Tibetan
་ལ་གྲུབ་ཀྱང་དབུ་མ་པ་རང་ལ་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པས་དམ་བཅའ་བསལ་བ་དང་རྟགས་མ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དབུ་མ་པས་རྟགས་དང་དཔེ་བཀོད་པ་ནི་ཕ་རོལ་པོའི་དམ་བཅའ་འགོག་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་གྱི། རང་གི་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པས་ཆོས་ཅན་དང་གཏན་ཚིགས་སོགས་རང་ལ་མ་གྲུབ་པས་ཉེས་པ་ཅིར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་གཉིས་ཀ་ལ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀ་ལ་གྲུབ་པ་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རང་ལུགས་ཀྱི་ཕྱོགས་གྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་ལྡོག་པ་ལ་ནི་རང་ལ་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་གཙོ་ཡི། གཉིས་ཀ་ལ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྩོད་པའི་ཚེ་རང་ཚིག་དང་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་བ་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕ་རོལ་པོ་སུན་འབྱིན་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཞན་གྲགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིར་རྒོལ་བ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཙོ་བོར་འཛིན་པ་དག་མགུ་བར་འགྱུར་བས། གཞན་ལུགས་སུན་འབྱིན་པ་ལ་ཡང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་དཔག་སྦྱོར་བ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་གཞན་ཕྱོགས་སུན་འབྱིན་པ་ལ་མི་དགོས་ཀྱང་རང་གི་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པ་ལ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་དང་དཔེ་བརྗོད་དགོས་སོ་ཞེ་ན། རང་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་རང་རྒྱུད་དོན་མེད་དེ། དབུ་མ་པས་ནི་རང་ལུགས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཅི་ཡང་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་དག་ནི་རང་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་དོན་ཁོ་ན་ཁས་ལེན་གྱི། ཚད་མས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབུ་མ་པ་ནི་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར། ཚད་མར་བྱེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དག་ལ་ཚད་མར་གྲགས་པའི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚད་མ་མིན་ཏེ། སླུ་བའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་སྨིག་སྒྱུ་ལ་ཆུར་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་བཞིན། དེའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། མིག་དང་སྣ་དང་རྣ་བ་ཚད་མ་མིན། །ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་ཀྱང་ཚད་མ་མིན། །གལ་ཏེ་དབང་པོ་དེ་དག་ཚད་ཡིན་ན། །འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་སུ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། །དེ་ཕྱིར་དབང་པོ་འདི་དག་ཚད་མིན་ཞིང་། །བེམས་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ལུང་མ་བསྟན། །དེ་ཕྱིར་མྱ་ངན་འདས་པའི་ལམ་འདོད་གང་། །དེས་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་བྱ་བ་བྱོས། །ཞེས་བཀའ་བསྩལ་ཏོ། །འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་དོན་ཡང་རྡུལ་ཕྲན་
Chinese
如果成立，对中观派本身来说，作为有法的事物不成立，因此会有违背承诺和理由不成立的过失，是这样吗？中观派所提出的理由和比喻，具有遮止对方承诺的果，而不是为了成立自己的宗派，因此，作为有法的事物和论证等，对自己不成立，也不会有任何过失。如果说，对双方都极度成立才是成立，那么对于为了他人的意义的推论，难道不是对辩论者和对方来说，成立才是主要的吗？那是就自己宗派的方面成立而说的，对于遣除他人的邪分别念来说，对自己成立才是主要的，不是对双方都成立，因为在辩论时，仅仅陈述自己的言辞和承诺相违，就能驳倒对方。像以上所说的那样，仅仅陈述随顺他人名声的推论，就能使那些主张对方是推论的主要对象的人感到满意，因此，对于驳倒他人的宗派来说，运用自续的推论也是没有意义的。如果说，即使驳倒对方不需要，但为了成立自己的宗派，也需要陈述自续的理由和比喻，是这样吗？为了成立自己的宗派，自续也是没有意义的，因为中观派没有承诺任何自己的宗派。像这样，已经有了证悟的人，仅仅承认自己相信的量所成立的意义，而不是量没有成立的意义，因为那样会成为没有证悟的人。中观派仅仅以圣者的等持的智慧是不欺骗的，因此，作为量来做，对于世间那些被认为是量的现量和推论，不是相信的量，因为是欺骗的，例如就像把阳焰执著为水一样。因此，在《三摩地王经》中说：眼耳鼻非量，舌身意亦然，设若彼为量，圣道有何用？是故此诸根，非量无自性，是故欲涅槃，当行圣道业。这样教导了。圣者的智慧所成立的意义也是微尘
English
If it is established, for the Madhyamaka itself, the subject of the argument is not established, so there will be the fault of violating the commitment and the reason not being established, is that so? The reason and example put forward by the Madhyamaka have the result of preventing the opponent's commitment, but it is not to establish one's own tenet, therefore, the subject of the argument and the reasoning, etc., not being established for oneself, there will be no fault whatsoever. If it is said that being extremely established for both is establishment, then for the inference for the sake of others, is it not that being established for both the debater and the opponent is the main thing? That is said in terms of establishing one's own system, but for reversing others' wrong conceptions, being established for oneself alone is the main thing, not being established for both, because in the time of debate, merely stating that one's own words and commitments contradict each other can refute the other party. In this way, just as it is said above, merely stating the inference that follows the fame of others will satisfy those who hold that the opponent is the main object of inference, therefore, for refuting others' systems, applying one's own continuum of inference is also meaningless. If it is said that even if it is not necessary to refute the other party, it is necessary to state the reason and example of one's own continuum in order to establish one's own system, is that so? For establishing one's own system, one's own continuum is also meaningless, because the Madhyamaka does not commit to any of its own systems. In this way, those who have already had realization only accept the meaning established by the valid cognition that they trust, not the meaning that the valid cognition has not established, because that would be to be someone without realization. The Madhyamaka only takes the wisdom of the noble one's equipoise as not deceiving, therefore, as a valid cognition, the direct perception and inference that are known as valid cognitions to the world are not valid cognitions of trust, because they are deceiving, for example, like grasping at a mirage as water. Therefore, in the Samadhiraja Sutra, it says: Eyes, nose, and ears are not valid cognitions, tongue, body, and mind are also not. If those faculties were valid, what use would there be for the noble path? Therefore, these faculties are not valid cognitions and are unrevealed by their very nature. Therefore, whoever desires the path to nirvana, should engage in the activities of the noble path. Thus it was taught. The meaning established by the wisdom of the noble ones is also atoms.