Tibetan
གནོད་པར་བྱེད་པ་ཁྱོད་ལ་ཀུན་འབྱུང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་ཁས་ལེན་པ་ལ་འགོག་པ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། །སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན། །འགོག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ཉིད་ནི་ཡོངས་གནས་ཕྱིར། །འགོག་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན། རང་བཞིན་ལ་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་གནས་པའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས་ཕྱིར་བཟློག་པར་བྱེད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ལ་ཡང་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ལ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ལམ་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་ན་ནི། །བསྒོམ་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ལམ་དེ་བསྒོམ་བྱ་ན། ཁྱོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ལམ་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མ་བསྒོམ་པ་ཉིད་དུ་ཡང་དེ་ཡོད་པས་ལམ་བསྒོམ་པ་འཐད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ལམ་དེ་བསྒོམ་བྱར་ཁས་ལེན་ན་འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་འཕགས་པའི་ལམ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་། གང་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་དང་། །འགོག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །ལམ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ནི། །གང་ཞིག་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་འདོད། །སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཀུན་འབྱུང་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལམ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ན། གང་གི་ཚེ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ལ། སྔར་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ལམ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་གང་ཞིག་ཐོབ་པར་འགྱུར་བར་འདོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་འཕགས་པའི་ལམ་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དངོས་པོ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། གལ་ཏེ་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ན། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡོངས་ཤེས་འགྱུར། །རང་བཞིན་གནས་པ་མ་ཡིན་ནམ། །གལ་ཏེ་སྔར་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་རིགས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གནས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཏེ་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མེའི་ཚ་བ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་དག་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་
Chinese
对您来说，造成损害的生起是不存在的。如果承认痛苦具有自性，那么止灭也是不合理的。如果痛苦以自性存在，那么止灭是不存在的。因为自性是完全存在的，所以会对止灭造成损害。如果痛苦以自性存在，因为自性没有改变，所以痛苦的止灭是不存在的。这样，因为自性完全存在，完全执着于自性并试图使其返回，也会对痛苦的止灭造成损害。同样，对于说事物具有自性的人来说，圣道也是不合理的。如果道具有自性，那么修习就不会合理。如果道是可以修习的，那么您的自性就不存在。如果事物具有自性，那么那时道具有自性，即使不修习它也存在，因此修道是不合理的。如果承认道是可以修习的，那么您的圣道就不是具有自性的，因为它是可以被作用的。此外，当痛苦、生起和止灭不存在时，道想要获得什么样的痛苦止灭呢？为了获得痛苦的止灭和断除生起而修道。当对说事物具有自性的人来说，按照先前所说的方式，痛苦、生起和止灭不存在时，道想要获得什么样的痛苦止灭呢？因此，圣道也是不合理的。第二，对于说事物具有自性的人来说，完全了解痛苦等等也是不存在的，就像这样：如果自性本身不能完全了解，那么它怎么能被完全了解呢？自性不是常住的吗？如果先前痛苦的自性是不能被自性完全了解的，那么之后又怎么能被完全了解呢？这是不合理的。为什么呢？自性不是常住的吗？也就是说，自性是什么，就像火的热性一样，在世间是真实存在的。因此，痛苦
English
For you, the arising that causes harm does not exist. If one admits that suffering has inherent existence, then cessation is also unreasonable. If suffering exists by its own nature, then cessation does not exist. Because inherent existence is completely present, it harms cessation. If suffering exists by its own nature, since inherent existence does not change, the cessation of suffering does not exist. Thus, because inherent existence is completely present, completely clinging to inherent existence and trying to reverse it also harms the cessation of suffering. Similarly, for those who say that things have inherent existence, the noble path is also unreasonable. If the path has inherent existence, then cultivation is not reasonable. If the path is to be cultivated, then your inherent existence does not exist. If things have inherent existence, then at that time the path has inherent existence, and even if it is not cultivated, it exists, so cultivating the path is not reasonable. If one admits that the path is to be cultivated, then your noble path will not have inherent existence, because it is something that can be acted upon. Furthermore, when suffering, arising, and cessation do not exist, what cessation of suffering does the path want to attain? The path is cultivated in order to attain the cessation of suffering and to abandon arising. When, for those who say that things have inherent existence, suffering, arising, and cessation do not exist in the way previously described, what cessation of suffering does the path want to attain? Therefore, the noble path is also unreasonable. Secondly, for those who say that things have inherent existence, completely knowing suffering, etc., also does not exist, like this: If inherent existence itself cannot be completely known, then how can it be completely known? Is inherent existence not permanent? If the inherent existence of suffering was previously of a nature that could not be completely known by inherent existence, then how can it be completely known later? This is unreasonable. Why? Is inherent existence not permanent? That is, whatever inherent existence is, like the heat of fire, it truly exists in the world. Therefore, suffering
Tibetan
ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མི་སྲིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཁྱོད་ཉིད་ནི། །སྤང་དང་མངོན་དུ་བྱ་བ་དང་། །བསྒོམ་༼དང་འབྲས་བུ་བཞི་དག་ཀྱང་། །༽ པའང་། ཡོངས་ཤེས་བཞིན་དུ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མི་སྲིད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ཁྱོད་ཀྱི་ལྟར་ན་ཀུན་འབྱུང་སྤང་བ་དང་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱ་བ་དང་ལམ་བསྒོམ་པ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར། ཀུན་འབྱུང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་བཀག་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་སྤོང་བ་མི་འཐད་དེ། རང་བཞིན་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་དུ་བྱ་བ་དང་བསྒོམ་པ་ལ་ཡང་སྦྱོར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི། དངོས་པོ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་རུང་བ་འབའ་ཞིག་དུ་མ་ཟད་ཀྱི། འབྲས་བུ་བཞི་དག་ཀྱང་ཡོངས་ཤེས་བཞིན་དུ་མི་རུང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་མི་རུང་བ་དེ་བཞིན་དུ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་བཞི་དག་ཀྱང་སྔར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཕྱིས་ཡོད་པ་ཡང་མི་རུང་ངོ་། །འབྲས་བུ་བཞི་མི་རུང་བར་མ་ཟད་དེ་དག་ཐོབ་པ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར། རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡི། །འབྲས་བུ་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །ཐོབ་པ་མིན་པ་གང་ཡིན་དེ། །ཇི་ལྟར་ཐོབ་པ་ནུས་པར་འགྱུར། །རང་བཞིན་ཁས་ལེན་པ་ལ་འབྲས་བུ་བཞི་སྔར་རང་བཞིན་གྱིས་ཐོབ་པ་མིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པར་ནུས་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་ནི་ལྡོག་པ་མེད་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་མེད་ན་འབྲས་གནས་མེད། །ཞུགས་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་བརྒྱད། །དེ་དག་མེད་ན་དགེ་འདུན་མེད། །འདིའི་དོན་ནི་སྔར་ཕྱོགས་སྔའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་ཆོས་དཀོན་མཆོག་མི་འཐད་པ་ནི། འཕགས་པའི་བདེན་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཡང་གོ་བར་ཟད་དོ། །གསུམ་པ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་མི་འཐད་པ་ལ་དངོས་དང་། སུན་འབྱིན་གྱི་ལམ་གཞན་བསྟན་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཡོད་མིན་ན། །སངས་རྒྱས་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །འདིའི་དོན་ཡང་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། གཉིས་པ་ནི། གཞན་ཡང་རང་བཞིན་ཁས་ལེན་ན། ཁྱོད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ལ། །མ་བརྟེན་པར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར། ཁྱོད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སངས་རྒྱས་ལ། །མ་བརྟེན་པར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར། །
Chinese
完全了知是不可能的。同样地，对于你来说，断除和现证，以及修习（和四种果位），也像完全了知一样是不行的，应如是连结。如同痛苦不可能被完全了知一样，如你所说事物具有自性，那么断除集谛、现证灭谛和修习道谛也是不行的。就像这样，集谛的自性若未被阻断，那么之后断除也是不合理的，因为自性是不可逆转的。现证和修习也同样适用。第三，对于说事物具有自性的人来说，不仅完全了知等是不行的，四种果位也像完全了知一样是不行的。如同痛苦因自性而无法被完全了知，因此不可能被完全了知一样，入流果等四种果位，如果先前不是自性存在，那么之后存在也是不行的。不仅四种果位是不行的，获得它们也是不行的，就像这样： 自性完全执持的， 果位自性本身所， 非为获得之任何， 如何能有获得力？ 对于承认自性的人来说，四种果位如果先前不是自性所获得的任何果位，那么之后又如何能有获得的力量呢？因为自性是不可逆转的，在一切方面都被完全执持。因此，如果无有果位，则无有果位者，入流者等也不存在。如果无有八种补特伽罗，那么僧伽也不存在。此义应如先前在对方的论点中所说的那样理解。 第二，正法宝不合理，因为没有圣谛，所以殊胜的正法也不存在。这也是容易理解的。第三，佛宝不合理，其中有直接论证和显示其他反驳途径两种，第一是：如果正法和僧伽不存在，那么佛陀又如何存在呢？此义也已如前所述。 第二是：此外，如果承认自性，那么你的佛陀成佛，也会变成不依赖于菩提。你的菩提也会变成不依赖于佛陀。
English
Complete knowledge is impossible. Similarly, for you, abandonment and realization, as well as cultivation (and the four fruits), are also impossible like complete knowledge, it should be connected like that. Just as suffering cannot be completely known, as you say things have intrinsic nature, then abandoning the origin, realizing cessation, and cultivating the path are also impossible. Like this, if the intrinsic nature of the origin is not blocked, then later abandonment is also unreasonable, because intrinsic nature is irreversible. Realization and cultivation also apply. Third, for those who say things have intrinsic nature, not only complete knowledge etc. are impossible, but the four fruits are also impossible like complete knowledge. Just as suffering cannot be completely known because of its intrinsic nature, therefore it is impossible to be completely known, the four fruits such as stream-enterer, if they were not intrinsically existent before, then later existence is also impossible. Not only are the four fruits impossible, but obtaining them is also impossible, like this: That which is completely grasped by intrinsic nature, By the fruit's own intrinsic nature, Whatever is not obtained, How can there be the power to obtain? For those who admit intrinsic nature, if the four fruits are any fruits that were not obtained by intrinsic nature before, then how can there be the power to obtain later? Because intrinsic nature is irreversible, it is completely grasped in all aspects. Therefore, if there are no fruits, then there are no fruit-holders, stream-enterers etc. also do not exist. If there are no eight types of individuals, then the Sangha also does not exist. This meaning should be understood as previously stated in the opponent's argument. Second, the Dharma Jewel is unreasonable, because there are no noble truths, so the supreme Dharma also does not exist. This is also easy to understand. Third, the Buddha Jewel is unreasonable, in which there are two types: direct argument and showing other ways of refutation, the first is: if the Dharma and Sangha do not exist, then how can the Buddha exist? This meaning has also been stated before. The second is: Furthermore, if you admit intrinsic nature, then your Buddha's enlightenment will also become independent of Bodhi. Your Bodhi will also become independent of the Buddha.