Tibetan
ནོད་པའི་ཕྱིར་དང་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་ཚད་མས་གནོད་པའི་དོན་གསུངས་ན་ཀུན་མཁྱེན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དབུ་མ་རྩ་བར། རྨི་ལམ་ཇི་བཞིན་སྒྱུ་མ་བཞིན། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ཇི་བཞིན་དུ། །དེ་བཞིན་སྐྱེ་དང་དེ་བཞིན་གནས། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་འཇིག་པར་གསུངས། །ཞེས་དང་། འཇུག་པར་ཡང་། དེ་ཕྱིར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །འགར་ཡང་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་མ་གསུངས་སོ། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་བས་ན་དེ་དག་གི་གཞུང་རྣམས་ལས་ཉན་རང་འཕགས་པ་དག་གིས་བདེན་བཞི་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་ཏུ་རྟོགས་པས་གྲོལ་བ་སོགས་བཤད་པ་ནི་རང་གི་བློས་བཞག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དོན་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པས་འདིར་གནོད་པ་མེད་དོ། །གང་ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས། ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ནི། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དག་གི །རྣམ་པ་མི་དམིགས་སྒོ་ནས་ནི། །ཉན་ཐོས་ལམ་འདི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། གཟུང་དོན་རྟོག་པ་སྤོང་ཕྱིར་དང་། །འཛིན་པ་མི་སྤོང་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ཡང་ཉན་རང་གི་རིགས་ཅན་རྒྱུད་མ་སྨིན་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ན་སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ལུང་རིགས་དག་གིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཉན་རང་གི་རིགས་ཅན་གྱི་གང་ཟག་དག་གི་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ནི་བདེན་བཞི་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་ལམ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ལམ་གཞན་གྱི་བདག་འཛིན་སྤོང་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་སློབ་པར་འདོད་པས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སློབ་པར་འདོད་པས་ཀྱང་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་དང་། རྗེ་བཙུན་གྱིས་ཀྱང་། ཉན་ཐོས་ཞི་བ་ཚོལ་རྣམས་ཀུན་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་ཉེར་ཞིར་འཁྲིད་མཛད་གང་ཡིན་དང་། །ཞེས་སོགས་འཕགས་པ་ཀུན་གྱི་བཞེད་པ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ཡུམ་ལ་བསྟོད་པ་དང་། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་། མཚན་མ་མེད་པ་མ་རྟོགས་པར། ཁྱེད་ཀྱིས་ཐར་པ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་དང་། ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་རང་སངས་རྒྱས། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་བརྟེན་པའི། །ཐར་ལམ་ཁྱོད་ཉིད་གཅིག་པུ་སྟེ། །གཞན་གྱིས་བགྱི་བ་མ་མཆིས་ངེས། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་རྣམས་ལེགས་པར་དྲངས་པར་འགྱུར་རོ། །
Chinese
因为如果说了有可驳斥之处，没有必要，以及被量所损害的意义，就不会成为一切智者。因此，在《中观根本慧论》中说：“如梦如幻，如乾闼婆城，如是生，如是住，如是灭。”以及在《入中论》中也说：“是故圆满佛陀们，任何时候也没有说过有事物存在。”这样说的。因此，从那些论典中，声闻、独觉圣者们以十六行相（四圣谛的十六种行相，即苦谛的四相：无常、苦、空、无我；集谛的四相：因、集、生、缘；灭谛的四相：灭、静、妙、离；道谛的四相：道、如、行、出）证悟四谛而解脱等等的说法，仅仅是自己臆想的，实际上并非如此，因此在这里没有妨碍。还有，《现观庄严论》中说：“在道智的行相中，通过不见圣者四谛的行相之门，应知这是声闻道。”以及“为了舍弃所取义的分别，不舍弃能取”等等所说，也是为了摄受声闻、独觉种姓的根器尚未成熟者，是就使根器成熟的道的角度而说的。否则，就会被之前所说的教证和理证所妨碍。因此，使声闻、独觉种姓的补特伽罗的根器成熟的道，是证悟四谛、十六行相；而使之解脱的道，唯有证悟缘起无自性，因为其他的道不能舍弃我执，如前已述。这样做了之后，在《胜鬘经》中也说：“想要在声闻地学习者，也应学习般若波罗蜜多。想要在独觉地学习者，也应学习”等等。至尊者（宗喀巴大师）也说：“声闻寻求寂灭者，以一切智引导趋寂灭。”等等，这是以成办一切圣者的意愿的方式来赞叹般若波罗蜜多，圣者龙树也说：“如果未证悟无相，您说没有解脱。”以及“声闻们和独觉，佛陀们所决定的，解脱道您是唯一，其他没有能做到的。”等等所说，都会被很好地引用。
English
Because if one speaks of meanings that are refutable, unnecessary, and contradicted by valid cognition, one would not become omniscient. Therefore, in the Root Verses of the Middle Way, it is said: "Like a dream, like an illusion, like a city of gandharvas, so is birth, so is abiding, so is destruction." And in the Entering the Middle Way, it is also said: "Therefore, the perfect Buddhas never said that there is anything at any time." This is what is said. Therefore, from those treatises, the explanation that noble Hearers and Solitary Realizers are liberated by realizing the Four Noble Truths and the sixteen aspects of impermanence, etc., is merely something conceived by oneself and does not accord with reality, so it does not contradict anything here. Furthermore, in the Ornament for Clear Realization, it is said: "In the mode of path-knowledge itself, through the door of not perceiving the aspects of the four noble truths, this Hearer's path should be known." And it is also said, "In order to abandon the conceptualization of the object of grasping, one does not abandon the grasping," etc. This is also taught for the sake of guiding those of the Hearer and Solitary Realizer lineages whose minds are not yet mature, and it is spoken from the perspective of the path that matures the mind. Otherwise, it would be contradicted by the scriptural and logical proofs mentioned earlier. Therefore, the path that matures the minds of individuals of the Hearer and Solitary Realizer lineages is the realization of the Four Noble Truths and the sixteen aspects, while the path that liberates them is solely the realization of dependent arising as devoid of inherent existence, because other paths cannot abandon self-grasping, as previously explained. Having done so, in the Queen of Sūtras, it is also said: "Those who wish to train in the Hearer's stage should also train in the Perfection of Wisdom. Those who wish to train in the Solitary Realizer's stage should also train," etc. The Venerable One (Je Tsongkhapa) also said: "Those Hearers who seek peace, you lead them to peace with omniscience," etc. This is praising the Mother (Prajñāpāramitā) by way of accomplishing the wishes of all the noble ones, and the noble Nāgārjuna also said: "Without realizing the signless, you said there is no liberation." And also: "The path of liberation that Hearers, Solitary Realizers, and Buddhas definitely rely on, you alone are, and there is definitely nothing else to be done." All these statements will be well cited.
Tibetan
དེ་ལྟ་ན་ཉན་རང་དག་གིས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་ཞིང་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་ཡང་མི་འཐད་དོ་ཅེ་ན་ཤེས་སྒྲིབ་ཟད་པར་སྤོང་བར་ནི་མ་ངེས་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ཚེ་གསུམ་མམ་བསྐལ་པ་བརྒྱ་ལས་ལྷག་པ་མི་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཙམ་གྱིས་ཤེས་སྒྲིབ་མཐར་དབྱུང་བར་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དོན་དུ་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐབས་མང་པོའི་སྒོ་ནས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་ལ་སོགས་པར་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་འགྲེལ་ལས། རྣམ་པ་དུ་མར་ཐབས་མང་པོ། །ཡུན་རིང་དུས་སུ་གོམས་པ་ལས། །དེ་ལ་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་དག །རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་དང་། གོམས་ཕྱིར་མ་ལུས་སྤངས་པ་ཉིད། །ཅེས་སོགས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚེ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྷག་པ་མི་བསྒོམ་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་ཙམ་གྱིས་རང་གི་བཞེད་དོན་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་མྱང་འདས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང་། སྙིང་རྗེ་དམན་པས་རྣམ་མཁྱེན་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་པས་དེའི་དོན་དུ་ལམ་ལ་ཡུན་རིང་འབད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་རྣམ་འགྲེལ་ལས། སྙིང་རྗེ་དམན་པ་ཉིད་ཕྱིར་ཡང་། །གནས་པའི་འབད་རྩོལ་ཆེན་པོ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཤེས་སྒྲིབ་གཏན་མི་སྤོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བར་གྱུར་པའི་ཤེས་སྒྲིབ་རྣམས་མ་ལུས་པར་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཉན་རང་དག་གིས་ཀྱང་ཉོན་སྒྲིབ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་སྤོང་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་ཉོན་མོངས་པའི་རྩ་བ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡང་ཕུང་པོ་ལ་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་མ་ཡིན་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་སྨོན་ལམ་དང་བསྔོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ལས། ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་དེ་ལས་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨོན་ལམ་དང་། །སྤྱོད་པ་ཡོངས་བསྔོ་མ་བཤད་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ག་ལ་འགྱུར། །ཅེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་དུ་བསྒྲོད་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་པུ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི
Chinese
如果这样，声闻独觉们通达了法无我，就会断除所知障，大小乘的差别也不应理，如果这样说，那么不一定能完全断除所知障。因为他们通达法无我之后，不再修习超过三世或者一百劫的时间。仅凭这些也不能彻底清除所知障。为了利益他人，通过多种方便之门，在无数三劫等时间里串习，由此才能断除包括习气在内的二障，证得一切智智。如《释量论》所说：“多种方式多方便，长时之中若串习，彼之功德与过失，极明朗然定显现。”以及“因于串习故，一切皆断除。”等等所说。不修习超过三世等时间的原因仅仅是为了获得断除烦恼的寂灭，并且因为悲心微弱，不追求遍智，因此不为此在道上长期努力。如《释量论》所说：“亦因悲心弱，故无住之大勤奋。”正如所说的那样。也不是完全不舍弃所知障，因为能舍弃作为烦恼根本的所知障。 也就是说，声闻独觉们也必须舍弃包括因在内的烦恼障，并且烦恼的根本我执也是对蕴聚执著为实有的具有显现执著的分别念，如前所述。 大小乘不是以智慧来区分的，而是以缘一切众生的发心、愿望和回向等方便的差别来区分的。如《宝鬘论》所说：“声闻乘中未曾说，菩萨之愿与行持，以及回向诸善根，何能转成菩萨果？”等等所说。 这样，将三种根器者引导至三种菩提的道，就是般若波罗蜜多无分别智唯一而已。 这
English
If that's the case, then the Hearers and Solitary Realizers, having realized the selflessness of phenomena, will eliminate the obscurations to knowledge, and the distinction between the Great and Small Vehicles would also be unreasonable. If you say that, then it's not certain that they will completely eliminate the obscurations to knowledge. This is because they don't meditate on that realization of the selflessness of phenomena for more than three lifetimes or a hundred eons. And just that much is not enough to completely eliminate the obscurations to knowledge. It is by familiarizing oneself with the suchness of phenomena for countless three eons and so forth through many skillful means for the sake of others that one will abandon the two obscurations along with their imprints and attain the omniscient wisdom. As it says in the Commentary on Valid Cognition: "Through many methods in various ways, through familiarization over a long time, the faults and qualities in that will become very clear." And: "Because of familiarization, everything is abandoned." and so forth. The reason for not meditating for more than three lifetimes and so on is simply to attain the nirvana of abandoning afflictions, which is their own desired goal. And because of weak compassion, they don't seek omniscience, so they don't strive for a long time on the path for that. As it says in the Commentary on Valid Cognition: "Also because of weak compassion, there is no great effort to abide." As it is said. It's also not that they don't abandon the obscurations to knowledge at all, because they do abandon the obscurations to knowledge that are the root of the afflictions. That is, the Hearers and Solitary Realizers must also abandon the afflictive obscurations along with their causes, and the root of the afflictions, the clinging to self, is also the conceptual thought that is characterized by the manifest clinging to the aggregates as real entities, as previously explained. The Great and Small Vehicles are not distinguished by wisdom, but by the difference in skillful means such as the generation of bodhicitta, aspirations, and dedications that are directed towards all sentient beings. As it says in the Precious Garland: "In the Hearer Vehicle, the aspirations and practices of a Bodhisattva, and the dedication of all merit, are not taught. How could one become a Bodhisattva?" and so forth. Thus, the path that leads the three types of individuals to the three types of enlightenment is solely the non-conceptual wisdom of the Perfection of Wisdom. This