Tibetan
་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོད་སྲུང་ལྟ་བར་འགྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འབྱུང་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན། འོད་སྲུང་གང་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ནར་ལྟ་བ་དེ་ནི་གསོར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་ངས་བཤད་དོ། །འོད་སྲུང་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་མི་ནད་པ་ཞིག་ཡོད་ལ། སྨན་པས་དེ་ལ་སྨན་བཏང་ནས་སྨན་དེས་ནད་ཐམས་ཅད་བསྐྱོད་དེ་སྨན་ལྟོ་ན་འདུག་པ་དེ་ཉིད་མི་འབྱུང་ན། འོད་སྲུང་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། མི་དེ་བྲོ་ནད་དེ་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རམ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་མི་འགྱུར་ལགས་ཏེ། གང་སྨན་དེས་ནད་ཐམས་ཅད་བསྐྱོད་ནས་སྨན་ལྟོར་མཆིས་པ་ཉིད་མི་འབྱུང་ན་མི་དེ་བྲོ་ནད་ཤིན་ཏུ་ཚབས་ཆེ་བར་འགྱུར་ལགས་སོ། །འོད་སྲུང་ལྟ་བར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འབྱུང་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ན། འོད་སྲུང་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ནར་ལྟ་བ་དེ་ནི་གསོར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་ངས་བཤད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་ལས་ཀྱང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་ཐོས་ཀྱང་། །ལ་ལའི་ལྟ་བ་མ་ཞིག་ན། །གསོར་མི་རུང་བའི་ལྟ་ཅན་དེ། །སྨན་པས་བོར་བའི་ནད་པ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ལས་འདུ་བྱེད་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་གསུམ་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། ལེའུ་བཅུ་བཞི་པའི་རྣམ་བཤད། བཅུ་བཞི་པ་ཕྲད་པ་བརྟག་པ་ལ། དགག་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་དང་། བཀག་པའི་མཇུག་བསྡུ་བ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ་ཕྲད་པ་དགག་པ་དངོས། ཞར་ལ་དོན་གཞན་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ། དམ་བཅའ་བརྗོད་པ་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་བཤད་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ། དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ། དེ་དག་གི་ཕྲད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་ཕྲད་པ་མེད་དེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་དང་བུ་མོ་བཞིན། མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་སོགས་ཕྲད་པ་བསྟན་པ་ལགས་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། མིག་སོགས་སོ་སོའམ་འདུས་པ་དག་ཡུལ་དང་ཕྲད་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། མིག་གིས་མིག་ལ་མི་ལྟ་བ་དང་། ཡིད་ཀྱིས་ཡིད་ལ་མི་ལྟ་སྟེ་རང་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ལ་མི་ལྟ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ལ་ཇི་ལྟར་ལྟ་བར་བྱེད་དེ་མི་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་མིག་དེ་ལ་ལྟ་བའི་མཐུ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ནི། གཉིད་ལོག་པ་དང་མྱོས་པ་དང་ཤི་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་དག་དང་། མུན་ཁུང་དང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ།
Chinese
认为空性是这样的，并非如此。那是什么缘故呢？ 妙吉祥，凡是从一切见解中产生的是空性。妙吉祥，如果有人只执着于空性，我说那是不可救药的。妙吉祥，譬如有一个病人，医生给他药，药能驱除所有的疾病，但如果药留在胃里不消化，妙吉祥，你怎么想？那个人能从疾病中解脱吗？ 回答说：世尊，不能解脱。如果药能驱除所有的疾病，但药留在胃里不消化，那个人会得非常严重的疾病。妙吉祥，凡是从一切见解中产生的是空性。妙吉祥，如果有人只执着于空性，我说那是不可救药的。就像这样说的。《宝积经》中也说： 即使听闻空性的见解， 如果某些人的见解没有消除， 这种不可救药的见解者， 就像被医生抛弃的病人。 这样说的。《中观根本慧论》中《行蕴品》第十三的解释完毕。 第十四章的释义。 第十四章 考察和合品中，有广泛地显示破斥，和破斥的结尾两个部分。第一个部分有直接破斥和合，顺带破斥其他意义两个部分。第一个部分有立宗和说明理由两个部分，第一个部分是：这里说到，事物是自性存在的，因为显示了它们的和合。对于不存在的事物来说，没有和合，就像石女的儿子和女儿一样。眼睛和色依靠眼睛的识产生等等，因为显示了和合，所以事物是存在的。如果这样说，那么显示了眼睛等各自或者集合与境没有和合，眼睛不看眼睛，心不看心，因为对自身起作用是相违的。因为不看自身，那么对于瓶子等其他事物怎么看呢？根本不能看。如果眼睛有看的能力，那么在睡眠、醉酒和死亡等状态下，以及在黑暗的地方和所有的时间里，也应该能看到一切。
English
To view emptiness in this way is not correct. Why is that? Manjushri, emptiness arises from all views. Manjushri, if someone only clings to emptiness, I say that is incurable. Manjushri, consider this: for example, there is a sick person, and the doctor gives him medicine, and the medicine can drive away all diseases, but if the medicine stays in the stomach and does not digest, Manjushri, what do you think? Can that person be freed from the disease? He replied: World Honored One, he cannot be freed. If the medicine can drive away all diseases, but the medicine stays in the stomach and does not digest, that person will get a very serious disease. Manjushri, emptiness arises from all views. Manjushri, if someone only clings to emptiness, I say that is incurable. It is like this saying. In the Ratnakuta Sutra, it also says: Even if one hears the view of emptiness, If some people's views are not eliminated, This incurable view holder, Is like a patient abandoned by a doctor. It is said like this. The commentary on the thirteenth chapter, "Examination of Activities," of Nagarjuna's Fundamental Wisdom of the Middle Way is completed. Explanation of Chapter Fourteen. In the fourteenth chapter, "Examination of Combination," there are two parts: extensively showing refutation and the conclusion of refutation. The first part has two parts: directly refuting combination and incidentally refuting other meanings. The first part has two parts: stating the proposition and explaining the reason. The first part is: Here it is said that things exist by their own nature because their combination is shown. For things that do not exist, there is no combination, just like the son and daughter of a barren woman. The consciousness of the eye arises in dependence on the eye and form, etc., because combination is shown, therefore things exist. If it is said like this, then it is shown that the eye, etc., individually or collectively, do not combine with the object. The eye does not see the eye, and the mind does not see the mind, because it is contradictory to act on oneself. Because it does not see itself, how can it see other things like a pot? It simply cannot see. If the eye had the power to see, then in states such as sleep, intoxication, and death, and also in dark places and at all times, it should be able to see everything.
Tibetan
།གལ་ཏེ་མི་མཐོང་ན་ནི་དེ་ལ་ལྟ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཚད་མར་རྣམ་པར་བཞག་གོ །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། དམུས་ལོང་གིས་ཀྱང་གཟུགས་མཐོང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བཅས་པའི་མིག་གིས་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཀུན་ཀྱང་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་མཐོང་བའང་གཟུགས་དང་ནམ་མཁའ་དང་སྣང་བ་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཚོགས་པ་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྲད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གྲངས་ཅན་དག་ཡིད་མ་གཏོགས་པའི་དབང་པོ་ལྔ་པོ་དག་གི་ཡུལ་དང་ཕྲད་ནས་འཛིན་པར་འདོད་ཅིང་། ཆོས་མངོན་པ་བ་བདག་ན་རེ། མིག་དང་། རྣ་བ་དང་ཡིད་ནི་ཡུལ་མ་ཕྲད་པ་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མིག་དང་རྣ་བ་ནི་ཐག་རིང་པོས་བསྐལ་བའི་གཟུགས་དང་སྒྲ་ཡང་འཛིན་ལ་ཡིད་ཀྱང་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ཐག་རིང་བ་དང་ཉེ་བའི་དོན་རྣམས་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཡུལ་ཕྲད་པ་ཁོ་ན་འཛིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་དག་གི་འདོད་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། དབུ་མ་སྙིང་པོར། སྣ་སོགས་ཡུལ་ཕྲད་འཛིན་མི་འདོད། །ཕྱི་དོན་མངོན་སུམ་འཛིན་ཕྱིར་དང་། །འདས་དང་མ་འོངས་མི་འཛིན་ཕྱིར། །དཔེར་ན་མིག་གི་དབང་པོ་བཞིན། །མིག་རྣ་ཡིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་། །ཡུལ་དང་མ་ཕྲད་འཛིན་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །བལྟ་བྱ་ལྟ་བ་ལྟ་བ་པོ། །གསུམ་པོ་དེ་དག་གཉིས་གཉིས་དང་། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་ནི་ཕན་ཚུན་དུ། །ཕྲད་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །བལྟ་བྱ་གཟུགས་དང་ལྟ་བ་མིག་དང་ལྟ་བ་པོ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་མིག་དང་གཟུགས་སམ། མིག་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའམ། རྣམ་ཤེས་དང་གཟུགས་ལྟ་བུ་གཉིས་གཉིས་དང་ཕན་ཚུན་ཕྲད་པར་གྱུར་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཕན་ཚུན་ཕྲད་པར་གྱུར་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་འདོད་ཆགས་ཆགས་པ་དང་། །ཆགས་པར་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་པ། །ལྷག་མ་རྣམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི། །ལྷག་མའང་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་བལྟ་བྱ་ལྟ་བ་ལྟ་བ་པོ་རྣམས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཕྲད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ། དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་དང་། ཆགས་པ་བྱ་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ལྷག་མ་ཞེ་སྡང་དང་། སྡང་བ་དང་། སྡང་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ལྷག་མ་ཉན་པ་དང་། ཉན་པ་པོ་དང་། མཉན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་གཉིས་གཉིས་དང་ཐམས་ཅད
Chinese
如果看不见，那么就不能被认为是具有观看的能力，这被确立为一种衡量标准。如果说是由识来见，那么就会导致盲人也能看见事物。如果说是由具有识的眼睛来见，那么这在世俗谛中也是大家都认可的，因为它们的看见也依赖于色、虚空和光明，以及作意等因素的集合。如果对这些进行分析，由于它们没有自性，所以不存在接触。这里有人说，数论者认为，除了意之外的五根与对境接触后才能认知。而经部宗则认为，眼、耳和意是不与对境接触也能认知的，因为眼和耳能够认知遥远距离之外的事物和声音，而意也能毫无阻碍地认知过去、未来、遥远和接近的事物。鼻、舌和身则不是这样，因为它们只能认知接触到的对境。为了驳斥这些观点，如《中观心论》中所说：鼻等不欲对境触，为显现取外境之故，不取过去未来故，如眼根一般。眼耳意之自性，是不与对境而取者。如此等等。所见、能见、见者，这三者两两之间，以及全部之间，都不可能发生接触。所见之色、能见之眼、见者眼之识，这三种事物，无论是眼与色，还是眼与识，又或是识与色，这样的两两之间，都不可能发生接触。这三者全部之间，也不可能发生接触。同样，贪欲、贪著和贪著之境，其余烦恼以及诸蕴的其余部分，也都是以三种方式（不发生接触）。如同所见、能见、见者这三者不可能发生接触一样，贪欲和贪著，以及贪著之境，其余烦恼如嗔恨、嗔恨者和嗔恨之境等等，以及诸蕴的其余部分，如听、听者和所听等等，也都是两两之间以及全部之间
English
If one cannot see, then it cannot be considered to have the ability to see, which is established as a measure. If it is said that it is seen by consciousness, then it would follow that even a blind person could see forms. If it is said that it is seen by the eye with consciousness, then this is what everyone accepts in conventional truth, because their seeing also depends on the collection of form, space, light, and attention. If these are analyzed, since they have no inherent nature, there is no contact. Here it is said that the Samkhyas believe that the five senses other than the mind perceive by contacting their objects. The Sautrantikas say that the eye, ear, and mind perceive without contacting their objects, because the eye and ear can perceive forms and sounds from a great distance, and the mind can perceive past, future, distant, and near objects without obstruction. The nose, tongue, and body are not like that, because they only perceive objects that they contact. To refute these views, as it is said in the Madhyamakahṛdayakārikā: The nose and so on do not desire contact with objects, because they manifestly grasp external objects, and do not grasp the past and future, like the eye sense. The nature of the eye, ear, and mind is to grasp without contacting objects. And so on. The object to be seen, the seeing, and the seer, these three, both two by two, and all together, cannot be in contact with each other. The object to be seen, form, the seeing, the eye, and the seer, the eye consciousness, these three, whether it is the eye and form, or the eye and consciousness, or the consciousness and form, such two by two, cannot be in contact with each other. All three together cannot be in contact with each other. Similarly, desire, attachment, and the object of attachment, the remaining afflictions, and the remaining aggregates, are also in three ways (not in contact). Just as the object to be seen, the seeing, and the seer cannot be in contact, so too, desire and attachment, and the object of attachment, the remaining afflictions such as hatred, the hater, and the object of hatred, and so on, and the remaining aggregates, such as hearing, the hearer, and the object to be heard, and so on, are also two by two and all together