Tibetan
སོ་སྙམ། གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་པའི་དུས་ཉིད་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡོད་ཀྱང་། ཕྱིས་ཐེག་ཆེན་བཀའ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྩོད་པ་དང་འདྲའོ། །མི་འདྲ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ཡུན་རིང་པོའི་བར་དུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་བསྟན་པ་ཉམས་པར་གྱུར་ཞིང་། ཕྱིས་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་བྱོན་ནས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚུལ་རྒྱས་པར་མཛད་པ་ཐུབ་པས་ལུང་བསྟན་པས། ཕྱིས་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་གྱིས་དབུ་མ་རིགས་ཚོགས་སོགས་ལྟ་བའི་ཆ་གསལ་བར་བྱེད་པ་དང་། མདོ་སྡེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་སོགས་སྤྱོད་པའི་ཆ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་མཛད་དེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསྟན་པ་རྒྱས་པར་མཛད་པ་ན། དེའི་དུས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཁ་གཅིག་སྔར་ཡུན་རིང་པོའི་བར་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྒྲ་མ་ཐོས་པ་རྒྱུན་མཚན་དུ་བྱས་ནས། ཐེག་ཆེན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མིན་གྱི། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་རང་བཟོར་བྱས་སོ་ཞེས་སྐུར་པ་འདེབས་པ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། ། དེས་ན་ཁོ་བོ་ནི་འདི་ལྟར་སེམས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ལུང་སྡེ་བཞིར་གྲགས་པ་འབུམ་སྡེ་གཅིག་པོ་འདི་ཉིད་གསུང་པ་ལ། སྡོམ་པ་ལེན་ཚུལ་སོགས་དགོངས་པ་མི་འདྲ་བ་འགྲེལ་མཁན་བཞི་བྱུང་བས་དེའི་རྗེས་འཇུག་གི་ལག་ལེན་བཞིར་བྱུང་བ་དང་སྡེ་པ་བཞིར་གྱེས་ལ། དེ་རྣམས་ལ་ཡང་གནས་དང་སློབ་དཔོན་དང་ཆ་བྱད་མི་འདྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ནང་མཚན་གྱི་དབྱེ་བ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་གཅིག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་རྒྱལ་པོ་ཀྲི་ཀྲིའི་རྨི་ལམ་དུ་རས་ཡུག་ཆེན་པོ་ཅིག་མི་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཕྱོགས་སུ་འཐེན་ཀྱང་རས་ཡུག་དེ་ཉིད་ཉམས་པ་མེད་པ་རྨིས་པ་ལ། སྡེ་པ་འོད་སྲུང་གིས་ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་ལ་སྡེ་བ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་གྱེས་ཤིང་རྣམ་གྲོལ་གྱི་རས་ཡུག་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བའི་མཚན་མའོ། །ཞེས་ལུང་བསྟན་པ་དང་ལེགས་པར་འགྲིག་པར་འགྱུར་རོ། །སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །སྡེ་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བའི་དབྱེ་བ་དང་དེ་ལས་གྱེས་པ་རྣམས་ནི་གསལ་པོར་སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱི་རྟོག་གེ་འབར་བ་དང་། སྡེ་པ་ཐ་དད་བཀླག་པའི་འཁོར་ལོར་བསྟན་པས་དེར་བལྟ་བར་བྱ་བའི། འདིར་ཡིག་གེ་མངས་ཀྱིས་དོགས་པས་མ་བྲིས་སོ། །མདོ་སྡེ་པ་ལ་དབྱེ་བ་དུ་ཡོད་ཅེས་པ་ནི། དེ་ལ་དབྱེ་བ་བྱས་པའི་གཞུང་གསལ་པོ་མ་མཐོང་ཞིང་། བོད་ཁ་ཅིག་སེམས་ཙམ་རྣམ
Chinese
我认为，如果世尊住世之时就有大乘，后来却争论说大乘不是佛语，这就像这种情况。情况并非如此，世尊涅槃后很长一段时间，大乘佛法衰落了，后来圣者龙树出现，弘扬了大乘的教义，这是佛陀所预言的。后来，圣者龙树通过《中观理聚论》等著作阐明了见解，并通过《经集论》等著作阐明了行持，从而弘扬了大乘佛法。当时，一些声闻弟子因为长期没有听过大乘的说法，就以此为借口，诽谤说大乘不是佛说的，而是龙树自己编造的。因此，我是这样想的：世尊所说的调伏的律藏，即著名的四部律藏，总共十万颂，因为有四位解释者对受戒等方面的理解不同，所以产生了四种传承的行持方式，并分裂为四个部派。这些部派又因为住处、导师和服饰等方面的不同，而产生了十八个内部名称的区分。但所有这些部派都是追随世尊的同一个律藏，因此并没有脱离佛陀的教法。我是这样认为的。如果这样理解，就与克里克国王的梦境相符了，他梦见一块巨大的布匹，被十八个人拉向不同的方向，但布匹本身却没有损坏。部派光增解释说，这是佛陀的教法分裂为十八个部派，但解脱的布匹不会损坏的象征。这个预言非常吻合。我是这样认为的。这些部派的根本区分以及由此产生的支派，在导师善慧的《论理之火》和《部派差别轮》中有明确的阐述，应该去那里查阅。因为这里篇幅有限，所以没有写。关于经部有多少分类的问题，我没有看到明确阐述其分类的论著。有些藏人认为
English
I think, if the Mahayana existed at the time when the Bhagavan was alive, it would be similar to arguing later that the Mahayana is not the Buddha's word. It is not like that. After the Bhagavan passed away into nirvana, the teachings of the Mahayana declined for a long time. Later, the noble Nagarjuna appeared and propagated the Mahayana teachings, as prophesied by the Buddha. Later, the noble Nagarjuna clarified the view through works such as the "Collection of Reasoning" of Madhyamaka, and clarified the practice through works such as the "Compendium of Sutras," thus propagating the Mahayana teachings. At that time, some Shravaka disciples, because they had not heard the sound of the Mahayana for a long time, used this as an excuse to slander, saying that the Mahayana was not spoken by the Buddha, but was fabricated by Nagarjuna himself. Therefore, I think like this: The Vinaya Pitaka of the Bhagavan's teachings, known as the four divisions of the Vinaya, a collection of one hundred thousand verses, because there were four commentators who had different understandings of how to take vows, etc., resulted in four lineages of practice and split into four schools. These schools, due to differences in residence, teachers, and attire, etc., further divided into eighteen internal name distinctions. However, all of these schools follow the same Vinaya Pitaka of the Bhagavan, so they have not deviated from the Buddha's teachings. That is what I think. If understood in this way, it would be consistent with the dream of King Kriki, who dreamed of a large cloth being pulled in different directions by eighteen people, but the cloth itself was not damaged. The school of Kashyapiyas explained that this was a symbol of the Buddha's teachings splitting into eighteen schools, but the cloth of liberation would not be damaged. This prophecy fits very well. That is what I think. The fundamental distinctions of these schools and the branches that arose from them are clearly explained in the "Blazing Logic" of the teacher Lekdenjé and the "Wheel of Different Schools," so one should consult them there. Because there is not enough space here, I have not written it. Regarding the question of how many divisions there are in the Sutra school, I have not seen any clear treatises explaining its divisions. Some Tibetans think
Tibetan
་བདེན་པ་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གྲངས་མཉམ་དུ་སྨྲ་བ་དང་། སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་དུ་སྨྲ་བ་གཉིས་ཡོད་ཟེར་རོ། ། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་དང་མདོ་སྡེ་པའི་ཁྱད་པར་གང་ཞེས་པ་ནི། གཞིའི་གནས་སྐབས་ན་ཤེས་བྱ་གཞི་ལྔའི་ནང་ནས་གཟུགས་སེམས་སེམས་བྱུང་གསུམ་ཀ་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་འདོད་ལ། ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དང་འདུས་བྱས་རྣམས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་རྫས་ཡོད་དུ་འདོད་ཅིང་མདོ་སྡེ་པས་བཏགས་ཡོད་དུ་འདོད། སེམས་སེམས་བྱུང་ཡང་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་མེད་ཅིང་རང་རིག་མེད་པར་འདོད་ལ། མདོ་སྡེ་པས་དེ་ལས་ཟློག་པར་འདོད། གཟུགས་ལ་ཡང་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས།བསྟན་མེད་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་གཟུགས་ཡོད་པར་འདོད་ལ། མདོ་སྡེ་པས། ཀུན་ཐོགས་བཅས་སུ་འདོད་དོ། །ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་གང་ཟག་ཀུན་གྱིས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་སྒོམས་པས་གྲོལ་བར་སྨྲ་བས་མི་མཐུན་པ་ཆེར་མེད་ལ། འབྲས་བུའི་ཐད་དུ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས། ཕུང་པོ་ལྷག་བཅས་དང་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་ཀུན་བྲལ་འབྲས་རྫས་གྲུབ་ཏུ་འདོད་ཅིང་། མདོ་སྡེ་པས། གཉེན་པོ་སྤང་བྱ་བཀག་པའི་མེད་དགག་ཅང་མེད་སོར་འདོད་དོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལས་ཉམས་ནས་ཕྱིར་འོང་སོགས་སུ་འགྱུར་བར་འདོད་ལ། མདོ་སྡེ་པས་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཙམ་ལས་ཉམས་པར་འདོད་པས་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ལས་ཉམས་པར་མི་འདོད་དོ། ། སེམས་ཙམ་པ་ལ་རྣམ་བདེན་རྫུན་གཉིས་ལས་དབྱེ་བ་ཡོད་དམ་མེད་ཅེས་པ་ནི། དེ་གཉིས་མ་གཏོགས་པ་མེད་ཅིང་། རྣམ་བདེན་པ་ལས་སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་དུ་སྨྲ་བ་དང་། གཟུང་འཛིན་གྲངས་མཉམ་དུ་སྨྲ་བ་གཉིས་ཡིན་ལ། དང་པོ་ནི་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་སྔོ་སེར་དཀར་དམར་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་འདོད་ལ། སྣང་མཁན་གྱི་ཤེས་པ་ལས་རྫས་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་བའི་ཤེས་པའི་ངོ་བོར་བདེན་པར་འདོད་པ་སྒོ་ལྔ་ཀས་ཚོལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་བདེན་པ་ཡང་ཡོད་ཅེས་ཟེར་རོ། །རྣམ་རྫུན་པ་ལ་ཤེས་པ་ལ་གཟང་བྱ་སྒྲོ་བཏགས་སྣང་བར་འདོད་པ་དྲི་བཅས་པ་དང་། དེ་སྣང་བར་མི་འདོད་པ་དྲི་མ་མེད་པ་གཉིས་སོ། །རྣམ་བདེན་བརྫུན་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་ཞེས་པ་ནི། རྣམ་བདེན་པ་ནི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་གཟུང་བ་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་ཕྱི་རོལ་ལྟར་སྣང་ཡང་། ཡིན་ལུགས་ལ་ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་གྱི། ཕྱི་རོལ་ཏུ་མ་གྲུབ་པར་འདོད་པས། རྣམ་རྫུན་པ་ནི་གཟུང་བ་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་ཕྱི་རོལ་ལྟར་སྣང་བ་མ་གཏོགས་པ་
Chinese
据说，以真实的方式来理解，有主张识的数目相等和主张多样性二元对立不存在的两种观点。 什么是分别说部和经量部的区别呢？ 在基础阶段，他们都认为在五种知识对象的基础中，色、心、心所这三种是实有的。但对于不相应行和有为法，分别说部主张实有，而经量部则主张是假立的。 对于心和心所，分别说部认为没有境的显现，也没有自证，而经量部则持相反的观点。 对于色法，分别说部认为，无表色是存在的，并且是不可穿透的，而经量部则认为一切都是可穿透的。 在道的阶段，三类根性的人都通过修习人无我而获得解脱，因此没有太大的分歧。但在果的方面，分别说部认为，有余涅槃和无余涅槃都是断尽一切烦恼的实有之果。而经量部则认为，对治法断除所断，仅仅是阻碍的无遮。 分别说部认为，阿罗汉的果位会退转，会变成返回者等等。而经量部则认为，仅仅是从现法乐住的禅定中退转，因此不认为会从被称为“退法者”的果位中退转。 什么是唯识宗在真实现象和虚假现象之间的区别呢？ 除了这两种之外没有其他的。在真实现象中，又分为主张多样性二元对立不存在的和主张能取所取数目相等的两种。 第一种观点认为，在一个识中显现出蓝色、黄色、白色、红色等多种颜色，这些颜色就是这个识的自性。 还有一种被称为“五门寻求”的真实现象，他们认为显现者识的自性是真实的，并且与显现者识的自性不同。 虚假现象分为两种：一种是认为识中显现出所取是虚构的，是有垢染的；另一种是不认为显现出所取，是无垢染的。 什么是真实现象和虚假现象的区别呢？ 真实现象是指，在识中显现的所取，虽然由于习气的原因而显现为外境，但实际上是识自己的自性，而不是外境。 虚假现象是指，除了由于习气的原因而显现为外境的所取之外
English
It is said that there are two views on understanding in a true manner: one that asserts the equality of the number of consciousnesses, and one that asserts the non-duality of diversity. What is the difference between the Vaibhashika and Sautrantika schools? In the foundational stage, both agree that among the five bases of knowable objects, form, mind, and mental factors are all substantially existent. However, regarding non-associated compositional factors and conditioned phenomena, the Vaibhashikas assert their substantial existence, while the Sautrantikas assert their nominal existence. Regarding mind and mental factors, the Vaibhashikas believe that they lack the appearance of objects and self-awareness, while the Sautrantikas hold the opposite view. Regarding form, the Vaibhashikas believe that unmanifested form exists and is impenetrable, while the Sautrantikas believe that everything is penetrable. In the stage of the path, there is not much disagreement, as all individuals of the three types of dispositions are said to be liberated by meditating on the selflessness of the person alone. However, regarding the result, the Vaibhashikas believe that the nirvana with remainder and nirvana without remainder are substantially existent results of abandoning all afflictions. The Sautrantikas, on the other hand, believe that the antidote is the mere negation of what is to be abandoned, a non-affirming negation. The Vaibhashikas believe that the fruit of an Arhat can degenerate and revert to being a returner, etc. The Sautrantikas believe that one only degenerates from the meditative state of dwelling happily in the present life, and therefore do not believe that one degenerates from the fruit called "one who degenerates from the Dharma." What is the distinction between the two types of Mind-Only, the true aspectarian and the false aspectarian? There are no others besides these two. Among the true aspectarians, there are two types: those who assert the non-duality of diversity and those who assert the equality of the number of apprehended and apprehending. The first view holds that the various appearances of blue, yellow, white, red, etc., in a single consciousness are the very nature of that consciousness. There is also a true aspectarian called "the one who seeks through the five gates," who believes that the nature of the appearing consciousness is real and different in substance from the appearing consciousness. The false aspectarians are divided into two: those who believe that the apprehended object appears in consciousness as fabricated and tainted, and those who do not believe that the apprehended object appears, and are therefore untainted. What is the difference between the true aspectarian and the false aspectarian? The true aspectarian believes that the apprehended object that appears in consciousness, although appearing as an external object due to the power of habit, is actually the nature of consciousness itself and not an external object. The false aspectarian believes that apart from the apprehended object appearing as an external object due to the power of habit