Tibetan
ངས་སུ་འཛིན་པ་ཡི། །འབྲས་བུ་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །ཐོབ་པ་མིན་པ་གང་ཡིན་དེ། །ཇི་ལྟར་ཐོབ་པ་ནུས་པར་འགྱུར། །རང་བཞིན་ཁས་ལེན་པ་ལ་འབྲས་བུ་བཞི་སྔར་རང་བཞིན་གྱིས་ཐོབ་པ་མིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པར་ནུས་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་ནི་ལྡོག་པ་མེད་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་མེད་ན་འབྲས་གནས་མེད། །ཞུགས་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་བརྒྱད། །དེ་དག་མེད་ན་དགེ་འདུན་མེད། །འདིའི་དོན་ནི་སྔར་ཕྱོགས་སྔའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་ཆོས་དཀོན་མཆོག་མི་འཐད་པ་ནི། འཕགས་པའི་བདེན་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཡང་གོ་བར་ཟད་དོ། །གསུམ་པ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་མི་འཐད་པ་ལ་དངོས་དང་། སུན་འབྱིན་གྱི་ལམ་གཞན་བསྟན་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཡོད་མིན་ན། །སངས་རྒྱས་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །འདིའི་དོན་ཡང་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། གཉིས་པ་ནི། གཞན་ཡང་རང་བཞིན་ཁས་ལེན་ན། ཁྱོད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ལ། །མ་བརྟེན་པར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར། ཁྱོད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སངས་རྒྱས་ལ། །མ་བརྟེན་པར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན། དེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་དག་ནི་བཅོས་མིན་དང་། །གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ཁྱོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །སངས་རྒྱས་མིན་པ་གང་ཡིན་དེས། །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་ལ་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར། །བཙལ་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་མི་འགྱུར། ཁྱོད་ཀྱི་ལྟར་ན་སྔར་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་མིན་པ་གང་ཡིན་པའི་གང་ཟག་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དེས། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་བསྐལ་པ་དུ་མར་བཙལ་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་བཟློག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ་བཞི་ཡོད་པའི། དང་པོ་སྤང་བླང་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་མི་རུང་བ་ནི། འགའ་ཡང་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་པ། །ནམ་ཡང་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །མི་སྟོང་བ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། །རང་བཞིན་ལ་ནི་བྱ་བ་མེད། །དངོས་པོ་རང་བཞིན་
Chinese
谁执持我呢？如果是自性本身，那不是（通过努力）获得的果，又怎么能够获得呢？对于承认自性的人来说，如果四果不是先前由自性获得的，那么之后又怎么能够获得呢？因为自性是不可逆转的，并且在一切方面都是完全执持的。因此，如果没有果，就没有果位；证入者也不存在。如果存在八种补特伽罗，那么僧伽就不存在。这个道理应该像先前在破斥对方的观点时所说的那样理解。第二，法宝不合理，因为没有圣谛，所以殊胜的法也不存在。这也是显而易见的。第三，佛宝不合理，分为正说和阐述其他反驳的途径两部分。第一部分：如果法和僧不存在，佛又怎么会存在呢？这个道理先前也已经说过了。第二部分：此外，如果承认自性，那么你的佛陀证悟就不依赖（其他条件）也应成立。你的证悟不依赖佛陀也应成立。如果按照你所说，存在某种自性成立的佛陀，那么他就不依赖具有一切智智的证悟也应成立，因为“自性是不造作的，不依赖于他者”。同样，证悟也不依赖佛陀也应成立，因为是自性成立的。按照你的自性本身，如果不是佛陀，那么无论为了证悟而修持证悟之行，在无数劫中寻求证悟，也无法获得证悟，因为无法转变非佛陀的自性。第二部分有四点，第一点是舍取善法和非善法是不合理的：任何事物都不会成为善法或非善法，因为对于不空的事物来说，做什么都没有用，自性是没有作用的。事物自性
English
Who holds me? If it is self-nature itself, then what is not attained (through effort) as a result, how can it be attained? For those who accept self-nature, if the four fruits are not previously attained by self-nature, then how can they be attained later? Because self-nature is irreversible and completely holds in all aspects. Therefore, if there is no fruit, there is no fruit-position; those who have entered (the path) also do not exist. If there are eight types of individuals, then the Sangha does not exist. This meaning should be understood as explained earlier in the context of refuting the opponent's view. Second, the Dharma Jewel is unreasonable, because there are no Noble Truths, so the excellent Dharma also does not exist. This is also obvious. Third, the Buddha Jewel is unreasonable, divided into two parts: the actual statement and the explanation of other ways of refutation. The first part: If the Dharma and Sangha do not exist, how can the Buddha exist? This meaning has also been explained before. The second part: Furthermore, if you accept self-nature, then your Buddha's enlightenment should also be established as not relying (on other conditions). Your enlightenment should also be established as not relying on the Buddha. If, according to you, there is some Buddha established by self-nature, then he should also be established as not relying on enlightenment with the characteristic of omniscient wisdom, because "self-nature is uncreated and does not depend on others." Similarly, enlightenment should also be established as not relying on the Buddha, because it is established by self-nature. According to your self-nature itself, if one is not a Buddha, then no matter how much one practices the conduct of enlightenment for the sake of enlightenment, seeking enlightenment for countless eons, one will not be able to attain enlightenment, because the self-nature of non-Buddha cannot be reversed. The second part has four points, the first point is that abandoning and adopting virtue and non-virtue is unreasonable: Nothing will ever become virtue or non-virtue, because for something that is not empty, there is no use in doing anything, self-nature has no function. The self-nature of things
Tibetan
གྱིས་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་ན་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་སོགས་ཆོས་དང་། སྲོག་གཅོད་པ་སོགས་ཆོས་མིན་པ་ནམ་ཡང་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། མི་སྟོང་ཞིང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། རང་བཞིན་ལ་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་དང་ཆོས་མིན་མེད་པར་ཡང་། །འབྲས་བུ་ཁྱོད་ལ་ཡོད་པར་འགྱུར། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་རྒྱུས་བྱུང་བའི། །འབྲས་བུ་ཁྱོད་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་རྒྱུ་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་མེད་པར་ཡང་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་ཁྱོད་ལ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་མེད་པར་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དེའི་ཚེ། ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་ཁྱོད་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་རྒྱུར་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་རྒྱུས་བྱུང་བའི། །འབྲས་བུ་གལ་ཏེ་ཁྱོད་ལ་ཡོད། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་ལས་བྱུང་བའི། །འབྲས་བུ་ཅི་ཕྱིར་སྟོང་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་གལ་ཏེ་ཡོད་ན་དེའི་ཚེ་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་དེ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །གཉིས་པ་འཇིག་རྟེན་བྱ་བྱེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་མི་རུང་བ་ནི། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡི། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནོད་བྱེད་གང་། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཐ་སྙད་ནི། །ཀུན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་ཁས་བླངས་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རང་བཞིན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནོད་པ་བྱེད་ཅིང་སྤོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སོང་ཞིག བྱོས་ཤིག ཆོད་ཅིག ལྷོགས་ཤིག་པ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཀུན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནོད་བྱེད་ན། །བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་འགྱུར་ཞིང་། །རྩོམ་པ་མེད་པའི་བྱ་བར་འགྱུར། །མི་བྱེད་པར་ཡང་བྱེད་པོར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནོད་པ་བྱེད་ཅིང་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་ཁས་བླངས་ན། དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སུས་ཀྱང་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ནམ་མཁའི་མི་སྒྲིབ་པ་སུས་ཀྱང་མི་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཅི་
Chinese
如果承认以自性成立，那么断除杀生等是法，杀生等非法之事，将永远不会去做。因为对于不空且以自性成立的事物，做什么法和非法呢？因为自性没有作为。没有法和非法， 果报于汝亦将有， 法与非法因所生， 果报于汝则非有。 如果法和非法的果报，以自性而有，那么即使没有因——法和非法，那些果报，悦意和不悦意，也将存在于你那里。当没有法和非法时，果报存在，那时，从法和非法的因产生的果报，悦意和不悦意，不会存在于你那里。因为对于以自性成立的果报来说，法和非法作为因是无意义的。 法与非法因所生， 果报若汝处实有， 法与非法所生果， 何故为空非真实？ 如果从法和非法的因产生的果报如果存在，那么那时，从法和非法的因产生的果报，悦意和不悦意，为什么不是空性呢？因为是缘起。应当如观待影像一样思考。 第二，不应理世间行为的言说： 缘起性空立宗者， 有何能损此空性？ 世间名称及言说， 能损一切有为法。 如果承认事物具有自性，那么缘起，即自性空性，有什么能够损害和驳斥呢？那些“去吧，做吧，砍吧，挖吧”等等世俗的言说，对于一切具有缘起自性的事物都是有害的。 此外， 若有能损于空性， 则无任何诸作为， 无作亦为有作事， 不作亦为能作者。 如果事物以自性损害空性，并且承认具有自性，那么，由于自性的存在，任何人都不会有任何作为，就像没有人会去遮蔽天空一样。什么
English
If one admits that it is established by its own nature, then abstaining from killing, etc., is Dharma, and one will never do things that are not Dharma, such as killing. Because for things that are not empty and are established by their own nature, what Dharma and non-Dharma should be done? Because there is no action in self-nature. Without Dharma and non-Dharma, The result will also be with you, The result arising from Dharma and non-Dharma, The result will not be with you. If the result of Dharma and non-Dharma exists by its own nature, then even without the cause—Dharma and non-Dharma—those results, pleasant and unpleasant, will exist in you. When there is no Dharma and non-Dharma, and the result exists, then the result arising from the cause of Dharma and non-Dharma, pleasant and unpleasant, will not exist in you. Because for the result established by its own nature, Dharma and non-Dharma as a cause are meaningless. Arising from the cause of Dharma and non-Dharma, If the result truly exists in you, Result arising from Dharma and non-Dharma, Why is it not empty and unreal? If the result arising from the cause of Dharma and non-Dharma exists, then why is the result arising from the cause of Dharma and non-Dharma, pleasant and unpleasant, not emptiness? Because it is dependent origination. One should think as if contemplating an image. Secondly, the speech of worldly actions is unreasonable: For those who establish emptiness as dependent origination, What can harm this emptiness? Worldly names and speech, Harm all conditioned phenomena. If one admits that things have self-nature, then what can harm and refute dependent origination, which is the emptiness of self-nature? Those worldly sayings such as "Go, do, cut, dig," etc., are harmful to all things that have the nature of dependent origination. Furthermore, If there is something that can harm emptiness, Then there will be no actions at all, Non-action will also be an action, Non-doer will also be a doer. If things harm emptiness by their own nature, and one admits that they have self-nature, then, because of the existence of self-nature, no one will have any action, just as no one would cover the sky. What