Tibetan
ར་གྱི་རྒྱུས་བསྐྱེད་ཅིང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དང་གནོད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཁོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་དུ་མཁྱེན་གྱི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ། ལག་མཐིལ་སྤུ་ཉག་གཅིག་འདུག་པ། །མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མི་རྟོགས་པ། །དེ་ཉིད་མིག་ཏུ་སོང་བ་ན། །མི་བདེ་བ་དང་གནོད་བསྐྱེད་ལྟར། །བྱིས་པ་ལག་མཐིལ་འདྲ་བ་ཡིས། །འདུ་བྱེད་སྡུག་བསྔལ་སྤུ་མི་རྟོགས། །འཕགས་པ་མིག་དང་འདྲ་བས་ནི། །དེ་ཡིས་ཤིན་ཏུ་ཡིད་ཀྱང་འབྱུང་། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་དེ་ཡང་འདུ་བྱེད་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་ཡིན་ན་རིགས་ཀྱི། གང་གི་ཚེ་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། སྡུག་བསྔལ་མེད་ན་ཀུན་འབྱུང་ཡང་མེད་དེ། འདི་ལྟར་རྒྱུ་གང་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་ཞིང་སྐྱེ་བ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྒྱུ་དེ་ལ་ཀུན་འབྱུང་ཞེས་བྱ་ན། གང་གི་ཚེ་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་འབྲས་བུ་མེད་པའི་རྒྱུ་མི་འཐད་པས་ཀུན་འབྱུང་ཡང་མེད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་ཞིང་མི་སྐྱེ་བ་ནི་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་ན། གང་གི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་གང་འགགས་པས་འགོག་པར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་འགོག་པ་ཡང་མེད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་མེད་ན་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྲོ་བ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཀྱང་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ལམ་ཡང་མེད་དོ། ། དེ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་སྟོང་པར་སྨྲ་བ་ཁྱོད་ལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ཡོད་པའི། དང་པོ་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་མི་འཐད་པ་ལ་ཡང་གསུམ་གྱི། བདེན་བཞི་ཤེས་པའི་བྱ་བ་མི་འཐད་པ་ནི། བདེན་བཞི་མེད་ན་ཉེས་པ་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་མེད་པས། །ཡོངས་སུ་ཤེས་དང་སྤང་བ་དང་། །བསྒོམ་དང་མངོན་དུ་བྱ་བ་དག །འཐད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་མེད་ན་དེའི་ཚེ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་སྤངས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་བསྒོམ་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དག་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མི་འཐད་
Chinese
因为由烦恼三苦的痛苦本身不相符，并且是有害的自性，所以称为痛苦。这只有圣者才能知晓为痛苦，而凡夫不能，因此称为痛苦圣谛。如是说：手掌中有一根毛，人们不能察觉到，当它进入眼睛时，就会产生不适和损害。凡夫如手掌，不能察觉到行苦如毛发。圣者如眼睛，因此会非常不悦。如是说。如果痛苦是行蕴的生起和坏灭，那还说得过去。当因为空性而没有丝毫生灭时，怎么会有痛苦呢？如果没有痛苦，那么集谛也没有。因为如果从某个因产生痛苦，并且生起具有业和烦恼性质的因，就称为集谛。当没有果，即痛苦时，没有果的因是不合理的，因此集谛也没有。脱离痛苦且不生起称为灭谛。当没有痛苦时，什么止息而成为灭谛呢？因此灭谛也没有。如果没有灭谛，那么趋向痛苦止息的八支圣道又怎么会有呢？因此道谛也没有。这样，对于说万法皆空的你来说，将会导致没有四圣谛的过失。第二部分有三点，第一点是僧伽宝不合理，其中也有三点。不合理之处在于不能了知四谛的行相。如果四谛不存在，会有什么过失呢？因为没有四圣谛，所以完全了知、断除、修习和现证都不合理。如果没有四圣谛，那么以无常等行相完全了知痛苦，断除痛苦的集谛，修习趋向痛苦止息的道谛，以及现证痛苦的灭谛等，都是不合理的。第二，现证的果不合理。
English
Because arising and dependent origination are incompatible with the suffering of the three sufferings themselves and are of the nature of harm, they are called suffering. This is known as suffering only by the noble ones, not by the childish ones, therefore it is called the noble truth of suffering. As it is said: A single hair on the palm of the hand is not perceived by people. When it enters the eye, it causes discomfort and harm. Children are like the palm of the hand, they do not perceive the suffering of conditioned existence as a hair. The noble ones are like the eye, therefore they are very displeased. As it is said. If suffering is the arising and destruction of conditioned existence, that is reasonable. When there is no arising or destruction at all because of emptiness, how can there be suffering? If there is no suffering, then there is no origin either. For example, if suffering arises from a certain cause, and the cause that arises is characterized by karma and afflictions, that is called the origin. When there is no result, i.e., suffering, a cause without a result is unreasonable, therefore there is no origin either. Separation from suffering and non-arising is called cessation. When there is no suffering, what ceases to become cessation? Therefore there is no cessation either. If there is no cessation of suffering, how can there be the eightfold noble path that leads to the cessation of suffering? Therefore there is no path either. Thus, for you who say that all things are empty, it will follow that there are no four noble truths. The second part has three points. The first point is that the Sangha Jewel is unreasonable, which also has three points. The unreasonable aspect is that the act of knowing the four truths is unreasonable. If the four truths do not exist, what fault will there be? Because there are no four noble truths, complete knowledge, abandonment, cultivation, and realization are not reasonable. If there are no four noble truths, then completely knowing suffering with aspects such as impermanence, abandoning the origin of suffering, cultivating the path that leads to the cessation of suffering, and realizing the cessation of suffering are all unreasonable. Second, the result of realization is unreasonable.