་འཛིན་པར་འགྱུར། །ཡང་དག་མཐོང་ཡུལ་གང་དེ་དོན་དམ་སྟེ། །མཐོང་བ་བརྫུན་པ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་གསུངས། །ཞེས་པ་ལྟར། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་འདི་རྣམས་རེ་རེ་ཡང་རང་བཞིན་ནི་གཉིས་གཉིས་འཛིན་པར་དམིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བརྟགས་རང་དགར་འཇུག་པའི་བློས་རྙེད་པ་གང་ཡིན་པ་དང་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཉམ་གཞག་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྙེད་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མ་རིག་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ལ་སྒྲིབ་པས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་ལ་དེས་བདེན་པར་བཟུང་ཞིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་མ་རྟོགས་བར་དུ་གཟུང་བ་ལྟར་དོན་བྱེད་ཅིང་བྱིས་པ་རྣམས་མི་བསླུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཇུག་པར། མ་རིག་རང་བཞིན་སྒྲིབ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །དེས་གང་བདེན་པར་མཐོང་བའི་བཅོས་མ་དེ། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་ཞེས་ཐུབ་པ་དེས་གསུངས་ཏེ། །བཅོ
Chinese
我了知完全未清净的有情界，以无常、痛苦、无我、不净的厌离之语，使喜爱轮回的有情生起厌离，从而引入圣者的律藏。仅仅如此，如来也不是放弃精进，而是在那之后，以空性、无相、无愿之语，使他们领悟如来的行相。仅仅如此，如来也不是放弃精进，而是在那之后，以法轮之语，三转清净之语，使具有各种自性的有情进入如来的境界。如是说。与此相符，在《续部》中也说：进入寂静世间之道，极度成熟和授记之因的形象，无论是什么，这都是常住的，如同虚空界中的色蕴一样。这样说了。顺便说一下就可以了。现在要讲述正文，那么二谛的体性是什么？差别是什么？一和异又是如何呢？体性是世俗谛和胜义谛两种，那么这二者的自性又是如何呢？在《入中论》中说：诸法真实虚妄见，得物体性有二种，真实所见即胜义，虚妄所见名世俗。如是说。从色蕴到一切种智之间的这些法，每一个都以执持两种自性为目标。就像这样，孩童们未经观察，以自然而然进入的智慧所获得的，以及圣者们以等持无分别的智慧所获得的体性。其中第一个，称为世俗谛，因为无明遮蔽了见彼性，所以称为世俗，它执持为真实，在未领悟彼性之义之前，如所执持般起作用，并且不欺骗孩童。如《入中论》所说：无明自性覆蔽故，世俗谛是颠倒见，彼所见为真实之假象，佛说此为世俗谛，
English
Knowing the realm of sentient beings who are completely impure, with words of aversion to impermanence, suffering, selflessness, and impurity, he caused sentient beings who delight in samsara to generate aversion, thereby introducing them to the Vinaya of the noble ones. Merely with that, the Tathagata did not abandon diligence, but after that, with words of emptiness, signlessness, and wishlessness, he caused them to realize the conduct of the Tathagata. Merely with that, the Tathagata did not abandon diligence, but after that, with the words of the wheel of Dharma, the words of the three turnings of complete purification, he caused those sentient beings with various natures to enter the realm of the Tathagata. Thus it is said. In accordance with this, it is also said in the Tantra: Entering the path of the peaceful world, the form of the cause of complete maturation and prophecy, whatever it is, this is permanent, like the realm of form in the realm of space. Thus it is said. That's enough as an aside. Now, the main text itself will be explained. What is the nature of the two truths? What is the difference? How are they one and different? The nature is the two truths, conventional truth and ultimate truth. What is the nature of these two? In the Madhyamakavatara, it says: "All things are seen as true and false, there are two kinds of entities that are obtained, that which is seen as true is the ultimate, that which is seen as false is called conventional truth." As it says. Each of these dharmas from form to omniscience is aimed at holding two natures. Like this, whatever is obtained by the minds of children who enter naturally without investigation, and whatever is the nature obtained by the non-conceptual wisdom of the noble ones in meditative equipoise. The first of these is called conventional truth, because ignorance obscures the seeing of suchness, it is called conventional, and it holds it as true, and until the meaning of suchness is realized, it functions as it is held, and it does not deceive children. As it is said in the Madhyamakavatara: "Because the nature of ignorance obscures, conventional truth is inverted seeing, that which is seen as true is a false appearance, the Buddha said this is conventional truth,"
Tibetan
ས་མར་གྱུར་པའི་དངོས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུའོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། ། གཉིས་པ་ནི། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཕགས་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་གནས་ལུགས་ལྟར་འཇུག་པས་ན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་ལ་དེའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་བསླུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྙེད་པའི་དོན་དེ་ཡང་ཇི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན་དེ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་སོགས་མུ་བཞིར་རྟོག་གིས་བརྟགས་པར་མི་ནུས་ལ་འདིའོ་ཞེས་སྒྲ་རྟོག་གི་ལམ་ནས་གཞན་ལ་བསྟན་དུ་མེད་ཅིང་གཞོན་ནུ་མའི་བདེ་བ་ལྟར། རྣལ་འབྱོར་པའི་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་གཏོགས་པས་ཅང་མེད་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་འདི་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན། འདི་ལས་ལོགས་སུ་བཙལ་དུ་ཡང་མེད་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ་ན་མྱོང་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱང་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཚེ་བསྟན་དུ་མེད་པ། མདོར་ན་ཐ་སྙད་ཅི་ཡང་གདགས་སུ་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དབུ་མ་རྩ་བར། གཞན་ལས་ཤེས་མིན་ཞི་བ་དང་། །སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། །རྣམ་རྟོག་མེད་དོན་ཐ་དད་མིན། །དེ་དེ་ཁོ་ནའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་ན་འདི་ལ་དོན་དམ་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་གདགས་སུ་མེད་མོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གཞན་ངོ་འབའ་ཞིག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བརྗོད་དུ་ུམེད་པའི་དོན་དེ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཉེ་བར་གདགས་པར་མཛད་པ་ནི། གདུལ་བྱ་རྣམས་གཞུག་པའི་ཐབས་ཙམ་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། ཡི་གེ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །ཉན་པ་ག ང་དང་འཆད་པ་གང་། །འགྱུར་བ་མེད་ལ་སྒྲོ་བཏགས་ནས། །དེ་ནི་ཉན་ཅིང་འཆད་པར་འདོད། །ཅེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་དངོས་འདི་ལ། །རིགས་པས་བརྟགས་ན་འགའ་མི་རྙེད། །མ་རྙེད་པ་དེ་དོན་དམ་སྟེ། །ཡེ་ནས་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་བཤད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྣང་བ་འདི་ཉིད་རིགས་པས་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་ན་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་དོན་དམ་ཡིན་པར་བོད་ཀྱི་དབུ་མ་པར་རློམ་པ་མང་པོ་སྨྲ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ། །དབུ་མ་རྩ་བར། སྟོང་ངོ་ཞེས་ཀྱང་མི་བརྗོད་དེ། །མི་སྟོང་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་མི་བྱ། །གཉིས་དང་གཉིས་མིན་མི་བྱ་སྟེ། །གདགས་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་
Chinese
如所说“地变为土之物，是世俗谛”。第二是，称为胜义谛，圣者的无分别智慧是如实入于实相，因此称为胜，是彼之义故，且于一切相中不欺骗故。圣者们的无分别智慧所证得之义又是如何呢？那是存在与不存在与二者与非二者等四句，以分别念不能衡量，且不能从此是之语分别之路向他者指示，如少女之乐。瑜伽士的各自自证智慧所不能言说之方式所摄故，非是全无如兔角，亦非是错乱之显现如幻化。亦无须于此之外另行寻觅，于入定时可体验，然于后得时不能指示。总而言之是任何名言皆不能安立者。如是说：中观根本慧论云：“从他不能知，寂静且，诸戏论皆不戏论，无分别念义，非各异，彼是彼性之体性。”如是说。真实而言，对此胜义谛与法界与如来藏等名言亦不能安立，然于世间他者前，仅为如来对不可言说之义，安立如来藏等名言者，乃是仅为引导所化众生之方便。经中云：“于无文字之法中，何者听闻何者说，于无变异上作增益，彼欲听闻且说。”如是说。如是说：“如所显现之物，以理智分析则一无所得，不得者彼是胜义，本然安住之法性。”追随如是所说，此缘起之显现，若以理智分析观察，则于任何皆不成立之空性，仅此空性是胜义，如此自诩为藏地中观者多说，实不应理。中观根本慧论云：“不应说为空，亦不应说为非空，不应说为二，及非二，为施设之义而说。”如是说
English
As it is said, "The object that has become earth is the conventional truth." Secondly, it is called the ultimate truth, because the non-conceptual wisdom of the noble ones enters into reality as it is, therefore it is called noble, because it is its meaning, and because it is not deceptive in all aspects. What is the meaning attained by the non-conceptual wisdom of the noble ones? It cannot be measured by the four extremes of existence, non-existence, both, and neither, and it cannot be pointed out to others through the path of verbal discrimination, like the bliss of a young woman. Because it belongs to the way that cannot be expressed by the self-aware wisdom of the yogi, it is not like the horn of a rabbit, which is completely non-existent, nor is it like the illusory appearance of delusion. There is no need to seek it separately from this, it can be experienced during meditation, but it cannot be pointed out during post-meditation. In short, it is something that cannot be established by any term. As it is said: The Root Wisdom of the Middle Way says: "It is not known from others, it is peaceful, and it is not elaborated by elaborations, it is without discrimination, its meaning is not different, it is the nature of its own nature." It is said. In reality, the terms ultimate truth, the realm of phenomena, and suchness cannot be established for this, but in front of other beings in the world, only for the meaning that the Tathagata cannot express, establishing terms such as suchness is only a means to guide those to be tamed. The sutra says: "In the Dharma without letters, who listens and who speaks? Adding to the unchanging, they want to listen and speak." It is said. As it is said: "If this object that appears is analyzed with reason, nothing is found. That which is not found is the ultimate, the nature of the Dharma that has always existed." Following what has been said, if this appearance of dependent origination is analyzed and examined with reason, the emptiness that is not established in anything, only this emptiness is the ultimate, so many who claim to be Madhyamikas in Tibet say this, which is very unreasonable. The Root Wisdom of the Middle Way says: "It should not be said to be empty, nor should it be said to be non-empty, it should not be said to be both, and not both, it is said for the sake of designation." It is said.