Tibetan
ངས་པ་དེ་ནི། ལུས་ངག་གི་འཇུག་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དེ་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་བྱུང་སེམས་པ་དགེ་མི་དགེའི་ལས་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དོ། །བསམ་པའི་ལས་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ནི་ལུས་དང་ངག་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་དག་གི་སྒོ་ནས་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །ལུས་དང་ངག་གིས་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་སེམས་ཀྱིས་བསམས་ནས་གང་ཞིག་བྱེད་པ་དེ་ནི་བསམ་པའི་ལས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ལས་དེ་དག་གི་བྱེ་བྲག་ནི། །རྣམ་པ་དུ་མར་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས། །ལས་གསུམ་པོ་དེ་དག་གི་བྱེ་བྲག་ནི་རྣམ་པ་དུ་མར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ངག་དང་བསྐྱོད་དང་མི་སྤོང་བའི། །རྣམ་རིག་བྱེད་མིན་ཞེས་བྱ་གང་། །སྤོང་བའི་རྣམ་རིག་བྱེད་མིན་པ། །གཞན་དག་ཀྱང་ནི་དེ་བཞིན་འདོད། །ལོངས་སྤྱོད་ལས་བྱུང་བསོད་ནམས་དང་། །བསོད་ནམས་མ་ཡིན་ཚུལ་དེ་བཞིན། །སེམས་པ་དང་ནི་ཆོས་དེ་བདུན། །ལས་སུ་མངོན་པར་འདོད་པ་ཡིན། །དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པའི་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཀུན་ནས་སློང་བའི་བསྐྱོད་པ་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་། དེང་ནས་བཟུང་སྟེ་བདག་གིས་སེམས་ཅན་བསད་ཅིང་ཆོམ་རྐུན་བྱས་པས་འཚོ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྡིག་པའི་ལས་ཁས་བླངས་པའི་དུས་ནས་བཟུང་སྟེ་དེ་མི་བྱེད་པའི་དུས་ན་ཡང་རྟག་པར་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་མི་དགེ་བའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་མི་སྤོང་བ་སྟེ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང་། དེང་ནས་བཟུང་སྟེ་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྤོང་ངོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པའི་དུས་ནས་བཟུང་སྟེ་དུས་ཕྱིས་མྱོས་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་དགེ་བའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་སྤོང་བ་སྡོམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་ཆེད་དུ་གཙུག་ལག་ཁང་རྩིག་པ་དང་། དེར་གནས་མལ་དང་། ཁ་ཟས་ནར་མ་འབུལ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་དགེ་འདུན་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་པོའི་རྒྱུད་ལ་བསོད་ནམས་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ལོངས་སྤྱོད་ལས་བྱུང་
Chinese
所谓（业）者，不依赖于身语的活动，而是为了通过意来达到究竟，与意的识相伴随，发起善与非善之业的心，被称为意的业。所谓思考之业，是因为存在于身语，并且通过它们达到究竟，所以被认为是身语之业。心中思考着要通过身语如此这般地行动，然后所做的事情，被称为思考之业。这样一来，身语意之业就变成了三种。第二，这些业的差别是，以多种方式完全宣说。这三种业的差别，是以多种方式由薄伽梵完全宣说的。如何宣说呢？语和行动以及不舍弃的，非表色，舍弃的非表色，其他也同样认可。受用所生的福德和，非福德的方式那四种，心和法这七种，是显现的业这样认为。发起善与非善的非表色之语的表色，同样地，发起善与非善的非表色的行动，即身体的表色，从今以后我将通过杀害众生和偷盗来生活，从发誓造罪业的时候开始，即使在不做这些事情的时候，也总是持续不断地产生非善的非表色，即不舍弃，也就是非表色的非表色，以及从今以后我将舍弃杀生等等，从发誓的时候开始，即使在后来醉酒等等的情况下，也会产生善的非表色，即舍弃，也就是戒律自性的非表色，以及为了僧团而建造寺庙，在那里提供住所和食物等等，那些僧团如何受用，作者的相续中就会如何增长福德，受用所生
English
That which is called (karma) is that which, not depending on the activities of body and speech, but in order to attain the ultimate through mind, is the mind that accompanies the consciousness of mind, and initiates all virtuous and non-virtuous actions, is considered to be the karma of mind. That which is called the karma of thought is considered to be the karma of body and speech because it exists in body and speech and attains the ultimate through them. That which is done after thinking in the mind that one should act in such and such a way through body and speech is called the karma of thought. In this way, the karmas of body, speech, and mind become three. Secondly, the distinctions of these karmas are fully proclaimed in various ways. The distinctions of these three karmas are fully proclaimed in various ways by the Bhagavan. How are they proclaimed? Speech and action and non-abandonment, non-revealing form, abandonment of non-revealing form, others also acknowledge it in the same way. The merit arising from enjoyment and, the manner of non-merit, those four, mind and dharma, those seven, are considered to be manifest karma. The revealing form of speech that initiates non-virtuous and virtuous non-revealing form, similarly, the action of initiating non-virtuous and virtuous non-revealing form, that is, the revealing form of the body, from now on I will live by killing sentient beings and stealing, from the time of vowing to commit sinful deeds, even when not doing these things, there is always a continuous generation of non-virtuous non-revealing form, that is, non-abandonment, that is, the non-revealing form of non-revealing form, and from now on I will abandon killing and so on, from the time of vowing, even in the later circumstances of intoxication and so on, there will be a generation of virtuous non-revealing form, that is, abandonment, that is, the non-revealing form of the nature of discipline, and building temples for the sake of the Sangha, providing lodging and food there, and so on, how the Sangha enjoys those, how merit will increase in the continuum of the author, arising from enjoyment
Tibetan
བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང་། གང་དུ་སྲོག་ཆགས་དག་བསོད་པའི་ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་པ་རྩིག་པ་ལྟ་བུ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་སྲོག་ཆགས་དག་གསོད་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་པོའི་རྒྱུད་ལ་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ལོངས་སྤྱོད་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང་། ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་སེམས་པ་དང་ཆོས་དེ་བདུན་པོ་ནི་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་མངོན་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོ་དྲུག་ནི་བསམ་པའི་ལས་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་རྣམས་སེམས་པའི་ལས་སོ། ། ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཅེས་བྱ་ཞེ་ན། རང་ཀུན་སློང་གི་སེམས་རིག་པར་བྱེད་པས་ན་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། གཟུགས་དང་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཡང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་བཞིན་དུ་རང་ཀུན་སློང་གི་སེམས་གཞན་ལ་རྣམ་པར་རིག་པར་མི་བྱེད་པས་ན་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའོ། །གཉིས་པ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ། རྩོད་པ་དགོད་པ་དང་། ལན་བསྟན་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། འདི་ལ་ཁ་ཅིག་རྒོལ་བ་ནི། ལས་རྣམ་པ་མང་པོ་བཤད་པ་དེ་ལ། ཅི་ལས་དེ་དག་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་དུས་ཀྱི་བར་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་གནས་པ་ཞིག་གམ། འོན་ཏེ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པའི་ཕྱིར་མི་གནས་པ་ཞིག་ཡིན་གྲང་། གལ་ཏེ་སྨིན་པའི་དུས་བར་དུ། །གནས་ན་ལས་དེ་རྟག་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་འགགས་ན་འགགས་འགྱུར་བས། །ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད། །གལ་ཏེ་ལས་སྐྱེས་ནས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་བར་དུ་རང་གི་ངོ་བོས་གནས་ན་དུས་དེའི་བར་དུ་ལས་དེ་རྟག་པར་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིས་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རྟག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་འཇིག་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཕྱིས་ཀྱང་འཇིག་པ་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པས་འགག་པར་ཁས་ལེན་ན། འགགས་པར་གྱུར་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་དེའི་ལན་བསྟན་པ་ལ་མི་འཐད་པའི་ཕྱོགས་དགག འཐད་པའི་ཕྱོགས་དགོད་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ་ཕྱོགས་སྔ་མ་དགོད་པ་ནི། འདི་ལ་སྡེ་པ་ཁ་ཅིག་ལན་འདེབས་པ་ནི། རེ་ཤིག་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ལས་རྟག་པའི་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པའི་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་འགགས་ན་འགགས་གྱུར་པས། །ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད། །ཅེས་པའི་སྐྱོ
Chinese
以及非表色业。在何处，众生为了建造功德的寺庙等，像屠宰牲畜一样，宰杀的越多，造作者的相续中就会产生越多的非福德，这是由受用而产生的非福德的非表色业。以意业的自性，心现前造作的心和七法，被认为是业的自性。其中前六个是思择的业，后面的都是心的业。为什么称为表色呢？因为能使自己发起的心被认识，所以称为表色。为什么称为非表色呢？因为虽然是色和行为的自性，但不能像表色一样，使自己的发起心被他人认识，所以称为非表色。第二，破除诤论。分为提出诤论和给出回答两部分。第一部分是：对此，有些人反驳说：对于所说的多种业，这些业在成熟之前，是保持自己的体性呢？还是因为生起后立即坏灭而不保持呢？如果保持到成熟时，那么业就变成常恒的了。如果坏灭，既然已经坏灭了，又怎么能产生果呢？如果业从产生到成熟之间，以自己的体性保持不变，那么在这段时间内，业就变成常恒的了，因为与坏灭分离的缘故。如果说因为后来会坏灭，所以不是常恒，那也不对，因为先前与坏灭分离，就像虚空一样，后来也与坏灭无关。如果承认生起后立即坏灭，既然已经坏灭了，因为不存在，又怎么能产生果呢？肯定不能产生。第二，对此给出回答，分为遮破不合理的方面，和安立合理的方面两部分。第一部分是遮破先前的观点：对此，有些宗派回答说：暂且我们不会有业是常恒的过失，因为生起后立即坏灭。如果坏灭，既然已经坏灭了，又怎么能产生果呢？这样的责难
English
and non-manifestative karma of merit. Wherever sentient beings, in order to build meritorious temples, etc., slaughter sentient beings like butchering animals, the more they kill, the more non-merit will arise in the continuum of the doer; this is the non-manifestative karma of non-merit arising from enjoyment. The mind, which is the nature of mental karma, the mind that manifestly constructs, the mind and the seven dharmas, are considered to be of the nature of karma. Among them, the first six are karma of thought, and the latter are all karma of mind. Why is it called 'manifestative'? Because it makes one's own motivating mind known, it is called 'manifestative.' Why is it called 'non-manifestative'? Because although it is the nature of form and action, it cannot, like manifestative karma, make one's own motivating mind known to others, therefore it is called 'non-manifestative.' Second, refuting disputes. It is divided into raising the dispute and giving the answer. The first part is: To this, some object: Regarding the many kinds of karma that have been explained, do these karmas maintain their own nature until the time of maturation? Or do they not maintain it because they perish immediately after arising? If they remain until the time of maturation, then the karma becomes permanent. If it ceases, since it has ceased, how can it produce a result? If karma remains in its own nature from arising to maturation, then during that time, the karma becomes permanent, because it is separate from destruction. If you say that it is not permanent because it will perish later, that is also not correct, because what was previously separate from destruction, like space, is also unrelated to destruction later. If you admit that it perishes immediately after arising, since it has perished, how can it produce a result, since it does not exist? It certainly cannot. Second, giving the answer to this, divided into refuting the unreasonable aspects and establishing the reasonable aspects. The first part is refuting the previous view: To this, some schools answer: For the moment, we will not have the fault of karma being permanent, because it perishes immediately after arising. If it ceases, since it has ceased, how can it produce a result? Such a reproach