Tibetan
བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་འཐད་པ་འགའ་ཞིག་བརྗོད་དགོས་སོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མ་བརྟགས་ན་གྲགས་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་དབང་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ངེས་པ་ཞིག་ཡོད་ན། རེ་ཞིག་སོང་བའམ། མ་སོང་བའམ། འགོམ་བཞིན་པའི་ལམ་ལ་ཡོད་ཅེས་བརྟག་གྲང་། ཐམས་ཅད་མི་རིགས་ཏེ། རེ་ཞིག་སོང་ལ་མི་འགྲོ་སྟེ། །མ་སོང་བ་ལ་འགྲོ་བ་མིན། །སོང་དང་མ་སོང་མ་གཏོགས་པར། །འགོམ་པ་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རེ་ཞིག་སོང་བའི་ལམ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་འགགས་ཟིན་པ་ལ་མི་འགྲོ་སྟེ། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་འགགས་ཟིན་པ་ལ་འགྲོའོ་ཞེས་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ད་ལྟར་བས་ཟིན་པ་བརྗོད་ན། འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། མ་སོང་བ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མ་སྐྱེས་པ་ལ་ཡང་འགྲོ་བ་མིན་ཏེ། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མ་སྐྱེས་པའི་མ་འོངས་པ་དང་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ད་ལྟ་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགོམ་བཞིན་པའི་ལམ་ལ་ཡང་འགྲོ་བ་མེད་དེ། སོང་བ་དང་མ་སོང་བ་མ་གཏོགས་པར་འགོམ་པ་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ན་འགྲོ་བ་པོས་བརྒལ་ཟིན་པའི་ཡུལ་ནི་སོང་བ་ཡིན་ལ། བརྒལ་མ་ཟིན་པའི་ཡུལ་ནི་མ་སོང་བ་ཡིན་ན། དེ་གཉིས་ལས་ཐ་དད་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འགོམ་པ་ལ་འགྲོ་བ་ཡོད་དེ། གང་ན་གཡོ་བ་དེ་ན་འགྲོ། །དེ་ཡང་གང་ཕྱིར་འགོམ་པ་ལ། །གཡོ་བ་སོང་མིན་མ་སོང་མིན། །དེ་ཕྱིར་འགོམ་ལ་འགྲོ་བ་ཡོད། །དེ་ལ། གང་ནས་རྐང་པ་བཏེག་པ་དེ་ནི་སོང་བ་ཡིན་ལ། གང་དུ་རྐང་པ་འཇོག་པ་དེ་ནི་མ་སོང་བ་ཡིན་པས། དེ་གཉིས་ལས་གཞན་མ་གཏོགས་པའི་གསུམ་པ་འགོམ་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པས། དེའི་ཕྱིར་འགོམ་པ་ལ་འགྲོ་བ་ཡོད་པར་མི་འཐད་དོ། །ལམ་གང་ན་འགྲོ་བ་པོའི་རྐང་པ་འདེགས་འཇོག་གི་གཡོ་བ་ཡོད་པ་དེ་ན་འགྲོ་བ་ཡོད་ལ་གཡོ་བ་དེ་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་འགོམ་པ་ལ་ཡོད་ཀྱི་གཡོ་བ་དེ་ནི་སོང་བ་ལ་ཡང་མིན། མ་སོང་བ་ལ་ཡང་མིན་པ་དེའི་ཕྱིར་འགོམ་པ་ལ་འགྲོ་བ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་བརྟག་ཀྱང་། འགོམ་ལ་འགྲོ་བ་ཡིན་པར་ནི། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་འཐད་པར་འགྱུར། །དེ་མི་འཐད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཚེ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ཡི། །འགོམ་པ་འཐད་པ་མེད་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ཁྱོད་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་བྱ་བས་ཟིན་པའི་ལམ་ཉི
Chinese
如果有人问：为了工作，是否需要说一些非常著名的理由？答：需要说。就像这样，如果不加以考察，那么“去”和“来”也只是世俗的说法而已。如果瑜伽士安住于禅定，以智慧如实地观察事物的本质，那么“去”和“来”并不是真实存在的。如果“去”是确定的，那么就考察一下，是在已经去过的地方，还是在没有去过的地方，还是在正在行走的路途上？所有这些都不合理。因为： 已经去过的地方不再去， 没有去过的地方不能去。 除了已去和未去之外， 行走无法被认知。 已经去过的地方，行走的活动已经停止，所以不能说“去”。如果说在行走的活动已经停止的地方“去”，也就是用现在时来描述已经完成的行走活动，这是没有关联的。没有去过的地方，行走的活动尚未产生，所以也不能说“去”，因为尚未产生的未来时的行走活动与现在时的行走活动是矛盾的。正在行走的路途上也没有“去”，因为除了已去和未去之外，行走无法被认知。因为，对于行走者来说，已经跨越的地点是“已去”，尚未跨越的地点是“未去”，除此之外，没有其他不同的道路状态。 第二种观点是：行走中有“去”，因为哪里有移动，哪里就有“去”。 那么，为什么在行走中， 移动既不是已去也不是未去？ 因此，行走中有“去”。 对此，从哪里抬起脚，那里就是“已去”，在哪里放下脚，那里就是“未去”。除了这两者之外，没有其他的第三种状态可以被称为“行走”。因此，行走中有“去”是不合理的。在道路上，哪里有行走者抬脚和落脚的移动，哪里就有“去”，而移动之所以存在于行走中，是因为移动既不在已去之处，也不在未去之处，所以行走中有“去”。如果这样考察， 行走中有“去”这件事， 怎么能合理呢？ 这根本不合理。 为什么呢？ 当没有“去”的时候， 行走是不合理的。 当你在行走的活动已经完成的道路上
English
If someone asks: Is it necessary to state some very famous reasons for the sake of work? Answer: It is necessary to state. Just like this, if it is not examined, then "going" and "coming" are merely worldly terms. If a yogi abides in meditation, examining the essence of things as they are with wisdom, then "going" and "coming" are not truly existent. If "going" is definite, then examine whether it is in a place that has already been gone to, or in a place that has not been gone to, or on the path that is being walked. All of these are unreasonable. Because: A place that has already been gone to is no longer gone to, A place that has not been gone to cannot be gone to. Apart from what has been gone to and what has not been gone to, Walking cannot be cognized. A place that has already been gone to, the activity of going has ceased, so it cannot be said to be "going." If it is said that in a place where the activity of going has ceased, there is "going," that is, using the present tense to describe a completed activity of going, this is irrelevant. A place that has not been gone to, the activity of going has not yet arisen, so it cannot be said to be "going," because the future activity of going that has not yet arisen contradicts the present activity of going. There is also no "going" on the path that is being walked, because apart from what has been gone to and what has not been gone to, walking cannot be cognized. Because, for the walker, the place that has been crossed is "gone," and the place that has not been crossed is "not gone," and apart from these two, there is no other different state of the path. The second view is: There is "going" in walking, because where there is movement, there is "going." Then, why is it that in walking, Movement is neither gone nor not gone? Therefore, there is "going" in walking. To this, from where the foot is lifted, that is "gone," and where the foot is placed, that is "not gone." Apart from these two, there is no other third state that can be called "walking." Therefore, it is unreasonable to say that there is "going" in walking. On the road, where there is the movement of the walker lifting and placing the foot, there is "going," and the reason why movement exists in walking is because movement is neither in the place that has been gone to nor in the place that has not been gone to, so there is "going" in walking. If examined in this way, How can it be reasonable That there is "going" in walking? It is completely unreasonable. Why is that? When there is no "going," Walking is unreasonable. When you are on the road where the activity of going has been completed
Tibetan
ད་འགོམ་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེའི་ཚེ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མེད་པའི་འགོམ་པ་འཐད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཡང་གཅིག་ལས་མེད་ཅིང་། གཅིག་པོ་དེས་ལམ་འགོམ་པ་མཚོན་པར་བྱས་པས་འགྲོའོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་འགྲོ་བའི་བྱ་བས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་འགོམ་པ་ལ་འགྲོའོ་ཞེས་པའི་ངག་གི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འགོམ་པ་ལ་འགྲོ་བ་མི་འཐད་དོ། །ཅི་སྟེ་འགྲོའོ་ཞེས་པ་དེ་ཉིད་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་བར་འདོད་ན། གང་གི་འགོམ་པ་ལ་འགྲོ་བ། །དེའི་འགོམ་ལ་འགྲོ་མེད་པར། །ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར། །འགོམ་ལ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །རྒོལ་བ་གང་གི་ཕྱོགས་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བས་སྟོང་པའི་འགོམ་པ་ལ་འགྲོ་བར་འདོད་པ་དེའི་ཕྱོགས་ལ་འགོམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲའི་དོན་དུ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཅིག་པོ་དེ་ནི་འགྲོའོ་ཞེས་པ་དེ་དང་འབྲེལ་བས་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་བྲལ་བའི་འགོམ་པ་ཁོ་ན་ལ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འགྲོའོ་ཞེས་པ་འདི་ཙམ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་གྱི། འགོམ་པ་ཞེས་པ་དོན་གྱིས་སྟོང་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་འགོམ་པ་དང་འགྲོའོ་ཞེས་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་བར་འདོད་ན། འགོམ་ལ་འགྲོ་བ་ཡོད་ན་ནི། །འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། །གང་གི་དེ་འགོམ་འགྱུར་བ་དང་། །དེ་ལ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །འགོམ་པ་དང་འགྲོ་བའོ་ཞེས་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཡོད་ན། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འགྲོ་བ་གང་གིས་ལམ་དེ་འགོམ་པར་མཚོན་པར་འགྱུར་བ་ནི་གཅིག་ཡིན་ལ། གང་གིས་ལམ་དེ་བགྲོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་འགོམ་པ་ལ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པ་ནི་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། ། འགྲོ་བ་གཉིས་ཡོད་མོད་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་འགྱུར་ན། །འགྲོ་བ་པོ་ཡང་གཉིས་སུ་འགྱུར། །འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ན། འགྲོ་བ་པོ་ཡང་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཕྱིར་འགྲོ་པོ་མེད་པར་ནི། །འགྲོ་བ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ཕྱིར། །གང་གི་ཕྱིར་བྱ་བ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་བྱེད་པ་པོ་ལ་ལྟོས་པས་འགྲོ་བ་པོ་མེད་པར་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷ་སྦྱིན་གཅིག་པུ་ལམ་ལ་འགྲོ་བ་ན། འགྲོ་བ་པོ་གཉིས་མེད་པས་བྱ་བ་གཉིས་མེད་དོ། ། གཉིས་པ་གང་འགྲོ་བའི་བྱེད་པ་པོ་དགག་པ་ལ། སྤྱིར་དགག་པ་དང་། འགྲོ་བ་པོ་འགྲོ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། ཅི་སྟེ་འགྲོ་བ་ཡོད་དེ། འགྲོ་
Chinese
如果说“行走”这个词，因为没有行走的“行走”是不合理的，而且行走的动作也只有一个。这一个动作已经表示了道路的行走，所以“走”这个声音是空洞的行走动作，因此对于“行走”来说，“走”这个词的意义是不完全的。因此，对于“行走”来说，“走”是不合理的。如果“走”这个词本身被认为是与行走的动作相关的，那么，什么在行走上行走？因为那个行走上没有行走，所以会变成荒谬的，因为行走是在行走上行走。论敌的哪一方认为在空洞的行走动作上行走，那么在那一方，“行走”这个词的意义就会变成没有行走的动作，因为唯一的行走动作与“走”相关，所以只有与行走动作分离的行走才是在行走上行走。因此，只会变成“走”这个词，而“行走”这个词会变得空洞。如果认为“行走”和“走”都与行走的动作相关，那么，如果在行走上有行走，就会变成两个行走，哪个行走会变成行走，哪个行走是在行走上的行走。如果“行走”和“走”都有行走的动作，那么就会变成两个行走的动作，哪个行走表示道路的行走是一个，哪个行走是道路变成可以行走的行走是第二个。如果说有两个行走又有什么问题呢？如果变成两个行走，那么行走者也会变成两个。如果变成两个行走的动作，那么行走者也会变成两个，因为行为必然依赖于行为者，所以没有行走者，行走的动作是不合理的。如果只有天施一个人在路上行走，因为没有两个行走者，所以没有两个动作。第二，驳斥行走的作者，分为一般的驳斥和行走者对行走的特别驳斥两种。第一种是：如果说有行走，那么
English
If one says the word "walking," since a "walking" without the action of walking is unreasonable, and there is only one action of walking. This one action has already indicated the walking of the road, so the sound of "go" is empty of the action of walking, therefore for "walking," the meaning of the word "go" is not complete. Therefore, for "walking," "go" is unreasonable. If the word "go" itself is considered to be related to the action of walking, then, what walks on the walking? Because there is no walking on that walking, it will become absurd, because walking is walking on the walking. Which side of the opponent thinks that walking is walking on the empty action of walking, then on that side, the meaning of the word "walking" will become without the action of walking, because the only action of walking is related to "go," so only the walking that is separated from the action of walking is walking on the walking. Therefore, it will only become the word "go," and the word "walking" will become empty. If it is thought that both "walking" and "go" are related to the action of walking, then, if there is walking on the walking, there will be two walkings, which walking will become walking, and which walking is the walking on the walking. If both "walking" and "go" have the action of walking, then there will be two actions of walking, which walking indicates the walking of the road is one, and which walking is the road becoming a walking that can be walked on is the second. If one says that there are two walkings, what is the problem? If it becomes two walkings, then the walker will also become two. If it becomes two actions of walking, then the walker will also become two, because the action necessarily depends on the actor, so without a walker, the action of walking is unreasonable. If only Devadatta is walking on the road, because there are no two walkers, there are no two actions. Second, refuting the agent of walking, divided into general refutation and specific refutation of the walker's walking. The first is: If one says there is walking, then