Tibetan
མཚན་གཞི་འཐད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་དོན་བསྡུ་བ་ནི། དེ་ཕྱིར་མཚན་གཞི་ཡོད་མིན་ཏེ། །མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །གཉིས་པ་དངོས་དང་དངོས་མེད་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་མཚན་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ནམ་མཁའ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། མཚན་གཞི་མཚན་ཉིད་མ་གཏོགས་པའི། །དངོས་པོ་ཡ ང་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཚན་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ནམ་མཁའ་དངོས་པོ་བ་མེད་ན་འོ་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །དངོས་མེད་གང་གི་ཡིན་པར་འགྱུར། །གང་གི་ཚེ་ནམ་མཁའ་དངོས་པོ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་མེད་པ་གང་གི་ཡིན་པར་བརྟག་སྟེ། དངོས་པོའི་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ནམ་མཁའ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་གཟུགས་མེད་པ་ཙམ་ལ་རྣམ་པར་བཞག་ལ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིགས་པས་གཟུགས་མེད་ན་དེ་བཀག་པའི་ནམ་མཁའ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་ཡོད་མེད་རྟོག་པར་བྱེད་པ་པོ་ཁྱོད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། དངོས་དང་དངོས་མེད་མི་མཐུན་ཆོས། །གང་གིས་དངོས་དང་དངོས་མེད་ཤེས། །རྟོག་པར་བྱེད་པ་པོ་དེ་དངོས་པོའམ། དངོས་མེད་དམ། དེ་གཉིས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཆོས་གསུམ་པ་གང་གིས་དངོས་དང་དངོས་མེད་ཤེས། རེ་ཤིག་དངོས་པོའི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མཚན་གཞི་མཚན་ཉིད་མ་གཏོགས་པ། །དངོས་པོ་ཡང་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སུན་ཕྱུང་བས་སོ། །དངོས་པོ་མེད་པའི་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །དངོས་མེད་གང་གི་ཡིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་མི་མཐུན་ཆོས་ཀྱང་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་རྟོག་པ་པོ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་བཀག་པའི་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི། དེ་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་དངོས་པོ་མིན། །དངོས་མེད་མ་ཡིན་མཚན་གཞི་མིན། །མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་ཚུལ་དེ་གཞན་ལ་བསྒྲེ་བ་ནི། ཁམས་ལྔ་པོ། །གཞན་གང་དག་ཀྱང་ནམ་མཁའ་མཚུངས། །ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་ཁམས་ལྔ་པོ་གཞན་གང་དག་ཀྱང་ནམ་མཁའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་དང་མཚུངས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ས་ཡི་མཚན་ཉིད་སྔ་རོལ་ན། །ས་ནི་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནས། དེ་ཕྱིར་ས་ནི་དངོས་པོ་མིན། །ཞེས་སོ
Chinese
如果所诠不成立，那么定义也不成立，因为没有所依。第三，总结要点：因此，所诠不存在，定义本身也不存在。第二，破斥有和无：如果说，即使所诠和定义不存在，虚空作为实有自性的存在，那么，除了所诠和定义之外，事物也不存在。为什么呢？因为离开了所诠和定义，就像虚空中的花朵一样。如果虚空不是实有，那么无实有存在吗？如果实有不存在，那么无实有又属于什么呢？当虚空不是实有的时候，无实有又属于什么呢？因为世间上把实有的状态改变称为无实有。因此，虚空只是名言上安立为无色而已。如上所说的道理，如果无色，那么遮破它的虚空又怎么会存在呢？如果说，因为存在着对有和无进行分别的你，所以它们也存在，这也是不合理的。有和无是不相容的法，谁能知道有和无呢？进行分别的你是实有，还是无实有？或者，用这二者不相容的第三种法来了解有和无？首先，不是实有，因为已经驳斥过“除了所诠和定义之外，事物也不存在”了。也不是无实有，因为已经说过“如果实有不存在，那么无实有又属于什么呢”了。也不是这二者之外的不相容法。因此，没有对有和无进行分别的人。第二，遮破的结论是：因此，虚空不是实有，不是无实有，不是所诠，不是定义，如是说。第二，将此理推广到其他事物：五种元素，其他任何事物也与虚空相同。地、水、火、风、识这五种元素，其他任何事物也应知与分析虚空的方式相同。例如，在土地的定义之前，土地丝毫也不存在。乃至，因此，土地不是实有。
English
If the object to be defined is not established, then the definition is also not established, because there is no basis. Third, summarizing the main points: Therefore, the object to be defined does not exist, and the definition itself does not exist. Second, refuting existence and non-existence: If it is said that even if the object to be defined and the definition do not exist, the sky exists as a real entity, then, apart from the object to be defined and the definition, things also do not exist. Why? Because it is separated from the object to be defined and the definition, like a flower in the sky. If the sky is not real, then does non-reality exist? If reality does not exist, then to what does non-reality belong? When the sky is not real, then to what does non-reality belong? Because in the world, the change of the state of reality is called non-reality. Therefore, the sky is only nominally established as formless. According to the reason stated above, if it is formless, then how can the sky that negates it exist? If you say that because you exist who distinguish between existence and non-existence, they also exist, this is also unreasonable. Existence and non-existence are incompatible dharmas, who can know existence and non-existence? Is the one who distinguishes real, or non-real? Or, use the third dharma that is incompatible with these two to understand existence and non-existence? First of all, it is not real, because it has been refuted that "apart from the object to be defined and the definition, things also do not exist." It is also not non-real, because it has been said that "if reality does not exist, then to what does non-reality belong?" It is also not an incompatible dharma other than these two. Therefore, there is no one who distinguishes between existence and non-existence. Second, the conclusion of negation is: Therefore, the sky is not real, not non-real, not the object to be defined, not the definition, as it is said. Second, extending this principle to other things: The five elements, anything else is also the same as the sky. The five elements of earth, water, fire, wind, and consciousness, anything else should also be known to be the same as the way the sky is analyzed. For example, before the definition of earth, there is not the slightest earth. And so on, therefore, earth is not real.
Tibetan
གས་ཀྱི་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་མཐར་འཛིན་གྱིས་མི་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་ནི། བློ་ཆུང་གང་དག་དངོས་རྣམས་ལ། །ཡོད་པ་ཉིད་དང་མེད་ཉིད་དུ། །ལྟ་བ་དེས་ནི་ལྟ་བྱ་བ། །ཉེ་བར་ཞི་བ་ཞི་མི་མཐོང་། །རང་བཞིན་གྱིས་བློ་ཆུང་ཞིང་ཞན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐར་ཞེན་ཅིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་མཐོང་བ་ལས་ཉམས་པའི་རང་གཞན་གྱི་སྡེ་པ་གང་དག་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཡོད་མེད་དུ་ལྟ་བ་དེས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བལྟ་བར་བྱ་བ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཉེ་བར་ཞི་ཞིང་ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་ལོག་པས་ཞི་བ་དོན་དམ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་མི་མཐོང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ཡང་མདོ་ལས། ཡོད་དང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་གཉིས་ཀ་མཐའ། །དག་དང་མ་དག་འདི་ཡང་མཐའ་ཡིན་ཏེ། །དེའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀའི་མཐའ་ནི་རྣམ་སྤངས་ནས། །མཁས་པས་དབུས་ལའང་གནས་པར་ཡོང་མི་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་ལས་ཁམས་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་བྱེད་ལྔ་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། ལེའུ་དྲུག་པའི་རྣམ་བཤད། དྲུག་པ་འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་བརྟག་པའི་རབ་བྱེད་ལ་གཉིས། ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནི་ཡོད་དེ། དེའི་རྟེན་ཅན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་དགག་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་དགག་ཚུལ། དེ་གཞན་ལ་ཡང་བསྒྲེ་བ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ། དགག་པ་དངོས། སུན་འབྱིན་གྱི་ལམ་གཞན་བསྟན། བཀག་པའི་མཇུག་བསྡུ་བ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་རྟོག་ན། རྟེན་ཆགས་པ་ཡོད་པའམ་མེད་པ་ཞིག་ལ་རྟོག གཉིས་ཀ་ལྟར་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་སྔ་རོལ་ན། །འདོད་ཆགས་མེད་པའི་ཆགས་ཡོད་ན། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་ཆགས་ཡོད། །ཆགས་ཡོད་འདོད་ཆགས་ཡོད་པར་འགྱུར། །འདོད་ཆགས་ནི་ཡུལ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་བྱུང་ཡིན་ལ། ཆགས་པ་ནི་དེའི་རྟེན་བདག་གམ་སེམས་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྔ་རོལ་ན་འདོད་ཆགས་མེད་ཅིང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་རྟེན་ཆགས་པ་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་ཆགས་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཡུལ་དང་ཆགས་པའི་རྣམ་པར་ཕྲད་པ་ན་ཆགས་པའི་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལ་ཆགས་པ་ཞེས་ཉེ་བར་གདགས་པར་ཟད་ཀྱི། དེ་ཆགས་པ་དེ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་དང་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱི
Chinese
应当如是宣说。第二，揭示执着边见不得解脱：无论何等小心智，于诸事物有无中，执着彼者所应观，寂灭涅槃不能见。自性心智狭劣故，执着有无之边见，自他宗派诸有情，丧失得见寂灭道，于此外内诸事物，执着有无之见者，当观寂灭之涅槃，远离一切诸分别，由知境知者皆灭，寂灭实性空性者，彼等不能如实见。如是经中亦云：有与无称二者边，净与不净亦是边，是故舍弃二边已，智者不住于中道。如是宣说。《中观根本慧论》中，〈界品〉，即第五品之释。
English
Thus it should be declared. Second, showing that clinging to extremes does not lead to liberation: Whatever small minds, In things, existence and non-existence, That view, the object to be viewed, Peaceful nirvana is not seen. Because of their inherently small and inferior minds, clinging to the extremes of existence and non-existence, those groups of self and others who have lost sight of the path of liberation, the nature of emptiness, those who view external and internal things as existing or not existing, do not see nirvana, which is to be viewed, which is peaceful by being free from all concepts, and which is the nature of ultimate emptiness, peaceful by the cessation of knowable and knower. Thus, it is also said in the sutra: 'Existence and non-existence are both extremes. Purity and impurity are also extremes. Therefore, having completely abandoned both extremes, the wise do not even abide in the middle.' Thus it was said. From the Fundamental Wisdom of the Middle Way, the chapter called 'Examination of the Elements' is the commentary on the fifth chapter.
Tibetan
ར། དེས་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་དེ་ལ་ནི་རེ་ཤིག་ཡུལ་ཉེ་བར་གནས་པ་མེད་དོ། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོའི་རྗེས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡང་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཡུལ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ཆགས་རྟོག་པ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན།ཆགས་པ་ལ་མ་བརྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྟེན་ཆགས་པ་ཡོད་ན་འདོད་ཆགས་ཡོད་པ་རིགས་པར་འགྱུར་ན། འདོད་ཆགས་མེད་པའི་ཆགས་པ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་ཡོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། འོན་ཏེ་ཆགས་པ་མེད་པར་འདོད་ཆགས་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ཆགས་པ་ཡོད་པར་མ་གྱུར་ནའང་། །འདོད་ཆགས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །རྟེན་ཆགས་པ་ཡོད་པར་མ་གྱུར་ནའང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། ཤིང་ཐོག་མེད་པར་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་སྨིན་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་ཡོད་དེ། ཆགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཆགས་པ་ཡོད་ན་འདོད་ཆགས་ཡོད་པའམ་མེད་པ་ཞིག་ལ་རྟོག་གྲང་ན། ཆགས་པ་ལའང་འདོད་ཆགས་ནི། །ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་རིམ་པ་མཚུངས། །ཆགས་པ་ལ་ཡང་དེའི་སྔ་རོལ་ཏུ་ཆགས་པ་མེད་པའི་འདོད་ཆགས་ཡོད་དམ་མེད་པར་འདོད་ཀྱང་རུང་སྟེ། གལ་ཏེ་ཆགས་པའི་སྔ་རོལ་ན། །ཆགས་མེད་འདོད་ཆགས་ཡོད་ན་ནི། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆགས་པ་ཡོད། །འདོད་ཆགས་ཡོད་ན་ཆགས་ཡོད་འགྱུར། །ཞེས་དང་། འདོད་ཆགས་ཡོད་པར་མ་གྱུར་ནའང་། །ཆགས་པ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཅེས་པའི་དགག་པའི་རིམ་པ་མཚུངས་པར་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་ལས་སྐྱོན་འདིར་འགྱུར་བ་འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་སྔ་ཕྱིར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་གྱི། དེ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་སྟེ། སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་སེམས་ཆགས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་དང་ནི་ཆགས་པ་དག །ལྷན་ཅིག་ཉིད་དུ་སྐྱེ་མི་རིགས། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་འདོད་ཆགས་ཆགས་པ་དག །ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་མེད་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དུས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་ན་རྭ་གཡས་གཡོན་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་དག་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་ལྷན་ཅིག་ཡིན་ན་དེ་གཉིས་གཅིག་པའམ་ཐ་དད་པ་གཅིག་ལ་རྟོག་གྲང་། གཅིག་ཉིད་ལྷན་ཅིག་ཉིད་མེད་དེ། །དེ་ཉིད་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་མིན། །འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་པ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན་ལྷན་ཅིག་ཉིད་མེད་དེ། འདིར་ཆགས་པ་དེ་ཉིད་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ
Chinese
若，因此，对于由其所成立的第二刹那的智慧生起，暂时没有处所安住。因为心的第一刹那之后享受者，也不是可以安立名言的，因此，那里也没有处所。如是，因为没有贪著，贪欲分别都是世俗谛。因为没有依赖贪著的贪欲之故。因此，如果所依贪著存在，贪欲存在才是合理的，没有贪欲的贪著存在也是不应理的，因为会导致阿罗汉们也有贪欲的过失。如果认为没有贪著而有贪欲，即使没有贪著。 贪欲又怎么会存在呢？即使没有所依贪著存在，依赖于它的贪欲又怎么会存在呢？就像没有果实就没有依赖于它的成熟一样。如果说有贪欲，因为有贪著之故。如果存在贪著，那么应该思考贪欲是存在还是不存在呢？对于贪著来说，贪欲是，存在或不存在，次第相同。对于贪著来说，也可以认为在其之前，没有贪著的贪欲是存在还是不存在，如果贪著之前，没有贪著的贪欲存在，依赖于它而有贪著，有贪欲则有贪著。以及，即使没有贪欲，贪著又怎么会存在呢？将这些遮破的次第相同地结合起来。第二，从哪里会变成这个过失呢？贪欲和贪著不是先后产生的，而是二者同时产生，因为与心同时产生的贪欲使心贪著之故。贪欲和贪著，不可能同时生起。为什么呢？这样，贪欲和贪著，会变成互相不观待。如果同时产生，就像左右角一样，贪欲和贪著会变成互相不观待的缘故。另外，如果贪欲和贪著是同时的，那么应该思考二者是一体还是异体呢？一体不可能同时，因为彼与彼不可能同时。如果贪欲和贪著是一体，那么不可能同时，因为这里的贪著本身不可能与其同时
English
If so, for the arising of the second moment of wisdom that is established by it, there is temporarily no place to abide. Because the enjoyer after the first moment of mind is also not something that can be labeled, therefore, there is also no place there. Thus, because there is no attachment, all conceptualizations of desire are conventional truths. Because there is no desire that relies on attachment. Therefore, if the object of attachment exists, it is reasonable for desire to exist, but it is not reasonable for attachment without desire to exist, because it would lead to the fault that even Arhats have desire. If it is thought that there is desire without attachment, even if there is no attachment, how can there be desire? Even if the object of attachment does not exist, how can the desire that relies on it exist? Just as without fruit, there is no ripening that relies on it. If it is said that there is desire, because there is attachment. If attachment exists, then one should consider whether desire exists or does not exist? For attachment, desire is, whether it exists or does not exist, the order is the same. For attachment, it can also be thought that before it, whether desire without attachment exists or does not exist, if before attachment, desire without attachment exists, relying on it there is attachment, if there is desire then there is attachment. And, even if there is no desire, how can there be attachment? Combine these refutations in the same order. Second, from where does this fault arise? Desire and attachment do not arise sequentially, but rather the two arise simultaneously, because the desire that arises simultaneously with the mind causes the mind to be attached. Desire and attachment cannot arise simultaneously. Why? In this way, desire and attachment will become mutually independent. If they arise simultaneously, like the left and right horns, desire and attachment will become mutually independent. Furthermore, if desire and attachment are simultaneous, then one should consider whether the two are one or different? One cannot be simultaneous, because that and that cannot be simultaneous. If desire and attachment are one, then it is impossible to be simultaneous, because here attachment itself cannot be simultaneous with it.