Tibetan
པར་བཞེད་ཅིང་དིང་སང་གི་མཁས་པ་དག་ཞལ་མཐུན་པར་ཡོད་པར་བཞེད་ནའང་། ཁོ་བོ་འཐད་པར་མི་འཛིན་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཟིན་པས་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་འདུན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྨོན་པ་སེམས་སྐྱེད་མེད་ལ། བསླབ་པ་མཐར་ཕྱིན་པས་བསླབ་བྱ་ལ་སློབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་སེམས་སྐྱེད་ཀྱང་མེད་དོ། །འཁོར་བ་སྤྱི་ཙམ་ལ་མཐའ་ཡོད་དམ་མེད་ཅེས་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང་ནམ་མཁའི་ཁམས་མཚུངས་པར་གསུངས་པས། འཁོར་བ་ལ་མཐའ་ཡོད་ན་ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་མཐའ་ཡོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། མཐའ་མེད་པར་འདོད་པ་ལགས། སྡིག་པ་དང་ལྟུང་བ་ངོ་བོ་གཅིག་གམ་མི་ཅིག་ཞེས་པ་ནི། སྡིག་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ལུས་ངག་གི་ཉེས་སྤྱོད་ཡིན་ལ། ལྟུང་བ་ནི་སྡོམ་པ་བླངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསླབ་པ་དང་འགལ་བའི་ཉེས་སྤྱོད་ཡིན་པས། སྡིག་པ་སྤྱི་དང་ལྟུང་བ་བྱེ་བྲག་ཡིན་ལགས། མཐར་ཐུག་གི་དོན་འགྲུབ་པ་ལ་བསོད་ནམས་དང་ཤེས་རབ་གང་གཙོ་ཞེས་པ་ནི། སྤྱིར་མཐར་ཐུག་གི་དོན་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་འགྲུབ་པ་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྲིད་པ་འཁོར་བའི་མཐར་མ་ལྷུང་ཞིང་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཞི་བ་མྱང་འདས་ཀྱི་མཐར་མ་ལྷུང་བ་ཅིག་དགོས་པས། གཉིས་ཀ་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །གནས་སྐབས་སུ་ཇི་སྲིད་པ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་ཤེས་རབ་གཙོ་བོ་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བསོད་ནམས་ཙམ་གྱིས་འཁོར་བའི་རྩ་བ་སྤོང་མི་ནུས་ལ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཉོན་མོངས་ཤུགས་དྲགས་པས་སྲིད་པ་འཁོར་བའི་མཐར་ལྷུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་ཡང་རང་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མ་ཐོབ་པ་ཡན་ཆད་ནི་གཞན་དོན་ལྷུར་ལེན་པའི་བསོད་ནམས་གཙོ་བོ་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟར་མིན་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་གཙོ་བོ་ཉམས་སུ་བླངས་ན། ཞི་བ་མྱང་འདས་ཀྱི་སར་ལྷུང་ནས་གཞན་དོན་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་རང་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཆོས་སྐུ་འགྲུབ་པ་ཤེས་རབ་ལ་རག་ལས་ཤིང་། གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་འགྲུབ་པ་བསོད་ནམས་ལ་རག་ལས་པས། ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འབྲེལ་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉན་རང་གི་ལམ་ཁོ་ནས་མཐོང་ལམ་ཐོབ་ནས། ཕྱིས་ཐེག་ཆེན་ལ་འཇུག་པའི་དུས་སུ་སྔར་གྱི་ཉན་རང་གྱི་ལམ་གྱིས་ཕན་ནམ་མི་ཕན་ཞེས་པ་ནི། དིང་སང་མི་ཕན་པ་ལྟ་བུར་འདོད་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཕན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཉོན་མོངས་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀ་སྤང་དགོས་ལ། ཉན་རང་གི་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པ་སྤང་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ཐེག་ཆེན་དུ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བའི་དོན་དུ་ལམ་ལ་འབད་དགོས་ཀྱི། ཉོན་སྒྲིབ་སྤོང་བའི་དོན་དུ་ལམ་ལ་འབད་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཡང་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་པར་བཞེད་ལ། དེ་དག་གི་ལུགས་ཀྱིས་ཉན་རང་འཕགས་པ་ཐེག་ཆེན་དུ་ཞུགས་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་ལམ་དང་། མཐོང་ལམ་གསར་དུ་བསྐྱེད་དགོས་པར་གསལ་ལོ། ། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་ཁྱད་པར་གང་ཞེས་པ་ནི། སེམས་སེམས་བྱུང་འདི་རྣམས་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པ་ལས་སྐྱེ་ཞིང་། དམིགས་རྣམ་གཅིག་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། འདི་དག་གི་ཁྱད་པར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་བརྟག་དཀའ་བར་གདའ་ནའང་། ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། དེ་ལ་དོན་མཐོང་རྣམ་པར་ཤེས། །དེ་ཡི་ཁྱད་པར་སེམས་ལས་བྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པས། དོན་གྱི་ངོ་བོ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་འཛིན་པ་སེམས་དང་། དོན་གྱི་ཁྱད་པར་རང་སྟོབས་ཀྱི་འཛིན་པ་སེམས་བྱུང་ངོ་ཞེས་རྣམ་པ་ཙམ་མི་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་འདི་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འབྱེད་པ་ལགས། འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་མང་ཡང་ཡིག་གེ་མང་ཀྱིས་དོགས་པས་མ་བྲིས་སོ། །ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གང་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ཀྱི་མ་དག་པའི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས་གནས་གྱུར་པ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་མ་དག་པའི་སེམས་གནས་གྱུར་པའི་ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་ཡིན་ལ། མ་དག་པའི་སེམས་བྱུང་གནས་གྱུར་པའི་ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་བྱུང་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་མཉམ་པ་ཉིད། སོར་རྟོག བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་རྣམས་དག་པའི་སེམས་ཡིན་ཅིང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དག་པའི་སེམས་བྱུང་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་རྗེ་ཀུན་མཁྱེན་པ་དང་། བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་དང་། ས་སྐྱ་པཎ་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་ཚུལ་གང་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་ཆོས་རྗེ་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་ནི། བཀའ་དང་པོ་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སོགས་སུ་བསྟན་ནས། གདུལ་བྱ་རྣམས་འཁོར་བ་ལས་ཡིད་ཕྱུང་སྟེ། སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་འདུན་པར་མཛད་ནས། འཁོར་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་དྲི་མ་རགས་པ་བསལ་ལ་དེའི་འོག་ཏུ་བཀའ་བར་པས། འདུས་བྱས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་རྣམས་རང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་བར་བསྟན་ནས། མི་རྟག་སོགས་སུ་བདེན་ནམ་སྙམ་པའི་ད
Chinese
虽然有人认为，现在的学者们也一致赞同这种观点，但我并不赞同。因为已经获得了菩提，所以没有想要获得的愿望，因此没有发愿菩提心。因为已经完成了学业，所以没有需要学习的，因此也没有进入菩提心。关于轮回总体上是否有边际的问题，因为经中说众生的界与虚空的界相同，所以如果轮回有边际，那么虚空也应该有边际，因此我认为没有边际。关于罪恶和堕落是否本质相同的问题，罪恶是所有众生身语的恶行，而堕落是受了戒律的人违背戒律的恶行，所以罪恶是总的，堕落是别的。关于成就究竟的意义，是福德重要还是智慧重要的问题，一般来说，成就究竟意义的不住涅槃，需要智慧不堕入有寂轮回的边际，福德不堕入寂灭涅槃的边际，所以两者都很重要。在暂时的情况下，在没有获得究竟之前，主要应该修持智慧，如果不是这样，仅仅依靠福德无法断除轮回的根本，而且凡夫俗子烦恼强烈，会堕入有寂轮回的边际。此外，在没有获得自利圆满之前，主要应该修持成办他利的福德，如果不是这样，主要修持无分别的智慧，就会堕入寂灭涅槃的境地，从而断绝利益他人的事业。此外，成就自利圆满的法身依赖于智慧，成就他利圆满的色身二者依赖于福德，因此必须将二资粮结合起来修持。关于声闻缘觉的道仅仅获得见道之后，以后进入大乘的时候，以前的声闻缘觉的道是否有帮助的问题，现在虽然有人认为没有帮助，但实际上非常有帮助，因为要获得佛陀的果位，必须断除烦恼障和所知障两种障碍，而声闻缘觉的道能够完全断除烦恼障，并且声闻缘觉的
English
Although some believe that contemporary scholars agree on this point, I do not concur. Because one has already attained enlightenment, there is no desire to attain it, hence there is no aspiration bodhicitta. Because one has completed the training, there is nothing to be learned, hence there is no entering bodhicitta. Regarding whether samsara in general has an end or not, since it is said in the scriptures that the realm of sentient beings is the same as the realm of space, if samsara has an end, then space should also have an end, therefore I believe it is without end. Regarding whether sin and transgression are the same in essence or not, sin is the misdeeds of body and speech of all sentient beings, while transgression is the misdeeds of those who have taken vows that violate those vows, so sin is general and transgression is specific. Regarding whether merit or wisdom is more important for achieving the ultimate goal, in general, to achieve the ultimate goal of non-abiding nirvana, one needs wisdom not to fall into the extreme of existence and samsara, and merit not to fall into the extreme of peaceful nirvana, so both are important. In the temporary situation, until one has attained the ultimate, one should mainly practice wisdom, because if not, merit alone cannot cut off the root of samsara, and ordinary people have strong afflictions and will fall into the extreme of existence and samsara. Furthermore, until one has attained the perfection of self-benefit, one should mainly practice the merit of taking on the benefit of others, because if not, if one mainly practices non-conceptual wisdom, one will fall into the state of peaceful nirvana, thereby cutting off the work of benefiting others. Furthermore, the attainment of the Dharmakaya, which is the perfection of self-benefit, depends on wisdom, and the attainment of the two form bodies, which is the perfection of benefiting others, depends on merit, therefore one must practice the union of the two accumulations. Regarding whether the path of Hearers and Solitary Realizers only attains the path of seeing, and later when entering the Mahayana, whether the previous path of Hearers and Solitary Realizers is helpful or not, although some now think it is not helpful, it is actually very helpful, because to attain Buddhahood, one must abandon both the afflictive obscurations and the cognitive obscurations, and the path of Hearers and Solitary Realizers can completely abandon the afflictive obscurations, and the Hearers and Solitary Realizers
Chinese
哦，进入大乘的菩萨为了断除所知障而需要在道上努力，但为了断除烦恼障则不需要在道上努力。而且，圣者龙树父子认为声闻缘觉具有证悟法无我的智慧。按照他们的观点，声闻缘觉圣者进入大乘后，也需要新产生证悟法无我的加行道和见道，这一点很清楚。 什么是心和心所的差别呢？心和心所这些都是从相同的因缘中产生，并且以相同的对境和行相而起作用的缘故，这些的差别即使是普通人也难以分辨。但是，依靠经论稍微解释一下。经中说：“于彼义显现，彼之差别为心所。”因此，自己能够独立执持事物本体的是心，自己能够独立执持事物差别的是心所，这样以仅仅是行相不同的方式来区分这两者。虽然对此可以说的有很多，但因为担心文字过多，所以没有写。 什么是全知智慧是心还是心所呢？众生时期的不清净的心和心所转变之后就是全知智慧，因此不清净的心转变之后的全知智慧是完全清净的心，不清净的心所转变之后的全知智慧是完全清净的心所。 也就是，如镜般的平等性智，妙观察智，成所作智等是清净的心。禅定的蕴，智慧的蕴，解脱的蕴等等是清净的心所。 什么是法王衮钦巴、布顿仁波切和萨迦班智达的观点呢？法王衮钦钦波是，首先在第一法轮中开示有为法都是无常、痛苦等，从而使所化众生从轮回中厌离，生起厌倦之心，并渴望涅槃。首先消除对轮回的粗大贪恋，然后在第二法轮中，开示有为的缘起之法都是自性空，从而消除认为无常等是真实的
English
Oh, a Bodhisattva who has entered the Mahayana needs to strive on the path to eliminate the obscuration of knowledge, but does not need to strive on the path to eliminate the obscuration of afflictions. Moreover, the venerable Nagarjuna and his son believe that the Shravakas and Pratyekabuddhas have the wisdom to realize the absence of inherent existence of phenomena. According to their view, it is clear that those Shravaka and Pratyekabuddha saints who enter the Mahayana also need to newly generate the path of application and the path of seeing that realize the absence of inherent existence of phenomena. What is the difference between mind and mental factors? These minds and mental factors arise from the same causes and conditions, and because they function with the same object and aspect, the differences between them are difficult for even ordinary people to distinguish. However, relying on the scriptures, I will explain it briefly. It is said in the scriptures, "In that, the meaning appears, the difference of that is mental factors." Therefore, that which can independently grasp the essence of things is mind, and that which can independently grasp the distinctions of things is mental factors. Thus, these two are distinguished by merely having different aspects. Although there is much that can be said about this, I have not written it because I am concerned about the length of the text. What is omniscient wisdom, mind or mental factor? The impure mind and mental factors of sentient beings at the time of sentient beings, when transformed, are omniscient wisdom. Therefore, the omniscient wisdom that is transformed from the impure mind is a completely pure mind, and the omniscient wisdom that is transformed from the impure mental factors is a completely pure mental factor. That is, the mirror-like wisdom of equality, the discriminating wisdom, the accomplishing wisdom, etc., are pure minds. The aggregate of concentration, the aggregate of wisdom, the aggregate of liberation, etc., are pure mental factors. What are the views of Dharma Lord Kunkhyenpa, Buton Rinpoche, and Sakya Pandita? Dharma Lord Kunkhyen Chenpo is, first, in the first turning of the Dharma wheel, he taught that conditioned phenomena are impermanent, suffering, etc., thereby causing the disciples to turn away from samsara, generate weariness, and aspire to nirvana. First, he eliminated the gross attachment to samsara, and then, in the second turning of the Dharma wheel, he taught that conditioned phenomena, which are interdependent, are empty of inherent existence, thereby eliminating the belief that impermanence, etc., are true.