Tibetan
པ་ནི། གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། །འབྲས་བུ་བཞི་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་གི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་དེའི་ཚེ། འབྲས་བུ་བཞི་པོ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང་ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་དག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤངས་པ་སྡོམ་པས་འབྲས་བུའི་མིང་ཐོབ་སྟེ། འདི་ལྟར། ཐར་པའི་གེགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་འཇིག་ལྟ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་དང་། ཐེ་ཚོམ་སྟེ་ཀུན་སྦྱོར་གསུམ་པོ་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་དེ་ཉིད་བདེན་པ་མངོན་རྟོགས་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་སྟེང་དུ་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་སྤངས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ལ་སྤངས་པ་གང་ཡོད་པ་དེ་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་སྟེང་དུ་འདོད་པའི་སྒོ་སྤང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་སྤངས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ལ་སྤངས་པ་གང་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་སྟེང་དུ་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་སྤངས་པས་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ལ་སྤངས་པ་གང་ཡོད་པ་དེ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་འདི་དག་འཐད་པ་ཞིག་ན། གང་གི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་མེད་ན་རྒྱུ་མེད་པས་འབྲས་བུ་བཞི་ཡང་མི་འཐད་དོ། ། གསུམ་པ་ཞུགས་གནས་མི་འཐད་པ་ནི། འབྲས་བུ་བཞི་མེད་ན་ཉེས་པ་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་མེད་ན་འབྲས་གནས་མེད། །ཞུགས་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །འབྲས་བུ་བཞི་པོ་དེ་དག་མེད་ན་འབྲས་བུ་དེ་དག་ལ་གནས་པའི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་བཞི་པོ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང་། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་བཞི་པོ་དག་ལ་ཞུགས་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར། བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་དང་པོ་བཅོ་ལྔ་ནི་བདེན་པ་སྔར་མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ལ། བཅུ་དྲུག་པ་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་མཐོང་ཟིན་གོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལ་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔར་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་གཏན་མ་སྤངས་པའམ་རྣམ་པ་ལྔའི་བར་དུ་སྤངས་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པ་ནི། རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་བརྩོན་པས་ན་རྒྱུན་ཞུགས་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་བདེན་པ་མངོན་རྟོགས་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་གནས་པ་ན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་དྲུག་པ་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ལ་གནས་པ་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཕྱིར་དུ་བརྩོན་པས་ན། ཕྱིར་འོང་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་དྲུག་པ་སྤངས་པའི་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་ལ་གནས་པ་ན་འདོད་པའི་ལྷའམ་མིར་སྐྱེ་བ་གཅིག་ལེན་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་དགུ་པ་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཚེ། ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་པས་ཕྱིར་མི་འོང་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་དགུ་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ལ་གནས་པ་ན་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེར་སྐྱེ་བ་གཉིས་པ་མི་ལེན་ཅིང་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བས་ན་ཕྱིར་མི་འོང་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ཉོན་མོངས་པ་དགུ་པ་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་ན་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་པས་ན་དགྲ་བཅོམ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་སྲིད་རྩེའི་དགུ་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ལ་གནས་པ་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་མཆོད་པར་འོས་པའི་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞིབ་པར་གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཞུགས་པ་བཞི་དང་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་བཞི་སྟེ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་པོ་ཡོན་གནས་སུ་འོས་པ་དེ་དག་ནི་རྟོགས་པའི་ཆོས་མངོན་དུ་གྱུར་པས་བདུད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ལ་བརྒྱ་བྱིན་ལྷ་ཡི་རྒྱལ། །དབང་སྒྱུར་གྱིས་ནི་ཞུས་པ་དང་། །སྲོག་ཆགས་ཞིང་པ་རྒྱལ་འགྱུར་ཞིང་། །དད་ལྡན་བསོད་ནམས་དག་འདོད་པ། །རྫས་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ནི། །རྟག་ཏུ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞིང་། །གང་ལ་ཕུལ་ན་འབྲས་ཆེ་བ། །བཟང་པོ་རབ་ཏུ་བཤད་བྱ་སྟེ། །རིགས་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ་ཡི། །སྦྱིན་གནས་གྱུར་ཅིང་དགེ་འདུན་ཆེ། །ཞུགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་དང་ནི། །འབྲས་ལ་གནས་པ་བཞི་རྣམས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་བརྒྱད། །དེ་དག་མེད་ན་དགེ་འདུན་མེད། །གལ་ཏེ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང་དེ་དག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་ན། བདེན་པ་མཐོང་བ་མེད་པས
Chinese
又，如果对于苦的遍知等不存在，会有什么过失呢？因为那些不存在，所以四果也不存在。当对于苦等四谛的遍知等不存在的时候，四果，即预流果、一来果、不来果和阿罗汉果等，也就不存在了。其中，烦恼的断灭总称为果，例如，解脱的障碍之首——坏聚见，以及戒禁取见和疑，这三个结的断灭，在证悟真谛的十六刹那之际，就称为预流果。在此之上，断灭欲界修断中品的微小部分，在解脱道上有所断灭，那便称为一来果。在此之上，断灭欲界修断微小的微小部分，在解脱道上有所断灭，那便称为不来果。在此之上，断灭有顶的烦恼微小的微小部分，在解脱道上有所断灭，那便称为阿罗汉果。如果对于苦的遍知等存在，这些果位才是合理的，如果对于苦的遍知等不存在，因为没有原因，所以四果也不合理。第三，安住于果位不合理：如果四果不存在，会有什么过失呢？如果果不存在，则果位也不存在，证果者也不存在。如果这四果不存在，那么安住于这些果位的四种圣者，即预流果、一来果、不来果和阿罗汉，也就不存在了。因此，安住于四果的证果者也不存在。那些是什么呢？例如，证悟真谛的十六刹那中，前十五刹那是为了证悟先前未证悟的真谛的见道，而第十六刹那对道进行随后的认识，是为了使已经见到的更加熟悉，是修道。其中，在见道之前，对于欲
English
Furthermore, if the complete understanding of suffering and so forth does not exist, what fault would there be? Because those do not exist, the four fruits also do not exist. When the complete understanding of the four truths, such as suffering, does not exist, the four fruits, namely the fruit of stream-enterer, the fruit of once-returner, the fruit of non-returner, and the fruit of arhat, etc., would also not exist. Among these, the abandonment of afflictions is generally called fruit, for example, the chief obstacle to liberation—the view of the aggregates as truly existent, as well as the adherence to ethics and vows, and doubt, the abandonment of these three fetters, at the moment of the sixteen moments of realizing the truth, is called the fruit of stream-enterer. On top of that, abandoning the small part of the medium of what is abandoned by cultivation in the desire realm, whatever is abandoned on the path of liberation is called the fruit of once-returner. On top of that, abandoning the very small part of the small of what is abandoned by cultivation in the desire realm, whatever is abandoned on the path of liberation is called the fruit of non-returner. On top of that, abandoning the very small part of the small afflictions of the peak of existence, whatever is abandoned on the path of liberation is called the fruit of arhat. If the complete understanding of suffering and so forth exists, these fruits are reasonable, but if the complete understanding of suffering and so forth does not exist, because there is no cause, the four fruits are also not reasonable. Third, abiding in the fruit is not reasonable: If the four fruits do not exist, what fault would there be? If the fruit does not exist, then the fruit-abider does not exist, and the one who has attained the fruit also does not exist. If these four fruits do not exist, then the four noble individuals who abide in these fruits, namely the stream-enterer, the once-returner, the non-returner, and the arhat, would also not exist. Therefore, the fruit-attainers who abide in the four fruits also do not exist. What are those? For example, among the sixteen moments of realizing the truth, the first fifteen moments are the path of seeing for realizing the truth that was not previously realized, and the sixteenth moment is the subsequent knowledge of the path, which is the path of cultivation for making what has already been seen more familiar. Among these, before the path of seeing, regarding desire
Chinese
对于尚未完全断除修断，或已断除至五种，安住于见道者，因勤奋于获得入流果，故称入流向。当其安住于证悟真谛的第十六个刹那，则称为安住于入流果。当其安住于断除欲界修断第六品的无间道时，因勤奋于获得一来果，故称一来向。当其安住于断除第六品后的解脱道时，因可能于欲界天或人中受生一次，故称一来果。当其安住于断除欲界修断第九品的无间道时，因勤奋于获得不来果，故称不来向。当其安住于第九品的解脱道时，于何处受生即不再受第二次生，且能有所超越，故称不来果。当其安住于断除有顶第九品烦恼的无间道时，因勤奋于获得阿罗汉果，故称阿罗汉向。当其安住于有顶第九品的解脱道时，因已断除一切烦恼，堪为应供，故称阿罗汉。详细内容可于其他处了解。如是，入流向等四种以及安住于果位的四种补特伽罗，此八种大士堪为应供之处，彼等因证悟之法现前，故一切魔众亦无法动摇世尊，故称僧伽。如是说：天王帝释百次问，自在者亦如是问，众生农夫转为王，具信福德欲求者，由物所生之福德，恒常行持诸众生之田，于何者供养得大果，贤善者当善说，具足种姓与功德，成为布施处及大僧伽，入流四种与，安住于果之四者。如是说。因此，若无八种补特伽罗，则无僧伽。若无圣谛及彼等之遍知等，则因未见真谛。
English
Those who have not completely abandoned the objects of cultivation to be abandoned, or have abandoned up to five aspects and abide on the path of seeing, are called "Stream-enterer aspirants" because they strive to attain the fruit of Stream-entry. When they abide in the sixteenth moment of realizing the truth, they are called "abiding in the fruit of Stream-entry." When they abide on the path of immediate cessation for abandoning the sixth object of cultivation to be abandoned in the desire realm, they are called "Once-returner aspirants" because they strive to attain the fruit of Once-returning. When they abide on the path of liberation after abandoning the sixth object, they are called "Once-returners" because they may take one more birth in the desire realm, either as a god or a human. When they abide on the path of immediate cessation for abandoning the ninth object of cultivation to be abandoned in the desire realm, they are called "Non-returner aspirants" because they strive to attain the fruit of Non-returning. When they abide on the path of liberation of the ninth object, they are called "Non-returners" because they do not take a second birth in the place where they are born, and they go beyond. When they abide on the path of immediate cessation for abandoning the ninth affliction of the peak of existence, they are called "Arhat aspirants" because they strive to attain the fruit of Arhatship. When they abide on the path of liberation of the ninth object of the peak of existence, they are called "Arhats" because they have abandoned all afflictions and are worthy of offerings. Details can be learned elsewhere. Thus, the four types of aspirants and the four types of individuals abiding in the fruits, these eight great beings are worthy of being objects of offering. Because the Dharma of realization is manifest, all the Maras cannot shake the Blessed One, therefore they are called the Sangha. As it is said: Indra, the king of the gods, asked a hundred times, and the powerful one also asked thus, sentient beings, farmers, turning into kings, faithful ones desiring merit, the merit arising from objects, the field of those who constantly practice, to whom should offerings be made to obtain great fruit, the virtuous ones should speak well, possessing lineage and qualities, becoming a place of giving and a great Sangha, the four types of Stream-enterers and, the four who abide in the fruit. Thus it is said. Therefore, if there are no eight types of individuals, there is no Sangha. If there are no noble truths and their complete knowledge, etc., then because the truth is not seen.