Tibetan
་པ་རྣམས་ལ་མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་གཉིས་ཡོད། དེ་ལྟར་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱིས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་ལ་གཞན་ངོར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཁས་ལེན་པ་རགས་པ་ཕྱིའི་དབུ་མ་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་ཤེས་པ་ཙམ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཕྱིའི་དོན་མེད་པར་ཁས་ལེན་པ་ཕྲ་བ་ནང་གི་དབུ་མ་དང་གཉིས་སུ་ཡོད་ཅེས་གསུངས་སོ། ། དེ་ལ་མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་དག་རགས་པ་ཕྱིའི་དབུ་མ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཕྱིའི་དོན་ཁས་ལེན་ཅིང་། དེའི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་མདོ་སྡེ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱེད། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་དག་ཕྲ་བ་ནང་གི་དབུ་མ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཐ་དད་དུ་ཤེས་པ་ཙམ་ཞིག་ཁས་ལེན་ཅིང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཁས་མི་ལེན་ལ། དེའི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་སེམས་ཙམ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱེད་དོ། །དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་པ་ནི་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ལ་སོགས་སྟེ། དོན་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པ་ལྟར་ཤེས་པ་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་ལ། ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པ་ལྟར་ཤེས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་དག་གི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པ་ལྟར་བྱེད་ཀྱི། མདོ་སྡེ་པ་དང་སེམས་ཙམ་པ་སོགས་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་དག་གི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རིགས་པ་ལ་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་དོན་དང་ཤེས་པ་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་གི་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ལྟར་གྱི་དོན་དང་ཤེས་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཐལ་འགྱུར་བ་དག་ལ་འཇིག་རྟེན་གྲགས་སྡེ་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་ཞེས་གྲགས་སོ། ། ཐལ་རང་གི་ཁྱད་པར་གང་ཞེས་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འགྲུབ་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། འདི་གཉིས་ཀའང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྐྱེས་པ་ལ་ནི་མི་མཐུན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ཅིང་། གནས་སྐབས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་རྣམ་གཞག་ལ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཅུང་ཟད་མི་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ཐལ་འགྱུར་བ་དང་རང་རྒྱུད་པ་ཞེས་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན། ཐ་སྙད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་རང་ལུགས་ཀྱིས་དམ་བཅར་ཁས་བླང་ནས་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་རང་ལུགས་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་འགོད་པ་རང་རྒྱུད་པ་ཡིན་ལ། སྐྱེ་མེད་དང་སྟོང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡང་གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་དགག་པའི་གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཁས་ལེན་ལ། གཞན་གྱི་མཐར་འཛིན་གྱི་ལོག་རྟོག་རྣམས་ཀྱང་ཕ་རོལ་པའི་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་གྱི་ཐལ་འགྱུར་དང་འཇིག་རྟེན་རང་གྲགས་ཀྱི་རིགས་པས་འགོག་པ་ཡིན་གྱི། དབུ་མ་པ་རང་ལུགས་ལ་གྲུབ་པའི་རིགས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བརྗོད་དེ། རང་ལུགས་ལ་ཁས་ལེན་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ཐལ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐལ་འགྱུར་བ་འདི་ལ་རང་ལུགས་ཀྱི་ཁས་ལེན་ཅི་ཡང་མེད་པས་གཞན་གྱིས་སྐྱོན་ཅི་ཡང་གདགས་སུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་སྐྱོན་ཅི་ཡང་གདགས་སུ་མེད་པ་དང་འདྲའོ། །རང་རྒྱུད་པ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་རང་ལུགས་སུ་གྲུབ་པའི་ཁས་ལེན་ཡོད་པས་གཞན་གྱིས་སྐྱོན་གདགས་པར་ནུས་ཏེ། དཔེར་ན་ཡོད་ན་དེའི་ཕྱིར་དུ་རྩོད་པ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རང་རྒྱུད་པ་འདི་ལ་དབུ་མ་པའི་ལུགས་གཞིར་བཞག་པ་ལའང་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་བའི་སྐྱོན་ཅུང་ཟད་འབྱུང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་ཐལ་རང་གཉིས་པོ་ལ་ཐལ་འགྱུར་བ་གྲུབ་མཐའ་བཟང་ཞེས་རྒྱ་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་རྣམས་ལ་གྲགས་ཀྱང་། འདི་གྲུབ་མཐའ་ཆེས་ཟབ་ཅིང་གཏིང་དཔག་དཀའ་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱི་བློ་ཡུལ་དུ་ཤོང་བ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་འོ། །དེས་ན་རྒྱ་གར་དུ་ཡང་ཐལ་འགྱུར་གྱི་གྲུབ་མཐའ་ཁས་ལེན་པ་ཤིན་ཏུ་ཉུང་ཞིང་། བོད་དུ་ནི་གཏན་ནས་མི་བྱུང་བའི་ཚད་ཙམ་དུ་གདའ། རེ་རེ་ཙམ་བྱུང་བ་དེ་བས་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་རྟོགས་པར་སྣང་ངོ་། །དབུ་སེམས་གཉིས་གྱི་ཁྱད་པར་གང་ཞེས་པ་ནི། གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་སེམས་ཙམ་པས་སེམས་བྱུང་བདེན་པར་འདོད་ལ་དབུ་མ་པས་བདེན་མེད་དུ་འདོད་དོ། །སེམས་ཙམ་པས་འགྲོ་ཀུན་རིགས་ཅན་གསུམ་དང་མ་ངེས་པའི་རིགས་ཅན་ཏེ་བཞིར་འདོད་ཀྱང་། དབུ་མ་པས་གནས་སྐབས་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་མཐར་ཐུག་ཀུན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་དུ་འདོད་དོ། །ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་སེམས་ཙམ་པས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་འདོད་ལ། །དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་ཁ་ཅིག་རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་སྤང་གཉེན་སེམས་ཙམ་པ་ལྟར་བཞེད་ལ། ཐལ་འགྱུར་བ་རྣམས་ནི་སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་སྒོམ་པས་ཐར་པ་ཐོབ་པ་མི་སྲིད་པས་རིགས་ཅན་གསུམ་ཀས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སྒོམ་དགོས་པར་བཞེད་ལ། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོར་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་འཇུག་པ་སྲིད་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་ཐོབ་ནས་གཏན་ནས་ཐེག་ཆེན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབུ་མ་པས་ཉན་རང་ལ་མཐར་ཐུག་གི་མྱང་འདས་ཡོད་པར་འདོད་དེ། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འོད་ཟེར་གྱིས་བསྐུལ་ནས་ཟ
Chinese
对于这些（中观派），有随经部行中观派和随瑜伽行中观派两种。如此区分的理由是，善护论师认为，龙树的论著中，对外境在名言上承认的，是粗浅的外中观派；在名言上除了识之外，不承认有外境的，是精细的内中观派，分为这两种。其中，随经部行中观派，追随粗浅的外中观派，仅仅在名言上承认外境，并且其建立的方式也与经部宗相一致。随瑜伽行中观派，追随精细的内中观派，在名言上仅仅承认识，不承认外境，并且其建立的方式也与瑜伽行唯识宗相一致。中观应成派，如圣者月称等，从究竟上来说，外境不存在，识也不成立；但在名言上，外境存在，识也存在。他们的建立方式也如世间所共称的那样，不追随经部宗和唯识宗等宗派的观点。因为那些宗派是用理智来分析世俗谛，从而承认境和识的，而他们所认为的境和识，即使在名言上也无法成立。如是宣说。因此，那些应成派被称为随顺世间共称的中观派。所谓应成派和自续派的区别是什么呢？虽然以上所说的那些也能说明，但还是稍微说一下。这二者对于究竟的胜义谛的证悟，没有丝毫的矛盾。只是在暂时的世俗谛的建立上，如前所说，稍微有些不同。特别是，之所以安立应成派和自续派的理由是：在名言上，一切法无生，以自宗立宗的方式承认，并且为了成立它，运用以自宗的量成立的理证，这就是自续派。而对于无生和空性等，也仅仅是作为遣除他人邪分别的他义而承认，并且他人的常见之邪分别也...
English
Among these Madhyamikas, there are two types: those who follow the Sutra school and those who follow the Yoga school. The reason for this distinction is that Lekdenjey (Legs ldan 'byed) considered that in Nagarjuna's treatises, those who acknowledge external objects as mere conventions are the coarse, external Madhyamikas; and those who do not acknowledge external objects other than consciousness as conventions are the subtle, internal Madhyamikas, thus dividing them into these two types. Among them, the Madhyamikas who follow the Sutra school follow the coarse, external Madhyamikas, acknowledging external objects only as conventions, and their system is also consistent with the Sutra school. The Madhyamikas who follow the Yoga school follow the subtle, internal Madhyamikas, acknowledging only consciousness as distinct entities and not acknowledging external objects, and their system is also consistent with the Yogacara-Cittamatra school. The Madhyamika-Prasangikas, such as the noble Chandrakirti, etc., from the ultimate point of view, neither external objects nor consciousness are established; but conventionally, external objects exist and consciousness exists. Their system is also based on what is commonly accepted in the world, and they do not follow the views of the Sutra school, Cittamatra, or other philosophical schools. This is because those schools analyze conventional truth with reason and acknowledge objects and consciousness, but the objects and consciousness as they conceive them are not established even conventionally. Thus it is said. Therefore, those Prasangikas are known as the Madhyamikas who follow worldly conventions. What is the difference between Prasangika and Svatantrika? Although the above explanations can also clarify this, I will still explain it briefly. Both of these schools have no contradiction whatsoever in the ultimate realization of the ultimate truth. It is only in the establishment of temporary conventional truth that there are slight differences, as mentioned earlier. In particular, the reason for establishing the terms Prasangika and Svatantrika is that, conventionally, the Svatantrika school asserts that all phenomena are unborn, establishing this as their own thesis, and to prove it, they present reasoning established by their own valid cognition. They also acknowledge unbornness and emptiness, etc., solely as a means to refute others' wrong conceptions, and others' wrong conceptions of eternalism are also...
Chinese
认为自立宗的承诺相违的驳斥和以世间共许的理证来遮破，而不说任何中观自续派成立的理证，因为自宗没有任何承诺，这是应成派。因此，应成派没有任何自宗的承诺，所以别人无法施加任何过失。例如，如同虚空无法施加任何过失一样。自续派在名言中存在自宗成立的承诺，因此别人能够施加过失，例如，如果存在，那么为此会发生辩论一样。此外，自续派以中观宗为基础，也会出现少许承诺相违的过失。因此，对于应成派和自续派两者，应成派的宗义更好，这在汉藏的学者中广为人知。然而，这个宗义极其深奥且难以衡量，因此很难被所有人的智慧所容纳。因此，在印度也极少有人承认应成派的宗义，而在西藏，几乎没有出现过。即使出现过一两个，似乎也没有如实地理解。中观和唯识的区别在于，在基础的阶段，唯识宗认为心和心所是真实的，而中观宗认为是不真实的。唯识宗认为所有众生有三种种姓和不定种姓，共四种，而中观宗认为，虽然在暂时阶段是这样，但最终所有众生都具有佛的种姓。在道的阶段，唯识宗如前所述那样认为。有些中观自续派认为三种种姓的对治与唯识宗相同。而应成派则认为，如果不修习离戏论的法无我，就不可能获得解脱，因此三种种姓都必须修习法无我。大小乘的区别在于，可以在发起大乘菩提心后进入大乘，但获得无余涅槃后，永远不可能再发起大乘菩提心。中观宗认为声闻和独觉有究竟的涅槃，认为声闻和独觉阿罗汉获得无余涅槃的人们，也是被如来光芒所激励而
English
It is through the refutation of self-established tenet contradictions and the reasoning of worldly conventions that [the Prasangikas] refute, and they do not speak of even a little of the reasoning established in the Madhyamika-Svatantrika's own system, because they have no tenet of their own system. This is the Prasangika. Therefore, since this Prasangika has no tenet of its own system, others cannot impute any faults. For example, it is like the sky, to which no faults can be imputed. The Svatantrika has a self-established tenet in conventional truth, so others can impute faults, for example, like how if something exists, debate arises because of it. Furthermore, even when this Svatantrika takes the Madhyamika system as its basis, a few faults of contradictory commitments arise. Therefore, among the two, Prasangika and Svatantrika, the Prasangika's philosophical system is considered better, which is well-known among scholars in India and Tibet. However, this philosophical system is extremely profound and difficult to fathom, so it is very difficult for it to be contained within the minds of all beings. Therefore, even in India, very few people accept the Prasangika's philosophical system, and in Tibet, it is almost non-existent. Even those few who have appeared have not understood it as it is. The difference between Madhyamika and Cittamatra is that, at the stage of the basis, the Cittamatrins assert that mind and mental factors are true, while the Madhyamikas assert that they are untrue. The Cittamatrins assert that all beings have three lineages and an undetermined lineage, making four, while the Madhyamikas assert that, although it is like that temporarily, ultimately all beings have the Buddha lineage. At the stage of the path, the Cittamatrins assert as previously explained. Some Madhyamika-Svatantrikas assert that the antidotes for the three lineages are the same as the Cittamatrins. The Prasangikas assert that liberation is impossible without meditating on the selflessness of phenomena, which is free from elaborations, so all three lineages must meditate on the selflessness of phenomena. The difference between the Great and Small Vehicles is that it is possible to generate the mind of enlightenment and enter the Great Vehicle, but after attaining the nirvana of complete cessation, it is never possible to generate the mind of enlightenment in the Great Vehicle. The Madhyamikas assert that the Hearers and Solitary Realizers have ultimate nirvana, and those who assert that Hearer and Solitary Realizer Arhats attain the nirvana of complete cessation are also motivated by the rays of light of the Thus-Gone One.