Tibetan
་སྐྱེ་བ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་དང་པོར་སྟོང་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་ལས་གཞན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ན། དེའི་རྒྱུ་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་དེ་ཉིད་གཞན་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྟོན། དེ་བས་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་ཐལ་བ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་དབུ་མའི་གཞུང་འཆད་པ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་སུན་འབྱིན་ཏོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་རང་གཞན་གྱི་སྡེ་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཙོ་བོར་འཛིན་པ་དག་གི་དངོས་འཛིན་གྱི་ལོག་རྟོག་ལྡོག་ཅིང་། སྐྱེ་མེད་དང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིར་རྒོལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཙོར་འཛིན་པ་དག་ནི། ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་དང་དཔེ་ལ་སོགས་པ་མ་བརྗོད་པར་དམ་བཅའ་ཙམ་དང་ཐལ་བ་ཙམ་གྱིས་ཡིད་ཆེས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གཞན་ཕྱོགས་སུན་འབྱིན་པ་ན་ཡང་ཐལ་བ་ཙམ་གྱིས་སུན་མི་འབྱིན་གྱི། ཕྱིར་རྒོལ་དེ་ཉིད་ལ་གྲགས་པའི་རྟགས་དང་དཔེ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་གྲགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ལོག་རྟོག་ཟློག་པར་བྱེད་ལ། རང་གི་ཕྱོགས་སྐྱེ་མེད་དང་སྟོང་ཉིད་སོགས་སྒྲུབ་པ་ན་ཡང་རང་དང་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀ་ལ་གྲགས་པའི་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་དང་དཔེ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་ཁོ་ན་སྦྱོར་བར་བྱེད་དེ། དཔེར་ན། དེ་ཡང་དབུ་མ་སྙིང་པོ་ལས། ཇི་སྐད་དུ། འདིར་ནི་ས་ལ་སོགས་པ་དག །དོན་དམ་པར་ན་འབྱུང་བ་ཡི། །ངོ་བོ་ཉིད་མིན་ཁྱབ་ཕྱིར་དང་། །རྒྱུ་ལྡན་སོགས་ཕྱིར་ཤེས་པ་བཞིན། །ཞེས་འབྱུང་བའི་དོན། ས་ལ་སོགས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་འབྱུང་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་འབྱུང་བའམ། གཞན་འབྱུང་བར་བྱེད་པས་འབྱུང་བ་དག་གོ།བའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་གཞལ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཤེས་པ་བཞིན། ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་འགལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མ་པས་ཀྱང་ས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། རྒྱུ་དང་ལྡན་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱིར་རྒོལ་སྡེ་པ་དག་གིས་ཀྱང་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཅི་སྟེ་རྒྱུ་ལྡན་དང་འབྱུང་བ་འགལ་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟའོ་ཞེ་ན། རྒྱུ་ལྡན་དུ་མཚུངས་པ་ལ་ས་སོགས་འབྱུང་བར་བདེན་ལ། ཤེས་པ་མི་བདེན་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཡོད། ས་སོགས་འབྱུང་བར་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གྲགས་པ་འགོག་པ་མ་ཡིན་གྱི་གྲགས་པ་ལྟར་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དོན་དམ་པར་ས་སོགས་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར། ས་སོགས་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཡང་རྒྱུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའམ། ཡང་ན་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་ས་སོགས་ཀྱང་རྒྱུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཁས་བླང་དགོས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ། ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་སྔ་རོལ་ན། །ནམ་མཁའ་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་མཚན་ལས་སྔ་གྱུར་ན། །མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་གཞུང་ཕལ་ཆེར་དུ་ཐལ་བ་སྒྲུབ་པ་མཛད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་གྱི་གཞུང་ནི་དོན་ཆེན་པོ་ཅན་ཡིན་པས། ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་དམ་བཅའ་དངོས་སུ་བརྗོད་ནས་རྟགས་དང་དཔེ་ཤུགས་ལ་བསྟན་པར་བྱེད་ལ། ཁ་ཅིག་ཏུ་ཡང་རྟགས་དང་དཔེ་དངོས་སུ་བརྗོད་ནས་དམ་བཅའ་ཤུགས་ལ་བསྟན་པར་བྱེད་པས་ཐམས་ཅད་དུ་སྦྱོར་བའི་ངག་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་གྲགས་སམ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁོ་ན་སྦྱོར་བར་མཛད་དོ། །དེ་དག་ནི་སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱི་བཞེད་པའི་ཚིག་རེས་ལ་མ་བརྟེན་པར་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། ། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ནི་འདི་ལྟར་བཞེད་དེ། དབུ་མ་པ་ཡིན་ན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྦྱོར་བར་མི་རིགས་ཏེ། དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་ཉེས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གཞན་ཕྱོགས་སུན་འབྱིན་པ་ལ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དོན་མེད་དེ། དབུ་མ་པས་གཞན་ཕྱོགས་སུན་འབྱིན་པ་ནི་སྒོ་གསུམ་གྱིས་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར་སྒྲུབ་བྱེད་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ནུས་པ་མེད་པ་དང་། འགལ་བ་བརྗོད་པའི་ཐལ་འགྱུར་དང་། ཕྱིར་རྒོལ་རང་དང་འཇིག་རྟེན་སྤྱི་ལ་གྲགས་པའི་རྟགས་དང་དཔེ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །དང་པོ་ནི། གྲངས་ཅན་གྱིས་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེའོ་ཞེས་དམ་བཅས་པ་ན། དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྟགས་དང་དཔེ་རང་དང་ཕྱི་རྒོལ་དབུ་མ་པ་གཉིས་ཀ་ལ་གྲུབ་པ་འགོད་དགོས་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པའི་དམ་བཅའི་ཚིག་ཙམ་གྱིས་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་ཁོ་ན་ལ་གྲུབ་པའི་རྟགས་དང་དཔེས་ཀྱང་ཕྱིར་རྒོལ་ངེས་པ་བསྐྱེད་མི་ནུས་ཤིང་། ཕྱི་རྒོལ་ཁོ་ན་ལ་གྲགས་པས་ཀྱང་རང་གི་དམ་བཅའ་འགྲུབ་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་ཀ་ལ་གྲུབ་པའི་རྟགས་དང་དཔེ་ཡང་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མ་པ་ནི་དངོ
Chinese
因为产生不合理，所以首先确定空性的闻思智慧本身，因为不应是随后的比量之外的，那么，为什么不向他人展示它的原因、理由和例子呢？因此，论师佛护驳斥说，仅仅通过反驳的方式来讲解中观宗义是不合理的。那么是什么呢？论师通过陈述理由和例子等方式，使自他部派主要执着于随比量者，遣除其耽著实有的邪分别念，并且成办无生和空性之宗。因为外道主要执着于随比量者，如果不陈述具有三相的理由和例子等，仅仅通过立宗和反驳是不会信服的。因此，即使驳斥他方，也不是仅仅通过反驳来驳斥，而是通过陈述对于外道自身来说是著名的理由和例子，以他方著名的随比量来遣除邪分别念。并且，在成办自己一方的无生和空性等时，也是通过陈述对于自己和外道双方来说都是著名的具有三相的理由和例子，而仅仅施设自续的理由。例如，就像《中观心要》中所说的那样。如是说：‘此处地等，胜义中则，非为生者，遍故，具因等故，如识。’这是说，地等在胜义中，生，所谓生者，即自己产生或者使他者产生者，不是生的自性，因为具有原因并且是能量之故。例如就像识一样。’这没有相违，因为存在于顺品之故。这不是不定，因为没有丝毫在胜义中成立的法，所以理由不存在于不顺品之故。这不是不成立，因为中观派也承认地等在世俗中具有原因，并且外道部派也承认之故。如果因为具有原因和生相违不成立而对周遍产生怀疑，那么在具有原因上相同，地等是生的，而识是不生的
English
Since arising is unreasonable, therefore, the wisdom of hearing and thinking that initially establishes emptiness itself, since it should not be other than subsequent inference, then, why not show its cause, reason, and example to others? Therefore, the teacher Buddhapālita refutes that it is unreasonable to explain the Madhyamaka tenets merely through refutation. Then what is it? The teacher, through stating reasons and examples, etc., causes those of self and other schools who mainly cling to following inference to dispel their wrong conceptions of clinging to reality, and accomplishes the tenets of no-arising and emptiness. Because the opponents mainly cling to following inference, if the three-mode reason and example, etc., are not stated, they will not be convinced by merely stating the proposition and refutation. Therefore, even when refuting others, one does not refute merely through refutation, but through stating the reason and example that are famous to the opponent himself, one dispels wrong conceptions through the inference that is famous to others. And, when accomplishing one's own tenets of no-arising and emptiness, etc., one also applies only the self-continuum reason through stating the three-mode reason and example that are famous to both oneself and the opponent. For example, as it is said in the Madhyamakahṛdaya. As it is said: 'Here, earth, etc., in the ultimate sense, are not producers, because they are pervasive, and because they possess causes, etc., like consciousness.' This means that earth, etc., in the ultimate sense, producer, so-called producer, that is, that which produces itself or causes others to produce, is not the nature of production, because it possesses causes and is measurable. For example, like consciousness. This is not contradictory, because it exists in the concordant side. This is not uncertain, because there is not even a little bit of dharma established in the ultimate sense, so the reason does not exist in the discordant side. This is not unestablished, because the Madhyamikas also admit that earth, etc., possess causes in the conventional sense, and the opponent schools also admit it. If one doubts the pervasion because the possession of causes and production are contradictory and unestablished, then in being similar in possessing causes, earth, etc., are producers, while consciousness is not a producer.
Chinese
有什么必要呢？如果说因为地等显现为世间人所共知，那么，并非遮止共知，而是遮止如共知一样在胜义中成立。因此，没有理由说胜义中地等显现，而识不显现。如同地等一样，识也因为具有因，所以会显现吗？或者，如同识一样，地等也因为具有因，所以在胜义中不显现，必须承认这个说法。如是说：虚空的体性之前，虚空丝毫也不存在。如果体性先于名称，则会成为无体性。等等，难道不是在大多数论典中进行立宗的驳斥吗？尊者的论典意义重大，因此，在一些地方，直接陈述宗，而以暗示的方式显示因和喻；在一些地方，直接陈述因和喻，而以暗示的方式显示宗，因此，全部都以显示结合之语的方式，仅仅结合他称或自续的比量。这些并非依赖于导师善护的词句，而是如实地陈述了意义。 圣者月称论师是这样认为的：如果是中观派，则不应结合自续的比量，因为没有意义，并且具有过失。这样，在驳斥他方时，自续的比量没有意义，因为中观派驳斥他方是通过三种方式进行的：这样，论式在所立上没有能力，陈述相违的应成式，以及通过陈述反驳者自己和世间普遍认可的因和喻的方式。第一种情况是：数论派立宗说事物从自性中产生，那么，必须安立其论式的因和喻，使自己和反驳者中观派双方都认可，因为没有论式的宗的词句无法成立，并且仅仅自己认可的因和喻也无法使反驳者确信，而且仅仅反驳者认可也不能成立自己的宗。 双方都认可的因和喻也无法找到，因为中观派是
English
What is the need? If it is said that because earth etc. appear to worldly people, then it is not to prevent common knowledge, but to prevent it from being established in the ultimate sense as common knowledge. Therefore, there is no reason why earth etc. appear in the ultimate sense, but consciousness does not appear. Like earth etc., consciousness will also appear because it has a cause? Or, like consciousness, earth etc. will not appear in the ultimate sense because they have a cause, this statement must be admitted. As it is said: Before the nature of space, there is no space at all. If the nature precedes the name, then it will become without nature. Etc., isn't it that in most treatises, the establishment of refutation is done? The teacher's treatise is of great significance, therefore, in some places, the proposition is directly stated, and the reason and example are shown by implication; in some places, the reason and example are directly stated, and the proposition is shown by implication, therefore, all are combined by way of showing the words of combination, only combining the inference of others or one's own continuum. These are not based on the words of the teacher Lekdenjey, but are stated as they are. The glorious Chandrakirti thinks like this: If one is a Madhyamika, then it is not appropriate to combine the inference of one's own continuum, because it is meaningless and has faults. In this way, in refuting others, the inference of one's own continuum is meaningless, because the Madhyamika refutes others through three ways: In this way, the argument has no power over what is to be established, the statement of contradictory consequences, and the way of stating the reason and example that the opponent himself and the world generally recognize. The first case is: When the Samkhya school establishes that things arise from the self, then the reason and example of its argument must be established so that both oneself and the opponent Madhyamika school recognize it, because the words of the proposition without the argument cannot be established, and the reason and example that only oneself recognizes cannot convince the opponent, and the opponent's recognition alone cannot establish one's own proposition. The reason and example that both parties recognize cannot be found, because the Madhyamika is