Tibetan
ག་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སད་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལ་སློབ་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་རང་གི་ལྷག་མེད་མྱང་འདས་ལ་ཡང་དབུ་སེམས་གཉིས་འདོད་པ་མི་མཐུན་ཏེ། སེམས་ཙམ་པ་དག་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཚེའི་འདུ་བྱེད་དོར་ནས་འདུས་བྱས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་འདོད་ལ། དབུ་མ་པ་དག་ཚེ་དོར་བའི་རྗེས་སུ་ཟག་བཅས་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཕུང་པོ་མི་ལེན་ཀྱང་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་སུ་པདྨོའི་སྦུབས་སུ་ཟག་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་མངོན་པར་གྲུབ་སྟེ། ཟག་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་གནས་པ་ལ་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་འདོད་དོ། །འདི་དག་ནི་གྲུབ་མཐའ་བཞིའི་རྣམ་གཞག་རགས་པ་ཙམ་སྟེ་ཞིབ་པ་རྣམས་ནི་མཐའ་ཡས་སོ། །བདེན་བཞི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དུ་ཇི་ལྟ་བུ་སྡུད་ཞེས་པ། འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ་ཏུ་འདུས་ཏེ། འགོག་པས་ཡོངས་གྲུབ་དང་། ལམ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་གྲུབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་ཀུན་གཉིས་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་ཀུན་གཉིས་ལས་ཤེས་རིག་རྫས་ཡོད་ཀྱི་ཆ་དང་བེམ་པོ་བཏགས་ཡོད་ཀྱི་ཆ་གཉིས་ཡོད་ལ་དང་པོ་གཞན་དབང་ཡིན་ལ་ཕྱི་མ་ཀུན་བཏགས་ཡིན་ནོ། ། བདེན་བཞི་བདེན་གཉིས་སུ་ཇི་ལྟར་བསྡུ་ཞེ་ན། འགོག་པ་དོན་དམ་གྱི་བདེན་པ་ཡིན་ལ་གཞན་གསུམ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་བདེན་གཉིས་སུ་ཇི་ལྟར་བསྡུས་ཞེ་ན། འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་བདེན་པར་བསྡུས་ཤིང་། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་གྲུབ་དང་། གཞན་དབང་ཀུན་བཏགས་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་འདུའོ། །བདེན་བཞིའི་ངོ་བོ་གང་ཞེས་པ། སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་ལས་ཉོན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་ཕུང་པོའི་རྒྱུར་༼མ་དཔེ་བརྒྱབ་མདུན་གཉིས་མི་ཚང་།༽གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་གཉིས་ཀྱིས་གདོད་མ་ནས་སྟོང་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་གདོད་མ་ནས་གྲུབ་པས་ཡོངས་གྲུབ། གནས་སྐབས་ཀུན་ཏུ་མི་འགྱུར་བས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པས་ན་ཡང་དག་པའི་མཐའ། ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པས་དོན་དམ། སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བས་མཚན་མ་མེད་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །གཞན་དབང་ནི་འཕགས་པའི་རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ལ། ཀུན་བཏགས་ནི་བྱིས་པའི་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཞིང་། ཡོངས་གྲུབ་ནི་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །སྔར་བཤད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཉིད་འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ་ཡིན་ལ། དེ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་གྲུབ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་རགས་པ་ཙམ་སྨོས་པའོ། །དབུ་མ་པའི་ལུགས་ལ་ཕྱིའི་གཟུང་བར་སྣང་བ་དང་། ནང་འཛིན་པར་སྣང་བ་རྣམས་ནི་གཞན་དབང་། དེ་ལ་རྟོག་པས་ཀུན་བཏགས་པ་རྣམས་ནི་ཀུན་བཏགས། སྣང་བ་དེ་ཉིད་རྟོག་པས་ཀུན་བཏགས་པ་ལྟར་དུ་མ་གྲུབ་པ་ནི་ཡོངས་གྲུབ་བོ། ། བདེན་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་གང་ཞེས་པ་འདི་ལ་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞིའི་འདོད་ལུགས་བཞི་སྟེ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་ནི། འཇོམས་བྱེད་ཐོ་བ་ལ་སོགས་པས་བཅོམ་པ་ན། དེའི་བློ་མི་འཇུག་པ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། རྫས་ཀྱི་ཆོས་བློས་སོ་སོར་བསལ་བ་ན་དེའི་བློ་མི་འཇུག་པ་ཆུ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་དང་། བཅོམ་གཞིག་གི་བློ་མི་འདོར་བ་ཤེས་པ་རང་དབང་དུ་བསྐྱེད་པ་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་འདོད་དེ། མཛོད་དུ། གང་ལ་བཅོམ་དང་བློ་ཡི་གཞན། །བསལ་ན་དེ་བློ་མི་འཇུག་པ། །བུམ་ཆུ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །ཡོད་དེ་དོན་དམ་ཡོད་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ནི། དོན་ལ་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་ནུས་པ་དོན་དམ་པ། བློ་ངོར་དོན་བྱེད་པ་ལྟར་ཡོད་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་འདོད་དེ། རྣམ་འགྲེལ་བས། དོན་དམ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་གང་། །དེ་འདིར་དོན་དམ་ཡོད་པ་ཡིན། །གཞན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡོད་པ་སྟེ། །ཞེས་སེམས་ཙམ་པ་དག་ནི། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀྱི་དོན་དམ་པ་དང་། རིགས་པས་དཔྱད་ན་དོན་དམ་པ་རྫས་སུ་གྲུབ་པས་གཉིས་སུ་འདོད་དེ། དང་པོ་ནི། འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཡོངས་གྲུབ་ཡིན་ཏེ། མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་སུ། རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བའི་དམིགས་པ་ནི་དོན་དམ་པའོ། །ཞེས་དང་། ཅིའི་ཕྱིར་དོན་དམ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གིས་བསྡུས་པའི་ཤེས་རིག་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། གཟུང་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། ། ཀུན་རྫོབ་ལ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་། རིགས་པས་དཔྱད་མི་བཟོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་རྟོག་གིས་བསྡུས་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་
Chinese
应当从无有的禅定中醒来，因为宣说了发起菩提心后，应当修学大乘道。关于声闻、缘觉的有余涅槃和无余涅槃，中观宗和唯识宗的观点也不一致。唯识宗认为，声闻、缘觉的阿罗汉舍弃寿命的行蕴后，安住于寂灭的有为法的止息的真如自性中。而中观宗则认为，舍弃寿命后，虽然不再取受有漏的异熟蕴，但在清净的刹土中，于莲花苞中显现无漏的自性身，安住于无漏的禅定中无量劫，这被称为无余涅槃。这些是四大宗派的粗略分类，详细的分类是无边无际的。所谓四谛如何归纳为三自性？归纳为不变的圆成实性，因为灭谛是圆成实性，道谛是无颠倒的圆成实性。苦谛和集谛二者是世俗谛。苦谛和集谛二者有识蕴实有的部分和色蕴假有的部分，前者是他起自性，后者是遍计所执性。 所谓四谛如何归纳为二谛？灭谛是胜义谛，其余三者是世俗谛。所谓三自性如何归纳为二谛？不变的圆成实性归纳为胜义谛，无颠倒的圆成实性，以及他起自性和遍计所执性都归纳为世俗谛。所谓四谛的体性是什么？前世的业和烦恼所产生的近取蕴是苦谛，未来蕴的因（原文此处有缺字）的补特伽罗和法二种我从本以来空性的真如，是从本以来成立的，故为圆成实性。任何时候都不变异，故为真如。因为无颠倒，故为真实边际。因为成为圣者智慧的行境，故为胜义。因为戏论寂灭，故也称为无相。他起自性是圣者后得清净世间智慧的行境，遍计所执是凡夫心的行境，圆成实性是圣者根本定不
English
One should awaken from the samadhi of non-existence, because it is taught that after generating the mind of enlightenment, one should study the Mahayana path. Regarding the nirvana with remainder and nirvana without remainder of the Hearers and Solitary Realizers, the views of the Madhyamaka and Yogacara schools also differ. The Yogacara school believes that the Arhats of the Hearers and Solitary Realizers abandon the conditioned aggregates of life and abide in the Suchness nature of the cessation of conditioned dharmas. The Madhyamaka school, on the other hand, believes that after abandoning life, although they no longer take the contaminated aggregates of fruition, in the pure Buddha-field, a body of uncontaminated nature manifests in a lotus bud, and they abide in uncontaminated samadhi for immeasurable kalpas, which is called nirvana without remainder. These are rough classifications of the four major schools, and the detailed classifications are limitless. How are the Four Noble Truths summarized into the Three Natures? They are summarized into the unchanging perfected nature, because the Truth of Cessation is the perfected nature, and the Truth of the Path is the non-inverted perfected nature. The two truths of Suffering and Origin are the conventional truth. The two truths of Suffering and Origin have the part of consciousness that is substantially existent and the part of matter that is imputedly existent. The former is the dependent nature, and the latter is the completely imputed nature. How are the Four Noble Truths summarized into the Two Truths? The Truth of Cessation is the ultimate truth, and the other three are the conventional truth. How are the Three Natures summarized into the Two Truths? The unchanging perfected nature is summarized into the ultimate truth, and the non-inverted perfected nature, as well as the dependent nature and the completely imputed nature, are all included in the conventional truth. What is the nature of the Four Noble Truths? The aggregates of close acquisition produced by the karma and afflictions of previous lives are the Truth of Suffering, and the cause of future aggregates (missing characters in the original text) the Suchness of emptiness from the beginning of the two selves of person and dharma is established from the beginning, hence it is the perfected nature. Because it does not change at any time, it is Suchness. Because it is non-inverted, it is the ultimate limit of reality. Because it becomes the object of the wisdom of the noble ones, it is the ultimate meaning. Because the elaboration is pacified, it is also called the signless. The dependent nature is the object of the pure worldly wisdom attained after the wisdom of the noble ones, the completely imputed nature is the object of the minds of children, and the perfected nature is not
Chinese
是证悟的行境。先前所说的空性即是无变的圆成实性，证悟它的智慧是不颠倒的圆成实性。这些也只是粗略地说了一下。中观宗认为，外境的显现和内心的执着显现都是依他起，对此由分别念所安立的都是遍计所执，显现本身不像分别念所安立的那样成立即是圆成实性。什么是二谛的体性呢？对此，有四种宗派的四种观点：有部宗认为，被摧毁性的锤子等摧毁时，其心识不接受的瓶子等，以及物质的法由心识分别排除时，其心识不接受的水等是世俗谛；不舍弃摧毁和破坏的心识，自主产生知识，色声等是胜义谛。如《俱舍论》中所说：“何者被摧毁，以及心识的所依，排除时其心识不接受，如瓶子和水一样是世俗谛，胜义谛是实有的。”经部宗认为，在意义上能够产生结果的是胜义谛，在心识面前像能起作用一样存在的是世俗谛。如《释量论》中说：“凡是胜义能起作用，此即是此处的胜义有，其他是世俗有。”唯识宗认为，无分别智慧的行境是胜义谛，以及通过理智分析，胜义谛成立为实有，因此分为两种。第一种是无变的圆成实性，如《摄大乘论》中说：“完全清净的对境是胜义谛。”并且，为什么称为胜义谛呢？因为是圣者智慧的殊胜行境。第二种是被心和心所包含的所有知识之法，如《般若波罗蜜多心经》中说：“远离能取和所取的，这种心识是胜义谛。”世俗谛也有两种，即遮蔽真如的世俗谛和不能通过理智分析的世俗谛。第一种是依他起的自性，由不真实的分别念所包含的心和心所等，如《摄大乘论》中说： “一切烦恼
English
is the sphere of experience of realization. The emptiness mentioned earlier is the unchanging perfect reality, and the wisdom that realizes it is the non-erroneous perfect reality. These are just rough descriptions. According to the Madhyamaka school, external appearances and internal clinging appearances are dependent arising. What is imputed by conceptual thought is the completely imputed. The appearance itself, not established as imputed by conceptual thought, is the perfect reality. What is the nature of the two truths? There are four views from four philosophical schools on this. The Vaibhashika school believes that when something is destroyed by a destructive hammer, the mind does not accept it, such as a vase. And when material phenomena are separately eliminated by the mind, the mind does not accept it, such as water, which is the conventional truth. Not abandoning the mind of destruction and disintegration, but autonomously generating knowledge, such as form and sound, is considered the ultimate truth. As stated in the Abhidharmakosha: "What is destroyed, and the basis of the mind, when eliminated, the mind does not accept it, like a vase and water, is the conventional truth, the ultimate truth is real." The Sautrantika school believes that what is capable of producing results in meaning is the ultimate truth, and what exists in the mind as if it can function is the conventional truth. As stated in the Pramanavarttika: "Whatever is ultimately capable of functioning, that is the ultimate reality here, the other is the conventional reality." The Mind-Only school believes that the sphere of experience of non-conceptual wisdom is the ultimate truth, and that the ultimate truth is established as real through logical analysis, so it is divided into two types. The first is the unchanging perfect reality, as stated in the Compendium of Abhidharma: "The object of complete purification is the ultimate truth." And why is it called the ultimate truth? Because it is the supreme sphere of experience of the wisdom of the noble ones. The second is all the phenomena of knowledge included by mind and mental factors, as stated in the Essence of Wisdom Compendium: "The consciousness that is free from grasping and being grasped is considered the ultimate truth." There are also two types of conventional truth: the conventional truth that obscures suchness and the conventional truth that cannot be analyzed by reason. The first is the nature of dependent arising, the mind and mental factors included by unreal conceptual thought, as stated in the Compendium of Abhidharma: "All afflictions