Tibetan
སྟེ་བྱ་བ་ཡོད་ཅིང་བྱེད་པ་པོ་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། རྩོམ་པ་མེད་པ་སྟེ་བྱེད་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་བྱ་བར་འགྱུར་ལ། བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་ཡང་བྱེད་པ་པོར་འགྱུར་ན་དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་མི་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་འགྲོ་བ་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པར་ཐལ་བ་ནི། རང་བཞིན་ཡོད་ན་འགྲོ་བ་རྣམས། །མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་དང་། །ཐེར་ཟུག་ཏུ་ནི་གནས་འགྱུར་ཞིང་། །གནས་སྐབས་སྣ་ཚོགས་བྲལ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་སྨྲ་ན། རང་བཞིན་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་དང་ནང་གི་འགྲོ་བ་རྣམས་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་བྱིས་པ་དང་གཞོན་ནུ་ལ་སོགས་པ་གནས་སྐབས་སྣ་ཚོགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། མི་སྟོང་ཅུང་ཟད་ཡོད་ན་རྒྱལ་བ་ཡིས། །འགའ་ཡང་ལུང་སྟོན་མི་གསུང་འགྱུར་མེད་པར། །རང་རང་དངོས་ལ་ཐེར་ཟུག་གནས་དེ་ལ། །འཕེལ་བ་མེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་། འཕགས་པ་གླང་པོ་རྩལ་ལས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་འགའ་ཡོད་ན། །རྒྱལ་བ་ཉན་ཐོས་བཅས་པས་དེ་མཁྱེན་འགྱུར། །ཐེར་ཟུག་ཆོས་རྣམས་མྱ་ངན་འདའ་མི་འགྱུར། །མཁས་པ་ནམ་ཡང་སྤྲོས་པ་མེད་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། ། བཞི་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཐ་སྙད་མི་འཐད་པའི་རིགས་པ་གཞན་བསྟན་པ་ནི། དངོས་པོ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་མི་འཐད་པར་མ་ཟད་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཡོད་མིན་ན། །མ་ཐོབ་འཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་། །སྡུག་བསྔལ་མཐར་བྱེད་ལས་དང་ནི། །ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་སྤོང་བའང་མེད། །གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་འདི་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་དང་བཅས་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་གང་མ་ཐོབ་པ་དེ་ནི་མ་ཐོབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་སྔར་མ་ཐོབ་པ་ཕྱིས་ཀྱང་འཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྔར་སྡུག་བསྔལ་མཐར་མ་ཕྱིན་པ་ཕྱིས་སྡུག་བསྔལ་མཐར་བྱེད་པ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །སྔར་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་མ་སྤངས་པ་ཕྱིས་སྤོང་བ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་ཁས་བླངས་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་
Chinese
如果说有作用和作者，那么没有造作，也就是没有在进行的作用也会变成作用，不做作用的也会变成作者，如果这样也不是，因此事物不是不空的。第三个过失是，如果万法是常住的：如果自性存在，那么众生，不生不灭，就会变成常住，并且会脱离各种阶段。如果有人说事物以自性存在，因为自性不是造作的，并且没有改变，那么外在和内在的众生就不会出生和灭亡。因此，众生会变成常住。这样一来，因为不依赖因和缘，外在和内在的事物就会脱离婴儿和青少年等各种阶段。正如世尊所说：如果稍微有不空存在，那么胜者，就不会说任何教言，会变成不变的，各自的事物会常住，不会增长也不会完全衰减。正如圣者象力所说：如果诸法稍微有自性存在，那么胜者和声闻会知道它。常住的诸法不会涅槃，智者永远不会变成没有戏论。就像这样。第四个是揭示了其他不符合世间超越的术语的理路：对于说事物具有自性的人来说，不仅世间的术语不符合，而且超世间的术语也不符合。如果空性不存在，那么没有获得的获得，以及结束痛苦的事业，以及舍弃所有烦恼也不存在。如果空性不存在，并且这一切都具有自性，那么，没有获得的就只是没有获得的，因此，先前没有获得的结果，之后也不会获得。同样，先前没有结束的痛苦，之后也不会结束痛苦。先前没有舍弃的所有烦恼，之后也不会舍弃。这样一来，对于承认事物具有自性的人来说，所有世间和超世间的术语都会变得不合理。三
English
If it is said that there is action and an agent, then that which is not fabricated, that is, that which is not in the process of acting, will also become an action, and that which does not act will also become an agent. If this is the case, then it is not so. Therefore, things are not non-empty. The third fault is that if all phenomena are permanent: If self-nature exists, then beings, unborn and unceasing, will become permanent, and will be free from various stages. If someone says that things exist by self-nature, because self-nature is not fabricated and there is no change, then outer and inner beings will not be born or cease. Therefore, beings will become permanent. In this way, because they do not depend on causes and conditions, outer and inner things will be free from various stages such as infancy and youth. As the Blessed One said: If there is even a little non-emptiness, then the Victorious One will not speak any teachings, it will become unchanging, and each thing will remain permanent, neither increasing nor completely decaying. As the Noble Elephant Power said: If the dharmas have some self-nature, then the Victorious One and the Hearers would know it. Permanent dharmas will not pass into nirvana, and the wise will never become without elaboration. Like this. The fourth is to reveal other reasons why the terms of transcendence of the world are not appropriate: For those who say that things have self-nature, not only are worldly terms inappropriate, but also transmundane terms are inappropriate. If emptiness does not exist, then there is no obtaining of what has not been obtained, and the action of ending suffering, and the abandonment of all afflictions do not exist. If emptiness does not exist, and all of this has self-nature, then what has not been obtained is only what has not been obtained, so the result that was not obtained before will not be obtained later. Similarly, suffering that has not ended before will not end suffering later. All the afflictions that have not been abandoned before will not be abandoned later. In this way, for those who admit that things have self-nature, all worldly and transmundane terms will become unreasonable. Three
Tibetan
པ་རྟེན་འབྲེལ་རྟོགས་པས་བདེན་པ་མཐོང་བར་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་བདེན་པ་མ་མཐོང་བར་ཡང་ཐར་པ་མི་འཐོབ་ཅིང་དངོས་པོ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ལ་ཡང་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བདེན་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་ན། འོ་ན་ཇི་ལྟར་བདེན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་། །མཐོང་བ་དེས་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་། །ཀུན་འབྱུང་དང་ནི་འགོག་པ་དང་། ལམ་ཉིད་དེ་དག་མཐོང་བ་ཡིན། །གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐོང་བ་དེས་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ད ང་། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། འཕགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་འཇུག་པ་མེད་པར་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་མཐོང་བ་དེས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་དེས་ནི་ཀུན་འབྱུང་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མཐོང་བ་དེས་ནི་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་མཐོང་བ་དེས་ནི་ལམ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ལས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་བཞི་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། ལེའུ་ཉེར་བཞི་པའི་རྣམ་བཤད།
Chinese
通过理解缘起而证悟真谛的阐释：如果未见真谛，则不得解脱，并且对于那些声称事物具有自性的人来说，如果他们没有以如上所述的方式完全了解真谛，那么如何才能完全了解真谛的实相呢？因此，经中说：谁见缘起，彼亦见痛苦，以及痛苦之集，痛苦之灭，与解脱之道。谁以不见的方式，见到具有空性之特征的缘起，彼亦如实见到痛苦，痛苦之集，痛苦之灭，以及通往痛苦之灭的道路。正如《圣法一切无入所示经》中所说：“妙吉祥，谁见一切法无生，彼即遍知痛苦。谁见一切法为无有自性，彼即断除集。谁见一切法完全寂灭，彼即现证灭。妙吉祥，谁见一切法无实有，彼即修道。”等等广说。这是《中观根本慧论》中，名为“圣谛品”第二十四品的释论。 第二十四章的解释。
English
The explanation of showing that seeing the truth is through understanding dependent origination: If liberation is not attained without seeing the truth, and even for those who claim that things have inherent existence, if they do not fully understand the truth in the way described above, then how can they fully understand the reality of the truth? Therefore, it is said: Whoever sees dependent origination, sees suffering, the origin of suffering, the cessation of suffering, and the path to liberation. Whoever sees dependent origination, which is characterized by emptiness, in a way that does not see it, sees suffering, the origin of suffering, the cessation of suffering, and the paths that lead to the cessation of suffering, as they truly are. As it is said in the "Sutra Showing the Entry into All Dharmas for the Noble": "Manjushri, whoever sees all dharmas as unborn, fully knows suffering. Whoever sees all dharmas as non-existent, abandons the origin. Whoever sees all dharmas as completely pacified, realizes cessation. Manjushri, whoever sees all dharmas as without substance, cultivates the path." and so on, extensively explained. This is the commentary on the twenty-fourth chapter of the "Fundamental Wisdom of the Middle Way," called "Examination of the Noble Truths." Explanation of the Twenty-fourth Chapter.