Tibetan
། གང་དག་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པས་དགེ་བ་བྱེད་ཅིང་མི་དགེ་བ་ལས་ལོག་ཀྱང་། བདག་དུ་ཡང་དག་པར་ལྟ་བའི་སྲད་བུས་དམ་དུ་བཅིངས་པས་ཁམས་གསུམ་ལས་འདས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ཞི་བར་འགྲོ་མི་ནུས་པ་གདུལ་བྱ་བར་མ་དེ་དག་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ། ལྷོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་འདུན་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འགའ་ཞིག་ཏུ། འདི་ན་བདག་དང་སེམས་ཅན་མེད། །ཆོས་འདི་རྒྱུ་དང་བཅས་ཤེས་བྱ། །ཞེས་བདག་མེད་ཅེས་ཀྱང་བསྟན་པར་གྱུར་ཏོ། །གང་དག་སྔོན་གོམས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཐོབ་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉེ་བར་གནས་པ། བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པའི་གཏིང་དཔོག་པར་ནུས་པ་གདུལ་བྱ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་དག་གི་ལྷག་པར་མོས་པའི་ཁྱད་པར་ངེས་པར་བཟུང་ནས། ཇི་ལྟར་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་བདག་མེད་པར་ལྟ་བ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་གཟིགས་ནས། འོད་སྲུང་། བདག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ །བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཉིས་སོ། །མཐའ་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་མེད་པ་བསྟན་དུ་མེད་པ་རྟེན་མེད་པ་སྣང་བ་མེད་པ་རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ། གནས་མེད་པ་སྟེ། འོད་སྲུང་འདི་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བདག་འགའ་ཡང་མེད་ལ། བདག་མེད་པ་འགའ་ཡང་མེད་ཅེས་ཀྱང་བསྟན་ཏོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་། དེ་ལྟར་བདག་དང་བདག་མེད་པ། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་དམིགས་སུ་མེད། །བདག་དང་བདག་མེད་ལྟ་བ་ནི། །དེ་ཕྱིར་ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་བཟློག། མཐོང་དང་ཐོས་སོགས་ཐུབ་པ་ཡིས། །བདེན་མིན་རྫུན་པ་མིན་པར་གསུངས། །ཕྱོགས་ལས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གྱུར་པས། །དེ་དག་གཉིས་ཀ་དོན་དུ་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་དམན་པ་དང་བར་པ་དང་མཆོག་གི་བསམ་པ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་དང་བདག་མེད་པ་དང་དེ་གཉིས་ཀ་དགག་པའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པ་དེའི་ཕྱིར་དབུ་མ་པ་རྣམས་ལ་ལུང་གིས་གནོད་པ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། འཕགས་པ་ལྷས། བསོད་ནམས་མིན་པ་དང་པོར་བཟློག །བར་དུ་བདག་ནི་བཟློག་པ་དང་། །ཕྱིས་ནས་ལྟ་གཞི་ཀུན་བཟློག་པ
Chinese
那些具有世俗正见，行善避恶的人，却被真实视“我”的绳索紧紧束缚，无法超越三界，进入寂静的涅槃之城。为了使那些对坏聚见有强烈执着的应调伏者放松执着，并生起对涅槃的渴望，所以在某些地方也宣说了“此无我与有情，当知此法具因缘”的无我之理。那些因往昔串习的差别，对甚深之法特别信乐，获得与之后相联的种子完全成熟，涅槃临近，远离对我的贪执，能够测度能仁的圣教之义的真实性，极其深邃的应调伏的最胜者，应特别把握他们信乐的差别，就像认为有我是不正确的观点一样，同样地，视其对治的无我为正见也是不正确的。光增（འོད་སྲུང་，迦叶波），所谓“我”是单边，“无我”是双边，这两边的中间，是无色、不可见、无所依、无显现、无识、无处所。光增（འོད་སྲུང་，迦叶波），这就是中道，是如理辨别诸法的智慧。因此，诸佛也宣说了既无“我”，也无“无我”。《宝鬘论》中也说：“如是人与非人，真实如是不可得，人与非人诸见解，是故佛陀大遮止。见与闻等佛陀说，非真非假而宣说，由与自宗相违故，彼等二者皆无义。”因为应调伏的众生有下、中、上等不同的意乐，所以诸佛世尊通过肯定“我”、否定“无我”以及否定二者的方式来开示佛法，因此中观派不会受到教证的妨害。因此，圣天（འཕགས་པ་ལྷ，提婆）说：“最初遮止非福业，中间遮止我，最后遮止一切见
English
Those who possess the correct worldly view, doing good and abstaining from evil, are nevertheless tightly bound by the rope of truly seeing "self," unable to transcend the three realms and enter the peaceful city of Nirvana. In order to loosen the attachment of those trainees who are strongly attached to the view of the aggregates, and to generate a desire for Nirvana, in some places it is also taught that "Here there is no self or sentient being; this Dharma should be known as having causes and conditions," thus teaching the principle of no-self. Those who, due to the difference of past habits, have a special faith in the profound Dharma, have obtained the complete ripening of the seeds connected to it, are close to Nirvana, are free from attachment to self, and are able to fathom the truth of the meaning of the Sugata's teachings, the most profound of the trainees, should especially grasp the difference of their faith. Just as considering self to be a correct view is not correct, similarly, considering its antidote, no-self, to be a correct view is also not correct. Kashyapa, the so-called "self" is one extreme, and "no-self" is two extremes. The middle of these two extremes is without form, invisible, without support, without appearance, without consciousness, without location. Kashyapa, this is the Middle Way, the wisdom that correctly distinguishes all Dharmas. Therefore, the Buddhas also taught that there is neither "self" nor "no-self." The Ratnavali also says: "Thus, person and non-person, truly such are unobtainable; the views of person and non-person, therefore the Great Sage forbids. Seeing and hearing, etc., the Buddha said, are taught as neither true nor false; because they contradict their own tenets, both of them are meaningless." Because the beings to be tamed have different intentions, such as lower, middle, and upper, the Buddhas, the Bhagavat, teach the Dharma by affirming "self," denying "no-self," and denying both. Therefore, the Madhyamikas are not harmed by scriptural authority. Therefore, Aryadeva said: "First, non-meritorious actions are stopped; in the middle, self is stopped; and later, all views are stopped.
Tibetan
། །གང་གིས་ཤེས་དེ་མཁས་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། བརྡ་སྤྲོད་པ་དག་ཇི་ལྟ་བུར། །ཡི་གེའི་ཕྱི་མོ་ཀློག་འཇུག་ལྟར། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་གདུལ་བྱ་ལ། །ཇི་ཙམ་བཟོད་པའི་ཆོས་སྟོན་ཏོ། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་སྡིག་པ་ལས། །རྣམ་པར་བཟློག་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཏོ། ཁ་ཅིག་བསོད་ནམས་གྲུབ་བྱའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་གཉིས་བསྟན་པ། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་གཉིས་མི་བསྟན། །ཟབ་མོ་ཁུ་འཕྲིག་ཅན་འཇིགས་པ། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན། །བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་ཁ་ཅིག་ལའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཡང་ན་འདི་ནི་དོན་གཞན་ཡིན་ཏེ། འདུ་བྱེད་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ལ་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་མེད་པར་བལྟས་ནས་གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བའི་རྟེན་བདག་གོ་ཞེས་ཀྱང་བརྟགས་པར་གྱུར་ཅིང་། འཐད་པའི་འཁོར་བ་པོའི་བདག་མ་མཐོང་ཞིང་། རྒྱང་འཕེན་དག་གིས་ཇི་ཙམ་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །སྐྱེས་བུའང་དེ་ཙམ་ཁོ་ནར་ཟད། །བཟང་མོ་མང་ཐོས་གང་སྨྲ་བ། །དེ་དག་སྤྱང་ཀིའི་རྗེས་དང་མཚུངས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བདག་མེད་ཅེས་ཀྱང་བསྟན་པར་འགྱུར་ལ། རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་དམིགས་པའི་སྐྲ་ཤད་དག་ལ་རབ་རིབ་མེད་པ་ལྟར་དངོས་པོ་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོས་བརྟགས་པ་བདག་དང་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མ་གཟིགས་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས། བདག་ད ང་ནི། བདག་མེད་འགའ་མེད་ཅེས་ཀྱང་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བདག་དང་བདག་མེད་གཉིས་མ་བསྟན་ན། འོ་ན་ཅི་ཞིག་བསྟན་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལྡོག་པ་སྟེ། །སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལྡོག་པས་སོ། །མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པའི། །ཆོས་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་དང་མཚུངས། །འདིར་བརྗོད་བྱ་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། གང་གི་ཚེ་དོན་དམ་པ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལྡོག་ཅིང་ཚིག་གི་ཡུལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བསྟན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བརྗོད་བྱ་མེད་ཅེ་ན། གལ་ཏེ་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན། དེར་རྒྱུ་མཚན་འགའ་ཞིག་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཚིག་འཇུག་ན། སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལྡོག་པས་དེའི་ཕྱིར་ཚིག་མི་འཇུག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མེད་ཅེ་ན། མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགག་པའི་ཆོས་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་མཚུངས་པར་བཞག་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སེམས་མི་འཇུག་གོ ། གསུམ་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པའི་རིམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་མ་སྐྱེ
Chinese
谁知晓，谁就是智者。而且，导师也曾说过：对于那些文法家，就像教他们阅读字母的字模一样。同样，佛陀对于所化众生，也只是宣说他们所能承受的法。对于某些人，为了让他们从罪恶中解脱而说法；对于某些人，为了让他们成就功德而说法；对于某些人，既不宣说二者，也不宣说非二者。甚深且隐晦难懂，具有空性和慈悲的精髓，这是为了一些想要成就菩提的人而说的。就像这样所说的一样。或者，这有其他的意义，观察刹那生灭的诸行，认为其中没有业果的关联，因此数论派等也推测说，业果关联的所依是“我”。并且，没有见到合理的轮回之“我”，而顺世外道认为，人仅仅是感官所能体验到的那样。贤女多闻者所说的话，就像豺狼的足迹一样。像这样，也将会阐述无我。就像患有眼翳的人看到空中的毛发一样，凡夫俗子所观察到的事物，对于没有见到我与无我等自性的诸佛世尊来说，既不宣说“我”，也不宣说“无我”。如果诸佛没有宣说“我”和“无我”二者，那么宣说了什么呢？所要表达的事物已经止息，因为心的行境已经止息。未生和不灭的法性，与涅槃相同。如果这里存在任何可以表达的事物，那么它就会被宣说。但是，当胜义谛中，所要表达的事物已经止息，并且不存在言语的领域时，诸佛就什么也没有宣说。为什么没有所要表达的事物呢？如果存在心的行境，那么就会在那里虚构一些理由并使用言语。因为心的行境已经止息，所以言语无法使用。为什么没有心的行境呢？因为未生和不灭的法性，其自性被设定为与涅槃相同，所以心无法在那里运行。第三，宣说真如的次第是：如果未生
English
Whoever knows, is the wise one. Moreover, the teacher also said: To those grammarians, it is like teaching them to read the letter molds. Similarly, the Buddha, for the beings to be tamed, only teaches the Dharma that they can bear. For some, the Dharma is taught to turn them away from sin; for some, to accomplish merit; for some, neither the two are taught, nor the non-two are taught. Profound and obscure, with the essence of emptiness and compassion, this is said for some who want to achieve Bodhi. It is as it is said like this. Or, this has another meaning, observing the momentary arising and ceasing of conditioned things, thinking that there is no connection of cause and effect in them, therefore the Samkhya school and others also speculate that the basis of the connection of cause and effect is the "self". And, not seeing the reasonable cycle of "self", the materialists think that a person is only as much as the senses can experience. The words spoken by the virtuous and learned are like the footprints of a jackal. Like this, it will also explain the non-self. Just as a person with cataracts sees hairs in the sky, the things observed by ordinary people, for the Buddhas, the Bhagavan, who have not seen the self-nature of self and non-self, neither teach "self" nor teach "non-self". If the Buddhas did not teach both "self" and "non-self", then what did they teach? The object to be expressed has ceased, because the object of the mind has ceased. The nature of the unborn and unceasing, is the same as Nirvana. If there is anything to be expressed here, then it will be spoken. But, when in the ultimate truth, the object to be expressed has ceased, and there is no realm of words, then the Buddhas have not spoken anything. Why is there no object to be expressed? If there is an object of the mind, then some reasons will be fabricated there and words will be used. Because the object of the mind has ceased, therefore words cannot be used. Why is there no object of the mind? Because the nature of the unborn and unceasing, its self-nature is set to be the same as Nirvana, therefore the mind cannot operate there. Third, the order of teaching Suchness is: If unborn