Tibetan
།གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་དང་ཕུང་པོ་ལོག་པ་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་ཅིང་། དངོས་པོ་འདི་དག་ཀུན་ཀྱང་མི་སྟོང་ཞིང་རང་བཞིན་གྱི་གྲུབ་པར་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་ལ་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད་པས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཕུང་པོ་གང་ཞིག་སྤོང་བ་དང་འགག་པ་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བར་འདོད། དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བ་མི་འཐད་དོ། །གང་ལས་ཉེས་པ་འདིར་འགྱུར་བ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉོན་མོངས་པའམ་ཕུང་པོ་ལོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མི་འདོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཀླན་ཀ་འདིར་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་སྨྲ་བ་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉོན་མོངས་པའམ་ཕུང་པོ་ལོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མི་འདོད་ན། མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་འདོད་ཅེ་ན། སྤངས་པ་མེད་པ་ཐོབ་མེད་པ། །ཆད་པ་མེད་པ་རྟག་མེད་པ། །འགག་པ་མེད་པ་སྐྱེ་མེད་པ། །དེ་ནི་མྱ་ངན་འདས་པར་བརྗོད། །གང་ཞིག་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ལྟར་སྤངས་པ་མེད་ཅིང་། དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་ལྟར་ཐོབ་པ་མེད་པ་ཕུང་པོ་ལྟར་ཆད་པ་མེད་ལ་གང་ཡང་མི་སྟོང་པ་ལྟར་རྟག་པ་ཡང་མེད་ཅིང་། རང་བཞིན་གྱིས་འགག་པ་མེད་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བརྗོད་དེ། འདིར་སྡུག་བསྔལ་མ་ལུས་པ་གཏན་འགོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ལ་ཉོན་མོངས་དང་ཕུང་པོ་གང་སྤངས་ཤིང་འགགས་པས་དེ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཉོན་མོངས་དང་ཕུང་པོའི་རྣམ་རྟོག་ག་ལ་ཡོད། ཇི་སྲིད་དུ་རྟོག་པ་འདི་དག་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་དེ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངང་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་མྱང་འདས་ཐོབ་ཅེས་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། མྱ་ངན་འདས་པ་དངོས་མེད་པའང་། །མིན་ན་དེ་དངོས་ག་ལ་ཡིན། །དངོས་དང་དངོས་པོ་མེད་འཛིན་པ། །ཟད་པ་མྱ་ངན་འདས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ལ་གང་དག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཀུན་རྟོག་ཉེ་བར་མ་ཞི་བའི་ངོ་བོ་མ་རྟོགས་ཤིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་རིམ་པར་འགགས་པ་དང་། བཞིའི་དང་པོ། མྱང་འདས་འདི་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པ
Chinese
如果有人认为从烦恼和蕴的灭尽中可以获得涅槃，并且认为这些事物都不是空性的，而是自性成立的。那么，因为自性没有改变，所以丝毫也不会产生和坏灭，那么又认为从舍弃和灭尽哪个烦恼和蕴中可以获得涅槃呢？因此，对于主张具有自性的人来说，获得涅槃是不合理的。因为这个过失，主张空性的人们不认为涅槃是烦恼或蕴灭尽的体性。因此，这个责难不会落到我们身上。第二，如果空性论者不认为涅槃是烦恼或蕴灭尽的体性，那么认为具有什么样的体性呢？无有断除亦无得，无有断灭亦无常，无有止息亦无生，是为涅槃之宣说。如同贪欲等一样没有断除，如同沙门的果实一样没有获得，如同蕴一样没有断灭，也如同任何不空之物一样没有常有，并且自性上没有止息，没有产生，一切戏论寂灭的体性的空性，这就被称为涅槃。因为在此彻底断绝了一切痛苦。因此，对于那样的涅槃，舍弃和灭尽哪个烦恼和蕴才能获得它呢？哪里会有对烦恼和蕴的分别念呢？只要有这些分别念存在，就无法获得涅槃。当瑜伽行者的心，一切戏论都止息，进入无生状态时，那时才会有获得涅槃的说法。如《宝鬘论》中所说：涅槃若非无实事，彼岂能为有实事，执著有无实事物，息灭即是名涅槃。如是宣说。第三，对于那些没有证悟涅槃的分别念寂灭的自性，并且认为涅槃是有事物和无事物，以及二者皆是和二者皆非的人们，依次进行遮破。四种中的第一种，对于涅槃，分别说者们认为涅槃是实有存在的。
English
If one thinks that nirvana can be attained from the cessation of afflictions and aggregates, and that these things are not empty but are established by their own nature, then, since there is no change in self-nature, there will be no arising or destruction at all. So, from abandoning and ceasing which affliction and aggregate does one think one will attain nirvana? Therefore, it is unreasonable for those who assert self-nature to attain nirvana. Because of this fault, those who assert emptiness do not consider nirvana to be the nature of the cessation of afflictions or aggregates. Therefore, this accusation does not apply to us. Secondly, if the emptiness proponents do not consider nirvana to be the nature of the cessation of afflictions or aggregates, then what kind of nature do they consider it to have? There is no abandonment, no attainment, no annihilation, no permanence, no cessation, no arising; that is called nirvana. Like desire and so on, there is no abandonment; like the fruit of a renunciate, there is no attainment; like the aggregates, there is no annihilation; and like anything that is not empty, there is no permanence. Moreover, there is no cessation by nature, no arising, and the emptiness that is the nature of the pacification of all elaborations is called nirvana, because here all suffering is completely stopped. Therefore, for such a nirvana, by abandoning and ceasing which affliction and aggregate will it be attained? Where is there any conceptualization of afflictions and aggregates? As long as these conceptualizations exist, nirvana is not attained. When the mind of a yogi exhausts all elaborations and enters the state of non-arising, then it is said that nirvana is attained. As it is said in the Ratnavali: If nirvana is not non-existent, how could it be existent? The exhaustion of grasping at existence and non-existence is called nirvana. Thus it is taught. Thirdly, for those who have not realized the nature of the quiescence of the conceptualizations of nirvana, and who think of nirvana as existent and non-existent, and both or neither, they are refuted in order. The first of the four: Regarding nirvana, the Vaibhashikas consider nirvana to be substantially existent.
Tibetan
་དང་། རྟག་པ་དང་རྟག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འདོད། མདོ་སྡེ་པ་དང་གོས་དམར་སྡེ་པ་དག་ནི་ཕུང་པོ་མེད་པ་ཙམ་སྟེ་མར་མེ་ཤི་བར་གྱུར་པ་ལྟར། །དེའི་སེམས་ནི་རྣམ་པར་ཐར་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གནས་མ་བུའི་སྡེ་པ་དག་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ལུས་དང་དབང་པོ་དང་བློ་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ལ་རྟེན་གྱི་བདེ་བ་བློ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་བཀག་པས་གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་དགག་པར་བྱས་པར་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་རེ་ཤིག་དང་པོར། དངོས་པོ་ཡིན་པ་དགག་པ་ནི། འདིར་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་མྱང་འདས་དངོས་པོར་ཞེན་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་འགོག་པར་བྱེད་པ་ཆུའི་རྒྱུན་འགོག་པའི་ཆུ་ལོན་དང་འདྲ་བ་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་དེ་ལྟར་བྱ་བ་བྱེད་པར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་བརྗོད་པ། རེ་ཤིག་མྱ་ངན་འདས་དངོས་མིན། །རྒ་ཤིའི་མཚན་ཉིད་ཐལ་བར་འགྱུར། །རྒ་དང་འཆི་བ་མེད་པ་ཡི། །དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རེ་ཤིག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དངོས་པོར་རིགས་པ་མིན་ཏེ། རྒ་ཤིའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོ་ནི་རྒ་ཤིའི་མཚན་ཉིད་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒ་ཤིའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྒ་ཤི་ལ་མི་འཁྲུལ་ཞེ་ན། རྒ་དང་འཆི་བ་མེད་པ་ཡི། །དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྒ་ཤི་དང་བྲལ་བ་ནི་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལྟར་དངོས་པོར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་ཡང་། གལ་ཏེ་མྱ་ངན་དངོས་ན། །མྱ་ངན་འདས་པ་འདུས་བྱས་འགྱུར། །དངོས་པོ་འདུས་བྱས་མ་ཡིན་པ། །འགའ་ཡང་གང་ནའང་ཡོད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དངོས་པོ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདུས་བྱས་སུ་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །འདུས་བྱས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་ནི་འགའ་ཡང་ཡུལ་དང་དུས་དང་གྲུབ་པའི་མཐའ་གང་ན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་། གལ་ཏེ་མྱ་ངན་འདས་དངོས་ན། །ཇི་ལྟར་མྱང་འདས་དེ་བརྟེན་མིན། །དངོས་པོ་བརྟེན་ནས་མ་ཡིན་པ། །འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དངོས་པོ
Chinese
，并且认为是常恒和常恒的自性。经部和赤衣部等则认为仅仅是无蕴，就像蜡烛熄灭一样，他们的心被称为解脱。住子部等则认为是实有和非实有二者的自性，因为涅槃是没有身体、感官和意识的，所以是非实有，而依靠的安乐是具有意识的，所以是实有，他们这样说。对于此，因为遮止了实有和非实有，所以二者的自性也成了被遮止的。因此，首先，驳斥认为是实有的观点。在此，一些分别说部等执着涅槃为实有的人说，涅槃能够阻止业、烦恼和生死的相续，就像阻止水流的水坝一样，是实有的自性，因为不是实有的事物，没有见到能那样起作用的。对此进行辩驳：涅槃非实有，衰老死亡相，应成过。衰老与死亡，无有之，实事则无有。涅槃不应是实有，因为会成为衰老死亡的相状，因为实有不会与衰老死亡的相状相混淆。因此，也不会是涅槃，因为是衰老死亡的相状，就像识等一样，这样想。为什么实有不会与衰老死亡相混淆呢？衰老与死亡，无有之，实事则无有，因为远离衰老死亡就像虚空中的花朵一样，不可能成为实有。另外，如果涅槃是实有，涅槃即成有为法。非有为之实事，任何何处皆不见。如果涅槃是实有，那么涅槃就会成为有为法，因为是实有的缘故，就像识一样。不是有为法的内外实事，无论在哪个处所、时间或宗义中都不存在。另外，如果涅槃是实有，如何涅槃非是依赖性？非依赖之实事，任何亦无有。如果按照你的观点，涅槃是实有
English
, and consider it to be permanent and of the nature of permanence. The Sutra School and the Red Robe School, etc., consider it to be merely without aggregates, like a candle being extinguished, and their mind is called liberation. The Sthavira School, etc., consider it to be of the nature of both real and unreal, because Nirvana is without body, senses, and consciousness, so it is unreal, and the bliss of reliance is with consciousness, so it is real, they say. For this, because the real and the unreal are negated, the nature of both also becomes negated. Therefore, first, the refutation of being real. Here, some Vaibhashikas, etc., who cling to Nirvana as real, say that Nirvana can stop the continuity of karma, afflictions, and birth and death, like a dam stopping the flow of water, it is the nature of reality, because things that are not real are not seen to be able to do that. In response to this, it is argued: Nirvana is not real, the characteristic of aging and death, should be a fault. Aging and death, without, real things do not exist. Nirvana should not be real, because it would become the characteristic of aging and death, because the real is not confused with the characteristic of aging and death. Therefore, it will also not be Nirvana, because it is the characteristic of aging and death, like consciousness, etc., think like that. Why is the real not confused with aging and death? Aging and death, without, real things do not exist, because being separated from aging and death is like a flower in the sky, it is impossible to be real. Furthermore, if Nirvana is real, Nirvana becomes conditioned. Non-conditioned real things, nowhere are seen. If Nirvana is real, then Nirvana will become conditioned, because it is real, like consciousness. Non-conditioned internal and external real things do not exist in any place, time, or tenet. Furthermore, if Nirvana is real, how is Nirvana not dependent? Non-dependent real things, none exist. If according to your view, Nirvana is real