Tibetan
ནི། །བདག་མེད་མི་གཙང་མི་རྟག་དང་། །སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མི་སྲིད་པ་བདག་དང་གཙང་བ་དང་རྟག་པ་དང་བདེ་བ་མེད་ན། འོ་ན་ནི་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོ་དག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དགག་བྱ་མེད་ན་བཀག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་དེའི་ཚེ། དེ་དག་ཀྱང་བདག་ལ་སོགས་པ་ལྟར་ཇི་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མི་འགྱུར་དེའི་ཕྱིར་ཐར་པ་འདོད་པ་དག་གིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་དག་བརྒྱད་ཅར་ཡང་སྤང་བར་བྱའོ། །བཞི་པ་ནི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་འདི་ནི་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པས་དོན་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། དེ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་འགགས་པས། །མ་རིག་པ་ནི་འགག་པར་འགྱུར། །མ་རིག་འགགས་པར་གྱུར་ན་ནི། །འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་འགག་པར་འགྱུར། །གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིགས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་འགགས་པས་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་མ་རིག་པ་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །མ་རིག་པ་འགག་པར་གྱུར་པ་ན་མ་རིག་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་རྒ་ཤིའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཆོས་རྣམས་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། མ་རིག་པ་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་མཐའ་དག་དང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་ལུས་ཀྱི་དབང་པོའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་འགགས་ན་འགག་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ཉོན་མོངས་གཉེན་པོར་སྤོང་བ་དགག་པ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་འགགས་པས་མ་རིག་པ་འགག་ན་རིགས་པ་ཡོད་དེ། དེ་འགག་པའི་ཐབས་ཚོལ་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྲིད་པའི་རྒྱུན་དག་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤོང་བ་ཡོད་ན། དེ་སྤོང་བའི་ཐབས་ཚོལ་བ་ཞིག་ན། དེ་དག་སྤོང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་དག་སྤོང་ན་ཡོད་པ་ཞིག་གམ་འོན་ཏེ་མེད་པ་ཞིག་སྤོང་གྲང་། ཕྱོགས་དང་པོ་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར། གལ་ཏེ་ལ་ལའི་ཉོན་མོངས་པ། །གང་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་སྤོང་བར་འགྱུར། །ཡོད་པ་སུ་ཞིག་སྤོང་བར་བྱེད། །གལ་ཏེ་གང་ཟག་ལ་ལའི་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་གང་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན། དེ་ཇི་ལྟར་གཉེན་པོས་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ་སྤོང་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡོད་པ་སུ་
Chinese
没有我，不净，无常和痛苦。如果不存在与颠倒相悖的我，清净，常和乐，那么无我等四者也不可能以颠倒的方式存在，因为没有要否定的对象，就没有否定。如果无我等不存在，那么它们也像我等一样，怎么会不颠倒呢？因此，想要解脱的人应该舍弃所有这八种颠倒。第四，如前所述，对颠倒的辨析是舍弃无明等的因，因此意义重大。就像这样：如此颠倒灭尽，无明也会灭尽。无明灭尽后，行等也会灭尽。当瑜伽士通过如前所述的推理，不再执着于颠倒时，如此颠倒灭尽，其因无明也会灭尽。无明灭尽后，无明的因，行等直至老死的诸法也会灭尽，因为无明是所有烦恼和生等痛苦的根源。例如，身体的根源，所有有形的感官，当身体的感官灭尽时，也会灭尽。第二，驳斥以对治法舍弃烦恼：这里说到，如果颠倒灭尽，无明也会灭尽，这是有道理的，因为要寻求灭尽它的方法。因此，它的因，烦恼和存在的延续也是存在的。如果存在舍弃无明等烦恼的方法，那么就要寻求舍弃它们的方法，但舍弃它们是不存在的。如果要舍弃它们，那么是舍弃存在的事物还是不存在的事物呢？第一种情况不合理，就像这样：如果某些人的烦恼，是自性存在的，那么怎么会被舍弃呢？谁会舍弃存在的事物呢？如果某些人的无明等烦恼是自性存在的，那么怎么能用对治法舍弃呢？不能舍弃。为什么呢？谁会舍弃存在的事物呢？
English
There is no self, impurity, impermanence, and suffering. If there is no self, purity, permanence, and happiness, which are contrary to perversion, then the four, such as selflessness, also cannot exist in a perverse way, because if there is no object to be negated, there is no negation. If selflessness and so on do not exist, then how can they not be perverted like self and so on? Therefore, those who desire liberation should abandon all eight of these perversions. Fourth, as mentioned before, the analysis of perversion is the cause of abandoning ignorance and so on, so it is very meaningful. It is like this: When perversion ceases, ignorance will also cease. When ignorance ceases, actions and so on will also cease. When a yogi, through the reasoning mentioned before, no longer clings to perversion, then when perversion ceases, its cause, ignorance, will also cease. When ignorance ceases, the cause of ignorance, actions and so on, up to the phenomena of aging and death, will also cease, because ignorance is the root of all afflictions and sufferings such as birth. For example, the root of the body, all tangible senses, when the senses of the body cease, they will also cease. Second, refuting the abandonment of afflictions with antidotes: Here it is said, if ignorance ceases when perversion ceases, it is reasonable, because one seeks the means to cease it. Therefore, its cause, afflictions and the continuation of existence, also exist. If there is a way to abandon afflictions such as ignorance, then one should seek the way to abandon them, but there is no abandonment of them. If one is to abandon them, then is one abandoning something that exists or something that does not exist? The first case is unreasonable, like this: If the afflictions of some people, which exist by their own nature, then how can they be abandoned? Who would abandon something that exists? If the afflictions such as ignorance of some people exist by their own nature, then how can they be abandoned by antidotes? They cannot be abandoned. Why is that? Who would abandon something that exists?
Tibetan
ཤིག་སྤོང་བར་བྱེད་དེ། རང་བཞིན་བཟློག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་མི་སྒྲིབ་པ་བཟློག་ཏུ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དོ་ཞེས་རྟོག་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གལ་ཏེ་ལ་ལའི་ཉོན་མོངས་པ། །གང་དག་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ན། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་སྤོང་བར་འགྱུར། །མེད་པ་སུ་ཞིག་སྤོང་བར་བྱེད། །གལ་ཏེ་གང་ཟག་ལ་ལའི་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ན། དེ་ཇི་ལྟ་བུར་ན་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། མེའི་གྲང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་བཟློག་པ་ལ་སུ་ཡང་མི་བརྩོན་པ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱང་མེད་ན་སུ་ཞིག་སྤོང་བར་བྱེད་དེ་སུས་ཀྱང་སྤོང་བར་མི་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་མེད་ལ། སྤོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་ཚོལ་བ་ཡང་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་ལས། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ཕུང་པོའི་སྟོང་ཉིད་མཁྱེན། །མཁྱེན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམས་དང་མི་འགྲོགས་ཏེ། །བརྗོད་པ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་བརྗོད་བྱ་ཞིང་། །མྱ་ངན་འདས་བཞིན་འཇིག་རྟེན་འདིར་དཔྱད་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། ལེའུ་ཉེར་བཞི་པའི་རྣམ་བཤད། གསུམ་པ་སྐྱེ་མེད་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ་དམིགས་ཡུལ་བདེན་བཞི་མི་འཐད་པའི་རྩོད་པ་སྤང་། ཐོབ་བྱ་མྱང་འདས་མི་འཐད་པའི་རྩོད་པ་སྤང་བ་དང་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ་རྩོད་པ་འགོད་པ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཐ་སྙད་མི་འཐད་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་མི་འཐད་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ། མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འདི་དག་ཀུན་སྟོང་ན། །འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས། ཁྱེད་ལ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རིགས་པས་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་འདི་དག་ཀུན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྒྲུབ་ན། དེ་ལྟར་ན་ཁྱོད་ལ་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་དང་མང་པོར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་གང་སྟོང་པ་དེ་ནི་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པས་དངོས་པོ་གང་ཡང་འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་འདི་ནི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་སྔ
Chinese
因为能够断除，因为自性无法遮止，譬如虚空之无遮止无法遮止一样。如果认为自性为空，这也是不合理的。如果某些人的烦恼，哪些自性为空，那又如何断除呢？不存在的谁来断除呢？如果某些人的无明等烦恼自性为空，那又如何断除呢？如同没有人努力去阻止火的寒冷一样，如果这些烦恼不存在，谁来断除呢？谁也不会断除。因此，没有断除烦恼，因为没有断除，所以也没有寻找断除烦恼的方法。因此，经中说：以智慧了知蕴的空性，了知后不与烦恼为伍，仅以言说之门而言说，如涅槃般在此世间观察。这是《中观根本慧论》中观察颠倒之品，即第二十三品的注释。// 第二十四章的释义 第三，对于无生之诤论的驳斥，分为驳斥目标四谛不合理之诤论，以及驳斥所获得之涅槃不合理之诤论两种。第一种又分为提出诤论和驳斥诤论两种。第一种又分为超世间的名言不合理，以及世间的名言不合理两种。第一种又分为总说和广说两种。第一种是：如果这些一切皆空，则无生也无灭。那么，圣者的四谛，对你来说就成了不存在的过失。如果因为以理不合，而成立内外诸法皆为空性，那么，你就会有很多很大的过失。怎么样呢？如果这些一切都是空性，那么，空性就是不存在的。因此，如同石女之子一样，没有生灭，任何事物都不会产生，也不会消亡。这样一来，圣者的四谛就会变成不存在的过失。比如，这是五取蕴之
English
Because it can be abandoned, because its nature cannot be prevented, just as the unobstruction of the sky cannot be prevented. If it is thought that it is empty by nature, that is also unreasonable. If the afflictions of some people, which are empty by nature, then how can they be abandoned? Who abandons what does not exist? If the afflictions such as ignorance of some people are empty by nature, then how can they be abandoned? Just as no one strives to prevent the coldness of fire, if these afflictions do not exist, who will abandon them? No one will abandon them. Therefore, there is no abandonment of afflictions, and because there is no abandonment, there is no search for a method to abandon afflictions. Therefore, it is said in the sutra: With wisdom, know the emptiness of the aggregates, and after knowing, do not associate with afflictions, but speak only through the door of speech, and contemplate this world like nirvana. This is the commentary on the chapter on examining perversions in the Root Wisdom of the Middle Way, that is, the twenty-third chapter. // Explanation of Chapter Twenty-Four Third, refuting the argument against the unborn, there are two types: refuting the argument that the four noble truths are unreasonable as the object, and refuting the argument that nirvana to be attained is unreasonable. The first is divided into raising the argument and refuting it. The first is divided into the unreasonableness of transcendental conventions and the unreasonableness of worldly conventions. The first is divided into a summary and a detailed explanation. The first is: If all these are empty, then there is no arising and no ceasing. Then, the four noble truths of the noble ones will become a fault of non-existence for you. If you establish that all internal and external phenomena are empty because they are unreasonable, then you will have many great faults. How so? If all these are empty, then emptiness is non-existent. Therefore, like the child of a barren woman, there is no birth and no death, and nothing arises or ceases. In this way, the four noble truths of the noble ones will become a fault of non-existence. For example, this is the five aggregates of clinging,