Tibetan
གཉིས་སུ་འགྱུར་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ཕྱེད་རྟག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱེད་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་དག་ཀྱང་གཅིག་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུས་ནི་འབྲས་བུ་ལ། །རྒྱུ་མ་བྱིན་པར་འགག་འགྱུར་ན། །རྒྱུ་འགགས་ནས་ནི་སྐྱེས་པ་ཡི། །འབྲས་བུ་དེ་ནི་རྒྱུ་མེད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་གཉིས་སུ་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་དེ་སྤོང་བར་འདོད་ནས། རྒྱུས་འབྲས་བུ་ལ་བྱེད་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བྱིན་པར་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འགག་པར་རྟོག་ན་དེ་ལྟ་ན་རྒྱུ་འགགས་ནས་སྐྱེས་པའི་འབྲས་བུ་དེ་ནི་རྒྱུ་མེད་ཁོ་ནར་གྱུར་ན། རྒྱུ་མེད་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་རྟོག་པ་དེ་ཡང་མི་རིགས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། གང་ལ་ཉེས་པ་འདིར་འགྱུར་བ་རྒྱུ་འགག་ནས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་གྱི། ཚོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འབྲས་བུ་ཁོ་ན་བསྐྱེད་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཚོགས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །འབྲས་བུ་ཡང་ནི་སྐྱེ་འགྱུར་ན། །སྐྱེད་པར་བྱེད་དང་བསྐྱེད་བྱ་གང་། །དུས་གཅིག་པར་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན། སྐྱེད་བྱེད་བསྐྱེད་བྱ་དུས་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། བ་ལང་གི་རྭ་གཡས་གཡོན་བཞིན་དུ་དུས་གཅིག་པ་དག་ལ་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ། དངོས་པོ་རྣམས་མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ་གློ་བུར་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གྱི། འོན་ཀྱང་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པའི་སྔ་རོལ་མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་ན་གནས་པ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པས་ནི་ད་ལྟ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་གྱི་རྫས་ནི་གནས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གལ་ཏེ་ཚོགས་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ། །འབྲས་བུ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ན་ནི། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་མེད་པ་ཡི། །འབྲས་བུ་རྒྱུ་མེད་འབྱུང་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པའི་སྔ་རོལ་དུ་འབྲས་བུའི་རང་གི་ངོ་བོ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ན་དེ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་རྒྱུ་མེད་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་གྲུབ་ཟིན་པ་ལ་ཡང་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་མི་རིགས་སོ། ། བཞི་པ་ནི། གྲངས་ཅན་པ་ན་རེ། རྒྱུ་བྱིན་ནས་འགག་གམ་འོན་ཏེ་མ་བྱིན་པར་འགག་ཅེས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་འགྱུར་བ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཞན་མ་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་ཉིད་འགགས་ནས་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟ་ན། གལ་ཏེ་རྒྱུ་འགགས་འབྲས་བུ་ན། །རྒྱུ་ནི་ཀུན་ཏུ་འཕོ་བར་འགྱུར། །སྔོན་སྐྱེས་པ་ཡི་རྒྱུ་ཡང་ནི། །ཡང་སྐྱེ་བར་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་འགགས་ནས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་ལ་འབྲས་བུ་དེ་ཡང་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་ཟློས་གར་མཁན་ཆ་བྱད་གཞན་བཏང་ནས་ཆ་བྱད་གཞན་ལེན་པ་ལྟར་རྒྱུ་ཉིད་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་སུ་ཀུན་ཏུ་འཕོ་བ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་གྱི། འབྲས་བུ་སྔ་ན་མེད་པ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ནི་རྟག་པར་འགྱུར་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། བརྒྱ་པ་ལས། གང་ཞིག་གང་ནའང་ནམ་གྱི་ཚེའང་། །མ་བརྟེན་པར་ནི་ཡོད་ཉིད་མེད། །དེས་ན་ནམ་ཡང་གང་ཞིག་དུ། །རྟག་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་ཕྱོགས་འདི་ལ་སྔོན་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་ཡང་ཡང་སྐྱེ་བར་འགྱུར། སྐྱེས་ཟིན་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་ཐུག་པ་མེད་པ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ལྔ་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྒྱུས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ན་འགགས་པའམ་མ་འགགས་པ་ཞིག་བསྐྱེད། འབྲས་བུའང་སྐྱེས་པའམ་མ་སྐྱེས་པ་ཞིག་བསྐྱེད་གྲང་། གལ་ཏེ་རྒྱུ་འགགས་པས་འབྲས་བུ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་དོ་ཞེ་ན། འགགས་པ་ནུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིས། །འབྲས་བུ་སྐྱེས་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེད། །རྒྱུ་འགགས་ཤིང་ནུབ་པ་ཡིས་འབྲས་བུ་སྐྱེས་ཤིང་ཡོད་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེད་དེ། རྒྱུ་འགགས་པས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ན་མོ་གཤམ་གྱིས་ཀྱང་བུ་བསྐྱེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་འབྲས་བུ་སྐྱེས་ཟིན་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ནུས་པ་མེད་པས་རྒྱུ་འགགས་པས་འབྲས་བུ་མི་བསྐྱེད་ཀྱི། རྒྱུ་གནས་པ་ཁོ་ནས་བསྐྱེད་དོ་སྙམ་ན། འབྲས་བུ་དང་ནི་འབྲེལ་བའི་རྒྱུ། །གནས་པས་ཀྱང་ནི་ཇི་ལྟར་སྐྱེད། །འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དང་འབྲེལ་བའི་རྒྱུ་རང་གི་ངོ་བོ་མ་འགྱུར་ཞིང་གནས་པས་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་དེ། རྒྱུ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ན། །གཞན་ནི་རྒྱུ་རུ་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བས་འབྲས་བུ་སྐྱེས་པས་ན་རྒྱུ་གདོན་མི་ཟ་བར་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཡང་བསྐྱེད་མི་ནུས་པས་འབྲས་བུ་དང་མ་འབྲེལ་བའི་རྒྱུ་ཁོ་ནས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་དོ་ཞེ་ན། ཅི་སྟེ་རྒྱུ་འབྲས་མ་འབྲེལ་ན། །འབྲས་བུ་གང་ཞིག་སྐྱེད་པར་
Chinese
如果说是二体性，那也不合理。因为一半是常，一半是无常。常与无常相互矛盾，不可能存在于一体之中。如果因对果没有给予任何作用就消失，那么因灭后所生的果就成了无因。如果想要避免因的自性变成二体性的过失，认为因没有给果任何作用就完全消失，那么因灭后产生的果就成了无因。无因是不存在的，所以这种想法也不合理。第三种观点是：如果有人认为，这里所说的过失不是因灭后产生果，而是因只是产生与聚合同时产生的果，那么，如果果与聚合同时产生，那么能生和所生就会变成同时。如果因缘聚合时果也同时产生，那么能生和所生就会变成同时，这也是不合理的。就像牛的左右角一样，在同时存在的事物中，没有看到能生和所生。在这里，分别说者认为，事物不是从无中产生的，因为那样会变成突发产生的。但是，果存在于因缘聚合之前的未来状态，因缘聚合使其出现在现在的状态，而实体的自性是存在的。如果果在聚合之前已经产生，那么不需要因和缘，果就会变成无因而生。这也是不合理的，因为那样兔子角等也会变成存在。对于已经存在的事物，也不需要依赖因缘，所以这也是不合理的。第四种观点是，数论派认为，因
English
If it becomes dual, that is also unreasonable. Because half is permanent, and half is impermanent. Permanence and impermanence contradict each other and cannot exist in one entity. If the cause disappears without giving any effect to the result, then the result born after the cause ceases becomes causeless. If one wants to avoid the fault of the cause's nature becoming dual and thinks that the cause disappears completely without giving any effect to the result, then the result produced after the cause ceases becomes causeless. Since causelessness is non-existent, this idea is also unreasonable. The third view is: If someone thinks that the fault mentioned here is not that the result is produced after the cause ceases, but that the cause only produces the result that arises simultaneously with the aggregation, then, if the result arises simultaneously with the aggregation, the producer and the produced will become simultaneous. If the result arises simultaneously with the aggregation of causes and conditions, then the producer and the produced will become simultaneous, which is also unreasonable. Just like the left and right horns of a cow, we have not seen the producer and the produced among things that exist simultaneously. Here, the Vaibhashikas say that things do not arise from non-existence, because that would become sudden arising. However, the result exists in the future state before the aggregation of causes and conditions, and the aggregation of causes and conditions brings it into the present state, but the nature of the substance exists. If the result has already arisen before the aggregation, then it does not need causes and conditions, and the result will arise without a cause. This is also unreasonable, because then rabbit horns, etc., would also become existent. For things that already exist, there is no need to rely on causes and conditions, so this is also unreasonable. The fourth view is that the Samkhyas say that the cause
Chinese
因此，如果区分是给予后灭亡还是未给予而灭亡，那么因和果并非他体，而是说因自身灭亡后以果的自性而安住。如果是这样，如果因灭亡就是果，那么因就总是变动。先前产生的因也会再次产生，这是不合理的。如果因灭亡后产生果，而那个果也是因的自性，那么就像演员放下其他道具而拿起其他道具一样，因仅仅是完全变动到果的状态，而不是产生先前没有的果。因此，如果因是常恒的，那也是不合理的。如《百论》中所说：无论何物在何处，无论何时，不依赖而存在是不可能的。因此，无论何时在何处，都不存在任何常恒的事物。这样说的。另外，从这个角度来说，先前产生的因也会再次产生。已经产生的不会再次产生，因为没有必要，而且会导致无穷无尽。第五，如果因产生果，那么是产生灭亡的还是未灭亡的？果也是产生已产生的还是未产生的呢？如果说是因灭亡后产生已产生的果，那么，灭亡成为消失，如何产生已产生的果呢？因灭亡消失后，如何产生已产生和存在的果呢？如果因灭亡后产生果，那么寡妇也应该能生孩子，而且果一旦产生就不需要依赖因了。如果认为无能为力，因灭亡后不产生果，而是只有存在的因才能产生果，那么，与果相关的因，存在着又如何产生呢？与已存在的果相关的因，自身本质没有改变而存在着，又如何产生果呢？因为“因是变异时，成为其他的因”，果产生后，因必定要变成其他的形态。如果连已存在的果都无法产生，只有与果无关的因才能产生果，那么，如果因果不相关，又会产生什么样的果呢？
English
Therefore, if one distinguishes whether it ceases after giving or ceases without giving, then cause and effect are not other entities, but it is said that the cause itself ceases and abides in the nature of the effect. If that is the case, if the cause ceases and becomes the effect, then the cause will always be changing. The cause that arose earlier will also arise again, which is unreasonable. If the cause ceases and then the effect arises, and that effect is also the nature of the cause, then just as an actor puts down other props and picks up other props, the cause merely completely changes into the state of the effect, and it is not the arising of an effect that did not exist before. Therefore, if the cause is permanent, that is also unreasonable. As it is said in the *Śataśāstra*: Whatever thing, wherever, whenever, it is impossible to exist without dependence. Therefore, at no time, in no place, does any permanent thing exist. So it is said. Furthermore, from this perspective, the cause that arose earlier will also arise again. What has already arisen will not arise again, because there is no need, and it would lead to endlessness. Fifth, if the cause produces the effect, does it produce something that has ceased or something that has not ceased? And does the effect produce something that has already arisen or something that has not arisen? If it is said that the cause ceases and then produces the effect that has already arisen, then, ceasing becomes disappearing, how does it produce the effect that has already arisen? How does the cause, having ceased and disappeared, produce the effect that has already arisen and exists? If the cause ceases and then produces the effect, then a widow should also be able to give birth to a child, and once the effect has arisen, it does not need to rely on the cause. If it is thought that it is powerless, that the cause ceases and does not produce the effect, but only the existing cause can produce the effect, then, how does the cause that is related to the effect, existing, produce the effect? How does the cause that is related to the existing effect, existing without changing its own nature, produce the effect? Because "when the cause is transformed, it becomes another cause," after the effect has arisen, the cause must necessarily transform into another form. If even the existing effect cannot be produced, and only the cause that is unrelated to the effect can produce the effect, then, if the cause and effect are unrelated, what kind of effect will it produce?