Tibetan
་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་བཞེད་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡིན་པར་བློ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཞར་ལ་འོངས་པས་ཆོག་གོ །ད་ནི་དབྱེ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དོན་དམ་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། མཚན་ཉིད་པ་དང་རྣམ་གྲངས་པའོ། །དང་པོའི་རང་བཞིན་ཅི་འདྲ་བ་ནི། སྔར་བརྗོད་ཟིན་ལ་དེ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལྟར་ཀུན་ཏུ་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བདེན་གཉིས་ལས། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་བཀག་པ་ཡང་། །དོན་དམ་པ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར། །དོན་དམ་ཡིན་པར་ཁོ་བོ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པས། སྐྱེ་མེད་སྟོང་ཉིད་ལ་སོགས་ཡིན་ན་དེ་ལ་ནི་དགག་བྱའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གཉིས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་དང་ཉི་ཤུ་ལ་སོགས་པ་མདོ་ལས་གསུངས་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ལ་ཡང་བདེན་གཉིས་ལྟར་ན། སྣང་དུ་འདྲ་ཡང་དོན་བྱེད་དག །ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་མི་ནུས་ཕྱིར། །ཡང་དག་ཡང་དག་མ་ཡིན་པའི། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ནི་དབྱེ་བར་བྱས། །ཞེས་གསུངས་པས། གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་རྣམས་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་སྒྱུ་མ་དང་ཆུ་ཟླ་ལ་སོགས་པ་དོན་བྱེན་མི་ནུས་པ་རྣམས་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་ཐ་སྙད་བྱེད་དོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཡང་དག་དང་ཡང་དག་མ་ཡིན་པར་འཇིག་རྟེན་པའི་བློས་གཟུང་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོར་ན། གཉིས་ཀ་ཡང་རྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་འཇུག་པར། གནོད་པ་མེད་པའི་དབང་པོ་དྲུག་རྣམས་ཀྱིས། །གཟུང་བ་གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱིས་རྟོག་སྟེ། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་བདེན་ཡིན་ལྷག་མ་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་ལོག་པར་རྣམ་པར་བཞག ། ཅེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་འཕགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་། བྱིས་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སུ་ཡང་འགྱུར་ཏེ། དང་པོ་ནི། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་འཕགས་པ་ཆོས་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གསོག་དང་གསོབ་དང་སྙིང་པོ་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆུ་ཟླ་དང་། སྒྲ་རྙན་དང། སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་བརྫུན་པ་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་པ་གཉིས་པོ་འདི་དག་གང་ལས་དབྱེ་བའི་གཞི་ནི་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པར་། དངོས་ཀུན་ཡང་དག་བརྫུན་པར་མཐོང་བ་ཡི། །དངོས་རྙེད་ངོ་བོ་གཉིས་ནི་འཛིན་པར་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། འཕགས་པ་དང་བྱིས་པའི་གང་ཟག་གཉིས་ཀྱི་བློའི་འཛིན་སྟངས་མི་འདྲ་བ་ལས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་གྱི། དོན་ལ་གཉིས་སུ་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་དོན་ལ་གནས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མི་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ན་དོན་དམ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་དོན་ལ་མི་གནས་པ་ན་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་བདེན་རྫུན་གྱི་ཐ་སྙད་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཅིའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་བཞིན་དུ་དོན་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅེ་ན། དབུ་མ་པས་ནི་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཁས་མ་བླངས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཀླན་ཀ་ཚོལ་བར་བྱེད། གལ་ཏེ་དབུ་མ་པ་དག་གིས་བདེན་པ་ག ཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་བྱས་མོད་དེ་རང་གི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སུས་སྨྲས་འོ་ན་གཞན་གྱི་ལུགས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། གང་ལ་རང་ལུགས་མེད་པ་དེ་ལ་གཞན་ལུགས་ཀྱང་ག་ལ་ཡོད་ཕ་རོལ་མེད་པའི་ཚུ་རོལ་དང་། རིང་པོ་མེད་པའི་ཐུང་ངུ་འགའ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ན་མཐོང་ངམ། འོ་ན་སུ་ཞིག་གི་ལུགས་ཡིན་ཞེ་ན་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རང་གཞན་གྱི་ལུགས་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་ལ་གོམས་པའི་རྣམ་དཔྱོད་ཅན་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲ་བ་གྱིས་ཤིག ཁོ་བོས་ནི་གནས་ལུགས་འབྱེད་པའི་ཚེ་ཅི་ཡང་མི་སྨྲ་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཐོབ་བོ། །འོན་ཀྱང་དཔེར་ན་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུས་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་བདེན་གཉིས་དབྱེ་བ་སྟོན་པ་ལྟར་དུ་ུའཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་བྲལ་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པའི་དབུ་མ་པ་དག་གིས་འདི་ནི་རང་གི་ལུགས་སོ། །འདི་ནི་གཞན་གྱི་ལུགས་སོ་ཞེས་ངེས་པ་གཟུང་བ་མེད་པར་མངོན་ཞེན་ཅན་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཐབས་ཙམ་དུ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མཛད་པ་ལ་བདག་ཅག་མངོན་ཞེན་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ནི་དབུ་མའི་ལུགས་ཏེ་འཐད་པ་དང་བཅས་པའོ། །འདི་ནི་གཞན་གྱི་ལུགས་ཏེ་འཐད་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ཞེས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མཐའ་བྲལ་གྱི་དོན་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་གཞན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བདག་ཅག་དབུ་མར་སྨྲ་བར་རློམ་པ་མངོན་ཞེན་ཅན་དག་གི་འདོད་པ་ཡིན་གྱི་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་སོགས་པ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་དག་གིས་ནི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ས་བརྙེས་པས་ཕྱོགས་དང་ཁས་ལེན་གང་ཡང་མེ
Chinese
是故，有智慧的人们应当领会，这是圣者龙树父子的不共见解。顺便说一下就可以了。现在要说差别，真实有二种，即自性真实和假名真实。第一种的自性如何呢？之前已经说过，它没有差别，因为像虚空一样，处处一味，并且超离了名言的境域。第二种，如《二谛论》所说：“生等遮遣亦，与胜义相符，故我许胜义。”因此，如果是无生空性等，那么从所破的角度来分，就是人无我和法无我二种，从法性的角度来分，就是十六空和二十空等经中所说的那些。世俗谛也如《二谛论》所说：“现似虽相同，作用则相异，有能与无能，即分正确与，不正确世俗。”因此，色声等能够起作用的，称为正确的世俗谛，幻术和水月等不能起作用的，称为错误的世俗谛。这些也只是世间人的心识所执取的正确与不正确而已。实际上，二者都是虚假的欺骗性的法性，没有差别。如《入中论》所说：“无害六根所取境，世间名为真实有，余从世间说为倒，此是世间立宗规。”就是这个意思。或者还可以分为圣者的世俗谛和凡夫的世俗谛两种。第一种是凡夫人执著的色声等，这些圣者见法者们像幻术等一样，了知其为糠秕、空虚、无有实义。第二种是水月、回声和幻术等，这些虚假的欺骗性的法性，即使是凡夫人也能完全辨别。这两种谛从何处区分的依据仅仅是显现而已，如《入中论》所说：“诸法真实见为妄，彼见二
English
Therefore, those with wisdom should understand that this is the uncommon view of the noble Nāgārjuna and his spiritual sons. It is sufficient to mention it in passing. Now, I will explain the distinctions. There are two types of ultimate truth: the essential ultimate truth and the nominal ultimate truth. What is the nature of the first? It has already been explained, and it has no distinctions because it is uniform everywhere like space and transcends the realm of language. The second is as stated in the "Two Truths": "The negation of arising, etc., is also in accordance with the ultimate, therefore, I accept it as the ultimate." Therefore, if it is unborn emptiness, etc., then from the perspective of what is to be negated, there are two types: the selflessness of persons and the selflessness of phenomena. From the perspective of the nature of phenomena, there are the sixteen emptinesses and twenty emptinesses, etc., as mentioned in the sutras. Conventional truth is also as stated in the "Two Truths": "Although appearances are similar, their functions differ. The ability and inability to function distinguish between correct and incorrect conventional truths." Therefore, forms, sounds, etc., that can function are called correct conventional truths, and illusions, moon reflections in water, etc., that cannot function are called incorrect conventional truths. These are merely taken as correct or incorrect by the minds of ordinary people. In reality, both are false and deceptive phenomena, with no difference. As stated in the "Entering the Middle Way": "Whatever is perceived by the six unimpaired senses is considered true by the world. The rest is said to be false according to the world. This is the worldly convention." This is the meaning. Alternatively, they can also be divided into the conventional truth of the noble ones and the conventional truth of ordinary beings. The first is forms, sounds, etc., to which ordinary beings are attached. The noble ones who see the Dharma understand these as chaff, empty, and without essence, like illusions, etc. The second is moon reflections in water, echoes, illusions, etc. Even ordinary beings can fully discern these false and deceptive phenomena. The basis for distinguishing these two truths is merely appearance, as stated in the "Entering the Middle Way": "Those who see all phenomena as true see them as false. Their view of the two
Chinese
因为（经中）说“将信受”。区分的原因是，圣者和凡夫二者的心的执持方式不同。因此，是从有境的角度区分成二谛，实际上并非存在两种。如果世俗存在于实义中，就不会变成世俗，否则就会变成胜义。因此，如果世俗不存在于实义中，那么所谓的胜义也就不存在，因为真假的措辞是互相观待而安立的。这样的话，为什么称为胜义谛呢？因为它不像世俗谛那样存在于实义中。如果中观派丝毫也不承认所谓的胜义谛法，那又为何要寻衅呢？如果中观派没有对二谛进行区分，那么谁会说这是自己的观点呢？如果说是阐述他宗的观点，那么对于没有自宗的人来说，哪里会有他宗呢？没有彼岸的此岸，没有长就没有短，世间上能见到吗？那么是谁的观点呢？从无始以来就习惯于区分自他二宗的，具有辨别力的你来说说看。我呢，在辨别实相的时候，已经获得了什么也不说的苦行。然而，譬如幻化的人向人们展示二谛的区分一样，安住于离边的圣者龙树等中观派，并没有确定地说这是自己的观点，这是他人的观点，只是作为随顺显现宗派的方便而作二谛的区分，我们这些显现宗派的人就妄加分别，认为这是中观派的观点，是合理的，那是其他宗派的观点，是不合理的。因此，离边的意义是胜义谛，另一个是世俗谛。这只是我们这些自诩为中观派的显现宗派的观点，而不是龙树等大士的观点，因为他们已经证悟了缘起的道理，没有任何宗派和承诺。
English
Because (in the sutra) it says, "Will believe." The reason for distinguishing is that the way the minds of the noble ones and ordinary beings grasp is different. Therefore, it is from the perspective of the object-possessor that the two truths are distinguished, but in reality, they do not exist as two. If the conventional existed in the ultimate meaning, it would not become conventional; otherwise, it would become ultimate. Therefore, if the conventional does not exist in the ultimate meaning, then there is no such thing as the so-called ultimate, because the terms of truth and falsehood are established in mutual dependence. If that is the case, why is it called the ultimate truth? Because it does not exist in the ultimate meaning like the conventional truth. If the Madhyamikas do not at all accept the so-called ultimate truth, then why do they seek fault-finding? If the Madhyamikas have not made a distinction between the two truths, then who would say that this is their own view? If it is said that it is expounding the view of others, then for those who have no own view, where would there be the view of others? Can one see in the world a shore without the other shore, or short without long? Then whose view is it? You, who have been accustomed to distinguishing between your own and others' views since beginningless time, speak. As for me, when distinguishing reality, I have attained the asceticism of saying nothing. However, just as a magical person shows the distinction of the two truths to people, the Madhyamikas such as the noble Nagarjuna, who abide in the ground of non-extremity, do not definitively say, 'This is their own view, this is the view of others,' but merely make the distinction of the two truths as a means of following those with manifest biases. We, who are manifest partisans, then falsely discriminate, thinking, 'This is the view of the Madhyamikas, which is reasonable, and that is the view of other schools, which is unreasonable.' Therefore, the meaning of non-extremity is the ultimate truth, and the other is the conventional truth. This is merely the view of us, who boast of being Madhyamikas and are manifest partisans, and not the view of the great beings such as Nagarjuna, because they have realized the ground of dependent origination and have no partisanship or commitment.