Tibetan
ལེའུ་དང་པོའི་རྣམ་བཤད། ལེའུ་དང་པོའི་རྣམ་བཤད། སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ནི། བསྟན་བཅོས་འདི་ལ་སོགས་པ་སློབ་དཔོན་གྱི་གཞུང་རྣམས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སོགས་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་སྡེ་དག་གི་དགོངས་འགྲེལ་དུ་འཆད་མོད། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཉིད་དུ་ཡང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་གང་ཞིག །བསླུ་བ་དེ་ནི་རྫུན་ཞེས་གསུངས། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སླུ་བའི་ཆོས། །དེས་ན་དེ་དག་རྫུན་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། བཅོམ་ལྡན་དངོས་དང་དངོས་མེད་པ། །མཁྱེན་པས་ཀ་ཏ་ཡ་ན་ཡི། །གདམས་ངག་ལས་ནི་ཡོད་པ་དང་། །མེད་པ་གཉིས་ཀའང་དགག་པར་མཛད། །ཅེས་དང་། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པར་ཡང་། མྱ་ངན་འདས་པ་བདེན་གཅིག་པུ། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ། །དེ་ཚེ་ལྷག་མ་ལོག་མིན་ཞེས། །མཁས་པ་སུ་ཞིག་རྟོག་མི་བྱེད། །ཅེས་དང་། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར་ཡང་། ཐེག་པ་ཆེ་ལ་སྐྱེ་མེད་བསྟན། །གཞན་གྱི་ཟད་པ་སྟོང་པ་ཉིད། །ཟད་དང་མི་སྐྱེ་ཤེས་པ་ནི། །མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ནི་སྡུག་བདེན་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རེ་རེ་ལ་ཆོས་བཟོད་ཆོས་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་མཐར་ཕྱིན་པས་ཕུང་པོ་མི་སྐྱེ་བར་ཤེས་པའོ། །ཟད་པ་ཤེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་ཟད་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ལ་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་བྱང་ཆུབ་བོ་ཞེས་སོ། །གཅིག་པས་དེ་ཕྱིར་བཟོད་པར་གྱིས། །ཞེས་སོགས་སློབ་དཔོན་གྱི་གཞུང་དུ་མས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་ཅན་དུ་གསལ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་དོན་ཅན་དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་འདི་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་གསུམ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར། རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག འཇུག་བྱ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རང་བཞིན། བྱ་བ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཡན་ལག་བཀའ་དྲིན་གྱི་ཕྱག་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཏེ་འདི་ལ་དགོས་དོན། བསྡུས་དོན། ཚིག་དོན་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དམ་པ་རྣམས་ནི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཐོག་མར་འདོད་པའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་བྱེད་ཅིང་། སློབ་དཔོན་རང་ཉིད་ཀྱང་དམ་པའི་སྤྱོད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། རྗེས་འཇུག་གི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རང་དང་མཐུན་པར་ཡུལ་དམ་པ་ལ་ཕྱག་བྱས་པས་དོན་ཆེན་པོར་འགྱུར་བར་དགོངས་ནས། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་ཐོག་མར་རང་གི་སྟོན་པའི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་ཕྱག་འཚལ་བ་རྩ 【处理错误】 [ { "original_tibetan": "ལེའུ་དང་པོའི་རྣམ་བཤད།", "chinese_translation": "第一品释", "english_translation": "Explanation of Chapter One" }, { "original_tibetan": "ལེའུ་དང་པོའི་རྣམ་བཤད།", "chinese_translation": "第一品释", "english_translation": "Explanation of Chapter One" }, { "original_tibetan": "སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ནི། བསྟན་བཅོས་འདི་ལ་སོགས་པ་སློབ་དཔོན་གྱི་གཞུང་རྣམས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སོགས་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་སྡེ་དག་གི་དགོངས་འགྲེལ་དུ་འཆད་མོད། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཉིད་དུ་ཡང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་གང་ཞིག །བསླུ་བ་དེ་ནི་རྫུན་ཞེས་གསུངས། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སླུ་བའི་ཆོས། །དེས་ན་དེ་དག་རྫུན་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། བཅོམ་ལྡན་དངོས་དང་དངོས་མེད་པ། །མཁྱེན་པས་ཀ་ཏ་ཡ་ན་ཡི། །གདམས་ངག་ལས་ནི་ཡོད་པ་དང་། །མེད་པ་གཉིས་ཀའང་དགག་པར་མཛད། །ཅེས་དང་། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པར་ཡང་། མྱ་ངན་འདས་པ་བདེན་གཅིག་པུ། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ། །དེ་ཚེ་ལྷག་མ་ལོག་མིན་ཞེས། །མཁས་པ་སུ་ཞིག་རྟོག་མི་བྱེད། །ཅེས་དང་། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར་ཡང་། ཐེག་པ་ཆེ་ལ་སྐྱེ་མེད་བསྟན། །གཞན་གྱི་ཟད་པ་སྟོང་པ་ཉིད། །ཟད་དང་མི་སྐྱེ་ཤེས་པ་ནི། །མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ནི་སྡུག་བདེན་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རེ་རེ་ལ་ཆོས་བཟོད་ཆོས་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་མཐར་ཕྱིན་པས་ཕུང་པོ་མི་སྐྱེ་བར་ཤེས་པའོ། །ཟད་པ་ཤེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་ཟད་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ལ་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་བྱང་ཆུབ་བོ་ཞེས་སོ། །གཅིག་པས་དེ་ཕྱིར་བཟོད་པར་གྱིས། །ཞེས་སོགས་སློབ་དཔོན་གྱི་གཞུང་དུ་མས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་ཅན་དུ་གསལ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །", "chinese_translation": "论师乐善开（Lekdenjé）说：此论等论师的著作，虽说是对《般若经》等大乘经部的意旨进行解释，但这并不合理。因为在此论中也说：“世尊所说的法，欺骗即是虚妄。”“诸行皆是欺骗之法，因此它们都是虚假的。”又说：“世尊以其对有和无的了知，通过迦旃延（Kātyāyana）的教诲，否定了有和无两者。”又在《六十正理论》中说：“涅槃是唯一的真谛，诸佛所宣说的，彼时剩余皆非真，智者何人不起疑？”又在《宝鬘论》中说：“大乘中宣说无生，其他则是灭尽的空性。了知灭尽和不生，知不生即是对苦谛等四谛一一修习法忍法智，圆满了十六刹那心，从而了知蕴不生。了知灭尽即是了知烦恼灭尽。因此，彼即是了知灭尽和不生的菩提。因为唯一，故应安忍。”等等，诸多论师的著作中也明确宣说了声闻乘经部的意旨也是空性无生的意义。", "english_translation": "The teacher Lekdenjé said: Although this treatise and other treatises of the teacher explain the meaning of the Mahāyāna sutras such as the Prajñāpāramitā, it is not reasonable. Because in this very treatise it is also said: \"Whatever Dharma the Blessed One speaks, deception is false.\" \"All conditioned things are deceptive Dharmas, therefore they are all false.\" And it is said: \"The Blessed One, with his knowledge of existence and non-existence, through the teachings of Kātyāyana, refuted both existence and non-existence.\" Also in the Sixty Stanza Reasoning it says: \"Nirvana is the only truth, whatever the Victorious Ones have spoken, at that time the remainder is not true, what wise person would not doubt?\" Also in the Ratnāvalī it says: \"In the Great Vehicle, the unborn is taught, the emptiness of the exhaustion of others. Knowing exhaustion and non-arising, knowing the non-arising is the knowledge of the four truths, such as the truth of suffering, each with Dharma-tolerance and Dharma-knowledge, having completed sixteen moments of mind, thereby knowing that the aggregates do not arise. Knowing exhaustion is knowing that the afflictions are exhausted. Therefore, that is the enlightenment of knowing exhaustion and non-arising. Because it is one, therefore be patient.\" And so on, many treatises of the teachers also clearly proclaim that the meaning of the Śrāvakayāna sutras is also the meaning of emptiness and non-arising." }, { "original_tibetan": "དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་དོན་ཅན་དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་འདི་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་གསུམ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར། རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག འཇུག་བྱ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རང་བཞིན། བྱ་བ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཡན་ལག་བཀའ་དྲིན་གྱི་ཕྱག་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཏེ་འདི་ལ་དགོས་དོན། བསྡུས་དོན། ཚིག་དོན་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དམ་པ་རྣམས་ནི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཐོག་མར་འདོད་པའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་བྱེད་ཅིང་། སློབ་དཔོན་རང་ཉིད་ཀྱང་དམ་པའི་སྤྱོད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། རྗེས་འཇུག་གི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རང་དང་མཐུན་པར་ཡུལ་དམ་པ་ལ་ཕྱག་བྱས་པས་དོན་ཆེན་པོར་འགྱུར་བར་དགོངས་ནས། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་ཐོག་མར་རང་གི་སྟོན་པའི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་ཕྱག་འཚལ་བ་རྩ", "chinese_translation": "因此，这部具有极其深奥意义的《中观根本慧论》，应通过三个概括性的要点来了解，即：著论的入门支分，所入之论的自性，以及事业圆满的支分——感恩的礼敬。第一点是：“以何因缘生……”等两颂。对此有必要、总摄义、词义三者。第一，圣者们在从事事业之初，会向所欲之神进行礼敬。论师自己也是为了与圣者的行为相符，并且为了使后来的所化弟子们也能像自己一样，对神圣的对境进行礼敬，从而成就伟大的意义，因此，在著论之初，以赞颂自己导师的伟大功德作为前导的礼敬。", "english_translation": "Therefore, this Madhyamaka-karika, which has a very profound meaning, should be understood through three summarized points: the preliminary branch for engaging in composition, the nature of the treatise to be engaged in, and the final branch of the activity, the respectful salutation of gratitude. The first is: \"By what cause and condition...\" etc., two verses, which have three aspects: necessity, summarized meaning, and word meaning. First, the holy ones pay homage to the desired deity at the beginning of engaging in activities, and the teacher himself also does so in order to be in accordance with the conduct of the holy ones, and also so that the disciples to be trained later can also pay homage to the holy object like himself, thereby accomplishing great meaning. Therefore, at the beginning of composing the treatise, the salutation that precedes the expression of the great qualities of one's own teacher is made." } ] ============================================================ོམ་པར་མཛད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གིས་དངོས་སུ་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྨྲ་བ་པོ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་བསྟན་ལ། ཞར་ལ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་དང་། དགོས་པ་དང་། དགོས་པའི་དགོས་པ་དང་། འབྲེལ་བ་ཁོ་ན་ཡོད་པ་རྣམས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་། །ཞེས་པ་ནས། དོན་གཅིག་མིན་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དགག་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་བརྒྱད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱར་བསྟན་ལ། སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་ཞི་བསྟན་པ། །ཞེས་པས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་ཞིང་། ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་དགོས་པའི་དགོས་པ་བསྟན་ཏོ། །དགོས་པ་དང་འབྲེལ་བ་ནི་ཤུགས་ལ་བསྟན་ཏེ། བརྗོད་བྱ་དེ་ལྟ་བུ་རྟོགས་ནས་ཉིང་དགོས་དེ་ལྟ་བུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་ཞེས་དོན་གྱིས་འཕངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཙམ་ཉིང་དགོས་སུ་བསྟན་པ་ན། བསྟན་བཅོས་འདི་རིགས་ཅན་གསུམ་ཀའི་གང་ཟག་གིས་འཇུག་ངོགས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་གྱི་ཐེག་ཆེན་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡིན་ན་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཉིང་དགོས་སུ་སྟོན་པ་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བོད་དག་གིས་དབུ་མ་རིགས་པའི་ཚོགས་རྣམས་བཀའ་བར་པ་ཁོ་ནའི་དགོངས་འགྲེལ་དུ་སྦྱོར་བ་འཕགས་པའི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། ལེགས་ལྡན་འབྱེད་དང་མཐུན་ཡང་ལུགས་དེ་མི་རིགས་པར་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། གསུམ་པ་ནི། གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་། །འགགས་པ་མེད་པ་སྐྱེ་མེད་པ། །ཆད་པ་མེད་པ་རྟག་མེད་པ། །འོང་བ་མེད་པ་འགྲོ་མེད་པ། །ཐ་དད་དོན་མིན་དོན་གཅིག་མིན། །སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་ཞི་བསྟན་པ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྨྲ་རྣམས་ཀྱི། །དམ་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་དྲང་། གང་ལ་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངང་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པ་བྱང་ཆུབ་པའི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་ལའོ། །སངས་རྒྱས་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་གཟིགས་ནས་སློབ་དཔོན་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བར་རྩོམ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་གང་གིས་རྟེན་ཅིག་
Chinese
完成了。第二，这些偈颂直接显示了存在的所有痛苦的根源，是对事物显现的执着观点的所有对治，通过如实地显示缘起，说明了胜过其他论者之处，以赞颂伟大功德的方式，表达了对佛陀薄伽梵的敬礼。顺便也说了本论的论题、必要、必要的必要和关联。其中，从“缘起”到“非一义”之间，以缘起无有遮破等八种差别来区分，这是本论的论题。以“寂灭戏论寂静”一句，说明了涅槃是所有戏论的寂灭，具有寂静的体性，这是必要的必要。必要和关联是间接说明的，因为通过了悟这样的论题，为了获得那样的究竟必要，将要阐述和造论，这是通过意义暗示的。这里仅仅将涅槃作为究竟必要来显示，是因为本论是为三类根器的人所显示的入门之处。这是共同的乘，而不是唯有大乘，如果是大乘，那么显示一切智智作为究竟必要才是合理的。因此，藏人将中观理聚解释为仅仅是中间法轮的意趣阐释，这不是圣者的意趣，虽然与清辨论师相符，但那种观点是不合理的，之前已经说过了。第三，如是说：“由何缘起，无有断灭，无生无灭，无断无常，无来无去，非异义非一义，寂灭戏论寂静，于诸圆满佛，最胜者敬礼。” 这样说，直接说敬礼。敬礼于谁呢？敬礼于以一刹那的一切智智现证诸法无生之性的圆满正等觉佛陀。如果问，看到了佛陀的什么功德差别，从而作者要敬礼呢？ 哪位佛陀以缘起
English
Completed. Secondly, these verses directly show that the root of all the sufferings of existence is the antidote to all views of clinging to things as they appear, and by truly showing dependent origination, it explains the superiority over other debaters, and in the way of praising great qualities, it expresses homage to the Buddha Bhagavan. Incidentally, it also speaks of the subject matter, necessity, necessity of necessity, and relevance of this treatise. Among them, from "dependent origination" to "not one meaning", it is distinguished by eight differences such as dependent origination without refutation, which is shown as the subject matter of this treatise. The phrase "peaceful cessation of proliferation" indicates that nirvana is the cessation of all proliferation and has the nature of peace, which is the necessity of necessity. Necessity and relevance are indirectly indicated, because by realizing such a subject matter, in order to obtain such an ultimate necessity, the treatise will be explained and composed, which is implied by the meaning. Here, only nirvana is shown as the ultimate necessity, because this treatise is shown as an entry point for people of all three capacities. This is a common vehicle, not only the Mahayana, and if it were the Mahayana, then it would be reasonable to show omniscience as the ultimate necessity. Therefore, the Tibetans interpret the collections of Madhyamaka reasoning as merely an explanation of the intention of the intermediate wheel of Dharma, which is not the intention of the noble ones, and although it is in accordance with Bhāviveka, that view is unreasonable, as has been said before. Thirdly, it is said: "By what dependent origination, without cessation, without birth, without annihilation, without interruption, without permanence, without coming, without going, not different meaning, not one meaning, peaceful cessation of proliferation, to the perfect Buddhas, the best one, I prostrate." Thus it is said, directly saying homage. To whom is homage paid? Homage is paid to the perfectly enlightened Buddha who perfectly awakened to the unborn nature of all dharmas with one instant of omniscient wisdom. If asked, what difference in qualities of the Buddha did you see, so that the author wants to pay homage? Which Buddha with dependent origination