Tibetan
ཞིན་དུ་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡང་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་འགྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲུབ་པ་སྔར་བསལ་བའི་ཕྱིར་དང་ཉེར་ལེན་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡང་ལས་དང་བྱེད་པ་པོའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དག་གིས། །དངོས་པོ་ལྷག་མ་ཤེས་པར་བྱ། །ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་བཀག་སྟེ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་གྲུབ་པར་བསྟན་པའི་རིགས་པ་དག་གིས་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ལས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་ལྷག་མ་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་མཚན་ཉིད་མཚོན་བྱ་ཡན་ལག་ཅན་དང་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་གྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། སེམས་དམྱལ་འཇིགས་པ་ང་ཡིས་བསྟན་བྱས་ཏེ། །སེམས་ཅན་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་སྐྱོ་བྱས་ཀྱང་། །གང་དག་ཤི་འཕོས་ངན་སོང་རྟག་འགྲོ་བའི། །འགྲོ་བ་དེ་དག་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་དག་རལ་གྲི་མདའ་ཆེན་མཚོན་འབྱིན་པའི། །གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྟོག་པའི་དབང་གིས་ངན་སོང་དེ་དག་ན། །ལུས་ལ་འབབ་མཐོང་དེ་ནི་མཚོན་ཆ་མེད། །སྣ་ཚོགས་ཡིད་འོང་མེ་ཏོག་ཁ་བྱེ་ཞིང་། །གསེར་གྱི་ཁང་མཆོག་འབར་བ་ཡིད་འོང་བ། །འདི་ན་དེ་ལའང་བྱེད་པ་འགའ་མེད་དེ། །དེ་དག་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཡིན། །རྟོག་པའི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་རྣམ་བརྟགས་ཏེ། །འདུ་ཤེས་འཛིན་པས་བྱིས་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ། །འཛིན་དང་འཛིན་མེད་དེ་ཡང་འབྱུང་མ་ཡིན། །ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ལས་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་བརྒྱད་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། ལེའུ་དགུ་པའི་རྣམ་བཤད། དགུ་པ་སྔ་རོལ་ན་གནས་པ་དགག་པ་ལ། དགག་པ་རྒྱས་པར་བསྟན། བཀག་པའི་མཇུག་བསྡུ་བ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དགག ཉེ་བར་ལེན་པ་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་ནི། འདིར། དེ་བཞིན་ཉེར་ལེན་ཤེས་པར་བྱ། །ལས་དང་བྱེད་པོ་བསལ་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་མི་རིགས་ཏེ། ལྟ་དང་ཉན་ལ་སོགས་པ་དང་། །ཚོར་སོགས་དང་ཡང་དབང་བྱས་པ། །གང་གི་ཡིན་པ་དེ་དག་གི །སྔ་རོལ་དེ་ཡོད་ཁ་ཅིག་སྨྲ། །ཇི་ལྟར་ལྷས་བྱིན་ནོར་གྱི་སྔ་རོལ་ན་གནས་པས་ནོར་སོག་པ་བྱེད་པ་ལྟར། གཟུགས་ལྟ་བ་དང་། སྒྲ་ཉན་པ་དང་། དྲི་སྣོམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། རོ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པོ་གང་གི་ཡིན་པའི་གང་ཟག་དེ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་དེ་དག་གི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་དོ་ཞེས་མང་པོས་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་སྡེ་པ་ཁ་ཅིག་སྨྲའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །ལྟ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་སྔ་རོལ་ན། །དངོས་པོ་གནས་པ་དེ་ཡོད་དོ། །མོ་གཤམ་གྱི་བུ་མེད་པས་ནོར་མི་སོག་པ་ལྟར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པས་སྔ་རོལ་ན་གང་ཟག་གནས་པ་མ་ཡིན་ན་དེས་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་ལེན་པར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་ནོར་གྱི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པའི་ལྷས་སྦྱིན་ནོར་སོག་པ་ལྟར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་སྔ་རོལ་ན་གང་ཟག་གི་དངོས་པོ་གནས་པ་དེ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་དེ་དགག་པ་ལ། ཀུན་གྱི་སྔ་རོལ་ན་གནས་པ་དགག དེ་དག་གི་སྔ་རོལ་ན་གནས་པ་དགག སྔ་རོལ་ན་གནས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་གཞན་དགག་པ་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། ལྟ་དང་ཉན་ལ་སོགས་པ་དང་། །ཚོར་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ནི། །སྔ་རོལ་དངོས་པོ་གང་གནས་པ། །དེ་ནི་གང་གིས་གདགས་པར་བྱ། །གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོགས་པ་ཡིན་ན། ལྟ་བ་དང་ཉན་པ་དང་། སྣོམ་པ་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྔ་རོལ་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོའི་དངོས་པོ་གང་གནས་པའི་གང་ཟག་དེ་ནི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་གང་གིས་གང་ཟག་ཏུ་གདགས་པར་བྱ། གང་ཞིག་རང་གི་རྒྱུ་ལ་མི་ལྟོས་པ་དེ་ནི་ནོར་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ནོར་ཅན་ལྟར་མེད་དོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །གཞན་ཡང་། ལྟ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ཡང་། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་གནས་གྱུར་ན། །དེ་མེད་པར་ཡང་དེ་དག་ནི། །ཡོད་པར་འགྱུར་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །གལ་ཏེ་ལྟ་ལ་སོགས་པ་དག་གི་སྔ་རོལ་ན་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ཡང་གང་ཟག་དེ་ནི་གནས་པར་གྱུར་པས་དེས་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་ལེན་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། གང་ཟག་དེ་མེད་པར་ཡང་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཡོད་པར་འགྱུར་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད་དེ། བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལྟར་དེ་གཉིས་དོན་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དང་། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་མེད་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡང་མེད་དེ། ཅི་ཡིས་གང་ཞིག་གསལ་བར་བྱེད། །གང་གིས་ཅི་ཞིག་གསལ་བར་བྱེད། །ཅི་མེད་གང་ཞིག་ག་ལ་ཡོད། །གང་མེད་ཅི་ཞིག་ག་ལ་ཡོད། །འདི་ནི་འདིའི་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །ཞེས་བྱ་བར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅི་ཡིས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོའི་གང་ཟག་གང་
Chinese
因此，受和受者也应知是互相观待而成立，并非自性成立。因为先前已破除了业和作者自性成立，而且受和受者也属于业和作者的范畴。作者和业等，应知剩余事物。有智慧者以破除作者和业等自性存在，并显示互相观待而成立的道理，从而得知作者和业以及受和受者之外的剩余事物，如生和能生、见和能见、体性和所诠、有支和支分等等，也都是互相观待而成立，并非自性成立。因此，世尊说：我已宣说了地狱的恐怖，虽然令无数众生感到厌倦，但那些死后堕入恶趣恒常流转的众生，却从来没有存在过。那些挥舞刀剑弓箭等武器的加害者也不存在，因为在妄想的作用下，在那恶趣之中，看到武器落在身体上，但那实际上并没有武器。各种赏心悦目的鲜花盛开，金碧辉煌的宫殿闪耀着光芒，令人心旷神怡，但在这里面也没有任何作者，因为这些都是由妄想所安立的。由妄想的作用而分别世间，以执取分别而区分孩童，能取和所取也不会产生，完全的分别就像幻术和阳焰一样。如是说。《中观根本慧论》中，观察业与作者之分别的论述，即第八品之释。完。 第九品之释。 第九品，对于先前存在之破斥，有破斥广说，破斥之结尾归纳二者。初者为破斥受者，破斥受有二者，初者为，前派之陈述为：此处，如是应知受，以破除业与作者故。如是所说不合理，如见与闻等，感觉等亦被支配，何者之所有，彼等之先前有，有者如是说。如天授于财物之先前存在而积财，色见等。
English
Therefore, it should be understood that the object of acceptance and the acceptor are also established in dependence on each other, and not by their own nature. This is because the self-establishment of action and agent has been previously refuted, and also because the object of acceptance and the acceptor belong to the category of action and agent. Through agents and actions, other things should be understood. The wise should understand that the remaining things apart from the agent, action, object of acceptance, and acceptor, such as the produced and the producer, the seen and the seer, the characterized and the characteristic, the possessor of limbs and the limbs, etc., are also established in dependence on each other and not by their own nature, through the reasoning that refutes the inherent existence of agents and actions and shows that they are established in dependence on each other. Therefore, the Bhagavan said: 'I have shown the terrors of hell, and although I have made countless beings weary, those beings who die and transmigrate to the lower realms forever, those beings have never existed. Those who wield swords, arrows, and other weapons of harm do not exist, because under the power of delusion, in those lower realms, one sees weapons falling on the body, but there are no weapons there. Various pleasing flowers bloom, and golden palaces blaze with pleasing light, but there is no agent in them, because they are established by delusion. The world is distinguished by the power of delusion, and children are distinguished by grasping at distinctions. Grasping and non-grasping do not arise. Complete distinction is like illusion and mirage.' Thus it is said. This is the commentary on the eighth chapter, the analysis of action and agent, from the Root Wisdom of the Middle Way. Complete. Explanation of the Ninth Chapter. The ninth chapter, on refuting what exists before, has two parts: a detailed explanation of the refutation and a conclusion to the refutation. The first part is the refutation of the acceptor, and there are two parts to the refutation of acceptance. The first part is the statement of the previous position: Here, it is said, 'Thus, acceptance should be understood, because action and agent are refuted.' What is said is unreasonable, like seeing and hearing, and feelings and so on are also dominated. Some say that what belongs to them exists before. Like Indra giving wealth, wealth is accumulated because it exists before. Seeing forms, etc.
Chinese
听闻和嗅气味等等，以及感受味道等等的领受者是哪个补特伽罗，有些人，如大众部等自己的宗派说，那个补特伽罗存在于那些领受之前。为什么呢？如果事物不存在，那么看等等怎么会发生呢？因此，在那些之前，存在着事物存在。就像寡妇没有儿子不会积攒财产一样，如果看等等之前没有补特伽罗存在，那么他怎么会领受看等等呢？因此，就像财产之前存在的乐施积攒财产一样，在那些看等等之前，存在着补特伽罗的事物存在。如果这样认为，那么，驳斥第二种观点时，驳斥存在于一切之前，驳斥存在于那些之前，驳斥存在于之前之存在的其他论证，这有三种。第一种是：看和听等等，以及感受等等本身的之前，哪个事物存在，那是由什么来施设的呢？如果所谓的补特伽罗是依赖于看等等来安立的，那么在看和听，嗅和感受等等领受本身的之前，哪个领受者的事物存在的补特伽罗，如果不依赖于看等等，那么由什么领受来施设为补特伽罗呢？如果认为不依赖于自己的因，就像不依赖于财产的富人一样是不存在的。另外，即使没有看等等，如果那（补特伽罗）存在，那么没有那（补特伽罗）的情况下，那些（看等等）也无疑会存在。如果认为即使在看等等之前，没有看等等，补特伽罗也存在，因此他会领受看等等，那么即使没有那个补特伽罗，那些看等等也无疑会存在，因为它们两个是不同的事物，就像瓶子和布匹一样。没有领受者的领受，以及没有领受的领受者也是不存在的。什么用什么来显现呢？什么用什么来显现呢？没有什么，什么又在哪里存在呢？没有什么，什么又在哪里存在呢？这是这个的领受。因此，看等等领受用什么来
English
Hearing and smelling odors, etc., and the person who is the receiver of feeling tastes, etc., some of their own schools, such as the Mahasamghikas, say that that person exists before those receivers. Why is that? If things do not exist, then how can seeing, etc., occur? Therefore, before those, there exists the thing that exists. Just as a widow without a son does not accumulate wealth, if a person does not exist before seeing, etc., then how can he receive seeing, etc.? Therefore, just as a giver who exists before wealth accumulates wealth, before those seeing, etc., there exists the thing of a person that exists. If that is the case, then, in refuting the second view, refuting existence before all, refuting existence before those, and refuting other proofs of existence before, there are three. The first is: Seeing and hearing, etc., and feeling, etc., itself, before which thing exists, by what is that designated? If the so-called person is established in dependence on seeing, etc., then before the very receiving of seeing and hearing, smelling and feeling, etc., that person, the thing of the receiver that exists, if it does not depend on seeing, etc., then by what receiver is it designated as a person? If it is thought that something that does not depend on its own cause is non-existent, like a rich person who does not depend on wealth. Furthermore, even without seeing, etc., if that (person) exists, then without that (person), those (seeing, etc.) would undoubtedly exist. If it is thought that even before seeing, etc., without seeing, etc., the person exists, therefore he will receive seeing, etc., then even without that person, those seeing, etc., would undoubtedly exist, because those two are different things, like a pot and a cloth. A receiver without a receiving, and a receiving without a receiver, also do not exist. What illuminates what? What illuminates what? Without what, where does what exist? Without what, where does what exist? This is the receiving of this. Therefore, seeing, etc., receiving, by what does the person of the receiver