Tibetan
ན་ཡང་མེད་དེ། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་རྒྱུན་གང་ནི། །ས་བོན་ལས་ནི་མངོན་པར་འབྱུང་། །དེ་ལས་འབྲས་བུ་ས་བོན་ནི། །མེད་ན་དེ་ཡང་འབྱུང་མི་འགྱུར། །འདིར་ས་བོན་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཡང་མྱུ་གུ་དང་སྡོང་བུ་དང་། སྦུབས་འཆོས་པ་དང་། ལོ་མ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ནི་དངོས་པོར་གྱུར་ནས་འགག་པ་ཡིན་ལ། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་གང་ས་བོན་ལས་མངོན་པར་འབྱུང་བ་དེ་ལས་ནི་རྒྱུ་ཆུང་ངུ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་རིམ་གྱིས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་མ་ཚང་བ་མེད་པས་འབྲས་བུའི་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ས་བོན་མེད་ན་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་དེ་ཡང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ས་བོན་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་གྱི་རྐྱེན་དུ་མ་གྱུར་པར་འགགས་པར་གྱུར་ན། ཆད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ན། གང་ཕྱིར་ས་བོན་ལས་རྒྱུན་དང་། །རྒྱུན་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང་། །ས་བོན་འབྲས་བུའི་སྔོན་འགྲོ་བ། །དེ་ཕྱིར་ཆད་མིན་རྟག་མ་ཡིན། །གང་གི་ཕྱིར་ས་བོན་ལས་རྒྱུན་དང་རྒྱུན་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་དེའི་ཕྱིར་ས་བོན་རྒྱུན་ཆད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་ས་བོན་མི་འགག་ཅིང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་འབྱུང་ན་ས་བོན་རྟག་པར་འགྱུར་ན་ས་བོན་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་འགག་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ས་བོན་ལ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་གང་ཡིན་པ། །སེམས་ལས་མངོན་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་ལས་འབྲས་བུ་སེམས་ལྟ་ཞིག ། མེད་ན་དེ་ཡང་འབྱུང་མི་འགྱུར། །སེམས་པ་དགེ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་ལས་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གང་ཡིན་པ་དེ་མངོན་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། སེམས་དགེ་བས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་དེ་ལས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཉེ་བ་ན་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ལྟ་ཞིག་མེད་ན་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་དེ་ཡང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ཕྱིར་སེམས་ལས་རྒྱུན་དང་ནི། །རྒྱུན་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང་། །ལས་ནི་འབྲས་བུའི་སྔོན་འགྲོ་བ། །དེ་ཕྱིར་ཆད་མིན་རྟག་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐ་མའི་སེམས་ལྟར་དགེ་བའི་སེམས་ལས་རྒྱུན་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་རྒྱུད་པ་མི་འབྱུང་ཞིང་འགག་པར་འགྱུར་ན་ཆད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། གང་གི་ཕྱིར་དགེ་བའི་སེམས་ལས་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་འབྱུང་ཞིང་རྒྱུན་ལས་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་འབྱུང་བར་
Chinese
然而并非没有，苗芽等相续，从种子中显现。 从彼生果，若无种子，则彼亦不生。 此处种子虽是刹那，然苗芽与树干，以及茎节和叶等，生起相续之因，是成为事物后灭亡。苗芽等相续，从种子中显现，彼之因虽小，然次第聚合，无有不具足之助缘，故能生起广大之果聚。 若无种子，则苗芽等相续亦不生起。 若种子未成为苗芽等相续之因而灭亡，则将堕入断灭。 何故种子生相续，相续生果将生起，种子乃是果之先，是故非断亦非常。 何故从种子生相续，从相续生果，故种子非断灭。若种子不灭，且苗芽等相续生起，则种子将成常，然种子乃是生果之先且灭亡，故亦非常。 如对种子所说之理，如是，心之相续为何，从心显现生起。 从彼生果，如是心，若无，则彼亦不生。 从与善法相应的心，彼之因的心之相续显现生起，从善法所熏习之心之相续，若助缘临近，则生起悦意之果。 若无如是心，则心之相续亦不生起。 何故从心生相续，相续生果将生起，业乃果之先导，是故非断亦是常。 若如阿罗汉最后之心般，从善心不生起相续，一续灭亡，则将成断灭，何故从善心生起彼之因的心之相续，从相续生起悦意之果。
English
However, it is not non-existent. Sprouts and other continuities arise manifestly from seeds. From that, fruits are born. If there are no seeds, then they will not arise either. Here, although the seed is momentary, the cause for the continuity of sprouts, stems, nodes, leaves, and so on to arise is that it ceases after becoming a thing. The continuity of sprouts and so on that manifestly arises from seeds, although its cause may be small, gradually gathers together, and since there is no lack of cooperating conditions, a vast collection of fruits will arise. If there are no seeds, then the continuity of sprouts and so on will not arise either. If the seed ceases without becoming the cause of the continuity of sprouts and so on, then it will fall into annihilation. Why? Because continuity arises from the seed, and fruit will arise from the continuity. The seed precedes the fruit. Therefore, it is neither annihilation nor permanence. Because continuity arises from the seed, and fruit arises from the continuity, therefore the seed is not annihilated. If the seed does not cease and the continuity of sprouts and so on arises, then the seed will become permanent. However, the seed precedes the arising of fruit and ceases, therefore it is also not permanent. Just as the reasoning has been explained for seeds, so too, what is the continuity of mind? It will manifestly arise from mind. From that, fruits are born, such as mind. If it does not exist, then it will not arise either. From a mind that is associated with virtue, the continuity of mind that is its cause will manifestly arise. From the continuity of mind that is completely imbued with virtue, when cooperating conditions are near, a pleasing fruit will arise. If there is no such mind, then the continuity of mind will not arise either. Why? Because continuity arises from mind, and fruit will arise from the continuity. Action precedes the fruit. Therefore, it is neither annihilation nor permanence. If, like the final mind of an Arhat, continuity does not arise from a virtuous mind, and one continuity ceases, then it will become annihilation. Why? Because from a virtuous mind, the continuity of mind that is its cause arises, and from the continuity, a pleasing fruit arises.
Tibetan
འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་ཆད་པ་མིན་ཞིང་། གལ་ཏེ་སེམས་དེ་འབྲས་བུ་སྨིན་པའི་བར་དུ་མི་འཇིག་ན་རྟག་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། སེམས་དགེ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ལས་ནི། འབྲས་བུ་སྨིན་པའི་དུས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་འཇིག་པ་དེའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ལས་སྐད་ཅིག་མར་ཁས་བླངས་ཀྱང་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དཀར་པོ་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་པོ། །ཆོས་སྒྲུབ་པ་ཡི་ཐབས་ཡིན་ཏེ། །ཆོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འདི་གཞན་དུ། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམ་ལྔའོ། ། ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ལས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བཤད་པ་འདིར་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡང་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཀྱི་གསུམ་དང་ངག་གི་བཞི། །ངག་དང་བསྐྱོད་དང་མི་སྤོང་བའོ། །རྣམ་རིག་བྱེད་མིན་ཞེས་བྱ་གང་། །ཞེས་སོགས་བཤད། ཡིད་ཀྱི་གསུམ་པོ་ནི། སེམས་པ་དང་ནི། ཞེས་པས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དཀར་པོ་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་། བདག་ཉིད་ལེགས་པར་སྡོམ་པ་དང་། །གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་བྱམས་སེམས་གང་། །དེ་ཆོས་ཞེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་སམ་རྒྱུ་ཡིན་ལ། ཆོས་དེའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི། ཚེ་འདི་ལ་༼དཔྱད།༽ ཚེ་རབས་གཞན་དུ་གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱ་སྟེ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེ་དག་དགག་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཁ་ཅིག་གིས་བརྩད་པའི་ལན་བཏབ་པ་ན། གཞན་དག་གིས་དེ་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ནི། གལ་ཏེ་བརྟག་པ་དེར་གྱུར་ན། །ཉེས་པ་ཆེན་པོ་མང་པོར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ས་བོན་གྱི་རྒྱུན་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་ཉེས་པ་སྤོང་བའི་བརྟག་པ་དེར་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བ་དང་འགལ་བའི་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་དང་གྲངས་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ས་བོན་གྱི་རྒྱུན་དང་ཆོས་མཐུན་ན་ཇི་ལྟར་སཱ་ལུའི་ས་བོན་ལས་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་མཐུན་པའི་རྒྱུན་ཁོ་ན་འབྱུང་གི་རིགས་མི་མཐུན་པ་མི་འབྱུང་བ་དང་། སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་ལས་ཀྱང་སཱ་ལུའི་འབྲས་བུ་ཁོ་ན་འབྱུང་གི་རིགས་མི་མཐུན་པ་ནིམ་པའི་འབྲས་བུ་སོགས་མི་འབྱུང་བ་ལྟར་དགེ་བའི་སེམས་ལས་ཀྱང་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཁོ་ན་འབྱུང་གི་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་རིགས་མི་མཐུན་པའི་སེམས་མི་འབྱུང་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་སེམས་ལ་ཡང་རིགས་མཐུན་པ་ཁོ་ན་འབྱུང
Chinese
因为转变的缘故不是断灭，如果心在果实成熟之前不坏灭，就成了常恒的转变。心是善的自性之业，在果实成熟的时候之前产生并且坏灭，因此也不是常恒。因此，即使承认业是刹那生灭，也没有常断的过失。十种白业之道，是修法的方便，此法的果实于他世，是五种欲妙。 如上所示的业的分类的解说中，也解说了十善业道，即身体的三种和语言的四种。不说、行动和不舍弃，凡是名为非表色者，如是等等解说。 意的三种是，心等所说的。 这样，白色的善业的十种道，自己善于守护，以及利益他人慈爱心，那是名为法的具有法相的修法之方便或因，那法的异熟果，在此生（观察），在其他生中享受色声香味触五种欲妙。 第二个是破斥那些观点： 像这样，当某些人提出辩论的答复时，其他人对它进行责难： 如果成为那种考察，就会产生许多大过失。如果以种子之流和法相顺应的方式，对于心的相续避免常断的过失的那种考察成立的话，那么，那个时候对于其他的宗派，就会产生与所见和未见相违背的许多大过失。 怎么样呢？如果与种子之流的法相顺应，那么就像稻子的种子只会产生稻子的苗芽等同类的相续，不会产生不同类的，而且稻子的苗芽等的相续也只会产生稻子的果实，不会产生不同类的如楝树的果实等一样，从善心中也只会产生善心的相续，不会产生不善等不同类的心的，同样地，从不善和无记的心中也只会产生同类的。
English
Because of the transformation, it is not annihilation. If the mind does not perish until the fruit ripens, then it becomes a constant transformation. The mind, being the nature of virtuous action, arises and perishes before the fruit ripens, therefore it is not constant either. Therefore, even if one admits that action is momentary, there is no fault of permanence or annihilation. The ten paths of white action are the means of practicing Dharma, and the fruit of this Dharma in another life is the five desirable qualities. As explained above in the explanation of the divisions of action, the ten paths of virtuous action are also explained, namely the three of body and the four of speech. Not speaking, acting, and not abandoning, whatever is called non-revealing form, and so on are explained. The three of mind are explained by 'mind' and so on. Thus, those ten paths of white virtuous action, being well-restrained oneself, and benefiting others with loving-kindness, are the means or cause of practicing Dharma, which is characterized as Dharma, and the ripening fruit of that Dharma is enjoying the five desirable qualities of form, sound, smell, taste, and touch in this life (consideration) and in other lives. The second is to refute those views: In this way, when some people give answers to debates, others criticize them: If it becomes that kind of examination, many great faults will arise. If that examination, which avoids the faults of permanence and annihilation for the mind's continuum in a way that conforms to the seed's continuum and Dharma, is established, then at that time, for other schools, many great faults that contradict what is seen and unseen will arise. How is it? If it conforms to the Dharma of the seed's continuum, then just as the seed of rice only produces the continuum of the same kind, such as the sprout of rice, and does not produce different kinds, and the continuum of the sprout of rice, etc., only produces the fruit of rice, and does not produce different kinds such as the fruit of the neem tree, etc., similarly, from the virtuous mind only the continuum of the virtuous mind arises, and not different kinds of minds such as non-virtuous ones, and similarly, from the non-virtuous and neutral minds only the same kind arises.