Tibetan
དི་ཡི། །གཏིང་རྟོགས་དཀའ་བར་མཁྱེན་གྱུར་ནས། །ཐུབ་པའི་ཐུགས་ནི་ཆོས་བསྟན་ལས། །རབ་ཏུ་བཟློག་པར་གྱུར་པ་ཡིན། །གང་གི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བཟུང་ཉེས་པས་འཛིན་པ་པོ་ཕུང་བར་བྱེད་ལ། ཤེས་རབ་ཞན་པ་དག་གིས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་འཛིན་མི་ནུས་པ་དེའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པ་སངས་རྒྱས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང་ཆོས་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་ལ་གཟིགས་ནས་བློ་ཞན་པ་དག་གིས་ཆོས་འདིའི་གཏིང་རྟོགས་པར་དཀའ་བར་མཁྱེན་པར་གྱུར་ནས། ཐུབ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་ནི་ཆོས་བསྟན་པ་ལས་བཟློག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། ། ཇི་སྐད་དུ། མདོ་ལས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་རིང་པོར་མ་ལོན་པར་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། ངས་ཆོས་ཟབ་མོ་ཟབ་པར་སྣང་བ་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞིང་རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཞིབ་མོ་མཁས་ཤིང་མཛངས་པས་རིག་པར་བྱ་བ་ཐུགས་སུ་ཆུད་དེ། དེ་གལ་ཏེ་ངས་གཞན་ལ་བསྟན་ན་གཞན་གྱིས་ངའི་དེ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར། དེས་ང་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་ཞིང་ཞུམ་པར་འགྱུར། ཐུགས་མི་སྤྲོ་བར་འགྱུར་བས་གང་བདག་ཉིད་གཅིག་པུ་དགོན་པ་རབ་ཏུ་དབེན་པར་མཐོང་བར་ཆོས་ལ་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པ་ཐོབ་པས་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། ། གཉིས་པ་དཀྱུས་མ་ཀླན་ཀ་སྤང་བ་ལ། ཀླན་ཀ་དབུ་མ་པ་ལ་མི་འཇུག་པར་བསྟན། དངོས་སྨྲ་རང་ལ་འཇུག་པར་བསྟན་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ་ཡང་ཀླན་ཀ་མི་འཇུག་ཚུལ་དངོས་དང་། རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་འཐད་པར་བསྟན་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ། སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ནི། །སྟོང་ལ་འཐད་པ་མ་ཡིན་པས། ཁྱོད་ནི་སྟོང་ཉིད་སྤོང་བྱེད་པ། །གང་དེ་ང་ལ་མི་འཐད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་བོ་ཅག་ལ། གལ་ཏེ་འདི་དག་ཀུན་སྟོང་ན། །འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད། །ཅེས་སོགས་སྐྱོན་ཆེན་པོར་ཐལ་བ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་དེ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་མ་ཤེས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དགོས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པས་བཀོད་པ་ཡིན་པས་ཁོ་བོ་ཅག་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ལ་སྐྱོན་དེ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་མི་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་དོན་གང་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཉེས་པར་ཐལ་བ་བརྗོད་ཅིང་། སྟོང་པ་ཉིད་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ང་ལ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་མི་འཐད་དེ། འདི་ལྟར། ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་དོན་སྟོང
Chinese
因此，得知（佛法的）深奥难以理解之后，佛陀的心便从宣说佛法中完全转变了。因为对空性执持错误会毁灭执持者，而且智慧浅薄的人也无法正确理解，因此，在无上圆满正等觉中现证成佛后，观察到众生的界和法非常深奥，得知智慧浅薄的人难以理解此法的深奥，因此，释迦牟尼世尊的心便从宣说佛法中转变了。正如经中所说：此后，世尊现证成佛后不久，便如此想到：我不应探究这深奥、显现为深奥的法，它不是思辨的领域，是精微的，应由聪明睿智者所理解并领悟。如果我将其教给他人，他人不会理解我的意思。那会对我造成损害，使我沮丧，使我心生不悦，不如我独自一人住在极其寂静的森林中，安住于触及法的喜乐。如是广说。第二，驳斥通常的责难：揭示了责难不适用于中观派，而适用于实在论者。其中，第一点又分为：直接揭示责难不适用，以及揭示一切建立都合理。第一点：成为过失的推论是：因为（这种责难）对空性不合理，所以你是在扬弃空性，那对我来说是不合理的。因为你对我们说：如果这些一切皆空，就不会有产生，也不会有毁灭等等。你所提出的这些重大过失，是因为不了解二谛的建立，没有如实领会空性、空性的意义和空性的必要性而提出的，因此，对我们这些宣说空性者来说，这个过失是不合理的。因为不合理，所以你执持着某种意义，并说空性有过失，而你所扬弃的空性的意义，对我来说不是空性的意义。例如，你认为无实有之义为空
English
Therefore, having realized that the depth (of the Dharma) is difficult to understand, the Buddha's mind completely turned away from teaching the Dharma. Because wrongly grasping emptiness destroys the grasper, and those of shallow wisdom cannot correctly understand it, therefore, after manifesting complete enlightenment in unsurpassed perfect complete enlightenment, observing that the realms and dharmas of sentient beings are extremely profound, and realizing that those of shallow wisdom find it difficult to understand the depth of this Dharma, therefore, the mind of the Shakyamuni Bhagavan turned away from teaching the Dharma. As it is said in the sutra: Thereafter, not long after the Bhagavan manifested complete enlightenment, he thought thus: I should not investigate this profound Dharma, which appears profound, which is not the domain of speculation, which is subtle, and which should be understood and comprehended by the wise and intelligent. If I teach it to others, others will not understand my meaning. That will cause me harm, make me discouraged, and make me displeased, so rather I will dwell alone in the extremely secluded forest, abiding in the joy of touching the Dharma. Thus it is extensively said. Second, refuting common objections: It is revealed that objections do not apply to Madhyamikas, but apply to realists. Among these, the first point is further divided into: directly revealing that objections do not apply, and revealing that all establishments are reasonable. The first point: The inference that becomes a fault is: Because (this objection) is not reasonable for emptiness, therefore you are rejecting emptiness, which is not reasonable for me. Because you say to us: If all these are empty, there will be no arising and no destruction, etc. These major faults that you have presented are presented because you do not understand the establishment of the two truths, and have not truly comprehended emptiness, the meaning of emptiness, and the necessity of emptiness, therefore, this fault is not reasonable for us who proclaim emptiness. Because it is unreasonable, therefore you are holding on to some meaning and saying that emptiness has faults, but the meaning of emptiness that you are rejecting is not the meaning of emptiness for me. For example, you consider the meaning of non-inherent existence to be empti