Tibetan
སྨྲ་ན་དྲིས། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །བསྟན་པ་འཆི་མེད་ཡོད་མེད་ལས། །འདས་པ་ཟབ་མོ་ཞེས་བསྟན་པ། །ཆོས་ཀྱི་ཁུད་པ་ཡིན་ཞེས་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་པས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བ་མན་ཆད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་ཀུན་ཆོས་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པར་འགྱུར་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གནས་ལུགས་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་ཡང་དག་པར་ན་འདོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བའི་གནས་ཟབ་མོའི་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་རང་གི་གསང་བའི་གཏམ་སྨྲ་རུ་རུང་བ་དང་མི་རུང་བ་དག་ལ་ནང་མི་དང་ཕྱི་མིའི་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐྱབས་འཆའ་ཞིང་དེའི་གསུང་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར་སེར་སྐྱ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པས་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བར་བཞག་གོ །གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པ་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་བཤད་པ་དང་སྡེ་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་དག་གིས་ཀྱང་བདེན་བཞི་མི་རྟག་བཅུ་དྲུག་ཙམ་དུ་རྟོགས་པར་བཤད་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པར་མ་བཤད་དོ་ཞེ་ན་འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་འདི་ལྟར་བཀའ་དང་པོའི་གདུལ་བྱ་ནི་གཉིས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཁོར་དུ་གཏོགས་པ་དངོས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་དང་རྗེས་འཇུག་ཕྱིས་འབྱུང་གི་གདུལ་བྱའོ། །དང་པོ་ལ་ཡང་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་པ་དང་སྨིན་པ་གཉིས་ལས་གང་ཟག་དང་པོས་བཀའ་དང་པོའི་ཆོས་འཁོར་ཐོས་པས་རྟག་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞིའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལྡོག་ཅིང་འཁོར་བ་ལས་ཡིད་བྱུང་ནས་མྱ་འདས་ལ་འདོད་པ་ཙམ་སྐྱེའི་མཐོང་ལམ་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་དངོས་སུ་མི་སྐྱེ་ལ་དེའི་འོག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དབུ་མར། དེ་ཉིད་ཚོལ་ལ་ཐོག་མར་ནི། །ཐམས་ཅད་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ། །དོན་རྣམས་ཤེས་ཤིང་ཆགས་མེད་ནས། །ཕྱིས་ནི་རྣམ་པར་དབེན་པའོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གདུལ་བྱ་ལ་ཐོག་མར་སྟོང་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་གཡང་སར་འདུ་ཤེས་ནས་སྤང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེའི་ཕྱིར་གདུལ་བྱ་དྲང་བའི་བདེན་བཞིའི་འཁོར་ལོ་ཐོག་མར་བ སྐོར་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ལྷས། གང་ཞིག་གང་གང་ལ་དགའ་བ། །དེ་ཡི་དེ་དེ་སྔར་སྤྱད་བྱ། །ཉམས་པར་གྱུར་བ་དམ་ཆོས་ཀྱི། །སྣོད་ནི་ཅེས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གང་ཟག་གཉིས་པ་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཟབ་མོ་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་ལ་ཐོས་པ་བྱས་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་མཐུས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བདེན་བཞི་མི་རྟག་ལ་སོགས་པར་སྟོན་པའི་ཆོས་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་སྔོན་གྱི་རིགས་ཀྱི་མཐུས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་ནས། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་དོན་རྟོགས་ཏེ་གྲོལ་བར་འགྱུར་གྱིས་མི་རྟག་ལ་སོགས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མར་འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ཀྱང་ཀུན་ཤེས་ཀཽ་ཌི་ན་ཡ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་སྡེ་བཟང་པོ་དང་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཉེ་རྒྱལ་དང་པང་ནས་སྐྱེས་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་མི་རྟག་པ་སོགས་བསྟན་པས་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་ཅེ་ན། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་སོགས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མར། གང་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་བ་ཡིན། །གང་ལ་སྟོང་ཉིད་མི་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་མ་ཡིན། །ཅེས་དང་། རིགས་པ་དྲུག་྄ཅུ་པར། སྐྱེ་བ་ཤེས་པས་འཇིག་པ་ཤེས། །འཇིག་པ་ཤེས་པས་མི་རྟག་ཤེས། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ཤེས། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་མདོ་ལས་མི་རྟག་པ་སོགས་གསུངས་པ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གདུལ་བྱ་འགའ་ཞིག་ལ་རྒྱུད་སྣོད་དུ་རུང་བའི་བྱ་བ་ཙམ་བྱེད་ལ་འགའ་ཞིག་ལ་ཡང་དག་པའི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་བྱེད་དོ། །དེང་སང་ཉན་ཐོས་པར་གྲགས་པའི་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་དང་མདོ་སྡེ་པ་དག་ནི་བཀའ་དང་པོའི་རྗེས་འཇུག་ཕྱིས་འབྱུང་གི་གདུལ་བྱ་ཡིན་ལ། དེ་དག་གིས་བཀའི་དགོངས་པར་རློམ་ནས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་རང་གི་གཞུང་རྣམས་སུ་རྡུལ་ཕྲན་རྫས་གྲུབ་དང་། བདེན་བཞི་མི་རྟག་སོགས་སུ་དོན་ལ་གནས་པའི་རྣམ་གཞག་བྱས་པ་རྣམས་ནི་རང་རང་གི་བློས་སྒྲོ་བཏགས་པ་མ་གཏོགས་པར་བཀའི་དགོངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འཇིག་རྟེན་གཞུག་པའི་ཐབས་སུ་འཇིག་རྟེན་ན་ཇི་ལྟར་གྲགས་པའི་གཟུགས་སོགས་དང་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་སོགས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རྐྱེན་འདི་པ་ཙམ་ཞིག་གསུངས་ཀྱི་སྐྱེ་འཇིག་བདེན་པ་བ་ནི་འགར་ཡང་མ་གསུངས་ཏེ། རིགས་པས་ག
Chinese
如果有人问。因此，诸佛所说的，教法超越了有和无的永恒，被称为深奥，你们应该知道这是佛法的精髓。如是说。因此，依赖于相互依存的产生，远离一切戏论之边，这被认为是佛陀教法的独特特征。如果是这样，瑜伽行派以下的宗派的所有宣说者都将变成外道，因为他们不了解依赖产生的实相。如果有人这样问，那么这是完全正确的，因为他们没有成为如来秘密之处的深奥之器的缘故。例如，在世间，对于可以说秘密话语和不能说秘密话语的人，也像对待家人和外人一样施加称谓。然而，由于他们皈依如来并追随他的教导，因此不像胜论派等一样完全变成外道，所以名义上被认为是佛教宗派的宣说者。如果如来是考虑到进入声闻乘的人而宣说了四圣谛的法轮，并且部派的宗派宣说者也只是将四谛理解为十六无常，而没有宣说理解为无自性，那么对此应该这样说，即第一法轮的所化有二种，即属于佛陀眷属的真实所化和随后的后起所化。第一种又分为根器尚未成熟和已经成熟两种，其中第一种人在听到第一法轮时，会消除对常等四颠倒的执着，并从轮回中生起厌离心，仅仅生起对寂灭的向往，而不会真正生起见道等证悟，但在那之后，通过宣说空性之法，他们会证见真理并获得解脱。正如《中观》中所说：为了寻求真理，首先应该说一切皆有，在了解诸法并无执着之后，之后才是空性。如是所说。对于这样的所化，一开始也不应该宣说空性，因为他们会认为佛陀的教法是悬崖，从而舍弃它。之后
English
If someone asks. Therefore, what the Buddhas have taught, the teaching that transcends the eternity of existence and non-existence, is called profound, and you should know that this is the essence of the Dharma. Thus it is said. Therefore, this dependence on interdependent arising, being free from all extremes of elaboration, is said to be the unique characteristic of the Buddha's teaching. If that is the case, all the proponents of philosophical tenets below the Yogachara will become outsiders to this Dharma, because they do not understand the reality of dependent arising. If someone asks this, then it is indeed correct, because they have not become vessels for the profound secret place of the Tathagata. For example, in the world, just as one applies the terms "insider" and "outsider" to those who are fit to speak secret words and those who are not. However, since they take refuge in the Tathagata and follow his teachings, they are not entirely outsiders like the Vaisheshikas, and therefore they are nominally considered proponents of Buddhist tenets. If the Tathagata, considering those who have entered the Hearer Vehicle, turned the wheel of Dharma of the Four Noble Truths, and the proponents of the sectarian tenets also only understand the Four Truths as the sixteen aspects of impermanence, and do not teach understanding them as without inherent existence, then it should be said in response to this that there are two types of disciples to be trained by the first Dharma wheel: the actual disciples belonging to the Buddha's retinue and the subsequent later disciples. The first is further divided into those whose minds are not fully ripened and those who are ripened. Among them, when the first person hears the first Dharma wheel, the manifest clinging to the four perversions such as permanence is reversed, and aversion arises from samsara, and only the desire for nirvana arises, but realizations such as the path of seeing do not actually arise, but after that, by teaching the Dharma of emptiness, they will see the truth and be liberated. As it is said in the Madhyamaka: To seek that very truth, at first one should say that all exists; after knowing the meanings and being without attachment, later it is emptiness. Thus it is said. For such disciples, emptiness should not be taught at the beginning, because they will perceive the Buddha's teaching as a precipice and abandon it. After that
Chinese
总之，最初转动引导所化众生的四谛法轮，是佛陀善巧方便。如圣天所说：何者于何何所乐，彼之彼彼先应行，若已退失于圣法，彼非堪能之法器。如是所说。第二种人是相续完全成熟的所化众生，对讲述异生中缘起甚深的经典，通过听闻所形成的习气完全成熟的力量，仅仅听闻如来宣说四谛无常等法，凭借往昔的习气，就能了知无常等是空性。从而证悟离戏之义而解脱，而不是执着无常等为法的特征。这样的补特伽罗，如同具知憍陈如等五贤善部，以及遍行胜增和从胁生者一样。如何以宣说无常等而证悟空性呢？生和灭等是与空性相符顺的。中观论云：以有空性故，一切皆得成，以无空性故，一切皆不成。如是说。六十正理论云：知生故知灭，知灭故知无常，知入空性中。等等所说之故。因此，经中宣说无常等，是如前所说的道理，对于某些所化众生，仅仅是做相续堪能的因，而对于某些所化众生，则能生起真实的证悟。如今被称为声闻乘的毗婆沙师和经部师等，是第一法轮的随行者，是后起的所化之徒。他们自认为理解了佛陀的密意，所以在各自的论典中，对极微实有和四谛无常等，做了安立实有的分别，这些都是各自以自己的分别念所增益的，并不是佛陀的密意。如来为了引导世间，仅仅是宣说了世间中如何流传的色等，以及生和灭等缘起，仅仅是此因而已，而生灭是真实的，任何时候也没有说过。以理
English
In short, the initial turning of the wheel of the four noble truths to guide sentient beings is the skillful means of the Buddha. As Āryadeva said: Whatever one delights in, that should be practiced first. If one has fallen away from the sacred Dharma, one is not a suitable vessel. As it is said. The second type of person is a disciple whose continuum is completely matured. Through the power of the complete maturation of the imprints formed by hearing the profound scriptures that teach dependent origination in other lives, merely hearing the Tathagata teach the four truths, impermanence, etc., through the power of past habits, one knows that impermanence, etc., are emptiness. Thus, one realizes the meaning of freedom from elaboration and is liberated, rather than clinging to impermanence, etc., as characteristics of the Dharma. Such individuals are like the good five groups such as Ajñātakauṇḍinya, as well as the wanderer Niyagrodha and Born from the Flank. How does one realize emptiness by teaching impermanence, etc.? Birth and destruction, etc., are compatible with emptiness. The Madhyamaka says: Because of emptiness, everything is possible; without emptiness, nothing is possible. As it is said. The Sixty Stanzas of Reasoning says: Knowing birth, one knows destruction; knowing destruction, one knows impermanence; one knows entering into emptiness. And so on. Therefore, the sutras say that impermanence, etc., is in accordance with the previously explained reasoning. For some disciples, it merely creates the cause for the continuum to be suitable, while for others, it creates the cause for the arising of true realization. Nowadays, the Vaibhāṣikas and Sautrāntikas, who are known as Śrāvakayāna, are followers of the first turning of the wheel, and are disciples who arise later. They presume to understand the Buddha's intention, so in their respective treatises, they make distinctions of truly existent atoms and the four truths, impermanence, etc., as being established in reality. These are all additions made by their own conceptual minds, and are not the Buddha's intention. In order to guide the world, the Tathagata merely taught about forms, etc., and dependent origination such as birth and destruction, etc., as they are known in the world, merely as this cause. But he never said that birth and destruction are truly existent. By reason