Tibetan
བའི་རྟེན་འགྲོ་བ་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འགྲོ་པོ་མེད་གྱུར་ན། །འགྲོ་བ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །འགྲོ་བ་མེད་ན་འགྲོ་བ་པོ། །ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ག་ལ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་པོ་ཡོད་ན་འགྲོ་བ་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་འགྲོ་བ་པོ་མེད་པར་འགྱུར་ན་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་འགྲོ་བ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་པོ་མེད་ཅེ་ན། བྱེད་པ་པོ་ནི་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་པས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མེད་ན་དེའི་རྟེན་འགྲོ་བ་པོ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། དེས་ན་འགྲོ་བ་དང་འགྲོ་བ་པོ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་གཅིག་མེད་ན་གཅིག་ཤོས་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེས་པའོ། །ཅི་སྟེ་འགྲོ་བ་ཡོད་དེ་དེའི་སྒྲས་དེ་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་མེད་ན་ལྷས་སྦྱིན་འགྲོའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་མི་རིགས་ཏེ། འཁར་བ་མེད་ན་འཁར་བ་ཅན་ཞེས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། ལྷས་བྱིན་འགྲོ་ཞེས་བརྗོད་པ་འདི་ཡང་མ་བརྟགས་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པ་མིན་ཏེ། འདི་ལྟར། རེ་ཞིག་འགྲོ་པོ་མི་འགྲོ་སྟེ། །འགྲོ་བ་པོ་མིན་འགྲོ་བ་མིན། །འགྲོ་པོ་འགྲོ་པོ་མིན་ལས་གཞན། །གསུམ་པ་གང་ཞིག་འགྲོ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་ཡོད་ན་འགྲོ་བ་པོའམ། འགྲོ་བ་པོ་མིན་པའམ། དེ་གཉིས་ལས་གཞན་པ་ཞིག་འགྲོ་གྲང་། རེ་ཞིག་འགྲོ་བ་པོ་མི་འགྲོ་བ་དེ་ལྟར་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འོག་མ་གསུམ་གྱིས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །འགྲོ་བ་པོ་མིན་པ་ནི་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ལ། དེ་འགྲོ་བོ་ཞེས་བརྗོད་ན་དོན་འགལ་བས་དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་པོ་མིན་པ་འགྲོ་བ་མིན་ནོ། །གང་ལ་འགྲོའོ་ཞེས་རྟོག་པ་འགྲོ་པོ་དང་འགྲོ་པོ་མིན་པ་ལས་གཞན་གསུམ་པ་གང་ཞིག་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་མེད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་པོ་མིན་པ་མི་འགྲོ་ལ་གཉིས་ཀ་མ་གཏོགས་པ་ཡང་མི་འགྲོ་སྟེ། འོན་ཀྱང་འགྲོ་བ་པོ་ཁོ་ན་འགྲོའོ་ཞེ་ན། གང་ཚེ་འགྲོ་བ་མེད་པར་ནི། །འགྲོ་པོ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ན། །རེ་ཤིག་འགྲོ་པོ་འགྲོའོ་ཞེས། །ཇི་ལྟར་འཐད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །གང་གི་ཚེ་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོའོ་ཞེས་པའི་ངག་འདིར་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཡིན་ལ། དེས་ཀྱང་འགྲོའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་ཞིང་། འགྲོ་བ་པོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལ་ནི་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་པ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མེད་པར་འགྲོ་བ་པོ་ཞེས་པའི་ངག་དོན་ལྡན་དུ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ན། རེ་ཞིག་འགྲོ་པོ་འགྲོའོ་ཞེ
Chinese
如果说，因为有作为行者的所依处。如果行者不存在，那么行走就不合理。如果没有行走，行者又怎么会存在呢？如果行者存在，那么行走也应该存在，如果行者不存在，因为没有行者，所以依赖于行走的说法是不合理的。为什么没有行者呢？因为作者依赖于行为，如前所述，如果没有行走的行为，那么作为其所依的行者又怎么会存在呢？因此，行走和行者是相互依赖的，如果一个不存在，另一个就无法成立。如果行走存在，因为用它的声音来表达与它相关的事物。如果没有行走，那么说“天授行走”是不合理的，就像没有拐杖就不能说“有拐杖的人”一样。如果这样说，那么说“天授行走”也只是未经考察的俗语，而不是真实的。就像这样：暂且行者不行走，非行者不是行走，行者、非行者之外，第三者谁将行走？如果行走存在，那么是行者，或者非行者，或者这二者之外的其他什么行走呢？暂且行者不行走，这一点将由下面的三个偈颂来阐述。非行者是与行走的行为分离的，如果称其为行者，那么就与意义相悖，因此非行者不是行走。如果思考谁在行走，那么除了行者和非行者之外，第三者谁将行走呢？因为没有这样的人。因此，没有行走。第二种情况是：如果非行者不行走，而且不包括这二者，那么只有行者才行走吗？当行走不存在时，行者是不合理的。暂且行者行走，怎么会合理呢？当说“行者行走”这句话时，行走的行为是一个，并且也因此说“行走”，而被称为行者的人，没有第二个行走的行为，因此，在没有行走的行为时，称之为行者是不符合逻辑的，因此，暂且行者行走
English
If it is said, because there is a basis for the goer. If the goer does not exist, then going is not reasonable. If there is no going, how can the goer exist? If the goer exists, then going should also exist, but if the goer does not exist, because there is no goer, the statement relying on going is not reasonable. Why is there no goer? Because the agent depends on the action, as mentioned before, if there is no action of going, then how can the goer, as its basis, exist? Therefore, going and the goer are mutually dependent, and if one does not exist, the other cannot be established. If going exists, because its sound expresses things related to it. If there is no going, then it is not reasonable to say "Devadatta goes," just as one cannot say "a person with a staff" if there is no staff. If it is said like this, then saying "Devadatta goes" is just an unexamined convention, not the truth. It is like this: For the time being, the goer does not go, the non-goer is not going, other than the goer and the non-goer, who will go? If going exists, then is it the goer, or the non-goer, or something else other than these two that goes? For the time being, the goer does not go, this will be explained by the following three verses. The non-goer is separated from the action of going, and if it is called the goer, then it contradicts the meaning, therefore the non-goer is not going. If one thinks about who is going, then who will go other than the goer and the non-goer? Because there is no such person. Therefore, there is no going. The second case is: If the non-goer does not go, and does not include these two, then only the goer goes? When going does not exist, the goer is not reasonable. For the time being, how can the goer go reasonably? When saying the phrase "the goer goes," the action of going is one, and it is also said "going" because of it, but the person called the goer does not have a second action of going, therefore, when there is no action of going, it is not logical to call it the goer, therefore, for the time being, the goer goes
Tibetan
ས་པའི་ངག་འདི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཇི་ལྟར་འཐད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །འགྲོའོ་ཞེས་པ་དོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་འགྲོ་བ་པོ་ཞེས་པ་དོན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་བཅས་པའི་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོའོ་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱོགས་ལ་འགྲོ་བ་པོ། །འགྲོ་བ་དེ་ལ་འགྲོ་མེད་པའི། །འགྲོ་སྒྲ་ཡིན་པར་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། །འགྲོ་པོ་འགྲོ་བར་འདོད་ཕྱིར་རོ། །རྒོལ་བ་གང་གི་ཕྱོགས་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་བཅས་པའི་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོ་བ་དེ་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མེད་པའི་འགྲོ་སྒྲ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་བཅས་པའི་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོ་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཕྱོགས་འདི་འགྲོ་བ་པོ་ཞེས་པ་དོན་དང་ལྡན་ཡང་། འགྲོ་ཞེས་པ་དོན་གྱིས་སྟོང་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོ་ཞེས་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པར་འདོད་ན། གལ་ཏེ་འགྲོ་པོ་འགྲོ་འགྱུར་ན། །འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། །གང་གིས་འགྲོ་པོར་མངོན་པ་དང་། །འགྲོ་པོར་གྱུར་ནས་གང་འགྲོ་བའོ། །གལ་ཏེ་འགྲོ་པོ་ཞེས་པ་དང་། འགྲོ་ཞེས་པ་གཉིས་ཀ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ན་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གང་གིས་འགྲོ་བ་པོར་མངོན་པ་ནི་གཅིག་ཡིན་ལ། འགྲོ་བ་པོར་གྱུར་ནས་གང་འགྲོ་བ་དེ་ནི་བྱ་བ་གཉིས་པ་ཡིན་པས་སོ། ། གསུམ་པ་འགྲོ་བ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་ལ། རྩོམ་པ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག གཉེན་པོ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག ལྡོག་པ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་ཡོད་དེ། འགྲོ་བ་རྩོམ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སོང་ལ་འགྲོ་བ་རྩོམ་མེད་དེ། །མ་སོང་བ་ལ་འགྲོ་རྩོམ་མེད། །འགོམ་ལ་རྩོམ་པ་ཡོད་མིན་ན། །གང་དུ་འགྲོ་བ་རྩོམ་པར་བྱེད། །གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་རྩོམ་ན་སོང་བའི་ལམ་ལའམ། མ་སོང་བའམ། འགོམ་པ་ལ་རྩོམ་གྲང་། རེ་ཤིག་སོང་བའི་ལམ་ལ་འགྲོ་བ་རྩོམ་པ་མེད་དེ། སོང་བ་ནི་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་འགགས་པ་ཡིན་ལ། དེར་འགྲོ་བ་ད་ལྟར་བ་རྩོམ་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར། མ་སོང་བའི་ལམ་ལའང་འགྲོ་བ་རྩོམ་པ་མེད་དེ། མ་སོང་བ་ནི་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མ་སྐྱེས་པའི་མ་འོངས་པ་ཡིན་ལ། མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར། འགོམ་བཞིན་པའི་ལམ་ལ་འགྲོ་བ་རྩོམ་པ་མེད་དེ། སོང་མ་སོང་ལས་ཐ་དད་པའི་འགོམ་བཞིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། བྱེ
Chinese
那么，这种说法如何才能完全符合道理呢？即使承认“走”这个词有意义，但“行者”这个词却毫无意义。如果说，具有行走行为的行者在走，那么，行者朝向何方？ 对于行走，没有行走的， 成为行走之声理应然， 因行者欲行走之故。 反驳者，在任何情况下，具有行走行为的行者，对于那个行走，会变成没有行走行为的行走之声，因为没有第二个行走行为，并且因为具有行走行为的行者想要行走。因此，从这个角度来看，“行者”这个词虽然有意义，但“走”这个词却变得毫无意义。如果认为“行者”和“走”两者都具有行走的行为，那么， 若行者将行走， 则成二行之过失， 以何显行者之相， 成行者后又何往。 如果“行者”和“走”这两个词都具有行走的行为，那么就会出现两个行走行为的过失，因为以哪个行走行为显现行者的相状是一个，而成为行者之后又去往何处，那是第二个行为。 第三，驳斥存在行走的论证，分为：驳斥存在造作的论证，驳斥存在障碍的论证，驳斥存在相违的论证这三个方面。第一方面是：如果说存在行走，因为存在行走的造作，那么， 已行之路无行走， 未行之路亦无行， 正行之路无造作， 何处造作行走耶。 如果造作行走，那么是在已行之路，还是未行之路，还是正在行走之路上造作呢？首先，已行之路上没有行走的造作，因为已行之路是行走的行为已经停止的地方，在那里造作现在的行走是相违的。未行之路上也没有行走的造作，因为未行之路是行走的行为尚未产生的未来，未来和现在是相违的。正在行走之路上没有行走的造作，因为没有与已行、未行不同的正在行走之路，并且会陷入两个行为的过失，并且会...
English
How can this statement be considered entirely reasonable? Even if we concede that the word "going" has meaning, the word "goer" is devoid of meaning. If it is said that the goer, who possesses the act of going, is going, then towards what direction is the goer going? For going, there is no going, It should necessarily become the sound of going, Because the goer desires to go. The objector, in any case, the goer who possesses the act of going, for that going, it will become the sound of going without the act of going, because there is no second act of going, and because the goer who possesses the act of going wants to go. Therefore, from this perspective, although the word "goer" has meaning, the word "going" becomes meaningless. If it is thought that both "goer" and "going" possess the act of going, then, If the goer will go, Then there will be the fault of two goings, With what does the appearance of the goer manifest, After becoming the goer, where does one go? If both the words "goer" and "going" possess the act of going, then there will be the fault of two acts of going, because with which act of going does the appearance of the goer manifest is one, and after becoming the goer, where one goes is the second act. Third, refuting the proof of the existence of going, divided into: refuting the proof of the existence of creation, refuting the proof of the existence of obstacles, and refuting the proof of the existence of contradiction. The first aspect is: if it is said that going exists, because there exists the creation of going, then, On the path already gone, there is no going, On the path not yet gone, there is also no going, On the path being gone, there is no creation, Where is the going created? If going is created, then is it created on the path already gone, or the path not yet gone, or the path being gone? First, on the path already gone, there is no creation of going, because the path already gone is where the act of going has ceased, and creating the present going there is contradictory. On the path not yet gone, there is also no creation of going, because the path not yet gone is the future where the act of going has not yet arisen, and the future and the present are contradictory. On the path being gone, there is no creation of going, because there is no path being gone that is different from the path already gone and not yet gone, and it would fall into the fault of two acts, and it would...