Tibetan
སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བ་སོགས་འདོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པས་ཕུང་པོ་ཆོས་ཙམ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བ་སོགས་འདོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །དང་པོ་ནི། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཉན་རང་འཕགས་པ་རྣམས་ལའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་ཡོད་དོ། །ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་ལྟར་ན། ཕྱི་མ་གཉིས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་འཕགས་པ་ཀུན་ལ་ཡོད་དེ། ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པའི་ཚུལ་དུ་གནས་སོ། །བསྒོམ་ཚུལ་ནི། དང་པོ་གསུམ་ལ། མཛའ་བོ་དང་། བར་མ་དང་། དགྲ་བོའི་ཕྱོགས་གསུམ་དུ་ཕྱེ་ནས། དང་པོར་ཕ་མ་སོགས་མཛའ་བོའི་ཕྱོགས་ལ་དམིགས་ནས། དེ་དག་བདེ་བ་དང་ཕྲད་པ་སོགས་འདོད་པའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་བར་མ་རྣམས་ལ། མཐར་དགྲ་བོའི་ཕྱོགས་ལ་དམིགས་ནས་བསྒོམ་སྟེ། མཛའ་བ་དང་དགྲ་བོའི་ཕྱོགས་དག་བདེ་བ་དང་ཕྲད་འདོད་སོགས་མཚུངས་པར་གྱུར་པ་ན། བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །བཏང་སྙོམས་ནི། དང་པོ་ཐ་མལ་པའི་ཕྱོགས་ལ་བསྒོམ་ཞིང་། མཐར་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྙོམས་པའི་བར་དུ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། བྱམས་སོགས་དེ་དག་བདག་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པར་བསྒོམས་པ་ལས་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། ཇི་ཞིག་ལྟར་གོང་མ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ཐོབ་ཀྱང་། ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་བསམ་གཏན་དང་པོ་སོགས་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་འདོད་པ་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་བསྒོམས་པས་ཁྲོ་བས་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་བྲལ་བའི་བསམ་གཏན་སྐྱོན་མེད་པ་ཞི་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསམ་གཏན་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བར་གཞུང་འདིར་བཤད་དོ། ། བཞི་པ་བསམ་གཏན་བཞི་བསྒོམ་པ་ནི། བྱམས་སོགས་བསྒོམས་པས་བསམ་གཏན་བཞི་ཐོབ་མོད། དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདོད་སྤྱོད་དགའ་དང་བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག །རྣམ་པར་སྤངས་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་པོ་ཡིས། །ཚངས་དང་འོད་གསལ་དག་དང་དགེ་རྒྱས་དང་། །འབྲས་བུ་ཆེ་ལྷ་རྣམས་དང་སྐལ་མཉམ་འཐོབ། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། རྟོག་དཔྱོད་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་གིས་འདོད་སྤྱོད་དེ་འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་། རྣམ་འཚེ་སྤ
Chinese
是希望远离痛苦等状态。 第二种是，通过了悟人无我，将五蕴仅仅视为法，而将众生视为远离痛苦的状态。 第三种是，通过了悟法无我，希望如幻的众生远离痛苦等状态。 第一种是，针对凡夫俗子。 第二种是，针对声闻、独觉的圣者。 第三种是，大乘圣者所具有的。如同声闻、独觉了悟法无我一样，后两者三乘的圣者都具有，是本体相同而侧重点不同的状态。 修习的方法是：前三种，分为亲友、中等、怨敌三类。首先，以父母等亲友为对象，修习希望他们获得安乐等状态。之后，对中等的人，最后对怨敌进行修习。当亲友和怨敌都能平等地希望获得安乐等时，修习就圆满了。 舍心是：首先对普通人进行修习，最后修习到对可爱和不可爱的一切众生都平等对待。 如果这样修习，会有什么结果呢？通过以了知二种无我的智慧来修习慈心等，就能获得涅槃。如果不能像上述那样，即使没有获得涅槃，也能获得梵天世界、初禅等色界的超越欲望的安乐。因为修习这些，就能体验到远离愤怒等痛苦的无过患的寂静禅定。 因此，慈爱等是此论中宣说的生起禅定的方便。 第四，修习四禅：通过修习慈心等可以获得四禅，那么这些的结果是什么呢？ “断除欲乐喜乐与痛苦，此四静虑能与梵天、光明、普善、大果天人同享福报。” 如是说，以寻伺对治欲乐，即对欲望的贪求，以及...
English
It is the state of wishing to be free from suffering, etc. The second is that, through realizing the absence of self of a person, one regards the aggregates merely as dharmas, and wishes sentient beings to be free from suffering. The third is that, through realizing the absence of self of phenomena, one wishes illusory sentient beings to be free from suffering, etc. The first is for ordinary people. The second is for the noble Shravakas and Pratyekabuddhas. The third is possessed by the noble Mahayanists. Just as Shravakas and Pratyekabuddhas realize the absence of self of phenomena, the latter two are possessed by all the noble ones of the three vehicles, existing as the same entity with different focuses. The method of cultivation is: the first three are divided into three Equanimity is: first cultivate towards ordinary people, and finally cultivate until one treats all beings, both lovable and unlovable, equally. If one cultivates in this way, what will be the result? By cultivating loving-kindness, etc., with the wisdom of knowing the two kinds of selflessness, one will attain Nirvana. If one cannot do as above, even without attaining Nirvana, one can attain the bliss beyond desire in the realm of form, such as the Brahma world, the first Dhyana, etc. Because by cultivating these, one can experience the faultless and peaceful Samadhi, free from the suffering of anger, etc. Therefore, loving-kindness, etc., are taught in this treatise as the means of generating Samadhi. Fourth, cultivating the four Dhyanas: by cultivating loving-kindness, etc., one can attain the four Dhyanas, so what are the results of these? "By the four Dhyanas that completely abandon desire, joy, pleasure, and suffering, one can share the merit with the gods of Brahma, Clear Light, Universal Goodness, and Great Fruit." As it is said, by counteracting desire with investigation and analysis, that is, craving for desire, and...
Tibetan
ངས་ཤིང་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་། བདེ་བ་ཅན་གྱི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་། ནང་རབ་ཏུ་དང་བ་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་གིས་དཔྱོད་པ་སྤངས་ཤིང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་། བདེ་བ་ཅན་གྱི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང་། དྲན་ཤེས་བཞིན་བཏང་སྙོམས་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་གིས་དགའ་བ་སྤངས་ཤིང་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང་། དྲན་པ་དང་བཏང་སྙོམས་ཡོངས་དག་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་གིས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་སྤངས་ཤིང་། ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་བཞི་པོ་བསྒོམས་པ་ཡིས། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཚངས་ཆེན་དང་། འོད་གསལ་དང་། དགེ་རྒྱས་དང་། འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་ལྷ་རྣམས་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་སྐྱེ་བ་འཐོབ། ཅེས་པ་གཙོ་ཆེ་བ་སྨོས་པ་ཡིན་ལ། ཞིབ་ཏུ་ན། བསམ་གཏན་དང་པོ་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པས་གོ་རིམ་བཞིན་དུ། ཚངས་རིས་དང་། ཚངས་པའི་མདུན་ན་འདོན་དང་། ཚངས་ཆེན་རྣམས་སུ་སྐྱེ་ལ། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཆུང་ངུ་འབྲིང་ཆེན་པོར་བསྒོམས་པས། དགེ་ཆུང་དང་། ཚད་མེད་དགེ་དང་། དགེ་རྒྱས་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བ་སོགས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ལྔ་པ་ལས་ལྕི་ཡང་གི་དབྱེ་བས་དགེ་སྡིག་ལ་བླང་དོར་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ནི། རྟག་དང་མངོན་པར་ཞེན་དང་གཉེན་པོ་མེད། །ཡོན་ཏན་གཙོ་ལྡན་གཞི་ལས་བྱུང་བའི་ལས། །དགེ་དང་མི་དགེ་རྣམ་ལྔ་ཆེན་པོ་སྟེ། །དེ་བས་དགེ་བ་སྤྱོད་ལ་བརྩོན་པར་བགྱི། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་གང་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ནི། འབྲས་བུ་ངེས་པ་དང་མང་པོ་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། སྦྱོར་བ་དང་། བསམ་པ་དང་། གཉེན་པོ་དང་། གཞིའི་ཁྱད་པར་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ལ་སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ནི། ལས་དེ་དུས་རྟག་ཏུ་བྱེད་པའོ། །བསམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ཉོན་མོངས་པ་དང་རབ་ཏུ་དང་བ་སོགས་མངོན་ཞེན་དྲག་པོས་བྱས་པའོ། །གཉེན་པོའི་ཁྱད་པར་ནི། ལས་དེ་ལ་འཇོམས་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་མེད་པའོ། ། གཞིའི་ཁྱད་པར་ནི། གཉིས་ཏེ། ཕན་འདོགས་པའི་གཞི་ནི། ཕ་མ་དང་ཆོས་སྨྲ་བ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་ཕན་འདོགས་པ་དོམ་དང་སྤྲེའུ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེས་རབས་བཞིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་གཙོར་ལྡན་པའི་གཞི་ནི། དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་། འགོག་པ་ལས་ལངས་པ་སོགས་ཏེ། དེ་དག་ལ་ཕན་གནོད་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི། གཞི
Chinese
我以远离欲界所生的喜乐，具有喜乐的专注一境是初禅，以净信为对治支，舍弃寻伺。以定所生的喜乐，具有喜乐的专注一境是二禅。以正念和正知，以及舍心为对治支，舍弃喜，具有乐的专注一境是三禅。以正念和完全清净的舍心为对治支，完全舍弃乐和苦，具有舍受的专注一境是四禅。像这样修习作为因的四种等持禅定，次第地能获得与大梵天、极光净天、遍净天、广果天等诸天同等的果报。这是说的主要方面。详细地说，修习初禅的小、中、大，次第地能转生到梵众天、梵辅天、大梵天。修习四禅的小、中、大，能转生到少分净天、无量净天、遍净天等，应当了知这些。 第五、以业的轻重差别，如何取舍善恶呢？ “恒常与现行贪执且无对治， 功德为主之所依所生业， 善与非善五者皆为大， 是故行善当勤精进也。” 如是说，善业与不善业，哪种具有五种差别，因为能产生决定和众多的果报，所以称为大。那五种差别是什么呢？是加行、意乐、对治、所依的差别。其中加行的差别是，恒常做那件事。意乐的差别是，以烦恼和极大信心等现行贪执而做。对治的差别是，那件事没有能摧毁的对治。所依的差别有两种：饶益的所依是，父母和说法者，特别是饶益熊和猴子等的本生故事那样。功德为主的所依是，三宝和从灭尽定中出定等，对这些所作的利益和损害，是从所依
English
I, with the joy and happiness born from being apart from desires, having a one-pointed mind with joy and happiness, is the first dhyana, abandoning investigation with the antidote of pure faith. With the joy and happiness born from samadhi, having a one-pointed mind with joy and happiness, is the second dhyana. With mindfulness and clear comprehension, and equanimity as the antidote, abandoning joy, having a one-pointed mind with happiness, is the third dhyana. With mindfulness and completely pure equanimity as the antidote, completely abandoning happiness and suffering, having a one-pointed mind with neutral sensation, is the fourth dhyana. Thus, by meditating on the four samadhi dhyanas as causes, one can attain birth equal to the gods of Great Brahma, Clear Light, Extensive Virtue, and Great Fruit in order. This is speaking of the main points. In detail, by meditating on the small, medium, and large of the first dhyana, one can be reborn in the Brahma Assembly, Brahma Retinue, and Great Brahma in order. By meditating on the small, medium, and large of the fourth dhyana, one can be reborn in Limited Virtue, Immeasurable Virtue, and Extensive Virtue, etc., one should know these. Fifth, how to adopt or reject virtue and non-virtue based on the distinction of heavy and light deeds: "Constant, with manifest attachment, and without antidote, Deeds arising from a basis possessing principal qualities, Virtue and non-virtue, these five are great, Therefore, strive diligently to practice virtue." Thus it is said, whichever virtuous or non-virtuous deed possesses five distinctions, is called great because it produces definite and many results. What are those distinctions? They are the distinctions of application, intention, antidote, and basis. Among these, the distinction of application is doing that deed constantly. The distinction of intention is doing it with manifest attachment such as afflictions and great faith. The distinction of antidote is that the deed has no antidote that can destroy it. The distinction of basis is twofold: the basis of benefiting is parents and dharma speakers, and especially benefiting like the Jataka tales of bears and monkeys. The basis possessing principal qualities is the Three Jewels and arising from cessation, etc. The benefit and harm done to these arises from the basis.