Tibetan
ས་པ་དང་མ་འགགས་པའི་ཆོས་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་མཚུངས་པས་དེ་ལ་ངག་དང་སེམས་མི་འཇུག་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་མ་བསྟན་ན་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་མི་ནུས་པས་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དེ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདོན་མི་ཟ་བར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཇི་ཞིག་ལྟར་དེ་བསྟན་པའི་རིམ་པ་བརྗོད་དགོས་སོ་ཞེ་ན། འདིར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བདུད་རྩི་ལ་འཇུག་པའི་བསྟན་པའི་རིམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཡང་དག་ཡང་དག་མིན། །ཡང་དག་ཡང་དག་མ་ཡིན་ཉིད། །ཡང་དག་མིན་མིན་ཡང་དག་མིན། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ། གང་ཞིག་གང་གང་ལ་དགའ་བ། །དེ་ཡི་དེ་དེ་སྔར་དཔྱད་བྱ། །ཉམས་པར་གྱུར་པ་དམ་ཆོས་ཀྱི། །སྣོད་ནི་ཅིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཇི་ལྟར་ཀླ་ཀློ་སྐད་གཞན་གྱིས། །གཟུང་བར་མི་ནུས་དེ་བཞིན་དུ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡིས་མ་གཏོགས་པ། །འཇིག་རྟེན་གཟུང་བར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། བདག་ཉིད་ལ་འདི་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་འབྱུང་ཚུལ་མ་ལུས་པ་མཁྱེན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་འཇིག་རྟེན་གུས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྟ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དག་གི་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་དང་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་ཅན་དག་གིས་བདེན་པར་བརྟགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ། དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡིད་ཆེས་པ་ན་འཁོར་བ་ལ་ཡིད་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་རེ་རེར་འཇིག་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་མིན་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །གདུལ་བྱ་ཁ་ཅིག་ལ་ནི། བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ལྟོས་ནས་འདི་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པ་ཡིན་ལ། འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྟོས་ནས་འདི་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། དེ་དག་གིས་དེ་ལྟར་མ་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་ཡུན་རིང་པོ་ནས་གོམས་པ་སྒྲིབ་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་མ་གྲོལ་བ་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་དེ་དག ཡང་དག་མིན་མིན་ཡང་དག་མིན། །ཞེས་བསྟན་ཏེ། སྒྲིབ་པ་ལྷག་མ་ཅུང་ཟད་ཙམ་པོ་དེ་ཡང་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་ལམ་གོལ་པ་ལས་བཟློག་ནས་ལམ་བཟང་པོ་ལ་འགོད་པའི་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་རིམ་པའོ། །འདི་
Chinese
由于寂静涅槃的法性是无生无灭的，所以言语和心识无法触及。然而，如果不去开示它，那么所化众生就无法了解，为了让所化众生能够趣入它，必定要依赖世俗谛，来说明如何开示它的次第。那么，在这里，应当了解诸佛趣入真如甘露的开示次第是这样的：一切真实亦不真，真实不真即是真，不真不真亦不真，此乃佛陀所开示。对此，无论谁对什么感到欢喜，首先应当考察那件事物。已经堕落的，就绝对不是正法的法器。就像野蛮人无法理解其他语言一样，不是世间人就无法理解世间。因此，一开始，世尊为了让世人产生敬意，认为自己是全知全见，通晓世间一切的，所以依赖世间人的观点，宣说器情世界等的生起、坏灭和安住，以及五蕴、十二处、十八界等，被无明遮蔽的人们认为真实存在的一切，都是真实存在的。当他们相信世尊是全知者时，为了让他们对轮回生起厌离心，就开示说一切有为法都是刹那生灭的，所以是不真实的。对于某些所化众生，相对于孩童来说，这一切都是真实的；但相对于圣者的智慧来说，这一切都不是真实的，因为他们没有那样看待。对于那些长期习惯于真如见，但烦恼障只有少许没有解脱的人，就开示说：真实不真亦不真。这是为了让他们也断除剩余的少许烦恼障。因此，如是宣说，是佛陀世尊为了引导所化众生从歧途返回正道而开示的次第。
English
Since the nature of peace and cessation, Nirvana, is beyond the reach of speech and mind because it is unborn and unceasing. However, if it is not shown, then the beings to be tamed will not be able to know it, and in order to make the beings to be tamed enter into it, it is necessary to rely on the conventional truth to explain the order of how to show it. So, here, it should be understood that the order of the teachings by which the Buddhas enter into the nectar of Suchness is as follows: All is true, not true. True, not true, is true. Not true, not true, is not true. This is what the Buddha revealed. In this regard, whatever one delights in, that should be examined first. One who has fallen is definitely not a vessel of the true Dharma. Just as barbarians cannot understand other languages, so too, one who is not of the world cannot grasp the world. Therefore, at the very beginning, the Blessed One, in order to generate respect in the world, thinking, 'This one is all-knowing, all-seeing, knowing all the ways of the world,' relied on the views of the world and declared that the arising, destruction, and abiding of the world of containers and contents, and the aggregates, elements, and sense bases, etc., which those obscured by ignorance consider to be true, are all truly existent. When they believe that the Blessed One is all-knowing, in order to make them renounce samsara, he taught that all compounded things are destroyed moment by moment, and therefore are not true. For some beings to be tamed, in relation to childish beings, all this is true; but in relation to the wisdom of the noble ones, all this is not true, because they do not see it that way. For some who have long been accustomed to the view of Suchness, but whose obscurations have not been completely removed, it is taught: Not true, not true, is not true. This is in order to abandon even the remaining slight obscurations. Therefore, this explanation is the order of teachings by which the Buddha, the Blessed One, leads beings to be tamed away from the wrong path and establishes them on the good path.
Tibetan
ཐམས་ཅད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བདུད་རྩི་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བདུད་རྩི་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་སུ་མ་གྱུར་པ་མི་གསུངས་ཏེ། ནད་དང་མཐུན་པར་སྨན་སོགས་ལྟར་གདུལ་བྱ་དང་འཚམ་པར་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་དང་། །གཉིས་ཀ་མིན་ཞེས་ཀྱང་བསྟན་ཏེ། །ནད་ཀྱི་དབང་གིས་ཐམས་ཅད་ནི། །སྨན་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་མིན་ནམ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། ། བཞི་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ། འཕགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། བྱིས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། གང་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་འདི་དག་སྟོན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅི་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལྡོག་པས་ཏེ། །སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལྡོག་པས་སོ། །ཞེས་སྔར་བཤད་ཟིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལ་ཅི་ཞིག་དྲིར་ཡོད། དེ་ལྟ་ཡིན་མོད་འོན་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པའི་ངོར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་དེའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་དགོས་སོ་ཞེ་ན། གཞན་ལས་ཤེས་མིན་ཞི་བ་དང་། །སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། །རྣམ་རྟོག་མེད་དོན་ཐ་དད་མིན། །དེ་ནི་དེ་ཉིད་མཚན་ཉིད་དོ། །གཞན་གྱིས་བསྟན་པས་རྟོགས་བྱ་མ་ཡིན་གྱི། རང་ཉིད་ཀྱི་བསྒོམ་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མ་རྟོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན། གཞན་ལས་ཤེས་མིན་དང་། རང་བཞིན་མེད་པས་ན་ཞི་བ་དང་། ངག་གི་ཡུལ་ལས་འདས་པས་ན་སྤྲོས་པ་ངག་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ་དང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་དང་བྲལ་བས་ན་རྣམ་རྟོག་མེད་པ་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འདིར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པས་ན་དོན་ཐ་དད་པ་མིན་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་གང་འབྱུང་བ ། །དེ་ནི་རེ་ཞིག་དེ་ཉིད་མིན། །དེ་ལས་གཞན་པའང་མ་ཡིན་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་ཆད་མིན་རྟག་པ་མིན། །ས་བོན་ལ་བསྟེན་ནས་མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་ལྟར་རྒྱུ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་གང་འབྱུང་བ་དེ་ནི་རེ་ཞིག་དེ་ཉིན་མིན་ཏེ། བསྐྱེད་བྱ་དང་སྐྱེད་བྱེད་གཅིག་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དེ་ལས་འབྲས་བུ་དེ་གཞན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ས་བོན་མེད་པར་ཡང་མྱུ་གུ་འབྱུང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་གང་འབྱུང་བ་དེ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན། གཞན་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དེ་ནི་ཆད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། ས་བོ
Chinese
一切都以如是的甘露为进入之方法而存在。如来们不会说没有成为进入如是甘露之方法，因为他们像与疾病相符的药物等一样，为了与所化相符而示教佛法。如是说：有与无与有无与，二者皆非亦曾示，以疾病之故一切皆，不成为药耶？如是说。第四，关于如是之自性，圣者的如是与孩童的如是二者之第一者是，为了进入何者而宣说，指示此等之如是之自性是什么呢？以所说当止息故，以心之行境当止息故。如是先前不是已经说过了吗？对此有什么可问的？虽是如此，然而在世俗谛的层面，捏造之后必须宣说其自性，如果这样说：非由他知寂灭与，诸戏论皆不戏论者，无有分别意义各异非，彼即如是之自性也。不是由其他指示而能领悟，而是必须以自己修所生的智慧，以不能领悟的方式来领悟，因此，非由他知，并且因为自性空故寂灭，并且因为超离言语之境故，诸戏论言语皆不戏论，并且因为远离心之流转故，无有分别，并且因为一切杂染与清净之法在此皆为空性一味，因此意义不是各异，如是四种相即是如是之自性。第二是：何所依而何生者，彼乃暂时非彼性，由彼异体亦非有，是故不断亦非常。如从种子生出苗芽一样，所依之因，生出之果，彼乃暂时非彼性，因为会成为所生与能生为一体之过失。果亦非与因相异，因为若无种子亦会生出苗芽之过失。何所依而何生者，彼既非是彼性，亦非异于彼性，是故彼因既非断灭亦非常恒。如是说：种子
English
Everything exists as a means of entering into the nectar of suchness. The Tathagatas do not speak of what has not become a means of entering into the nectar of suchness, because they teach the Dharma in accordance with those to be tamed, like medicine that is compatible with illness. As it is said: Existence and non-existence, existence and non-existence, and neither of the two have also been shown. Because of illness, does everything not become medicine? As it is said. Fourth, regarding the nature of suchness, the first of the two, the suchness of the noble ones and the suchness of children, is: What is the nature of suchness that teaches these instructions for the sake of entering into what? Because what is to be said is reversed, because the object of the mind is reversed. Has it not been said before? What is there to ask about that? Although it is so, however, in the realm of conventional truth, it is necessary to fabricate and then declare its nature. If it is said: Not known from others, peaceful, and not elaborated by all elaborations, without conceptualization, meanings not different, that is the nature of suchness. It is not to be realized by the instruction of others, but it must be realized by the wisdom arising from one's own meditation, in a way that cannot be realized. Therefore, it is not known from others, and because it is without self-nature, it is peaceful, and because it transcends the realm of speech, all elaborations of speech are not elaborated, and because it is separated from the movement of the mind, it is without conceptualization, and because all defiled and purified dharmas are of one taste in emptiness here, therefore the meanings are not different. Thus, these four aspects are the nature of suchness. The second is: What arises depending on what, that is temporarily not that nature, because it is also not different from that, therefore it is neither discontinuous nor permanent. Just as a sprout arises from a seed, the cause on which something depends, the effect that arises, that is temporarily not that nature, because it would be a fault to become one with what is produced and what produces it. The effect is also not different from the cause, because it would be a fault for a sprout to arise even without a seed. What arises depending on what, that is neither that nature, nor is it different from that nature, therefore that cause is neither discontinuous nor permanent. As it is said: Seed