Tibetan
་བྱེད་དགོས་ཞེས་སྨྲ་བ་གཉིས་ཀ་ཡང་མི་ཤེས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གི་རྣམ་གཞག་ནང་འགལ་བ་དང་། གྲགས་རིགས་དང་འགལ་བ་བརྗོད་པའི་ཐལ་བ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ཕ་རོལ་པོ་སུན་འབྱིན་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་ལོག་རྟོག་དང་ཐེ་ཚོམ་ནི་ཚད་མ་ཁོ་ནས་ཟློག་པར་བྱེད་ཀྱི་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ངེས་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བསྟན་དགོས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་དཔག་དོན་མེད་དེ། ཕྱིར་རྒོལ་རང་ངམ་འཇིག་རྟེན་སྤྱི་ལ་གྲགས་པའི་རྟགས་དང་དཔེ་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཟློག་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གྲངས་ཅན་པ་དག་འཇིམ་པའི་གོང་བུ་ལ་མི་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་བུམ་པ་སྐྱེ་བར་འདོད་ཅིང་། མདུན་གྱི་མངོན་པར་གསལ་བའི་བུམ་པ་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་འདོད་པ་ན་མངོན་པར་མི་གསལ་བའི་བུམ་པ་ཡང་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མངོན་པར་གསལ་བའི་བུམ་པ་བཞིན་ཞེས་བཀོད་པ་ན་རྟགས་དང་དཔེ་དང་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་གྲངས་ཅན་ལ་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་གྲངས་ཅན་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་སྐྱེ་བར་འདོད་པས་རྟགས་ཀྱི་ལྡོག་པ་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེ་ན། འོ་ན་སངས་རྒྱས་པས་བྱེ་བྲག་པ་ལ་སྒྲ་ནི་མི་རྟག་སྟེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན་ཞེས་བཀོད་པ་ན། ཕྱིར་རྒོལ་རྡུལ་ཕྲན་དང་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་དག་ཀྱང་རྟག་པར་འདོད་པས་རྟགས་མ་ངེས་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར། དེ་ལ་ནི་དཔེ་བུམ་པའི་སྟེང་དུ་ཡོད་པ་ལ་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་ནུས་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་ཡང་ཡོད་པ་ལ་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པ་མདུན་གྱི་བུམ་པ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་མི་ནུས། དེ་བས་ན་རྟགས་འདིའི་ཚུལ་གསུམ་ནི་གྲངས་ཅན་ཁོ་ན་ལ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་རྟགས་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། ། གལ་ཏེ་ཕྱིར་རྒོལ་ལ་གྲུབ་ཀྱང་དབུ་མ་པ་རང་ལ་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པས་དམ་བཅའ་བསལ་བ་དང་རྟགས་མ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དབུ་མ་པས་རྟགས་དང་དཔེ་བཀོད་པ་ནི་ཕ་རོལ་པོའི་དམ་བཅའ་འགོག་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་གྱི། རང་གི་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པས་ཆོས་ཅན་དང་གཏན་ཚིགས་སོགས་རང་ལ་མ་གྲུབ་པས་ཉེས་པ་ཅིར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་གཉིས་ཀ་ལ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀ་ལ་གྲུབ་པ་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རང་ལུགས་ཀྱི་ཕྱོགས་གྲུབ་པའི
Chinese
这两者都不懂，才会被全部激怒。这样，就像前面所说的那样，仅仅用陈述自己的立宗内部矛盾，以及与世俗共许相违背的过失，也能驳倒对方。如果说，错觉和怀疑只能通过量来遣除，其他方式不行，因此必须展示比量。即使这样，自续比量也是没有意义的，因为仅凭反驳者自己或者世间普遍认可的理由和例子就能驳倒对方。比如，数论派认为，在泥团中以不明显的方式存在的瓶子会产生，而不认为眼前的明显瓶子也会产生，那么不明显的瓶子也不会产生，因为它已经存在于自身之中。例如，就像明显的瓶子一样。这样安立，理由、例子和宗法在数论派那里都是没有过失的。如果数论派认为存在本身就会产生，所以理由的周遍性不成立。那么，佛教徒对胜论派说，声音是无常的，因为它存在。例如，就像瓶子一样。反驳者认为，原子和虚空等存在的事物也是常，为什么理由不是不定呢？对于这个问题，因为例子瓶子的存在被无常所周遍，所以不会是不定的。在这里，存在对于产生是没有意义的，为什么周遍性不能在眼前的瓶子上成立呢？因此，这个理由的三相在数论派那里是成立的，所以对他们来说，这个理由是没有过失的。如果说，即使在反驳者那里成立，但对于中观派自己来说，法称不成立，所以会犯立宗相违和理由不成立的过失。中观派安立理由和例子，是为了阻止对方的立宗，而不是为了成立自己的观点，所以法称和因等在自己这里不成立，不会有什么过失。如果说，双方都完全认可才是成立，那么在为他比量中，辩论者和反驳者双方都认可不是主要的吗？那是为了成立自己的宗派的
English
Both of these are not understood, and that is why they are completely provoked. In this way, just as it was said before, merely by stating the contradictions within one's own system and the faults that contradict worldly conventions, one can refute the opponent. If it is said that misperception and doubt can only be dispelled by valid cognition, and not by other means, therefore it is necessary to show inference. Even so, self-inference is meaningless, because the opponent himself or the reason and example that are universally accepted in the world can refute the opponent. For example, the Samkhyas believe that the pot, which exists in the lump of clay in an unmanifested form, is produced, and they do not believe that the manifested pot in front of them is also produced. Then the unmanifested pot is also not produced, because it already exists in its own nature. For example, like the manifested pot. When this is established, the reason, example, and subject are all without fault in the Samkhya system. If the Samkhyas believe that existence itself is produced, then the pervasion of the reason is not established. Then, when the Buddhist says to the Vaisheshikas, "Sound is impermanent, because it exists. For example, like a pot," why does the opponent not consider the reason to be uncertain, since atoms and space, etc., are also considered to be permanent? To that, it is said that the example of the pot is pervaded by impermanence, so it is not uncertain. Here, existence is meaningless for production, so why can't pervasion be established on the pot in front of us? Therefore, the three aspects of this reason are established only for the Samkhyas, so for them, this reason is without fault. If it is said that even if it is established for the opponent, the subject is not established for the Madhyamika himself, so it will be a fault of contradicting the thesis and the reason not being established. The Madhyamika establishes the reason and example in order to prevent the opponent's thesis, not to establish his own view, so there is no fault in not establishing the subject and reason, etc., in himself. If it is said that what is completely established for both is the establishment, then in inference for others, is it not the case that what is established for both the proponent and the opponent is the main thing? That is to establish one's own system.
Tibetan
་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་ལྡོག་པ་ལ་ནི་རང་ལ་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་གཙོ་ཡི། གཉིས་ཀ་ལ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྩོད་པའི་ཚེ་རང་ཚིག་དང་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་བ་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕ་རོལ་པོ་སུན་འབྱིན་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཞན་གྲགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིར་རྒོལ་བ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཙོ་བོར་འཛིན་པ་དག་མགུ་བར་འགྱུར་བས། གཞན་ལུགས་སུན་འབྱིན་པ་ལ་ཡང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་དཔག་སྦྱོར་བ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་གཞན་ཕྱོགས་སུན་འབྱིན་པ་ལ་མི་དགོས་ཀྱང་རང་གི་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པ་ལ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་དང་དཔེ་བརྗོད་དགོས་སོ་ཞེ་ན། རང་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་རང་རྒྱུད་དོན་མེད་དེ། དབུ་མ་པས་ནི་རང་ལུགས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཅི་ཡང་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་དག་ནི་རང་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་དོན་ཁོ་ན་ཁས་ལེན་གྱི། ཚད་མས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབུ་མ་པ་ནི་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར། ཚད་མར་བྱེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དག་ལ་ཚད་མར་གྲགས་པའི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚད་མ་མིན་ཏེ། སླུ་བའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་སྨིག་སྒྱུ་ལ་ཆུར་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་བཞིན། དེའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། མིག་དང་སྣ་དང་རྣ་བ་ཚད་མ་མིན། །ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་ཀྱང་ཚད་མ་མིན། །གལ་ཏེ་དབང་པོ་དེ་དག་ཚད་ཡིན་ན། །འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་སུ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། །དེ་ཕྱིར་དབང་པོ་འདི་དག་ཚད་མིན་ཞིང་། །བེམས་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ལུང་མ་བསྟན། །དེ་ཕྱིར་མྱ་ངན་འདས་པའི་ལམ་འདོད་གང་། །དེས་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་བྱ་བ་བྱོས། །ཞེས་བཀའ་བསྩལ་ཏོ། །འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་དོན་ཡང་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་ཡང་མེད་ན། དབུ་མ་པས་ཅི་ཞིག་རང་གི་ཕྱོགས་སུ་ཁས་ལེན་པར་བྱེད། གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་ཁས་ལེན་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་པ་ཁས་བླང་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བའི་དོན་དག་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པས་ཆད་པ་ཆེན་པོར་ལྷུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཅི་དབུ་མ་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སམ། གང་གིས་ན་སྐུར་པ་བཏབ་པར་འགྱུར། ཅི་སྟེ་མེད་དོ་ཞེས་མ་སྨྲས་ཀྱང་ཡོད་པར་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཡོད་པར་ཁས་མ་བླངས་པས་ཆད་པར་འགྱུར་ན་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ན་རྟ
Chinese
是已经作了主宰。为了遣除他人的邪分别，唯有自己成立最为重要。不是二者都成立，因为辩论时，仅仅陈述自己言辞和承诺中的矛盾，就能驳倒对方。如是按照如上所说的方式，仅仅陈述随顺他宗名声的现量，就能使主张现量为主要的反驳者感到满意。因此，为了驳倒他宗，运用自续的现量是无意义的。如果说，驳倒他方不需要，但为了成立自己的宗派，需要自续的理和比喻，那么，成立自己的宗派也同样不需要自续，因为中观宗不承认任何自己的宗派。像这样，通达先前已经生起的人，仅仅承认自己信赖的量所成立的意义，不承认量未成立的意义，因为那样会成为通达先前未生起。中观宗唯有圣者的等持智慧是不欺骗的，所以作为量。而世间中被称为量的现量和比量，不是信赖的量，因为是欺骗的，例如将阳焰执著为水之识。因此，《三摩地王经》中说：“眼和鼻和耳，不是量；舌和身和意，也不是量。如果这些根是量，圣道对于谁有何用？因此这些根不是量，无情物自性是不授记的。因此，凡是想要寂灭道的人，就应做圣道之事。”如是宣说了。圣者智慧所成立的意义，即使微尘许也没有，中观宗又将什么承认为自己的宗派呢？如果说，胜义中没有承认，但在世俗中必须承认因果等，如果不是这样，就会因为诽谤所见和未见的事物而堕入大罪之中。那么，中观宗说过在世俗中没有因果等吗？因为什么而成为诽谤呢？如果说，虽然没有说没有，但因为没有承认有，所以，没有承认有就会堕罪，那么承认有就会
English
It is already mastered. In order to dispel the wrong conceptions of others, it is most important that only oneself is established. It is not that both are established, because in debate, merely stating the contradictions in one's own words and promises can refute the opponent. Thus, in the manner described above, merely stating the inference that follows the fame of others can satisfy those who hold inference as the main opponent. Therefore, in order to refute other systems, applying self-sufficient inference is meaningless. If it is said that refuting others is not necessary, but in order to establish one's own side, one needs self-sufficient signs and examples, then establishing one's own side also does not need self-sufficiency, because the Madhyamikas do not accept any of their own sides. In this way, those who have previously attained understanding only accept the meaning established by the reliable measure in which they trust, and do not accept what is not established by the measure, because that would be to have not previously attained understanding. The Madhyamikas only have the wisdom of the noble meditative equipoise as infallible, so it is the measure. But the manifest and inferential that are known as measures in the world are not reliable measures, because they are deceptive, like the consciousness that grasps water in a mirage. Therefore, in the King of Samadhi Sutra it says: "The eye and nose and ear are not measures; the tongue and body and mind are not measures. If these faculties were measures, what use would the noble path be to anyone? Therefore these faculties are not measures, and inanimate objects are by nature unpredetermined. Therefore, whoever desires the path of nirvana should do the work of the noble path." Thus it was declared. If even a particle of dust is not established by the wisdom of the noble ones, what does the Madhyamika accept as his own side? If it is said that there is no acceptance in the ultimate sense, but in the conventional sense one must accept cause and effect, etc., otherwise one will fall into great sin by slandering seen and unseen things. Then, did the Madhyamika say that there is no cause and effect, etc. in the conventional sense? Why would it be slander? If it is said that although he did not say that there is none, he did not accept that there is, so if he does not accept that there is, he will fall into sin, then accepting that there is will