Tibetan
ངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་དགོས་ལ། དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉེས་པ་དེ་ཁྱེད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་པ་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་ཡང་དག་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་འགའ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པས་དེ་ལ་རྟོགས་པ་པོ་འགའ་ཡང་མི་འདོད་ལ། ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་མཉམ་གཞག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་དྲངས་པའི་རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་། ཉེ་བར་ཞི་བའོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བཞི་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཐར་འཛིན་དགག་པ་ནི། ཇི་ལྟར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རྟོག་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་མི་འཐད་པ་དེ་བཞིན་དུ་མྱང་འདས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་པོའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཡང་རྟོག་པ་དེ་དག་མི་སྲིད་དེ། བཅོམ་ལྡན་མྱ་ངན་འདས་གྱུར་ནས། །ཡོད་པར་མི་མངོན་དེ་བཞིན་དུ། །མེད་དོ་ཞེའམ་གཉིས་ཀ་དང་། །གཉིས་མིན་ཞེས་ཀྱང་མི་མངོན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གྱུར་ན་ཡོད་དོ་ཞེས་སམ་མེད་དོ་ཞེའམ་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མིན་ཞེས་མཐའ་གང་དུ་ཡང་མི་མངོན་ཏེ། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་མཐའ་བཞིར་མི་མངོན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། བཅོམ་ལྡན་བཞུགས་པར་གྱུར་ན་ཡང་། །ཡོད་པར་མི་མངོན་དེ་བཞིན་དུ། །མེད་དོ་ཞེའམ་གཉིས་ཀ་དང་། །གཉིས་མིན་ཞེས་ཀྱང་མི་མངོན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མི་མངོན་པ་དེ་ལྟར་ནི་སྔར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྟག་པར། ཕུང་མིན་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་མིན། །དེ་ལ་ཕུང་མེད་དེར་དེ་མེད། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཕུང་ལྡན་མིན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གང་ཞིག་ཡིན། །ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ལྔ་པ་འཁོར་འདས་མཉམ་པར་བསྟན་པ་ལ། དངོས་དང་། མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་གཞན་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པ་ལས། ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །མྱ་ངན་འདས་པ་འཁོར་བ་ལས། ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་ན་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེས་སོགས་སུ་མི་མངོན་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ན་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེས་སོགས་སུ་མི་མངོན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པ་ལས་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་འཁོར་བ་ལས་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་དཔྱད་
Chinese
我不是在进行决断，而是说智慧必须缘于空性，而且由于它是无生之自性，所以是超越一切戏论的本体。 如果你说，正如我所说，你所认为的涅槃也是与戏论分离的自性，那么也有同样的过失。 我们不承认任何名为“真实涅槃”的法，因此我们不认为有任何证悟者。 仅仅在名言上，由等持的力量所引导的后得清净世间智慧所证悟的涅槃，是与一切戏论分离且寂静的，因此我这样断定是没有过失的。 第四，遮破对如来的执着： 就像这四种关于涅槃的分别不合理一样，对于证悟涅槃的如来，这些分别也是不可能的。 世尊已入涅槃后，不显现有，同样地，也不显现无，或者两者皆是，或者两者皆非。 世尊入灭后，无论是“有”、“无”、“两者”还是“两者皆非”，任何边都不显现，因为祂已脱离一切戏论。 世尊入灭后，不仅仅是不显现四边，即使世尊住世时，也不显现有，同样地，也不显现无，或者两者皆是，或者两者皆非。 就像不显现那样，先前在观察如来时已经说过： “非蕴亦非蕴之外，彼无蕴故彼亦无，如来非具蕴，何者是如来？” 第五，显示轮回与涅槃平等，分为实义和遮破其他执着之见两部分。 第一部分是： 轮回与涅槃之间， 丝毫差别亦无有。 涅槃与轮回之间， 丝毫差别亦无有。 因为世尊住世时，也不显现有等等，入灭时，也不显现有等等，正因为如此，轮回与涅槃之间丝毫差别也没有，涅槃与轮回之间也丝毫差别也没有。 因为详细观察
English
I am not making a determination, but rather saying that wisdom must be focused on emptiness, and because it is the nature of non-arising, it is the very essence of being beyond all elaboration. If you say that the fault I mentioned is the same for you, who consider nirvana to be of a nature that is separate from elaboration, then we do not accept any dharma called "true nirvana," and therefore we do not consider there to be any attainers of it. Merely in name, nirvana, as realized by the pure worldly wisdom of subsequent attainment, which is guided by the power of meditative equipoise, is separate from all elaboration and is peaceful, so there is no fault in my determining it thus. Fourth, refuting the clinging to extremes regarding the Tathagata: Just as these four discriminations about nirvana are unreasonable, so too are these discriminations impossible for the Tathagata who has realized nirvana. After the Blessed One has passed into nirvana, it does not appear as existent, similarly, it does not appear as non-existent, or both, or neither. When the Blessed One has passed into nirvana, no extreme appears, whether it is "existent," "non-existent," "both," or "neither," because He is free from all elaboration. Not only does the Blessed One not appear in the four extremes after passing into nirvana, but even when the Blessed One is dwelling, it does not appear as existent, similarly, it does not appear as non-existent, or both, or neither. Just as it does not appear, it was previously said when examining the Tathagata: "Not the aggregates, nor other than the aggregates; Because he has no aggregates, he does not exist therein; The Tathagata is not possessed of aggregates; What, then, is the Tathagata?" Fifth, showing the equality of samsara and nirvana, divided into two parts: the actual meaning and the refutation of other clinging views. The first part is: Between samsara and nirvana, There is not the slightest difference. Between nirvana and samsara, There is not the slightest difference. Because when the Blessed One dwells, it does not appear as existent, and so forth, and when he passes into nirvana, it does not appear as existent, and so forth, for that very reason, there is not the slightest difference between samsara and nirvana, and there is not the slightest difference between nirvana and samsara. Because detailed examination
Tibetan
ན་རང་བཞིན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ། དགེ་སློང་དག སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤིའི་འཁོར་བ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ཡང་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། མྱ་ངན་འདས་མཐའ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་འཁོར་བའི་མཐའ་ཡིན་ཏེ། །དེ་གཉིས་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ནི། །ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའང་ཡོད་མ་ཡིན། །སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་མུ་བཞི་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཁོར་བའི་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཡང་མུ་བཞི་དང་བྲལ་བ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འཁོར་འདས་དེ་གཉིས་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཐ་དད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་རང་གི་རང་བཞིན་ལ་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་དམ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་འདས་ཕན་ཆད་མཐའ་སོགས་དང་། །རྟག་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་དག །མྱ་ངན་འདས་དང་ཕྱི་མཐའ་དང་། །སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་འཁོར་བ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐར་རྟོག་པ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གྲོངས་ཕན་ཆད་ཡོད་དོ་མེད་དོ། །གཉིས་ཀ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་བཞི་དང་། འཇིག་རྟེན་མཐའ་དང་ལྡན་སོགས་པས་མི་ལྡན། གཉིས་ཀ་ཡིན། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ཕྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་བཞི་དང་། འཇིག་རྟེན་རྟག་པ་སོགས་པས་མི་རྟག གཉིས་ཀ་ཡིན། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན། ཞེས་པ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་བཞི་པོ་དག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་འདས་གཉིས་ཀ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་མུ་བཞི་དང་བྲལ་བའི་ཞི་བ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དང་པོ་བཞི་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱའོ། ། གཉིས་པ་བཞི་ནི། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ལ་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བ་མ་མཐོང་བ་དང་མཐོང་བ་དང་། རང་བཞིན་འཇུག་ཅིང་གནས་སྐབས་ལྡོག་པར་མཐོང་བ་དང་། དེ་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་རྟོག་པར་ཞུགས་པས་ན་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །གསུམ་པ་བཞི་ནི། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྐྱེ་བར་མཐོང་བ་དང་། མ་མཐོང་བ་དང་སྔ་མ་ལྟར་མཐོང་བ་དང་། མ་མཐོང་བ་དང་། དེ་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་ཆ་ལ་རྟོག་པས་ན། སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལྟ་བ་འདི་དག་
Chinese
因为自性相同。世尊也曾这样说过：诸比丘，生死轮回没有开始和终结。这也是因为轮回和涅槃没有区别。就像这样：涅槃的终点是什么，那就是轮回的终点。这两者之间，即使极其微小的差别也没有。如前所述，涅槃的先前和后来的终点，是远离四边的，那么轮回的先前和后来的终点，也是远离四边的。轮回和涅槃这两者，只是通过分别念而强加区分，在自性上，即使极其微小的差别也没有。第二点是：执着于如来灭度之后，以及终点等等，还有常等见解，都是依赖于涅槃、后际和前际。因为涅槃和轮回没有区别，所以不仅没有对前际和后际的执着，而且还有如来灭度后存在或不存在？既存在又不存在？既非存在又非不存在？这四种是依赖于涅槃的终点。世界有边等或无边，既有边又无边，既非有边又非无边，这四种是依赖于后际。世界是常等或非常，既是常又是非常，既非是常又非非常，这四种是依赖于前际。这些见解都不存在，因为轮回和涅槃的自性都是远离四边的寂灭，味道相同。其中前四种是因为对涅槃的执着最为强烈，所以称为依赖于涅槃。后四种是因为对我和世界的未来生没有见到或见到，见到自性生起和暂时退转，以及通过阻止这些来执着于后世的终点，所以称为依赖于后际。再后四种是因为见到或没有见到我和世界超越的生，以及像先前一样见到或没有见到，以及通过阻止这些来执着于前世的部分，所以称为依赖于前际。这些见解
English
Because their nature is the same. Moreover, the Bhagavan has said, "Monks, the cycle of birth and death has no beginning and no end." This is also valid because there is no difference between samsara and nirvana. Like this: Whatever is the end of nirvana, that is the end of samsara. Between these two, there is not even the slightest difference. As previously stated, whatever is the absence of the four extremes of the prior and later ends of nirvana, that is also the absence of the four extremes of the prior and later ends of samsara. These two, samsara and nirvana, are merely labeled as different by conceptual thought, but in their own nature, there is not even the slightest or most subtle difference. Secondly: Views that cling to the extremes, such as whether the Tathagata exists after passing away, and views of permanence, etc., rely on nirvana, the future extreme, and the past extreme. Because there is no difference between nirvana and samsara, not only is there no clinging to the prior and later extremes, but also the four possibilities—whether the Tathagata exists or does not exist after passing away, whether both exist or neither exist—rely on the extreme of nirvana. The four possibilities—whether the world has an end, etc., or does not have an end, whether both have an end or neither have an end—rely on the future extreme. The four possibilities—whether the world is permanent, etc., or impermanent, whether both are permanent or neither are permanent—rely on the past extreme. These views do not exist because the nature of both samsara and nirvana is the same, a single taste of peace, free from the four extremes. The first four are called relying on nirvana because they involve a strong attachment to nirvana. The second four are called relying on the future extreme because they involve seeing or not seeing future birth of self and world, seeing the arising of nature and the reversal of circumstances, and clinging to the future end of birth by preventing these. The third four are called relying on the past extreme because they involve seeing or not seeing the past birth of self and world, and like before, seeing or not seeing, and clinging to the past part of birth by preventing these. These views