Tibetan
ན་པ་ཞིག ཅེས་བྱ་བ་ལྟ་བ་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དང་ལྡན་ཞེས་དང་། སོགས་པས་མི་ལྡན། ལྡན་ཡང་ལྡན་ལ་མི་ལྡན་ཡང་མི་ལྡན། ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ནི་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མཐའ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་བཞི་ནི་སྤྱིར་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། བདག་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་འབྱུང་བ་ཞིག་གམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ནི་བདག་ཁོ་ནའི་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ལྟ་བ་བཞི་ཚན་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། ། གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དགག་པ་དང་། དོན་དམ་པར་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ་ཡང་སྔོན་གྱི་མཐར་རྟོག་པ་དགག་པ་དང་། ཕྱི་མའི་མཐར་རྟོག་པ་དགག སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་རྟོག་པའི་རྣམ་གྲངས་གཞན་དགག་པ་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ལ་གསུམ་ཡོད་པའི། དང་པོ་བདག་འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་བ་དགག་པ་ལ། དམ་བཅའ་དགོད་པ་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་བཤད་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་འགྱུར་ཞེས། །བྱ་བ་དེ་ནི་མི་འཐད་དོ། །སྔོན་ཚེ་རྣམས་སུ་གང་བྱུང་བ། །དེ་ཉིད་འདི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་བྱ་བ་མི་འཐད་དེ། གལ་ཏེ་འདས་པའི་ཚེ་རབས་སུ་གང་བྱུང་བ་དེ་ཉིད་ད་ལྟར་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་དེ་ལྟར་རིགས་པ་ཞིག་ན་སྔོན་ཚེ་རྣམས་སུ་གང་བྱུང་བ་དེ་ཉིད་ད་ལྟར་གྱི་འདི་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། རྟག་པ་ནི་འཁོར་བར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔ་ཕྱིའི་བདག་གཅིག་ཡིན་པ་དགག ཉེར་ལེན་བདག་ཡིན་པ་དགག ཉེར་ལེན་ལས་གཞན་པའི་བདག་དགག བཀག་པའི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང་བཞིའི། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་གྱི་དང་ད་ལྟར་གྱི་གཅིག་ཡིན་ན་ཉེས་པ་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཉེས་པ་བཤད་ཟིན་མོད། ཉེས་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། དེ་ཉིད་བདག་ཏུ་འགྱུར་སྙམ་ན། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་དད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་སྔོན་གྱི་དེ་ཉིད་ད་ལྟར་གྱི་བདག་འདིར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེའི་ཚེ་སྔོན་དང་ད་ལྟར་བ་གཉིས་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་མི་དད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། སྔོན་དང་ད་ལྟར་གཉིས་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དང་། དུས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔར་གྱི་བདག་ཉིད་ད་ལྟར་གྱི་བ
Chinese
所谓的“那巴”，这四种观点是依赖于后际的。同样，“世界有边”等等，以及“无边”、“有边也有无边”、“非有边也非无边”这四种观点，也是依赖于后际的。其中，认为有边等等的四种观点，总的来说是依赖于后际而产生的。而“我未来会存在吗”等等的四种观点，则是仅仅依赖于我自身的后际而产生的。这是两组四种观点的区别。第二，详细解释。分为世俗谛的破斥和胜义谛的破斥两种。第一种又分为破斥对前际的执着、破斥对后际的执着、破斥对前后际的执着的其他分类三种。第一种有三种。第一，破斥我过去存在。分为立宗和解释论证两种。第一种是：“过去时已生”，这种说法是不合理的。“过去诸世所生”， “此非彼”。说我过去时已生，这种说法是不合理的。如果过去世所生的就是现在存在的，那样才合理。但过去诸世所生的，不是现在的这个，因为会成为常恒，而常恒是不可能在轮回中存在的。第二是：破斥前后之我为一，破斥近取为我，破斥非近取的我，以及破斥的结尾。第一：如果那个就是这个，也就是说，如果过去的和现在的是同一个，会有什么过失呢？答：会成为常恒，这个过失已经说过了。还有其他的过失。如果认为那个就是我，那么近取就会变得不同。如果认为过去的那个就是现在的我，那么，过去和现在的二者，如果近取不是不同的，那么，过去和现在二者的五蕴自性的近取就会变得不同，因为近取的因不同，时间也不同。因此，过去的我和现在的
English
The so-called "Napa," these four views rely on the later extreme. Similarly, the views that "the world has an end," and so on, as well as "no end," "both end and no end," "neither end nor no end," also rely on the later extreme. Among them, the four views that hold to having an end, etc., generally arise relying on the later extreme. And the four views that "will I exist in the future," etc., arise relying solely on the later extreme of myself. This is the difference between the two sets of four views. Second, the detailed explanation. It is divided into two types: refutation in terms of conventional truth and refutation in terms of ultimate truth. The first type is further divided into three: refuting attachment to the former extreme, refuting attachment to the latter extreme, and refuting other classifications of attachment to both the former and latter extremes. The first type has three. First, refuting that the self existed in the past. It is divided into stating the proposition and explaining the proof. The first is: "Having arisen in the past," this statement is unreasonable. "Whatever arose in past lives," "this is not that." Saying that I arose in the past is unreasonable. If what arose in past lives is what exists now, then that would be reasonable. But what arose in past lives is not this present one, because it would become permanent, and permanence is impossible in samsara. The second is: refuting that the former and later self are one, refuting that the aggregates are the self, refuting that something other than the aggregates is the self, and the conclusion of the refutation. First: If that is this, that is, if the past and the present are the same, what fault would there be? Answer: It would become permanent, this fault has already been stated. There are other faults as well. If one thinks that that becomes the self, then the aggregates will become different. If one thinks that the past one becomes this present self, then, if the aggregates of the past and present two are not different, then the aggregates of the five aggregates of the past and present two will become different, because the cause of the aggregates is different and the time is different. Therefore, the past self and the present
Tibetan
དག་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་དད་ཡིན་ཡང་བདག་གཅིག་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བདག་འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་བ་ཞིག་གམ་ཞེས་པ་དེར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་གཏོགས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡང་གཞན་ལ་བདག་ཀྱང་གཞན་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་དད་ཀྱང་བདག་ཐ་མི་དད་པས་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་ན་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ནི་གང་ཞིག་ཡིན་ཏེ། བདག་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་དད་དུ་བསྟན་མི་ནུས་ཏེ། ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། བདག་རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། སོ་སོར་གཟུང་དུ་ཡོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་དད་ཀྱང་བདག་ཐ་མི་དད་དོ་ཞེས་པ་མི་རིགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་བདག་མེད་མོད། ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་གཏོགས་པའི། །བདག་ཡོད་མ་ཡིན་བྱས་པའི་ཚེ། །ཉེ་བར་ལེན་ཉིད་བདག་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ནི་མེད་པ་ཡིན། །ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་གཏོགས་པའི་བདག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་བདག་ཡིན་པར་རྟོག་ན། དེའི་ཚེ་ཁྱོད་ཀྱི་བདག་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉེ་བར་ལེན་པ་བདག་ཡིན་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། ཉེ་བར་ལེན་ཉིད་བདག་མ་ཡིན། །དེ་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་ཡིན། །ཉེ་བར་བླངས་པ་ཇི་ལྟ་བུར། །ཉེ་བར་ལེན་པོ་ཡིན་པར་འགྱུར། །ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་ཡིན་ལ། བདག་ནི་དེ་ལྟར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ནི་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ལ་སོགས་པ་དང་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཉེས་པ་དུ་མར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་བདག་རྟག་པ་ཡིན་ན་རྟག་པར་སྨྲ་བར་འགྱུར་ལ། མི་རྟག་པ་ཡིན་ན་ཆད་པར་སྨྲ་བར་འགྱུར་ཞིང་། རྟག་པ་དང་ཆད་པ་འདི་གཉིས་ཀྱང་དོན་མ་ཡིན་པ་ཆེན་པོ་བྱེད་པས་ཁས་བླང་བར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པ་བདག་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཉེ་བར་བླངས་པ་ཉིད་ཉེ་བར་ལེན་པོ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་ཡིན་པས་གཅོད་པ་པོ་དང་གཅད་པར་བྱ་བ་དང་། རྫ་མཁན་དང་བུམ་པ་དག་ཀྱང་གཅིག་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། འདིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཙམ་བདག་མ་ཡིན་མོད
Chinese
并非纯粹如此。如果说取蕴是各别的，但“我”却是一个，因此“我”是过去时出现的事物吗？如果这样问，除了取蕴之外，你的“我”是什么？如果取蕴是其他的，“我”也是其他的，那么，即使取蕴是各别的，但“我”不是各别的，如果认为这样说是合理的，那么，除了五蕴自性的取蕴之外，你的“我”是什么？“我”和取蕴无法被证明是各别的，因为仅仅是与取蕴各别，就无需依赖于它。因为“我”会变成无因的，并且会变成可以被分别执取的。因此，取蕴是各别的，但“我”不是各别的，这种说法是不合理的。第二种情况是：如果说没有与取蕴各别的“我”，但取蕴本身就是“我”，这也是不合理的。除了取蕴之外，当说“没有我”的时候，如果取蕴本身就是“我”，那么你的“我”就不存在了。因为认为除了取蕴之外没有“我”，所以取蕴本身就是“我”，如果这样认为，那么你的“我”就会不存在，因为取蕴不可能是“我”。就像这样：取蕴本身不是“我”，它有生起和坏灭。取蕴怎么会变成取者呢？五蕴自性的取蕴本身不是“我”，因为蕴是刹那刹那生起和坏灭的，而“我”不可能是这样。不能说“我”是同一或他者等等，也不能说是常或无常，因为会陷入许多过失。就像这样，如果“我”是常，就会变成常论者；如果是不常，就会变成断灭论者。而常和断灭这两种观点会造成很大的损害，因此不应该接受。此外，如果取蕴是“我”，那么取蕴本身就会变成取者，因为作用和作者是同一个，因此，切割者和被切割物，以及陶匠和陶器也会变成同一个。第三种情况是：在这里，仅仅是取蕴不是“我”。
English
It is not purely so. If it is said that the aggregates of grasping are separate, but the "I" is one, therefore, is the "I" something that appeared in the past? If asked in this way, what is your "I" other than the aggregates of grasping? If the aggregates of grasping are other, and the "I" is also other, then, even if the aggregates of grasping are separate, but the "I" is not separate, if it is considered reasonable to say so, then what is your "I" other than the aggregates of grasping, which are the nature of the five aggregates? The "I" and the aggregates of grasping cannot be proven to be separate, because merely being separate from the aggregates of grasping, there is no need to rely on it. Because the "I" would become causeless, and it would become something that can be separately grasped. Therefore, it is unreasonable to say that the aggregates of grasping are separate, but the "I" is not separate. The second case is: if it is said that there is no "I" separate from the aggregates of grasping, but the aggregates of grasping themselves are the "I", this is also unreasonable. Other than the aggregates of grasping, when saying "there is no I", if the aggregates of grasping themselves are the "I", then your "I" will not exist. Because it is thought that there is no "I" other than the aggregates of grasping, so the aggregates of grasping themselves are the "I", if it is thought in this way, then your "I" will not exist, because the aggregates of grasping cannot be the "I". Just like this: the aggregates of grasping themselves are not the "I", they have arising and ceasing. How can the aggregates of grasping become the grasper? The aggregates of grasping, which are the nature of the five aggregates, themselves are not the "I", because the aggregates arise and cease moment by moment, and the "I" cannot be like this. It cannot be said that the "I" is the same or other, etc., nor can it be said to be permanent or impermanent, because it would fall into many faults. Just like this, if the "I" is permanent, it will become a proponent of permanence; if it is impermanent, it will become a proponent of annihilation. And these two views of permanence and annihilation will cause great harm, so they should not be accepted. Furthermore, if the aggregates of grasping are the "I", then the aggregates of grasping themselves will become the grasper, because the action and the actor are the same, therefore, the cutter and the cut, and the potter and the pot will also become the same. The third case is: here, merely the aggregates of grasping are not the "I".