Tibetan
ང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་ཤིང་། ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཐལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བཟློག་པ་འཕེན་ན་འགའ་ཞིག་ལས་འགའ་ཞིག་སྐྱེ་བ་སོགས་ཁས་བླངས་པས་དབུ་མ་པ་རང་གི་ཕྱོགས་དང་འགལ་ཞིང་། བཟློག་པ་མི་འཕེན་ན་ཡང་ཐལ་འགྱུར་ལ་བསལ་བ་མེད་པས་སུན་འབྱིན་དུ་མི་རིགས་སོ། །གཞན་ཡང་དབུ་མ་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་མེད་དང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་འདི་ཚད་མས་ངེས་སམ་འོན་ཏེ་མ་ངེས། གལ་ཏེ་མ་ངེས་ན་ནི། རང་ཉིད་ཀྱིས་མ་ངེས་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་སྟོན་པ་ནི་མཁས་པའི་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ངེས་ན་ཡང་ཚུར་མཐོང་གི་མངོན་སུམ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ཚད་མར་མི་རུང་བས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁོ་ནས་ངེས་དགོས་ལ། རང་གིས་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་གང་གི་སྒོ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ཚད་མའི་ངེས་པ་སྐྱེས་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་དེ་ཉིད་གཞན་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བརྗོད། ཅི་སྟེ་སེར་སྣའི་ཕྱིར་མི་བརྗོད་ན་ནི། དམ་པ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུང་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་འདི་ངེས་པ་ཡིན་ལ། ལུང་དེ་ཡང་རང་གཞན་གྱི་སྡེ་པ་དག་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་མ་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་སྟོན་པའི་ལུང་གི་དོན་ཚད་མས་གྲུབ་ནས་ཁས་བླངས་སམ། འོན་ཏེ་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་ཁས་བླངས། ཕྱོགས་ཕྱི་མ་ལྟར་ན། རང་ཉིད་བླུན་པར་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། རྟོག་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་དག་ནི་ལུང་དོན་ལ་ཚད་མས་བརྟགས་ནས་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ལུང་དོན་ཚད་མས་གྲུབ་ནས་ཁས་བླངས་སོ་ཞེ་ན། རིགས་པ་གང་གིས་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ལུང་ཚད་མར་བྱེད་པའི་རིགས་པ་དེ་ཉིད་གཞན་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྟོན། དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་རིགས་པ་འདོར་བ་ནི་མཁས་པ་སུ་ཡང་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ནི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་འདི་ངེས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ལ་བསྟན་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེ་ན། རྒྱུ་མེད་རང་བྱུང་གི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ཁྱོད་ཀྱང་མི་འདོད་པས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དེ་རྒྱུ་གང་ལས་འབྱུང་བའི་ཐབས་དེ་བརྗོད་དགོས་སོ། ། གལ་ཏེ་དང་པོར་ཐོས་བསམ་གྱིས་སྟོང་ཉིད་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་དོན་དེ་ཉིད་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། བདེན་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་དོན་བསྒོམས་པས་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས
Chinese
如果我不能成立空性之宗，并且用“一切由一切生”等等的过失来反驳，那么承认“一些由一些生”等，就与中观宗自己的观点相违背。如果不反驳，那么由于对过失没有破除，因此不应该驳斥。另外，中观宗自己以量成立无生和空性之宗，还是没有成立？如果说没有成立，那么自己没有成立却向他人宣说，就成了智者嘲笑的对象。如果说成立了，那么世俗的现量不能成为空性之宗的量，因此必须仅仅通过比量来成立。自己通过什么理由和比喻，对空性之宗生起了量的定解，为什么不把那个理由和比喻也告诉他人呢？如果说是为了吝啬而不说，那就成了非圣者。如果说我们是从大乘经中对空性之宗生起定解的，但是那个经是自他宗派都不承认的，因此不说。那么，你对宣说空性的经的意义，是以量成立之后才承认的吗？还是没有成立就承认了？如果按照后一种情况，那就是显示自己愚蠢，因为先前的分别念是对经义以量衡量之后才承认的。如果说经义是以量成立之后才承认的，那么，以什么道理使无生的经成为量的道理，为什么不把那个道理也告诉他人呢？舍弃以事物力量进入的道理，任何智者都不会这样做。如果说我们是以瑜伽现量对空性之宗生起定解的，而且那也是各自自己所能证知的，因此不能告诉他人。那么，你也不承认无因自生的瑜伽士，因此必须说出空性瑜伽从什么因产生的那个方法。如果说是首先通过闻思确定空性，然后一心一意地串习那个意义，由此产生空性瑜伽。这是对的。但是，那样一来，修习没有以量成立的意义，
English
If I cannot establish the tenet of emptiness, and if I refute with fallacies such as "everything arises from everything," then admitting that "some arise from some" and so on contradicts the Madhyamika's own view. If I do not refute, then since there is no refutation of the fallacy, it is not appropriate to refute. Furthermore, does the Madhyamika himself establish the tenet of unbornness and emptiness with valid cognition, or not? If you say it is not established, then teaching others while you yourself have not established it becomes an object of laughter for the wise. If you say it is established, then since direct perception of the mundane cannot be a valid cognition for the tenet of emptiness, it must be established only through inference. Through what reason and example did you generate a valid cognition of the tenet of emptiness, and why do you not tell others that reason and example? If you say you do not tell it out of stinginess, then you have become a non-holy person. If you say that we have generated a definite understanding of the tenet of emptiness from the Mahayana scriptures, but that scripture is not accepted by our own and other schools, therefore we do not speak of it, then did you accept the meaning of the scripture that teaches emptiness after it was established by valid cognition, or did you accept it without it being established? According to the latter case, it shows yourself to be foolish, because prior conceptualizations are accepted after the meaning of the scripture has been measured by valid cognition. If you say that the meaning of the scripture was accepted after it was established by valid cognition, then with what reasoning does the scripture of unbornness become a valid cognition, and why do you not show that reasoning to others? No wise person abandons the reasoning that enters by the power of things. If you say that we have established the tenet of emptiness with yogic direct perception, and that it is something that each individual must realize for themselves, therefore it cannot be shown to others, then since you also do not accept a causeless, self-arising yogi, you must say what method that yoga of emptiness arises from. If you say that first, emptiness is determined through hearing and thinking, and then the meaning is practiced single-pointedly, and from that the yoga of emptiness arises, that is true. However, in that case, meditating on a meaning that has not been established by valid cognition,