Tibetan
། ལྔ་པ་བཟོད་པ་ལ་གནས་པར་བྱ་བ་ནི། ཁྱིམ་པ་རྣམས་ནི་མི་འདོད་པ་དུ་མ་ཐོག་ཏུ་བབ་པའི་དབང་གིས་ཁྲོ་བ་མང་བས། དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་བཟོད་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་བཟོད་མཚུངས་དཀའ་ཐུབ་མ་མཆིས་པས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྲོ་བའི་གོ་སྐབས་དབྱེ་མི་བགྱི། ཁྲོ་བ་སྤངས་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད། །ཐོབ་པར་འགྱུར་བར་སངས་རྒྱས་ཞལ་གྱིས་བཞེས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཟོད་པ་ནི། འདིར་གནོད་པ་ལ་མི་ཁྲོ་ཞིང་། ཁྲོ་བ་སྐྱེས་ཀྱང་རྒྱུན་མི་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་དང་མཚུངས་པའི་དཀའ་ཐུབ་གཞན་འགའ་ཡང་མ་མཆིས་པས་དེ་ཁོ་ན་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། མེ་དང་ཆུར་འཇུག་པ་དང་། རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་ཟ་བ་དང་། ཤིང་ཤུན་དང་ལོ་མ་གྱོན་པ་སོགས་ནི། ལུས་གདུང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། དེ་དག་ལས་མཐོ་རིས་ཀྱང་མི་ཐོབ་ན་ཐར་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་དཀའ་ཐུབ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་ཕྱིར་བཟོད་པ་དེ་ལྟར་ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་དེ་བས་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་མཆོག་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཁྲོ་བའི་གོ་སྐབས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་དབྱེ་བར་མི་བགྱི་སྟེ། བཟོད་པ་བསྟེན་པའི་སྒོ་ནས་ཁྲོ་བ་སྤངས་པས་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། ཁྲོ་བ་སྤོངས་ཤིག ཁྱོད་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་གཉའ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ཁྲོ་བ་དང་འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་གཉིས་ནི། འདོད་ཁམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་མ་སྤངས་པར་ཡང་། ཁྲོ་བ་སྤོངས་མི་ནུས་པས། དེའི་ཕྱིར་ཁྲོ་བ་སྤངས་པས་འདོད་པ་ལས་འདའ་བར་བཤད་དེ། དེ་ལྟར་དང་པོ་ཉིད་ནས་ཁྲོ་བའི་གོ་སྐབས་མི་དབྱེ་བར་བསྟན་ནས། གལ་ཏེ་ཁྲོ་བ་སྐྱེས་ན་ཡང་། དེའི་མོད་ལ་ཞི་བར་བྱ་སྟེ། འཁོན་དུ་གཟུང་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདག་ནི་འདིས་སྤྱོས་འདིས་བཏགས་ཕམ་པར་བྱས། །འདི་ཡིས་བདག་ནོར་འཕྲོགས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས། །འཁོན་དུ་འཛིན་པས་འཁྲུག་ལོང་རྣམས་བསྐྱེད་དེ། །འཁོན་འཛིན་རྣམ་སྤངས་བདེ་བར་གཉིད་ཀྱིས་ལོག །ཅེས་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཁྲོ་བའི་གོ་སྐབས་དབྱེ་བར་མི་བྱ་བ་དེའི་ཕྱིར། བདག་ནི་འདིས་ཚིག་ངན་པས་སྤྱོས་སོ། །འདིས་བདག་དབྱུག་པ་ལ་སོགས་པས་བཏགས་སོ། །འདིས་བདག་མཐུས་ཕམ་པར་བྱས་སོ། །འདི་ཡིས་བདག་གི་ནོར་ཕྲོགས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གནོད་པའི་མཚན་མ་དམ་དུ་འཛིན་པ། འཁོན་དུ་འཛིན་པས་ལུས་ངག་གི་ཉེས་རྩོམ་དུ་གྱུར་པའི་འཁྲུག་ལོང་རྣམས་བསྐྱེད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་འཁོན་འཛིན་རྣམ་པར་སྤངས་པས་སེམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་མེད་པའི་ཕྱིར། བདེ་བར་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པར་འགྱུར་བས་བསྒྲིམས་ཏེ་འཁོན་འཛིན་སྤང་བར་རིགས་སོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང་། མདོར་ན་ཁྲོ་བས་བདེར་གནས་པ། །དེ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ། །ཞེས་དང་། གང་ཞིག་བསྒྲིམས་ཏེ་ཁྲོ་འཇོམས་པ། །དེ་ནི་འདི་དང་གཞན་དུ་བདེ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། ། དྲུག་པ་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་དམན་པ་སྤངས་ཏེ། བཟང་པོ་ལ་བསླབ་པར་གདམས་པ་ནི། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་སེམས་འདྲེས་མར་འབྱུང་བས། དགེ་བའི་སེམས་རྣམས་ནི་བརྟན་པར་བྱ་ལ། མི་དགེ་བའི་སེམས་རྣམས་ནི་མི་བརྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ནི་ཆུ་དང་ས་དང་རྡོ་བ་ལ། །རི་མོ་བྲིས་པ་དེ་འདྲར་རིག་པར་བགྱི། །དེ་ནང་ཉོན་མོངས་ཅན་ལ་དང་པོ་ནི། །མཆོག་སྟེ་ཆོས་འདོད་རྣམས་ལ་ཐ་མ་ལགས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་རིས་ན། སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་མི་བརྟན་པ་དང་། བརྟན་པའི་བྱེ་བྲག་ལས། ཆུ་ལ་རི་མོ་བྲིས་པ་དང་། ས་ལ་རི་མོ་བྲིས་པ་དང་། རྡོ་ལ་རི་མོ་བྲིས་པ་ཇི་ལྟར་བ་བཞིན་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་རིག་པར་བགྱི་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་སེམས་ལ། དང་པོ་ཆུ་ལ་རི་མོ་བྲིས་པ་ལྟ་བུ་མི་བརྟན་པ་མཆོག་ཡིན་ལ། ཆོས་འདོད་དེ་དགེ་བའི་སེམས་རྣམས་ལ་ཐ་མ་རྡོ་ལ་རི་མོ་བྲིས་པ་ལྟར་བརྟན་པ་མཆོག་ལགས་པས་དེ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། ངག་ཀྱང་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་པས། དེ་དག་ལ་ཅི་རིགས་པར་བླང་དོར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་བས་སྙིང་ལ་འབབ་དང་བདེན་པ་དང་། །ལོག་པར་སྨྲ་ལྡན་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱི་ནི། །སྦྲང་རྩི་མེ་ཏོག་མི་གཙང་ལྟ་བུའི་ཚིག །རྣམ་གསུམ་བཀའ་བསྩལ་དེ་ལས་ཐ་མ་སྤང་། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྡིག་པའི་ཆོས་བཅོམ་པའི་རྒྱལ་བས་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་རྣམ་པ་གསུམ་བཀའ་བསྩལ་ཏོ། །ཞེས་སྦྲེལ་ལོ། །གསུམ་གང་ཞེ་ན། སྙིང་ལ་འབབ་ཅིང་སྙམ་པ་དང་། བདེན་པ་དང་། ལོག་པར་སྨྲ་བའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་དགའ་བར་བྱས་པས། སྦྲང་རྩི་ལྟ་བུ་དང་། གཉིས་པ་ནི། མཛེས་ཤིང་བསྔགས་པར་འོས་པས་མེ་ཏོག་ལྟ་བུ་དང་། གསུམ་པ་ནི། སྨད་པའི་ཕྱིར་མི་གཙང་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཐ་མ་སྤང་ཞིང་། དང་པོ་གཉིས་བསྟེན་པར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་འཁོར་བ་ན་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་
Chinese
第五，安住于忍辱：因为在家之人，由于诸多不悦之事接踵而至，嗔恨之心尤为强烈。为了扭转此局面，彰显忍辱之功德，故云：如忍无等苦行故，汝勿开启嗔恚门，除嗔能获不退果，佛言如是真实语。如是说，忍辱即于此境，不嗔恨损害，即使生起嗔恨，亦不持续不断。再无其他苦行能与之比肩，故唯有忍辱方为苦行之至上。如入火赴水，啖食草根果实，身着树皮叶片等，仅为肉体之苦楚，然彼等连天界亦不可得，更遑论解脱。是故，彼等非真苦行。因何忍辱具有如是巨大之利益？因此，汝切莫开启丝毫与此苦行之至上者相违背之嗔恨之门。凭借修持忍辱而断除嗔恨，则可获得欲界之不退果位，此乃佛陀亲口所宣。如经中所云：诸比丘，如是，断除嗔恨吧！汝等已成为不退转之栋梁。如是宣说。嗔恨与贪欲之欲念二者，乃欲界之因。若未断除对欲念之贪执，亦无法断除嗔恨。是故，经中宣说断除嗔恨即能超越欲望。如是，首先教导不开启嗔恨之门，若嗔恨已生，亦应立即平息，切莫怀恨在心。为此，经中云：我为彼所骂，我为彼所打，我为彼所胜，彼夺我财物。怀恨在心则会滋生争端，断除怀恨之心方能安眠。如是说，因何不应开启嗔恨之门？因此，我被此人恶语谩骂，我被此人以棍棒等殴打，我被此人以势力战胜，我被此人夺走财物，如是紧抓损害之迹象不放，怀恨在心，则会引发身语之恶行，导致争端
English
Fifth, to abide in patience: Because householders have a lot of anger due to the many undesirable things that come upon them. In order to reverse this and show the virtues of patience, it is said: Since there is no asceticism equal to patience, you should not open the door of anger. By abandoning anger, one obtains the state of non-retrogression. The Buddha has declared this to be true. As it is said, patience is here not being angry at harm, and even if anger arises, it is not maintained. Since there is no other asceticism equal to that, it alone is the supreme of asceticism. Entering fire and water, eating roots and fruits, wearing bark and leaves, etc., are only the suffering of the body. If one does not even attain higher realms from those, what need is there to mention liberation? Therefore, those are not asceticism. Because patience has such great benefits, therefore, you should not open even a little the door of anger, which is contrary to that supreme of asceticism. Because by abandoning anger through cultivating patience, one obtains the state of non-retrogression in the desire realm, the Buddha has declared. As it is said in the sutra: Monks, like this, abandon anger! You have become the pillar of non-retrogression. As it is said. Anger and desire for desire are the causes of the desire realm. Even without abandoning desire for desire, one cannot abandon anger. Therefore, it is said that abandoning anger transcends desire. Thus, having taught not to open the door of anger from the very beginning, even if anger arises, it should be pacified immediately, and one should not bear a grudge. Therefore, it is said: He abused me, he struck me, he defeated me, he robbed me of my wealth. Holding a grudge creates quarrels, and abandoning grudges leads to peaceful sleep. As it is said, why should one not open the door of anger? Therefore, I was abused by this person with bad words. This person struck me with a stick, etc. This person defeated me with power. This person robbed me of my wealth, thus holding on tightly to the signs of harm. Holding a grudge leads to quarrels that result in misdeeds of body and speech.
Chinese
生起嗔恨并带来痛苦，因此，完全断除那样的仇恨，心中就不会有痛苦。因为能安乐入睡，所以应当努力断除仇恨。《入行论》中也说：“总之，嗔恨无法带来安乐，这是绝对没有的。”以及“谁能努力调伏嗔恨，此生来世皆安乐。”如是宣说。 第六，舍弃身语意三门之下的行为，教诫修学善良之行。 对于普通人来说，如前所说，善心和不善心是混合产生的，因此，善心应当稳固，不善心应当不稳固，为了教导这个道理，（经文说）：“心如水土石，绘画各不同，烦恼初为佳，求法终为上。” 这样说道。在有情众生的类别中，心的活动有不稳固和稳固的差别，就像在水上画画，在地上画画，在石头上画画一样，应当认识到这三种情况。其中，对于烦恼的心来说，最初像在水上画画一样的不稳固是最好的。对于求法，也就是善心来说，最终像在石头上画画一样的稳固是最好的，所以应当像那样去修持。 就像有情众生的心有三种一样，语言也有三种，因此，对于这些，应当根据情况取舍。为了教导这个道理，（经文说）：“胜者悦意与真实，以及虚妄语之人，蜂蜜鲜花与不净，如是三语当舍后。” 这样说道。断除罪恶之法的胜者宣说了人们的三种语言。这样连接起来。三种是什么呢？令人悦意且中听的，真实的，以及虚妄的。其中，第一个令人喜悦，所以像蜂蜜一样；第二个，美丽且值得赞叹，所以像鲜花一样；第三个，因为应被呵责，所以像不净之物一样。因此，应当舍弃最后一种，而依止前两种。 处于轮回中的有情众生的行为
English
Anger arises and causes suffering, therefore, by completely abandoning such hatred, there will be no suffering in the mind. Because one can sleep peacefully, one should strive to abandon hatred. It is also said in the Bodhisattvacaryāvatāra: "In short, there is no happiness with anger, this is absolutely not the case." And "Whoever strives to subdue anger, will be happy in this life and the next." As it is said. Sixth, abandon the inferior actions of the three doors of body, speech, and mind, and exhort to study virtuous conduct. For ordinary people, as mentioned before, good and bad minds arise mixed together, therefore, good minds should be stable, and bad minds should be unstable. To teach this, (the text says): "The mind is like water, earth, and stone, paintings are different, afflictions are best at first, seeking Dharma is best in the end." It is said. In the category of sentient beings, the activity of the mind has differences of instability and stability, just like drawing on water, drawing on earth, and drawing on stone, one should recognize these three situations. Among them, for the afflicted mind, the initial instability like drawing on water is the best. For seeking Dharma, that is, good minds, the final stability like drawing on stone is the best, so one should practice like that. Just as sentient beings' minds are of three types, so are speech also of three types, therefore, for these, one should adopt or abandon according to the situation. To teach this, (the text says): "The Victorious One spoke of three kinds of words: pleasing and truthful, and those of false speech, like honey, flowers, and impurity, abandon the last of these." It is said. The Victorious One, who has destroyed sinful dharmas, proclaimed the three kinds of speech of people. Connect it like this. What are the three? Those that are pleasing and agreeable, truthful, and false. Among them, the first is pleasing, so it is like honey; the second is beautiful and worthy of praise, so it is like a flower; the third is like an impure thing because it should be blamed. Therefore, one should abandon the last one and rely on the first two. The conduct of sentient beings who dwell in samsara