Tibetan
་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་ཡིན་ཞིང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་ཡིན་ན་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་མ་ཡིན་པ་ནི་མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ལ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མི་རྟག་པ་ཡིན་པར་ནི་གང་མི་རྟག་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་ཤིང་། བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང་། མི་རྟག་པ་ལ་ངེས་པར་གནོད། །གང་ལ་གནོད་ཡོད་དེ་བདེ་མིན། །དེ་ཕྱིར་གང་ཞིག་མི་རྟག་པ། །དེ་ནི་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ནི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་མི་རུང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་ཡང་མི་རུང་སྟེ། རང་བཞིན་ལས་ནི་ཡོང་གནས་ཕྱིར། །ཅི་ཞིག་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་གནོད་བྱེད་ལ། །ཀུན་འབྱུང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བས་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་ཀུན་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ན། གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར། ཅི་ཞིག་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་རྟོགས་པ་དོན་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཁྱོད་ལ་ཀུན་འབྱུང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་ཁས་ལེན་པ་ལ་འགོག་པ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། །སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན། །འགོག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ཉིད་ནི་ཡོངས་གནས་ཕྱིར། །འགོག་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན། རང་བཞིན་ལ་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་གནས་པའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས་ཕྱིར་བཟློག་པར་བྱེད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ལ་ཡང་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ལ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ལམ་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་ན་ནི། །བསྒོམ་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ལམ་དེ་བསྒོམ་བྱ་ན། ཁྱོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ལམ་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མ་བསྒོམ་པ་ཉིད་དུ་ཡང་དེ་ཡོད་པས་ལམ་བསྒོམ་པ་འཐད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ལམ་དེ་བསྒོམ་བྱར་ཁས་ལེན་ན་འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་འཕགས་པའི་ལམ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། བྱ་བ་ཡིན་པའི་
Chinese
不是缘起，如果不是缘起，怎么会有痛苦呢？不是缘起就不是无常，痛苦也是无常，凡是无常的就是痛苦，这是世尊说的。百论中也说：无常必定有害，凡是有害的就不是安乐，因此凡是无常的，那一切都变成痛苦。如是所说的无常自性的痛苦，不是在说事物具有自性的人那里有，因为在说具有自性的人那里，不仅不能有痛苦，连集起也不能有，因为从自性中，从何而生起呢？因此对于损害空性者来说，没有集起。从这痛苦生起，痛苦的因叫做集起。如果痛苦是自性存在的，那么，因为生是无意义的，从何而生起呢？了解它的因是无意义的。因此，对于损害空性者你来说，没有集起。对于承认痛苦具有自性的人来说，灭止也是不可能的。如果痛苦是自性存在的，就没有灭止。因为自性是常住的，对于灭止是有损害的。如果痛苦是自性存在的，因为自性没有改变，所以没有痛苦的灭止。这样，因为自性是常住的，执取自性并使其返回，对于痛苦的灭止也是有损害的。同样，对于说事物具有自性的人来说，圣道也是不合理的。如果道有自性，修习就不合理了。如果道是应该修习的，你的自性就不存在。如果事物具有自性，那么那时道有自性，即使不修习它也存在，所以修道是不合理的。如果承认道是应该修习的，那么你的圣道就没有自性，因为是所作的。
English
It is not dependent arising, and if it is not dependent arising, how can there be suffering? What is not dependent arising is not impermanent, and suffering is also impermanent, and whatever is impermanent is suffering, as the Blessed One said. It is also said in the Hundred Treatises: 'Impermanence is certainly harmful, and whatever is harmful is not happiness. Therefore, whatever is impermanent, all of that becomes suffering.' The suffering of such an impermanent nature is not present in those who say that things have inherent existence, because for those who say that things have inherent existence, not only can there not be suffering, but there can also be no origin, because from inherent existence, from where does it arise? Therefore, for those who harm emptiness, there is no origin. From this, suffering arises, and the cause of suffering is called origin. If suffering exists by its own nature, then, because birth is meaningless, from where does it arise? Understanding its cause is meaningless. Therefore, for you who harm emptiness, there is no origin. For those who accept that suffering has inherent existence, cessation is also impossible. If suffering exists by its own nature, there is no cessation. Because inherent existence is permanent, it is harmful to cessation. If suffering exists by its own nature, because inherent existence does not change, there is no cessation of suffering. Thus, because inherent existence is permanent, grasping inherent existence and causing it to return is also harmful to the cessation of suffering. Similarly, for those who say that things have inherent existence, the noble path is also unreasonable. If the path has inherent existence, cultivation is not reasonable. If the path is to be cultivated, your inherent existence does not exist. If things have inherent existence, then at that time the path has inherent existence, and even if it is not cultivated, it exists, so cultivating the path is not reasonable. If you admit that the path is to be cultivated, then your noble path has no inherent existence, because it is something that is done.
Tibetan
ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་། གང་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་དང་། །འགོག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །ལམ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ནི། །གང་ཞིག་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་འདོད། །སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཀུན་འབྱུང་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལམ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ན། གང་གི་ཚེ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ལ། སྔར་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ལམ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་གང་ཞིག་ཐོབ་པར་འགྱུར་བར་འདོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་འཕགས་པའི་ལམ་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དངོས་པོ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། གལ་ཏེ་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ན། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡོངས་ཤེས་འགྱུར། །རང་བཞིན་གནས་པ་མ་ཡིན་ནམ། །གལ་ཏེ་སྔར་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་རིགས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གནས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཏེ་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མེའི་ཚ་བ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་དག་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མི་སྲིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཁྱོད་ཉིད་ནི། །སྤང་དང་མངོན་དུ་བྱ་བ་དང་། །བསྒོམ་༼དང་འབྲས་བུ་བཞི་དག་ཀྱང་། །༽ པའང་། ཡོངས་ཤེས་བཞིན་དུ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མི་སྲིད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ཁྱོད་ཀྱི་ལྟར་ན་ཀུན་འབྱུང་སྤང་བ་དང་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱ་བ་དང་ལམ་བསྒོམ་པ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར། ཀུན་འབྱུང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་བཀག་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་སྤོང་བ་མི་འཐད་དེ། རང་བཞིན་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་དུ་བྱ་བ་དང་བསྒོམ་པ་ལ་ཡང་སྦྱོར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི། དངོས་པོ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་རུང་བ་འབའ་ཞིག་དུ་མ་ཟད་ཀྱི། འབྲས་བུ་བཞི་དག་ཀྱང་ཡོངས་ཤེས་བཞིན་དུ་མི་རུང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་མི་རུང་བ་དེ་བཞིན་དུ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་བཞི་དག་ཀྱང་སྔར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཕྱིས་ཡོད་པ་ཡང་མི་རུང་ངོ་། །འབྲས་བུ་བཞི་མི་རུང་བར་མ་ཟད་དེ་དག་ཐོབ་པ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར། རང་བཞིན་ཡོ
Chinese
返回。此外，何时痛苦的集起和，灭止不存在，道如何能获得，灭除痛苦？为了获得痛苦的灭止和，为了断除集起而修道，何时对于说事物具有自性者来说，如前所说的方式，痛苦的集起和灭止不存在时，道如何能获得灭除痛苦？因此，圣道也是不合理的。第二，对于说事物具有自性者来说，完全了解痛苦等也是不存在的，如下：如果自性本身，不是完全了解，那又如何能完全了解？自性不是常住的吗？如果之前痛苦的自性是不被自性完全了解的自性，那么之后又如何能完全了解呢？这是不合理的。为什么呢？自性不是常住的吗？也就是说，自性是什么，就像火的热性一样，在世间也是真实存在的。因此，完全了解痛苦是不可能的。同样地，对于你来说，断除和现证，以及修习（和四果），也像完全了解一样是不合理的，这样连接。就像完全了解痛苦是不可能的那样，在说事物具有自性者你的观点中，断除集起和现证灭止以及修道也是不合理的，如下：集起不是被自性阻碍的自性，那么之后断除也是不合理的，因为自性是不可逆转的。现证和修习也同样适用。第三，对于说事物具有自性者来说，不仅完全了解等是不合理的，而且四果也像完全了解一样是不合理的。就像痛苦因为自性没有被完全了解而不能被完全了解那样，入流果等四果，如果之前自性不存在，那么之后存在也是不合理的。不仅四果是不合理的，而且获得它们也是不合理的，如下：自性有
English
Furthermore, when the origin of suffering and its cessation do not exist, how can one desire to attain the cessation of suffering through the path? If one cultivates the path in order to attain the cessation of suffering and to abandon its origin, then for those who assert that things possess inherent existence, when the origin of suffering and its cessation do not exist in the manner previously explained, how can one desire to attain the cessation of suffering through the path? Therefore, the noble path is also unreasonable. Secondly, for those who assert that things possess inherent existence, the complete understanding of suffering and so forth also does not exist, as follows: If by its very nature, it is not completely understood, then how can it become completely understood? Is not its nature abiding? If the nature of suffering was such that it was not completely understood by its very nature, then how could it possibly become completely understood later? It is unreasonable. Why? Is not its nature abiding? That is, whatever its nature is, like the heat of fire, it truly exists in the world. Therefore, the complete understanding of suffering is impossible. Similarly, for you, abandonment and manifestation, as well as cultivation (and the four fruits), are also unreasonable like complete understanding, so connect it. Just as the complete understanding of suffering is impossible, so too, in your view as one who asserts that things possess inherent existence, the abandonment of the origin, the manifestation of cessation, and the cultivation of the path are also unreasonable, as follows: The origin is not a nature that is obstructed by its very nature, so later abandonment is also unreasonable, because nature is irreversible. Apply this also to manifestation and cultivation. Thirdly, for those who assert that things possess inherent existence, not only are complete understanding and so forth unreasonable, but the four fruits are also unreasonable like complete understanding. Just as suffering cannot be completely understood because it is not completely understood by its very nature, so too, the four fruits, such as stream-enterer and so forth, if they did not exist by their very nature before, then it is also unreasonable for them to exist later. Not only are the four fruits unreasonable, but attaining them is also unreasonable, as follows: Inherent existence