Tibetan
བར་འབྱུང་བ་གང་། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །དེ་ནི་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་སྟེ། །དེ་ཉིད་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། ཁོ་བོ་ཅག་ལྟར་ན་མྱུ་གུ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ལ། གང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། མདོ་ལས། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྐྱེན་ལ་རག་ལས་གང་དེ་སྟོང་པར་བཤད། །གང་ཞིག་སྟོང་ཉིད་ཤེས་དེ་བག་ཡོད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་ཤིང་རྟའི་ཡན་ལག་ལ་བརྟེན་ནས་ཤིང་རྟར་འདོགས་པ་ལྟར། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་གདགས་པར་རྣམ་པར་བཞག་ལ། གང་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཞིང་གང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྟོང་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དབུ་མའི་ལམ་དུ་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་དང་དབུ་མའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྟེན་འབྲེལ་གང་ཡིན་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གང་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་མ་ཡིན་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་མ་ཡིན་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། བརྒྱ་པ་ལས། གང་ཞིག་གང་ན་ནམ་གྱི་ཚེའང་། །མ་བརྟེན་པར་ནི་ཡོད་ཉིད་མེད། །དེས་ན་ནམ་ཡང་འགའ་ཞིག་ཏུ། །རྟག་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། མདོ་ལས། མཁས་པས་རྟེན་འབྱུང་ཆོས་རྣམས་རྟོགས་འགྱུར་ཏེ། །མཐར་ལྟ་བ་ལ་བརྟེན་པར་ཡོང་མི་བྱེད། །རྒྱུ་དང་བཅས་ཤིང་རྐྱེན་བཅས་ཆོས་ཤེས་ཀྱིས། །རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་མེད་ཆོས་ཉིད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གང་གི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཡང་སྟོང་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་ལྟར་ན་རྟེན་འབྲེལ་ཉིད་སྟོང་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཐ་སྙད་མི་འཐད
Chinese
何为生起？那即是说为空性。那即是依待而安立，那即是中道。如我等所见，芽和识等内外之事物，依赖于因和缘而生起者，即是无自性。何为无自性，世尊即说彼为空性。如是云，经中云：何者缘起即不生，于彼无有生之自性。何者依赖于缘，彼即说为空性。何者知晓空性，彼即为谨慎者。如是说。因此，空性即如车轮等依赖于车之支分而安立为车一般，依赖于因和缘而安立。何为依赖而安立，彼即是无自性，何为无自性，彼即是空性。何为无自性之体性的空性，彼即是远离有无二边的缘故，安立为中道。如是，空性和依赖而安立和中道之名，即是缘起之异名。何以故，何为缘起即是空性之故。何以故，非缘起之法，无有丝毫存在。是故，非空性之法，亦无有丝毫存在。如是云，百论中云：何者于何处，何时，不依赖而存在，绝无此事。因此，无论何时何地，亦无有恒常存在。如是说。经中云：智者通达缘起之诸法，终不依赖于边见。知晓具因具缘之法，无因无缘之法性，绝不存在。如是说，何以故，非缘起之法，无有丝毫存在。缘起亦是空性之故，是故，非空性之法，亦无有丝毫存在。何以故，如我等所见，缘起即是空性之故，故不成为他人所说之过失。 二、不应理的超世俗名言
English
What is arising? That is said to be emptiness. That is what is designated dependently, that is the Middle Way. As we see it, whatever arises dependently on causes and conditions, such as sprouts and consciousness, internal and external things, is without inherent existence. Whatever is without inherent existence, the Blessed One said that is emptiness. As it is said, in the sutra: Whatever arises from conditions is unarisen; it has no inherent nature of arising. Whatever depends on conditions is said to be empty. Whoever knows emptiness is mindful. Thus it is said. Therefore, emptiness is like a chariot being designated as a chariot based on its parts such as wheels. It is designated based on causes and conditions. Whatever is designated dependently is without inherent existence, and whatever is without inherent existence is emptiness. That emptiness, which is characterized by being without inherent existence, is designated as the Middle Way because it is free from the two extremes of existence and non-existence. Thus, emptiness, dependent designation, and the Middle Way are all synonyms for dependent origination. Because whatever is dependent origination is emptiness. Because there is no phenomenon that is not dependently originated. Therefore, there is no phenomenon that is not empty. As it is said in the Shataka: Whatever, wherever, whenever, does not exist independently, there is no such thing. Therefore, at no time, in no place, is there anything permanent. As it is said. In the sutra: The wise will understand the phenomena of dependent origination, and will never rely on extreme views. Knowing the phenomena with causes and conditions, there is no such thing as a phenomenon without causes and conditions. As it is said, because there is no phenomenon that is not dependently originated, and because dependent origination is also emptiness, therefore there is no phenomenon that is not empty. Because, as we see it, dependent origination itself is emptiness, therefore it does not become a fault as stated by others. 2. Transcendental terminology is unreasonable.
Tibetan
་པ་ལ། སྐྱབས་གནས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མི་རུང་བ། བླང་དོར་གྱི་ཡུལ་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་མི་རུང་བ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ། དགེ་འདུན་དང་། ཆོས་དང་། སངས་རྒྱས་མི་འཐད་པ་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ལ། མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འདི་ཀུན་མི་སྟོང་ན། །འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད། །དངོས་པོ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ཁྱོད་ཀྱིས་ལྟར་ན། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་འདི་ཀུན་མི་སྟོང་ན་རང་བཞིན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། གང་གི་ཚེ་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་ངེས་པར། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས། ཁྱོད་ལ་མེད་ཅིང་ཐལ་བར་འགྱུར། །འདི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། དམིགས་ཡུལ་བདེན་བཞི་མི་འཐད་པ་དང་། བདེན་བཞིའི་འབྲས་བུ་མངོན་རྟོགས་མི་འཐད་པ་དང་། མངོན་རྟོགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཞུགས་གནས་མི་འཐད་པ་དང་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་འབྱུང་འཇིག་མེད་ན་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་མེད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་ཡིན་ན། །སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་གསུངས་པ་དེ། །རང་བཞིན་ཉིད་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་རང་བཞིན་དང་བཅས་པ་དེ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་ཡིན་ཞིང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་ཡིན་ན་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་མ་ཡིན་པ་ནི་མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ལ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མི་རྟག་པ་ཡིན་པར་ནི་གང་མི་རྟག་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་ཤིང་། བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང་། མི་རྟག་པ་ལ་ངེས་པར་གནོད། །གང་ལ་གནོད་ཡོད་དེ་བདེ་མིན། །དེ་ཕྱིར་གང་ཞིག་མི་རྟག་པ། །དེ་ནི་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ནི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་མི་རུང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་ཡང་མི་རུང་སྟེ། རང་བཞིན་ལས་ནི་ཡོང་གནས་ཕྱིར། །ཅི་ཞིག་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་གནོད་བྱེད་ལ། །ཀུན་འབྱུང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བས་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་ཀུན་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ན། གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར། ཅི་ཞིག་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་རྟོགས་པ་དོན་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་
Chinese
པ། 皈依处三宝不应理。取舍之境法与非法不应理二者之第一者。僧伽和、法和、佛不合理三者之。第一者。略说广说二者之第一者是。假设这些全部不空，则生起没有且坏灭没有。事物自性具有者说，按照你的观点，假设事物这些全部不空，则自性不转变之故，生起没有且坏灭没有成为。何时生起和坏灭没有，彼时定然。圣者四谛，于你没有且成为过失。此广说中。所缘境四谛不应理和。四谛之果现证不应理和。现证之果入流果位不应理三者之第一者是。为何生灭没有则圣者四谛没有成为？若非缘起，痛苦如何能有？无常痛苦所说之彼，自性本身有非也。何者自性具有者，彼乃非缘起，若非缘起，痛苦如何能有？缘起非无常，痛苦亦是无常，何者无常彼乃痛苦也，如是薄伽梵所说。百法中亦云。无常定然损害。何者有损害彼非安乐。是故何者无常，彼乃全部成为痛苦。如是所说之无常自性者之痛苦，于事物自性具有者说有非也。自性具有者说痛苦不应理仅仅非也，集亦不应理，自性中乃出生处之故。何者能成为集？是故空性损害者，集没有也。此中痛苦生起之故。痛苦之因名为集是。假设痛苦自性有，彼亦生无意义之故。何者能成为集？彼之因了知无意义也。是故空性
English
Pa. The three objects of refuge are unreasonable. Of the two, what to adopt and discard, Dharma and non-Dharma, are unreasonable, the first of which is: Of the three, Sangha, Dharma, and Buddha, are unreasonable. The first of which is: The first of the two, brief explanation and detailed explanation, is: If all these are not empty, then there is no arising and no destruction. According to you, who speak of things as having inherent nature, if all these things are not empty, then because their nature does not change, there will be no arising and no destruction. And when there is no arising and no destruction, then certainly, the four noble truths will not exist for you and will be a fault. In this detailed explanation: The object of focus, the four truths, are unreasonable, and the realization of the result of the four truths is unreasonable, and the result of realization, the state of stream-enterer, is unreasonable. The first of the three is: Why, if there is no arising and ceasing, do the four noble truths not exist? If it is not dependent arising, how can suffering exist? That which is said to be impermanent suffering does not exist in its own nature. Whatever has inherent nature is not dependent arising, and if it is not dependent arising, how can suffering exist? That which is not dependent arising is not impermanent, and suffering is also impermanent, for whatever is impermanent is suffering, as the Bhagavan said. And in the Hundred Verses it is said: Impermanence certainly harms. Whatever has harm is not happiness. Therefore, whatever is impermanent, all of that becomes suffering. Like that which is said, the suffering that is of the nature of impermanence does not exist for those who speak of things as having inherent nature. It is not only that suffering is unreasonable for those who speak of things as having inherent nature, but also that the origin is unreasonable, because it is the place of origin from its own nature. What can become the origin? Therefore, for those who harm emptiness, there is no origin. Because suffering arises from this, the cause of suffering is called origin. If suffering exists by its own nature, then because its arising is meaningless, what can become the origin? Understanding its cause is meaningless. Therefore, emptiness