Tibetan
གས་པ་བྱེད་པ་དང་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་དང་མ་ནིང་ངོ་། །འདུ་ཤེས་ནི། དེ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི། བགྲོད་པར་འདོད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི། སྔ་མ་ལྟར་རོ། །མཐའ་ནི། གཉིས་ཀྱིས་གཉིས་སྤྲད་པའོ། །བརྫུན་དུ་སྨྲ་བའི་གཞི་ནི། མཐོང་བ་དང་། ཐོས་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། དེ་ལས་བཟློག་པའོ། །འདུ་ཤེས་ནི། མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། བཟློག་པར་འདུ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི། འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་སྨྲ་བ་ཉིད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི། འདྲའོ། །མཐའ་ནི། འཁོར་དང་ཕ་རོལ་འདྲི་བ་ལ་གོ་བར་བྱའོ། །ཕྲ་མའི་གཞི་ནི། སེམས་ཅན་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པ་རྣམས་སོ། །འདུ་ཤེས་ནི། དེ་དང་དེ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི། དབྱེ་བའམ། མི་འདུམ་པར་འདོད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི། འདྲའོ། །མཐའ་ནི། དབྱེ་བར་བྱ་བའི་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་སྨྲས་ཏེ་དོན་གོ་བའོ། །ངག་རྩུབ་པོའི་གཞི་ནི། ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སོ། །འདུ་ཤེས་ནི། དེ་དག་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི། ངག་རྩུབ་པོ་སྨྲ་བར་འདོད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི། འདྲའོ། །མཐའ་ནི། དེ་དག་ལ་ངག་རྩུབ་པོས་སྨྲས་པའོ། །ཚིག་འཁྱལ་བའི་གཞི་ནི། དོན་མེད་པ་དང་ལྡན་པའི་དོན་ཏོ། །འདུ་ཤེས་ནི། དེ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི། སྨྲ་བར་འདོད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི། འདྲའོ། །མཐའ་ནི། སྨྲས་པའོ། །བརྣབ་སེམས་ཀྱི་གཞི་ནི། གཞན་གྱི་ནོར་དང་ཡོ་བྱད་དོ། །འདུ་ཤེས་ནི། དེ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་འདོད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི། འདྲའོ། །མཐའ་ནི། དེ་དག་ལ་བདག་གིར་བྱ་བར་ངེས་པའོ། །གནོད་སེམས་ཀྱི་གཞི་དང་འདུ་ཤེས་ནི། ངག་རྩུབ་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །བསམ་པ་ནི། བསྣུན་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི། འདྲའོ། །མཐའ་ནི། བསྣུན་པ་ལ་སོགས་པར་ངེས་པའོ། །ལོག་ལྟའི་གཞི་ནི། རྒྱུ་འབྲས་དང་བདེན་བཞི་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་དོན་ཏོ། །འདུ་ཤེས་ནི། བདེན་པ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་འདོད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི། འདྲའོ། །མཐའ་ནི། སྐུར་པ་བཏབ་པར་ངེས་པའོ། །ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་པོ་འདི་དག་གི་རྣམ་པར་བཞག་པ་རྒྱས་པ་ནི། རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལ་སོགས་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། འདིར་ནི་ཡི་གེ་མངས་པས་མ་བྲིས་སོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་མི་དགེ་བའི་ལས་ལམ་བཅུ་པོ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་གཞི་ཉེ་བར་གནས་པ་ན་ཡང་སྤོང་ཞིང་དང་དུ་མི་ལེན་པ་ནི། སྲོག་གཅོད་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། ། ཆང་ནི། མི་དགེ་བ་མཐའ་དག་གི་རྒྱུ་ཡིན་པས། ཉེས་དམིགས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་དང་། བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡིན་པས་ལས་ཀྱི་ལམ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་མ་འདུས་པས་དེའི་ཕྱིར་ཆང་སྤོང་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་བསྟེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཆང་རྣམས་ལས་ལྡོག་དེ་བཞིན་དགེ་བ་ཡི། །འཚོ་བ་ལ་ཡང་མངོན་པར་དགེས་པར་མཛོད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། བག་མེད་པའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འབྲུ་དང་སྦྱར་བ་དང་། བཅོས་པའི་ཆང་རྣམས་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལྡོག་པ་དང་། གཞན་ལ་མི་གནོད་ཅིང་བག་མེད་པའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་བའི་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་འཚོ་བ་ལ་ཡང་མངོན་པར་དགེས་པར་མཛོད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་དགེ་བའི་ལམ་ལ་གནས་པས། འདོག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པ་བཏང་བར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལོངས་སྤྱོད་གཡོ་བ་སྙིང་པོ་མེད་མཁྱེན་ནས། །དགེ་སློང་བྲམ་ཟེ་བཀྲེན་དང་བཤེས་རྣམས་ལ། །སྦྱིན་པ་ཚུལ་བཞིན་བསྩལ་བགྱི་ཕ་རོལ་ཏུ། །སྦྱིན་ལས་གཞན་པའི་གཉེན་མཆོག་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཟས་དང་གོས་ལ་སོགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ནི། མི་བརྟེན་པས་ན་གཡོ་བ། ངོམས་མི་ཤེས་པས་ན་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་མཁྱེན་ནས་དེ་ལ་སྙིང་པོ་བླང་བའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དང་བྲམ་ཟེ་སོགས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་དང་། བཀྲེན་པ་དང་ནད་པ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཞིང་དང་། ཆོས་སྨྲ་བ་དང་ཕ་མ་ལ་སོགས་པ་བཤེས་རྣམས་ཏེ། ཕན་འདོགས་པའི་ཞིང་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་དང་། ཕན་གདགས་པར་འདོད་པས། སྦྱིན་པ་ཚུལ་བཞིན་ཏེ་གུས་པ་དང་བཅས་པས་བསྩལ་པར་བགྱི་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱིན་པ་ལས་མ་འོངས་པ་ན་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་སྦྱིན་པ་ལས་གཞན་པའི་ཕན་ཆེར་འདོགས་པའི་གཉེན་མཆོག་མ་མཆིས་སོ། ། ཇི་སྐད་དུ། དབུ་མ་ལ་འཇུག་པར། སྐྱེ་བོ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྐང་པ་ཆག་གྱུར་ན། །སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ལྡན་ཡང་ངན་འགྲོར་ལྟུང་། །སྐྱེད་བཅས་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་ཟད་པས་ན། །ཕྱིན་ཆད་དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་འབྱུང་མི་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བྲལ་བའི་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ནི། ངན་སོང་གི་རྟེན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས་ན། ཕྱི་མའི་འབྲས་བུའི་དོན་དུ་སྦྱིན་པ་གཞན་སྤེལ་བར་མི་བྱེད་པས། དེ་ཉིད་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་ལ། ཡོན་ཏན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞིང་དུ་རྣམས་འཕེལ་ན། །འབྲས་བུ་ཉེ
Chinese
阉割者、所有男性和人妖。 想：于彼处如是想。 思：欲行。 烦恼：如前。 边际：二加二。 妄语之基：见、闻、辨别、了知及与此相违。 想：于见等及与相违如是想。 思：转变想而语。 烦恼：同前。 边际：于眷属及他人询问应知。 离间语之基：有情和合与不和合者。 想：于此及彼如是想。 思：欲分离或不和合。 烦恼：同前。 边际：说应分离之语的表相，而知其义。 粗恶语之基：成为一切恼害心之因的有情。 想：于彼等如是想。 思：欲说粗恶语。 烦恼：同前。 边际：以粗恶语对彼等说。 绮语之基：与无义相应之义。 想：于彼如是想。 思：欲说。 烦恼：同前。 边际：已说。 贪心之基：他人的财物和用具。 想：于彼如是想。 思：如是欲。 烦恼：同前。 边际：决定彼等应为我所有。 害心之基和想：如粗恶语。 思：打等。 烦恼：同前。 边际：决定为打等。 邪见之基：有因果和四谛等之义。 想：想为真实。 思：如是欲。 烦恼：同前。 边际：决定为诽谤。 此等十业道之详细安立，应于《辨了不了义论》等中观察，此处因文字繁多故未书写。 如是所说之具有自性之十不善业道，即使于其根本处亦应舍弃，不应领受。
English
Eunuchs, all males, and hermaphrodites. Perception: To perceive it as such there. Thought: Wishing to proceed. Affliction: As before. Extremity: Two plus two. The basis of false speech: Seeing, hearing, distinguishing, knowing, and the opposite of these. Perception: To perceive seeing, etc., and the opposite. Thought: Transforming perception and speaking. Affliction: The same. Extremity: Should be understood as questioning relatives and others. The basis of divisive speech: Sentient beings who are harmonious and those who are not. Perception: To perceive it as such there. Thought: Wishing to separate or cause disharmony. Affliction: The same. Extremity: Speaking the expression of speech to be separated, and understanding the meaning. The basis of harsh speech: Sentient beings who have become the cause of all tormenting minds. Perception: To perceive them as such there. Thought: Wishing to speak harsh speech. Affliction: The same. Extremity: Speaking harsh speech to them. The basis of idle chatter: Meaning that is associated with meaninglessness. Perception: To perceive it as such there. Thought: Wishing to speak. Affliction: The same. Extremity: Having spoken. The basis of covetousness: The wealth and possessions of others. Perception: To perceive it as such there. Thought: Wishing it to be so. Affliction: The same. Extremity: Determining that they should be mine. The basis and perception of harmful intent: Like harsh speech. Thought: Striking, etc. Affliction: The same. Extremity: Determining to strike, etc. The basis of wrong view: The meaning of having cause and effect, the Four Noble Truths, etc. Perception: To perceive it as true. Thought: Wishing it to be so. Affliction: The same. Extremity: Determining to slander. The detailed establishment of these ten paths of action should be examined in the *Distinguishing the Definitive and the Indefinitive* and others. Here, it is not written due to the abundance of letters. The ten non-virtuous paths of action with the characteristics as described above, even when their basis is near, should be abandoned and not accepted.
Chinese
要知道，断除杀生等是善业的十种途径。酒是一切不善的根源，因为罪过很大，而且是佛制定的戒律，不包括在业的途径中，因此要戒酒，并且要奉行正确的谋生方式。如经中所说：“从诸酒中离，如是亦为善，于诸生计中，亦当极欢喜。”因为酒是不谨慎的根源，所以要从用谷物混合和酿造的各种酒中完全远离，并且对于不损害他人且不成为不谨慎之源的食物和饮料等有益的生计，也要非常欢喜。这样安住于善道，为了表明应该像对待珍宝一样施舍，经中说：“知受用动摇，无有坚实性，施僧婆罗门，贫者及亲友，如法而布施，来世为胜友，施胜无余亲。”意思是说，食物和衣服等受用，因为不恒常所以是动摇的，因为不知满足所以没有坚实性。像了解这些的自性一样，为了从中获取精华，对于僧人和婆罗门等功德之田，贫穷者和病人等痛苦之田，以及说法者和父母等亲友，也就是利益之田，为了供养他们和利益他们，应该如法，也就是以恭敬心来布施。因为这样的布施在未来会产生巨大的果报，所以在来世，没有比布施更能带来利益的殊胜亲友了。正如《入中论》中所说：“若人无戒足跛跛，以施饶益亦堕恶趣，由如息本俱尽故，后时于彼无饶益。”意思是说，如果一个人没有戒律，就像瘸了一条腿，即使通过布施获得财富，也会堕入恶趣。因为就像本金和利息都用完了一样，以后也不会再有利益。如果功德和戒律在福田中增长，那么果报
English
It should be understood that abstaining from killing, etc., are the ten paths of virtuous actions. Alcohol is the root of all non-virtue, because its faults are great, and it is a transgression that has been proscribed, it is not included among the paths of action, therefore one should abstain from alcohol, and one should rely on a correct livelihood. As it is said: "Turn away from all intoxicants, likewise, be virtuous, and also be exceedingly pleased with virtuous livelihoods." Because it is a place of heedlessness, one should turn away in every way from all alcohol that is mixed with grains and concocted, and one should also be exceedingly pleased with virtuous livelihoods such as food and drink that do not harm others and do not become a cause of heedlessness. Thus, abiding in the path of virtue, in order to show that one should give alms as if giving away jewels, it is said: "Knowing that possessions are fleeting and without essence, give alms to monks, Brahmins, the poor, and friends. Bestow charity in accordance with the Dharma, for in the next life, there is no better friend than charity." This means that possessions such as food and clothing are fleeting because they are not reliable, and they are without essence because one cannot be satisfied. Knowing their nature as it is, in order to take their essence, one should give alms to monks and Brahmins, etc., who are fields of merit, to the poor and sick, etc., who are fields of suffering, and to Dharma speakers and parents, etc., who are friends, that is, fields of benefit. Desiring to make offerings to them and benefit them, one should bestow charity in accordance with the Dharma, that is, with respect. Because such charity will bring great fruit in the future, in the next world, there is no better friend who brings greater benefit than charity. As it is said in the *Entering the Middle Way*: "If a person's foot of morality is broken, even if they are rich through giving, they will fall into the lower realms. Because the principal and interest are completely exhausted, there will be no benefit for them in the future." This means that the fruit of giving without morality is that one enjoys possessions in the basis of the lower realms, and therefore one does not engage in giving to increase future fruits, and therefore it is cut off. If merit and morality increase in the field of virtue, then the fruit