Tibetan
གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན། དེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་དག་ནི་བཅོས་མིན་དང་། །གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ཁྱོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །སངས་རྒྱས་མིན་པ་གང་ཡིན་དེས། །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་ལ་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར། །བཙལ་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་མི་འགྱུར། ཁྱོད་ཀྱི་ལྟར་ན་སྔར་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་མིན་པ་གང་ཡིན་པའི་གང་ཟག་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དེས། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་བསྐལ་པ་དུ་མར་བཙལ་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་བཟློག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ་བཞི་ཡོད་པའི། དང་པོ་སྤང་བླང་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་མི་རུང་བ་ནི། འགའ་ཡང་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་པ། །ནམ་ཡང་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །མི་སྟོང་བ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། །རང་བཞིན་ལ་ནི་བྱ་བ་མེད། །དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་ན་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་སོགས་ཆོས་དང་། སྲོག་གཅོད་པ་སོགས་ཆོས་མིན་པ་ནམ་ཡང་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། མི་སྟོང་ཞིང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། རང་བཞིན་ལ་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་དང་ཆོས་མིན་མེད་པར་ཡང་། །འབྲས་བུ་ཁྱོད་ལ་ཡོད་པར་འགྱུར། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་རྒྱུས་བྱུང་བའི། །འབྲས་བུ་ཁྱོད་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་རྒྱུ་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་མེད་པར་ཡང་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་ཁྱོད་ལ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་མེད་པར་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དེའི་ཚེ། ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་ཁྱོད་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་རྒྱུར་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་རྒྱུས་བྱུང་བའི། །འབྲས་བུ་གལ་ཏེ་ཁྱོད་ལ་ཡོད། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་ལས་བྱུང་བའི། །འབྲས་བུ་ཅི་ཕྱིར་སྟོང་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་གལ་ཏེ་ཡོད་ན་དེའི་ཚེ་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་པའི་རྒྱུ
Chinese
如果你的“佛”是自性成立的，那么它也必然不依赖于具有一切智智的菩提，因为经中说：“自性即非造作，不依赖于他者。” 同样，菩提也必然不依赖于佛，因为它是自性成立的。 按照你的观点，任何先前自性不是佛的凡夫，为了菩提而修持六度等菩提行，即使在无数劫中寻求，也不会获得菩提，因为无法改变非佛的自性。 第二部分有四点，第一点是不允许舍弃和取受善法和非善法： 任何善与非善，永不造作，对于不空者，有何可为？自性本无作为。 如果承认事物是自性成立的，那么断绝杀生等善法，以及杀生等非善法，将永远不会被造作。对于不空且自性成立的事物，有什么善与非善可做呢？因为自性本无作为。 没有善与非善，果报亦存在于你。善与非善因所生，果报于你则不存在。 如果善与非善的果报，如意与不如意是自性存在的，那么即使没有善与非善之因，这些果报，如意与不如意，也会存在于你。当没有善与非善时，果报存在，那么从善与非善之因所生的果报，如意与不如意，则不存在于你，因为对于自性成立的果报来说，善与非善作为因是没有意义的。 善与非善因所生，果报若存在于你。善与非善所生之，果报为何不空无？ 如果善与非善之因所生的果报如果存在，那么此时善与非善之因
English
If your so-called "Buddha" exists as inherently established, then it would necessarily not rely on enlightenment, which is characterized by the wisdom of omniscience, because it is said: "Intrinsic nature is uncreated, and does not depend on others." Similarly, enlightenment would also necessarily not rely on the Buddha, because it is inherently established. According to your view, any ordinary person who was previously not a Buddha by nature, even if they seek enlightenment for many eons by practicing the conduct of enlightenment, such as the six perfections, will not attain enlightenment, because the nature of not being a Buddha cannot be reversed. The second part has four points. The first is that it is not permissible to abandon and adopt virtue and non-virtue: Any virtue and non-virtue, will never be done, for what is there to do for the non-empty? There is no action in intrinsic nature. If one asserts that things are inherently established, then abandoning killing, etc., which are virtues, and killing, etc., which are non-virtues, will never be done. For what is there to do with virtue and non-virtue for that which is not empty and is inherently established? Because there is no action in intrinsic nature. Without virtue and non-virtue, the result will still exist for you. The result that arises from virtue and non-virtue does not exist for you. If the result of virtue and non-virtue, the desirable and undesirable, exists inherently, then even without the cause of virtue and non-virtue, those results, the desirable and undesirable, will exist for you. When there is no virtue and non-virtue, the result exists, then the result that arises from the cause of virtue and non-virtue, the desirable and undesirable, does not exist for you, because for a result that is inherently established, virtue and non-virtue are meaningless as causes. If the result that arises from the cause of virtue and non-virtue exists for you, then why is the result that arises from virtue and non-virtue not empty? If the result that arises from the cause of virtue and non-virtue exists, then at that time the cause of virtue and non-virtue
Tibetan
་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་དེ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །གཉིས་པ་འཇིག་རྟེན་བྱ་བྱེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་མི་རུང་བ་ནི། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡི། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནོད་བྱེད་གང་། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཐ་སྙད་ནི། །ཀུན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་ཁས་བླངས་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རང་བཞིན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནོད་པ་བྱེད་ཅིང་སྤོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སོང་ཞིག བྱོས་ཤིག ཆོད་ཅིག ལྷོགས་ཤིག་པ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཀུན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནོད་བྱེད་ན། །བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་འགྱུར་ཞིང་། །རྩོམ་པ་མེད་པའི་བྱ་བར་འགྱུར། །མི་བྱེད་པར་ཡང་བྱེད་པོར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནོད་པ་བྱེད་ཅིང་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་ཁས་བླངས་ན། དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སུས་ཀྱང་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ནམ་མཁའི་མི་སྒྲིབ་པ་སུས་ཀྱང་མི་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་བྱ་བ་ཡོད་ཅིང་བྱེད་པ་པོ་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། རྩོམ་པ་མེད་པ་སྟེ་བྱེད་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་བྱ་བར་འགྱུར་ལ། བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་ཡང་བྱེད་པ་པོར་འགྱུར་ན་དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་མི་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་འགྲོ་བ་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པར་ཐལ་བ་ནི། རང་བཞིན་ཡོད་ན་འགྲོ་བ་རྣམས། །མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་དང་། །ཐེར་ཟུག་ཏུ་ནི་གནས་འགྱུར་ཞིང་། །གནས་སྐབས་སྣ་ཚོགས་བྲལ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་སྨྲ་ན། རང་བཞིན་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་དང་ནང་གི་འགྲོ་བ་རྣམས་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་བྱིས་པ་དང་གཞོན་ནུ་ལ་སོགས་པ་གནས་སྐབས་སྣ་ཚོགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། མི་སྟོང་ཅུང་ཟད་ཡོད་ན་རྒྱལ་བ་ཡིས། །འགའ་ཡང་ལུང་སྟོན་མི་གསུང་འགྱུར་མེད་པར། །རང་རང་དངོས་ལ་ཐེར་ཟུག་གནས་དེ་ལ། །འཕེལ་བ་མེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་། འཕགས་པ་གླང་པོ་རྩལ་ལས་ཀྱང་།
Chinese
从……产生的如意不如意的果实，为何不是空性呢？因为是缘起。如同影像一般，这样想。第二，世间取舍的言语不应理是： 缘起之 空性有何害？ 世间人之言语， 对一切皆有害。 如果承许事物具有自性，那么缘起，自性的空性有损害和遮破，那就算了吧。去吧！做吧！砍吧！烧吧！等等，世间人的言语对一切缘起性的事物都有损害。 另外， 若害空性， 则无有任何作为， 成为无作之作为， 不作者亦成作者。 如果事物以自性损害空性，并且承许具有自性，那么，因为有自性，所以谁也不会有任何作为，就像谁也不会遮蔽虚空一样。如果说有作为，也有作者，那么，无作，也就是没有在做的也成为作为，不做事也成为作者，那样也是不行的，因此事物不是非空性。 第三，有情恒常安住的过失是： 若有自性则有情， 不生不灭且 恒常安住， 离种种差别。 如果说事物以自性而存在，因为自性不是造作的，并且没有变异，所以内外有情都不会出生和坏灭。 因此，有情会恒常安住。这样一来，因为不依赖因和缘，所以内外的事物会远离孩童和青少年等种种阶段。 如是世尊说： 若有少许非空性， 胜者 永不作教说， 无有变异。 各自事物恒常住， 无增亦无减。 这样说，圣象力中也说：
English
Why are the desirable and undesirable fruits arising from... not empty? Because they are interdependent. Think of them as being like reflections. Secondly, the words of worldly actions are not reasonable: What harm is there to emptiness, which is interdependent? The words of worldly people are harmful to all. If you assert that things have inherent existence, then whatever harms and refutes the emptiness of inherent existence, which is interdependent, let it be gone. Go! Do! Cut! Burn! And so on, the words of worldly people are harmful to all things that are interdependent in nature. Furthermore, If it harms emptiness, Then there will be no action at all, It will become an action without action, And the non-doer will also become the doer. If things harm emptiness by their own nature, and you assert that they have inherent existence, then, because there is inherent existence, no one will do anything at all, just as no one obscures the sky. If there is action and there is also a doer, then the non-action, that is, what is not being done, will also become an action, and the non-doing will also become the doer, but that is not the case, therefore things are not non-empty. Thirdly, the fault of beings abiding permanently is: If there is inherent existence, then beings, Will not be born and will not cease, And will abide permanently, And will be devoid of various states. If you say that things exist by their own nature, because inherent existence is not artificial, and because there is no change, then inner and outer beings will not be born and will not cease. Therefore, beings will abide permanently. In that case, because they do not depend on causes and conditions, inner and outer things will be devoid of various states such as childhood and youth. As the Bhagavan said: If there is even a little non-emptiness, The Victorious One Would never teach, without change. Each thing abides permanently in its own nature, There is no increase and no decrease. So it is said, and in the Noble Elephant Strength also: