Tibetan
་ནི་ལས་དང་འབྲས་བུ་དང་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མེད་དོ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །འོན་ཀྱང་འདི་དག་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་གོ །ཅི་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་སོ་ན་འདུག་གོ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་དང་བཅས་པ་ཁོ་ན་ལ་བྱ་བ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང་རང་བཞིན་མེད་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་བྱ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་དག་ཁོ་ན་འཇིག་རྟེན་ན་ཆུ་སྐྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་པར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་རུང་བ་འདི་ནི་དཔེ་ཆེས་གསལ་བ་འདི་ལས་ངེས་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྟོན་པས་སྤྲུལ་པ་ནི། །རྫུ་འཕྲུལ་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲུལ་ཞིང་། །སྤྲུལ་པ་དེ་ཡང་སྤྲུལ་པ་ན། །སླར་ཡང་གཞན་ནི་སྤྲུལ་པ་ལྟར། །ཇི་ལྟར་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྫུ་འཕྲུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མཐུས་རང་དང་འདྲ་བའི་སྤྲུལ་པ་སྤྲུལ་ལ། སྤྲུལ་པ་དེས་སླར་ཡང་སྤྲུལ་པ་གཞན་ཞིག་སྤྲུལ་པར་བྱེད་པ་ན། སྤྲུལ་པ་གང་ཞིག་སྤྲུལ་པ་གཞན་སྤྲུལ་པ་པོ་ནི་སྟོང་ཞིང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གང་ཞིག་སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་པའི་སྤྲུལ་པ་གཞན་དེ་ཡང་སྟོང་ཞིང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྤྲུལ་པ་དེ་རྣམས་བྱ་བ་དང་བྱེད་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཡོད་པ། དེ་བཞིན་བྱེད་པོ་དེས་ལས་གང་། །བྱས་པའང་སྤྲུལ་པའི་རྣམ་པ་བཞིན། །དཔེར་ན་སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་གཞན་ཞིག །སྤྲུལ་པ་མཛད་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །འདིར་ལས་བྱེད་པ་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྤྲུལ་པའི་རྣམ་པ་བཞིན་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་མེད་པའི་བྱེད་པ་པོ་དེས་བྱས་པའི་ལས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་སྟེ། དཔེར་ན་སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་པ་གཞན་ཞིག་སྤྲུལ་པ་མཛད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །སྤྲུལ་པའི་དཔེས་རང་བཞིན་མེད་པར་ལྟ་བ་འཐད་པར་མ་ཟད། དཔེ་འདི་དག་གིས་ཀྱང་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་གསལ་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་འདི་ལྟར། ཉོན་མོངས་ལས་དང་ལུས་རྣམས་དང་། །བྱེད་པ་པོ་དང་འབྲས་བུ་དག །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་བུ་དང་། །སྨིག་རྒྱུ་རྨི་ལམ་འདྲ་བ་ཡིན། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམ་མ་ཡིན་པ་དང་མི་གཡོ་བའི་ལས་དང་། ལུས་ཁོག་པ་དང་། བྱེད་པ་པོ་བདག་དང་། འབྲས་བུ་རྣམ་སྨིན་དང་། བདག་པོ་དང་རྒྱུ་མཐུན་པ་དག་ནི་ཡུལ་དང་དུས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་
Chinese
不说业、果、作者等不存在。然而，要确定这些事物没有自性。如果有人认为，因为没有自性就不能做任何事情，所以有过失。但事实并非如此，因为我们没有看到只有具有自性的事物才能做事，而只看到没有自性的事物才能做事。例如，我们看到世间的瓶子等没有自性的事物，能够完成诸如汲水等自己的作用。此外，没有自性也能做事，这一点必须从这个非常清晰的例子中理解：如来如何化现化身呢？以神变圆满而化现，化身又化现，再次如化现其他。如来世尊以神变圆满的力量化现与自己相似的化身，当这个化身再次化现另一个化身时，任何化现其他化身者都是空性的，没有自性的。同样，任何被化身所化现的其他化身也是空性的，没有自性的。即便如此，这些没有自性的化身，也有作用、事业和作者等的名称。同样，作者所做的业，也如化现之相。例如，化身化现另一个化身，就是如此。这里，任何作为业的作者，都如化现之相，即自性空。没有自性的作者所做的任何业，也是自性空的。例如，化身化现另一个化身，应如是理解。不仅化身的例子可以合理地看待无自性，而且通过这些例子，也应清楚地了解事物没有自性，如下：烦恼、业和身体，作者和果，如乾闼婆城，如阳焰、梦境一般。贪欲等烦恼，福德和非福德以及不动业，身体，作者我，果报异熟，以及主和等起因，都是根据处所和时间的差别
English
It is not said that actions, results, agents, etc., do not exist. However, it is established that these things are without inherent existence. If one thinks that there is a fault because without inherent existence, nothing can be done, that is not the case. This is because we have not seen only things with inherent existence doing things, and we have only seen things without inherent existence doing things. For example, we see that only things like pots, which are without inherent existence, are able to perform their own functions, such as drawing water, in the world. Furthermore, that things without inherent existence can act can be understood from this very clear example: How does the Teacher emanate apparitions? He emanates them with the perfection of miraculous powers, and that apparition also emanates, again like emanating others. Just as the Teacher, the Bhagavan, emanates an apparition similar to himself through the power of the perfection of miraculous powers, and when that apparition again emanates another apparition, any apparition that emanates another apparition is empty and without inherent existence. Likewise, any other apparition that is emanated by the apparition is also empty and without inherent existence. Even so, those apparitions without inherent existence have names such as action, activity, and agent. Similarly, whatever action the agent does is like the form of an apparition. For example, an apparition emanates another apparition, just like that. Here, whatever is the agent of action is like the form of an apparition, that is, empty of inherent existence. Whatever action is done by the agent without inherent existence is also empty of inherent existence. For example, just as an apparition emanates another apparition, it should be understood in that way. Not only is it reasonable to view non-inherent existence through the example of apparitions, but also through these examples, it should be clearly understood that things are without inherent existence, as follows: Afflictions, actions, and bodies, agents and results, like a city of gandharvas, like mirages, like dreams. Afflictions such as desire, meritorious and non-meritorious and unwavering actions, the body, the agent self, the ripening of karmic results, and the lord and the co-emergent cause are all according to the differences of place and time.
Tibetan
གིས་བར་སྣང་དུ་ཁང་བཟང་དང་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་སོགས་ཀྱི་སྣང་བ་འབྱུང་བ་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་། ཉི་ཟེར་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་ལས་ཆུ་ཤིན་ཏུ་དྭངས་པའི་སྣང་བ་འབྱུང་བ་སྨིག་རྒྱུ་དང་། རྨི་ལམ་ལྟར་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ལ་བདེན་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ཁས་མ་བླངས་པས་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་ལྟ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ལས་ལས་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་བདུན་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པའི་རྣམ་བཤད། བཅོ་བརྒྱད་པ་བདག་བརྟག་པ་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་ཚུལ། དེ་ལ་ལུང་འགལ་སྤང་བ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པའི་རིམ་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཆེ་བ་དང་ལྔའི། དང་པོ་ལ་དངོས་དང་། དེའི་འབྲས་བུ་མྱང་འདས་བསྟན་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང་ལུས་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་བཞིན་དུ་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ན། ཡང་འདིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཞིག་ཡིན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པས་དེ་དག་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཟད་པ་འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ནི། དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས། ཉོན་མོངས་སྐྱོན་རྣམས་མ་ལུས་འཇིག་ཚོགས་ལ། །ལྟ་ལས་བྱུང་བར་བློ་ཡིས་མཐོང་གྱུར་ཅིང་། །བདག་ནི་འདི་ཡི་ཡུལ་དུ་རྟོགས་བྱས་ནས། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་བདག་འདི་འགོག་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་འདི་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་འདོད་ཅིང་། ཉོན་མོངས་དང སྐྱོན་མ་ལུས་པ་སྤང་བར་འདོད་པས་ནི་དང་པོར་འཁོར་བ་འདི་ཅིའི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་ཞེས་རྟོག་པར་བྱེད་ལ་དེ་ལྟར་བརྟགས་པ་ན། འཁོར་བ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རྩ་བ་ཅན་དུ་མཐོང་ཞིང་། བདག་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་དམིགས་པར་ཡང་མཐོང་ལ། བདག་མ་དམིགས་པས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་སྤོང་ཞིང་། དེ་སྤངས་པས་ཉོན་མོངས་དང་སྐྱོན་མ་ལུས་པ་ལྡོག་པར་མཐོང་བས། གང་ཞིག་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཡུལ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག་ཅེས་ཐོག་མར་བདག་ཁོ་ན་ལ་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །བདག་དེ་ཡང་བརྟགས་པ་
Chinese
就像在空中出现楼房、男人和女人等景象，如同乾闼婆城；阳光在风的吹动下，出现水非常清澈的景象，如同海市蜃楼；像梦一样，将虚假的现象执着为真实，要知道这仅仅是虚妄的执着，而没有自性。因此，正因为名言中也不承认诸法具有自性，所以只有中观宗才不会堕入常断二边的邪见，应当这样理解。 《中观根本慧论》中《业品》的释义，这是第十七品。 །། 第十八章的解释 第十八品 观我品中，分五：一、进入真如的方式；二、遣除与经论的相违；三、开示真如的次第；四、真如的体性；五、真如的功德。 初又分二：一、正文；二、宣说其果涅槃。 初者： 此处说，如果烦恼、业、身、作者和果报等，都像乾闼婆城等一样，虽然不是真如，但在凡夫面前却显现为真如，那么，此处所说的真如又是什么？进入真如又是如何进入的呢？ 对于内外诸法，因为没有观察到自性，所以对于这些法，我与我所的执着完全止息，这就是真如。 进入真如的方式是： 如《入中论》所说：“烦恼诸过失，皆从萨迦耶，见为缘而生，智者应先摧。 我为此所缘，故瑜伽行者，先当摧灭我。” 如是说，此处瑜伽行者想要进入真如，想要断除一切烦恼和过失，所以首先要思考轮回的根本是什么，这样观察之后，就会见到轮回的根本是萨迦耶见，并且也会见到我是萨迦耶见的所缘，因为没有观察到我，所以就会舍弃萨迦耶见，舍弃萨迦耶见之后，就会见到一切烦恼和过失都会止息，因此，首先要思考作为我执之境的“我”是什么。 那个我也要观察。
English
Just as the appearance of mansions, men, and women in the sky is like a city of Gandharvas; and the appearance of extremely clear water due to the movement of sunlight and wind is like a mirage; like a dream, one should know that clinging to illusory appearances as true is merely a false imputation and has no inherent nature. Therefore, precisely because even in conventional terms, it is not accepted that things have inherent existence, only the Madhyamikas do not fall into the two extremes of permanence and annihilation. This should be understood. This is the commentary on the seventeenth chapter, "Examination of Action," from the Root Wisdom of the Middle Way. །། Explanation of Chapter Eighteen In the eighteenth chapter, "Examination of the Self," there are five parts: 1. How to enter Suchness; 2. Refuting contradictions with scriptures; 3. The order of revealing Suchness; 4. The nature of Suchness; 5. The greatness of Suchness. The first is divided into two: 1. The main text; 2. Explaining its result, Nirvana. The first part is: Here it is said, if afflictions, actions, body, agent, and results are like cities of Gandharvas, etc., and although they are not Suchness, they appear as Suchness to children, then what is Suchness here? And how does one enter Suchness? Because no inherent nature is observed in internal and external phenomena, the grasping of self and what belongs to self is completely exhausted. This is Suchness. The way to enter Suchness is as stated in the Entering the Middle Way: "All afflictions and faults arise from the view of the collection; the wise see that it arises from view; having realized that the self is the object of this, the yogi then prevents this self." As it is said, here the yogi wants to enter Suchness and wants to abandon all afflictions and faults, so first he should contemplate what the root of this cycle of existence is. Having investigated in this way, he sees that the root of the cycle of existence is the view of the collection, and he also sees that the self is the object of the view of the collection. Because the self is not observed, the view of the collection is abandoned. Having abandoned it, he sees that all afflictions and faults cease. Therefore, one should first contemplate what this "self," which is the object of grasping as self, is. That self should also be examined.