Tibetan
ངན་ལས་འདས་པའང་ཅི་ཞིག་བརྟག་སྟེ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བརྟག་པར་མི་རིགས་སོ། །འཁོར་འདས་གང་དུ་ཡང་མི་རྟོག་པ་ནི་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ལས་འདའ་ཞིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཡང་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། འཕགས་པ་བདུད་བཏུལ་བའི་མདོ་ལས། དེ་ནས་དེའི་ཚེ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་ཇི་ལྟར་བདུད་སྡིག་ཅན་སྒོ་མོའི་ཐེམ་པའི་འཆིང་བས་བཅིངས་པ་ལྟར། སའི་སྟེང་དུ་འགྱེལ་ནས་ང་ནི་འཆིང་བ་དམ་པོས་བཅིངས་སོ། །ང་ནི་འཆིང་བ་དམ་པོས་བཅིངས་སོ་ཞེས་ཆོ་ངེས་འདེབས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་གཟུགས་སུ་བསམས་སོ། །ཞེས་པ་ནས། སྡིག་ཅན་གང་ཞིག་བཏང་བས་ཁྱོད་སུས་བཅིངས། སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་བདག་སུས་བཅིངས་པ་མི་ཤེས་སོ། །སྨྲས་པ། སྡིག་ཅན་ཇི་ལྟར་ཁྱོད་མ་བཅིངས་པ་ལ་བཅིངས་པར་འདུ་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པར་འདུ་ཤེས། ཞེས་པ་ནས། གཞན་ཡང་སྡིག་ཅན་གང་ཁྱོད་གྲོལ་བར་འགྱུར་ན་གང་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར། སྨྲས་པ། བདག་ནི་གང་ལས་ཀྱང་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྨྲས་པ། སྡིག་ཅན་གང་དག་གྲོལ་བར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མ་གཏོགས་པ་གང་ལས་ཀྱང་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་མེད་དེ། དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ལུང་འདི་ལས་ན། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པ་ཙམ་གྱི་འཆིང་བའི་འཁྲི་ཤིང་རྣམ་པར་ཆད་པ་ལ་ཐར་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྨི་ལམ་དུ་དམིགས་པའི་མེ་འབར་བ་ཆུ་དག་གིས་བསད་པ་བཞིན་ནོ། །དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ལས་བཅིངས་པ་དང་ཐར་པ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་དྲུག་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། ལེའུ་བཅུ་བདུན་པའི་རྣམ་བཤད། བཅུ་བདུན་པ་ལས་བརྟག་པ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་མ་འགོད་པ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ། འཁོར་བ་ཡོད་དེ། ལས་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་བའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་བ་ཡོད་ན། ཚེ་འདིར་བྱས་པའི་ལས་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་བར་རིགས་ཀྱི། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་འཁོར་བ་མེད་ན་སེམས་ནི་སྐྱེ་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པའི་ཕྱིར་དང་། ལས་འཕེན་པའི་དུས་ན་རྣམ་སྨིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ལས་དང་འབྲས་བུ་འབྲེལ་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ལས་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཡིན་ཞིང་དེའི་འབྲས་བུ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ། དབྱེ་བ། རྩོད་པ་སྤང་བ་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། བདག་ཉིད་ལེགས་པར་སྡོམ་པ་དང་། །གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་བྱམས་སེམས་གང་། །དེ་ཆོས་དེ་ནི་འདི་གཞན་དུ། །འབྲས་བུ་དག་གི་ས་བོན་ཡིན། །བདག་ཉིད་ལེགས་པར་སྡོམ་པ་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་འཇུག་པ་ལས་བཟློག་པའི་སེམས་དང་། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་དང་འཇིགས་པ་ལས་སྐྱོབ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་སེམས་དང་། མཛའ་བཤེས་ལས་བྱུང་ཞིང་སེམས་ཅན་རྣམས་དང་འགལ་བ་མེད་པ་བྱམས་པའི་སེམས་ཏེ་སེམས་གསུམ་པོ་དེ་ནི་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་ལས་འཛིན་པར་བྱེད་པས་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་གསུང་རབ་ལས་གསུམ་དུ་གྲགས་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་དོན་དང་། འགྲོ་བ་ངན་འགྲོ་ལས་འཛིན་པའི་དོན་དང་། འགྲོ་བ་ལྔའི་འཁོར་བ་ལས་འཛིན་པའི་དོན་གྱིས་སོ། །འདིར་ནི་བར་མ་གཟུང་ངོ་། །ཆོས་མ་ཡིན་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སེམས་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དག་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ས་བོན་ཡིན་ནོ། །དུས་གང་གི་ཚེ་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅེ་ན། ལས་བྱས་པའི་མཐོང་ཆོས་འདི་ལས་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ལ། ངོ་བོའི་དབྱེ་བ་དང་། རྣམ་པའི་དབྱེ་བ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། དྲང་སྲོང་མཆོག་གི་ལས་རྣམས་ནི། །སེམས་པ་དང་ནི་བསམ་པར་གསུངས། །དོན་དམ་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་ན་དྲང་སྲོང་། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་ན་མཆོག་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་མདོ་ལས། ལས་རྣམས་ནི་དགེ་མི་དགེའི་ལུས་ངག་གི་ལས་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་སེམས་པའི་ལས་དང་། དེས་ཀུན་ནས་བསླང་པའི་ལུས་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་། རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་བསམ་པའི་ལས་གཉིས་སུ་གསུངས་སོ། །ལས་གཉིས་པོ་དང་པོ་ནི། སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཏེ། དབྱེ་ན་འདོད་པའི་བདེ་འགྲོའི་རྒྱུ་བསོད་ནམས་དང་། ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་དང་། ཁམས་གོང་མའི་རྒྱུ་མི་གཡོ་བའི་ལས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་ལས་ཏེ་མི་དགེ་བ་བཅུ་དང་། ཟག་བཅས་ཀྱི་དགེ་བ་བཅུའོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ལས་གང་སེམས་པ་ཞེས། །གསུངས་པ་དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་འདོད། །བསམ་པ་ཞེས་ནི་གང་གསུངས་པ། །དེ་ནི་ལུས་དང་ངག་གིར་འདོད། །ལས་གཉིས་གསུངས་པ་དེ་ལ་སེམས་པའི་ལས་ཞེས་གང་གསུ
Chinese
对于超越痛苦，也不应作任何考察。无论对于轮回还是涅槃都不作分别，就是超越了轮回的荒野，也到达了涅槃的城市。因此，《圣者调伏魔罗经》中说：那时，文殊童子想，如同恶魔被门槛的束缚所束缚一样，倒在地上，发出哀嚎：“我被牢固的束缚所束缚了！我被牢固的束缚所束缚了！”从那里开始，恶魔问道：“你被谁束缚了，是谁放纵了你？”回答说：“文殊，我不知道是谁束缚了我。”问道：“恶魔，你明明没有被束缚，却认为自己被束缚了，就像所有无知的凡夫俗子都认为无常是常一样。”从那里开始，又问：“恶魔，你将从何处解脱，又将从何处获得解脱？”回答说：“我将不会从任何地方获得解脱。”问道：“恶魔，那些已经获得解脱的人，除了完全了解那虚假的认知之外，也不会从任何地方获得解脱，完全了解它就被称为解脱。”就像这样说的一样。从这段经文中可以看出，仅仅是由于不真实而颠倒的认知所产生的束缚的藤蔓被彻底斩断，就被称为解脱和涅槃，就像梦中所见的燃烧的火焰被水熄灭一样。《中观根本慧论》中关于束缚和解脱的考察的第十六品释。第十七品之释。 第十七品考察中，首先提出前方的观点，然后进行驳斥。第一点是：这里说到，轮回是存在的，因为它是业和果之间联系的基础。如果具有从一个生命到另一个生命的传递性质的轮回存在，那么今生所造的业就理应与来世成熟的果报相关联。如果如上所说的轮回不存在，那么心识就会在产生后立即消逝，并且在业力成熟的时候也不会有果报，因此业和果之间就会失去联系。那么，这些业是什么，它们的果报又是什么呢？
English
One should not investigate anything about transcending suffering. Not discriminating between samsara and nirvana is to transcend the wilderness of samsara and also reach the city of nirvana. Therefore, in the Sutra of the Noble Subduer of Mara, it says: "Then, Manjushri Kumara thought, just as the evil demon was bound by the fetters of the threshold of the door, he fell to the ground and wailed, 'I am bound by strong fetters! I am bound by strong fetters!'" From there, the evil one asked, "Who has bound you, who has let you go?" He replied, "Manjushri, I do not know who has bound me." He asked, "Evil one, how is it that you perceive yourself as bound when you are not bound, just as all ignorant ordinary people perceive impermanence as permanence?" From there, he further asked, "Evil one, from where will you be liberated, and from what will you be liberated?" He replied, "I will not be liberated from anywhere." He asked, "Evil ones, those who have been liberated, apart from fully understanding the false perception, will not be liberated from anywhere; fully understanding it is called liberation." It is like saying this. From this scripture, it can be seen that the vine of bondage, which arises merely from the inverted perception due to untruth, being completely severed is called liberation and nirvana, just as the burning fire seen in a dream is extinguished by water. The sixteenth chapter of the commentary on the Examination of Bondage and Liberation from the Root Wisdom of the Middle Way. Explanation of the Seventeenth Chapter. In the seventeenth examination, first, the previous position is presented, and then it is refuted. The first point is: Here it is said that samsara exists because it is the basis for the connection between actions and their results. If samsara, which has the characteristic of passing from one life to another, exists, then the actions done in this life should be related to the results that ripen in future lives. If samsara as described above does not exist, then the mind will perish immediately after it arises, and there will be no ripening at the time of the action, so there will be no connection between actions and their results. What are these actions and what are their results?
Chinese
关于业的体性、分类、破除诤论这三者。首先是：自身善于调伏，以及利益他人慈爱心，此法即是于此于彼，诸果之种子。自身善于调伏，即是断除杀生等行为的心，以及通过四摄事和救脱怖畏等方式利益他人的心，还有从友爱中产生且不违背众生的慈爱之心，这三种心能从堕入恶趣中救护，故称为法。法的声音在经藏中分为三种：即执持自性的意义，从恶趣中救护的意义，以及从五道轮回中救护的意义。此处取中间的意义。非法应理解为与此相反。如是这三种心，是使异熟果报如意显现的共同因之种子。于何时能成就果报呢？即从造业所见的此生，于其他生世中成就果报。第二是分类，分为体性分类和相状分类两种，首先是：正士之业即是说，思和想二者。通达胜义谛故名为正士，胜过声闻和缘觉等故名为殊胜，佛陀薄伽梵等在经中说：业是指善与非善的身语之业的引发者，即是思之业，以及由其引发的身语之表色和非表色之自性，即是想之业。这两种业，第一种是：心明显造作的意之业，分类则有欲界善趣之因的福德，以及恶趣之因的非福德，还有上界之因的不动业。第二种是身语意三种业，即是不善业十种，以及有漏的善业十种。那又是如何呢？如是何为思之业，所说即是意之欲，何为想之业，所说即是身语之业。所说的两种业中，何为思之业
English
Regarding the nature, classification, and refutation of disputes concerning karma, there are three aspects. Firstly: Oneself well-disciplined, and benefiting others with loving-kindness, this dharma is the seed of all fruits, here and hereafter. Oneself well-disciplined refers to the mind that refrains from engaging in actions such as killing, and benefiting others refers to the mind that helps others through the four means of gathering and protecting them from fear, and the loving-kindness that arises from friendship and is not contrary to sentient beings. These three minds are called dharma because they protect one from falling into the lower realms. The term 'dharma' is known in the scriptures to have three meanings: the meaning of upholding one's own characteristics, the meaning of protecting from the lower realms, and the meaning of protecting from the cycle of the five realms. Here, we take the middle meaning. Non-dharma should be understood as the opposite of this. Thus, these three types of minds are the seeds that cause the uncommon cause of the ripening fruit to appear as desired. When will the fruit be accomplished? It is from this life, where karma is created and seen, that the fruit will be accomplished in other lifetimes. Secondly, classification is divided into two types: classification by nature and classification by characteristics. The first is: The actions of the supreme righteous one are said to be thought and intention. Because of understanding the ultimate truth, they are called righteous ones. Because they are superior to the Shravakas and Pratyekabuddhas, they are called supreme. The Buddhas, Bhagavan, and others have said in the sutras: Actions are the instigators of virtuous and non-virtuous actions of body and speech, which are the actions of thought, and the nature of the form and formless that are instigated by them, which are the actions of intention. The first of these two actions is: The action of mind, which is the manifest activity of the mind. When classified, there is merit, which is the cause of happiness in the desire realm, and non-merit, which is the cause of the lower realms, and immovable action, which is the cause of the higher realms. The second is the action of body, speech, and mind, which are the ten non-virtuous actions and the ten virtuous actions with outflows. How is that so? Thus, what action is called thought, that which is said is the desire of the mind, what is called intention, that which is said is the action of body and speech. Among the two actions that are said, what is the action of thought