Tibetan
ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་ལས། །ཡོད་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བྱེད་ན། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་རྣམས། །རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པར་ཁྱོད་ལྟའོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་བྱེད་ན། དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པར་ཁྱོད་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མེད་པ་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ན་ཡང་། འབྲས་བུ་དང་ནི་རྒྱུ་ཉིད་དང་། །བྱེད་པ་པོ་དང་བྱེད་དང་བྱ། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་པ་དང་། །འབྲས་བུ་ལ་ཡང་གནོད་པར་བྱེད། །གལ་ཏེ་བུམ་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན། དེའི་རྒྱུ་འཇིམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྱེད་པ་པོ་རྫ་མཁན་དང་བྱེད་པ་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་དང་བུམ་པ་བྱེད་པའི་བྱ་བ་དག་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་དག་མེད་པས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དག་ཀྱང་མེད་ལ། དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་བུམ་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་ཁས་ལེན་ན་ཐམས་ཅད་མི་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁོ་བོ་ཅག་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ལ་ནི་འདི་ཐམས་ཅད་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །དེ་ནི་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་སྟེ། །དེ་ཉིད་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། ཁོ་བོ་ཅག་ལྟར་ན་མྱུ་གུ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ལ། གང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། མདོ་ལས། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྐྱེན་ལ་རག་ལས་གང་དེ་སྟོང་པར་བཤད། །གང་ཞིག་སྟོང་ཉིད་ཤེས་དེ་བག་ཡོད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་ཤིང་རྟའི་ཡན་ལག་ལ་བརྟེན་ནས་ཤིང་རྟར་འདོགས་པ་ལྟར། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་གདགས་པར་རྣམ་པར་བཞག་ལ། གང་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཞིང་གང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྟོང་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དབུ་མའི་ལམ་དུ་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་དང་དབུ་མའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྟེན་འབྲེལ་གང་ཡིན་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གང་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་མ་ཡིན་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་མ་ཡིན་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། བརྒྱ་པ་ལས། གང་ཞིག་གང་ན་ནམ་གྱི་ཚེའང་། །མ་བརྟེན་པར་ནི་ཡོད་ཉིད་མེད། །དེས་ན་ནམ་ཡང་འགའ་ཞིག་ཏུ། །རྟག་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། མདོ་ལས། མཁས་པས་རྟེན་འབྱུང་ཆོས་རྣམས་རྟོགས་འགྱུར་ཏེ། །མཐར་ལྟ་བ་ལ་བརྟེན་པར་ཡོང་མི་བྱེད། །རྒྱུ་དང་བཅས་ཤིང་རྐྱེན་བཅས་ཆོས་ཤེས་ཀྱིས། །རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་མེད་ཆོས་ཉིད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གང་གི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཡང་སྟོང་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་ལྟར་ན་རྟེན་འབྲེལ་ཉིད་སྟོང་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཐ་སྙད་མི་འཐད་པ་ལ། སྐྱབས་གནས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མི་རུང་བ། བླང་དོར་གྱི་ཡུལ་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་མི་རུང་བ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ། དགེ་འདུན་དང་། ཆོས་དང་། སངས་རྒྱས་མི་འཐད་པ་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ལ། མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འདི་ཀུན་མི་སྟོང་ན། །འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད། །དངོས་པོ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ཁྱོད་ཀྱིས་ལྟར་ན། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་འདི་ཀུན་མི་སྟོང་ན་རང་བཞིན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། གང་གི་ཚེ་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་ངེས་པར། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས། ཁྱོད་ལ་མེད་ཅིང་ཐལ་བར་འགྱུར། །འདི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། དམིགས་ཡུལ་བདེན་བཞི་མི་འཐད་པ་དང་། བདེན་བཞིའི་འབྲས་བུ་མངོན་རྟོགས་མི་འཐད་པ་དང་། མངོན་རྟོགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཞུགས་གནས་མི་འཐད་པ་དང་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་འབྱུང་འཇིག་མེད་ན་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་མེད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་ཡིན་ན། །སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་གསུངས་པ་དེ། །རང་བཞིན་ཉིད་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་རང་བཞིན་དང་བཅས་པ་དེ
Chinese
如果是这样，如果观察到诸法由自性而有，如果是那样，那么诸法就如你所说，没有原因和条件。如果观察到内外诸法由自性而有，那么，由于自性不依赖于原因和条件，诸法就如你所说，没有原因和条件。即使承认没有原因，也会损害结果和原因本身，作者和作用以及行为，生起和灭亡，以及结果。如果瓶子不依赖于原因和条件而由自性而有，那么它的原因，如泥土等，以及作者，如陶工，以及作用，如轮子等，以及制作瓶子的行为等都会消失。由于它们消失了，生起和灭亡也会消失。因此，结果，也就是瓶子本身，怎么可能存在呢？因此，它损害了所有结果等。因此，如果承认诸法具有自性，那么一切都是行不通的。第二点是：我们宣说空性，这一切都是可以成立的。就像这样：凡是缘起，即是宣说为空性。那是依赖而安立的，那即是中道。按照我们的观点，嫩芽和识等内外诸法依赖于原因和条件，凡是缘起的就是无自性生。凡是无自性生的，世尊就宣说为空性。如经中所说：凡是因缘所生，即为不生。于彼无有生之自性。凡是依赖于因缘，即说为空性。凡知空性者，即为谨慎者。因此，空性就像依赖于车轮等车子的支分而安立为车子一样，是依赖于原因和条件而安立的。凡是依赖而安立的，就是无自性生的，凡是无自性生的，就是空性。具有无自性生之特征的空性本身，由于远离有无二边，所以被安立为中道。在那
English
If so, if one observes that things exist from their own nature, if that is the case, then things, as you say, are without cause and condition. If one observes that outer and inner things exist by their own nature, then, since self-nature does not depend on cause and condition, things, as you say, are without cause and condition. Even if one admits no cause, it harms the result and the cause itself, the agent and the action and the deed, arising and ceasing, and also the result. If a pot exists by its own nature without depending on cause and condition, then its cause, such as clay, and the agent, such as the potter, and the action, such as the wheel, and the actions of making the pot, etc., will disappear. Since they disappear, arising and ceasing will also disappear. Therefore, how could the result, the pot itself, exist? Therefore, it harms all results, etc. Therefore, if one admits that things have self-nature, then everything is untenable. The second point is: For us who speak of emptiness, all this is tenable. Like this: Whatever is dependently arisen, that is said to be emptiness. That is dependently designated, that itself is the Middle Way. According to our view, sprouts and consciousness, etc., outer and inner things that depend on cause and condition, whatever is dependently arisen is without self-nature. Whatever is without self-nature, the Bhagavan declared to be emptiness. As it is said in the sutra: Whatever is born from conditions is unborn. There is no self-nature of birth in it. Whatever depends on conditions is said to be empty. Whoever knows emptiness is mindful. Therefore, emptiness, like a chariot being designated as a chariot depending on the parts of the chariot such as the wheels, is designated as depending on cause and condition. Whatever is dependently designated is without self-nature, and whatever is without self-nature is emptiness. That emptiness, which is characterized by being without self-nature, is designated as the Middle Way because it is free from the two extremes of existence and non-existence. In that
Chinese
因此，空性、依于假立和中观之道等，都是缘起本身的名称。因为凡是缘起即是空性。因为如果存在非缘起之法，则必存在非空性之法。如《百论》所说：何者于何处，任何时候，不依赖而有，实无有，因此任何时候，任何处，恒常亦无有。经中也说：智者通达缘起诸法，终不依赖于边见。知晓有因有缘之法，无因无缘之法实无有。如是所说，因为不存在非缘起之法，而缘起亦是空性，因此也不存在非空性之法。因为如我等所见，缘起即是空性，因此不会成为他人所说的过失。 第二，关于不成立超世俗之名言，其中分为不容许皈依处三宝，以及不容许取舍之境——法与非法两种，此处先讲第一种。不容许僧、法、佛三种，此处先讲第一种。分为总说和广说两种，此处先讲总说：若此一切皆不空，则无生亦无灭。如你所说，事物具有自性，若此一切事物皆不空，则因自性不可改变，故无生亦无灭。何时无生灭，则必：圣者四谛，于汝皆无而成过。以下是广说，分为不成立所缘境四谛，不成立四谛之果——现证，以及不成立现证之果——入流果三种，此处先讲第一种：为何无生灭则无有四圣谛？若非依缘起，何来有痛苦？所说之无常痛苦，于自性中实无有。凡具有自性者
English
Therefore, emptiness, dependent designation, and the Middle Way are all names for dependent arising itself. Because whatever is dependently arisen is emptiness. Because if there were any phenomena that were not dependently arisen, there would be phenomena that were not empty. As it is said in the *Shataka*: "Whatever, wherever, at any time, does not exist dependently, does not exist at all. Therefore, at any time, in any place, there is nothing permanent." And in the sutra it says: "The wise understand the phenomena of dependent arising, and ultimately do not rely on extreme views. Knowing phenomena with causes and conditions, there are no phenomena without causes and conditions." As it is said, because there are no phenomena that are not dependently arisen, and dependent arising is also emptiness, therefore there are no phenomena that are not empty. Because, as we see it, dependent arising is emptiness, therefore it does not become a fault as others say. Secondly, regarding the invalidity of transcendental conventions, there are two parts: the impossibility of the Three Jewels as refuge, and the impossibility of objects of acceptance and rejection, Dharma and non-Dharma. Here, we will discuss the first. There are three parts: the impossibility of the Sangha, the Dharma, and the Buddha. Here, we will discuss the first. There are two parts: a summary and an explanation. First, the summary: "If all this is not empty, there is no arising and no ceasing." According to you, who say that things have inherent existence, if all these things are not empty, then because inherent existence does not change, there is no arising and no ceasing. And when there is no arising and no ceasing, then certainly, "The four noble truths, for you, do not exist and become an error." This is the explanation, which has three parts: the impossibility of the four truths as objects, the impossibility of the realization of the fruits of the four truths, and the impossibility of the fruit of realization, the state of stream-enterer. Here, we will discuss the first: Why, if there is no arising and ceasing, are the four noble truths impossible? "If there is no dependent arising, how can there be suffering?" The impermanence and suffering that are taught do not exist in inherent existence. Whatever has inherent existence