Tibetan
་ཡབ་སྲས་ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་པར་བཞེད་ལ། དེ་དག་གི་ལུགས་ཀྱིས་ཉན་རང་འཕགས་པ་ཐེག་ཆེན་དུ་ཞུགས་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་ལམ་དང་། མཐོང་ལམ་གསར་དུ་བསྐྱེད་དགོས་པར་གསལ་ལོ། ། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་ཁྱད་པར་གང་ཞེས་པ་ནི། སེམས་སེམས་བྱུང་འདི་རྣམས་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པ་ལས་སྐྱེ་ཞིང་། དམིགས་རྣམ་གཅིག་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། འདི་དག་གི་ཁྱད་པར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་བརྟག་དཀའ་བར་གདའ་ནའང་། ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། དེ་ལ་དོན་མཐོང་རྣམ་པར་ཤེས། །དེ་ཡི་ཁྱད་པར་སེམས་ལས་བྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པས། དོན་གྱི་ངོ་བོ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་འཛིན་པ་སེམས་དང་། དོན་གྱི་ཁྱད་པར་རང་སྟོབས་ཀྱི་འཛིན་པ་སེམས་བྱུང་ངོ་ཞེས་རྣམ་པ་ཙམ་མི་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་འདི་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འབྱེད་པ་ལགས། འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་མང་ཡང་ཡིག་གེ་མང་ཀྱིས་དོགས་པས་མ་བྲིས་སོ། །ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གང་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ཀྱི་མ་དག་པའི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས་གནས་གྱུར་པ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་མ་དག་པའི་སེམས་གནས་གྱུར་པའི་ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་ཡིན་ལ། མ་དག་པའི་སེམས་བྱུང་གནས་གྱུར་པའི་ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་བྱུང་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་མཉམ་པ་ཉིད། སོར་རྟོག བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་རྣམས་དག་པའི་སེམས་ཡིན་ཅིང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དག་པའི་སེམས་བྱུང་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་རྗེ་ཀུན་མཁྱེན་པ་དང་། བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་དང་། ས་སྐྱ་པཎ་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་ཚུལ་གང་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་ཆོས་རྗེ་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་ནི། བཀའ་དང་པོ་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སོགས་སུ་བསྟན་ནས། གདུལ་བྱ་རྣམས་འཁོར་བ་ལས་ཡིད་ཕྱུང་སྟེ། སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་འདུན་པར་མཛད་ནས། འཁོར་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་དྲི་མ་རགས་པ་བསལ་ལ་དེའི་འོག་ཏུ་བཀའ་བར་པས། འདུས་བྱས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་རྣམས་རང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་བར་བསྟན་ནས། མི་རྟག་སོགས་སུ་བདེན་ནམ་སྙམ་པའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དྲི་མ་འབྲིང་པོ་བསལ། དེའི་འོག་ཏུ་བཀའ་ཐ་མར་དོན་དམ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་རྟག་བརྟན་གཡུང་དྲུང་མི་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་བསྟན་ནས། ཅང་མེད་དུ་འཛི
Chinese
父子声闻缘觉认为存在对法无我的证悟。按照他们的观点，那些进入大乘的声闻缘觉圣者，也需要新产生对法无我证悟的加行道和见道，这一点很明确。 什么是心和心所的差别呢？这些心和心所从相同的因缘中产生，并且以相同的对境和行相为目标。因为这个原因，这些的差别凡夫很难辨别。但是，依靠经文稍微解释一下。经文中说：“彼见义为识，彼之差别为心所。”因此，心是凭借自身的力量执持义的自性，心所是凭借自身的力量执持义的差别。通过仅仅是行相不同的方式来区分这两者。虽然对此要说的话非常多，但是因为担心文字过多所以没有写。 什么是全知智慧是心还是心所呢？有情时期的不清净的心和心所转变之后就是全知智慧。因此，不清净的心转变之后的全知智慧是完全清净的心。不清净的心所转变之后的全知智慧是完全清净的心所。 也就是说，如镜般的平等性智，妙观察智，成所作智等是清净的心。禅定的蕴，智慧的蕴，解脱的蕴等等是清净的心所。 什么是法主昆钦巴、布顿仁波切和萨迦班智达的观点呢？法主昆钦钦波（一切智者）是这样认为的：最初的教诲将有为法显示为无常、痛苦等，从而使被教化者从轮回中厌离，生起厌倦，并渴望涅槃。这样，消除了对轮回的粗大贪恋。之后，在中间的教诲中，将有为的缘起法显示为空性，从而消除了认为无常等是真实的实有而产生的对事物的执着。之后，在最后的教诲中，将胜义的如来藏显示为常恒、不变的法性，从而消除了认为一切皆
English
The Father and Sons, the Shravakas and Pratyekabuddhas, consider that there is realization of the selflessness of phenomena. According to their system, it is clear that those Shravaka and Pratyekabuddha Aryas who enter the Mahayana also need to newly generate the path of application and the path of seeing for the realization of the selflessness of phenomena. What is the difference between mind and mental factors? These minds and mental factors arise from the same causes and conditions, and they engage with the same object and aspect. Because of this reason, the differences between these are difficult for ordinary people to discern. However, relying on the scriptures, I will explain a little. It is said in the scriptures, "That which sees the meaning is consciousness; the difference of that is mental factors." Therefore, mind is that which grasps the essence of the meaning by its own power, and mental factors are that which grasps the distinctions of the meaning by its own power. These two are distinguished by way of merely different aspects. Although there is much to be said about this, I have not written it because I am afraid of too many words. What is omniscient wisdom, mind or mental factor? The impure minds and mental factors of sentient beings, when transformed, are omniscient wisdom. Therefore, the omniscient wisdom that is the transformation of the impure mind is the completely pure mind. The omniscient wisdom that is the transformation of the impure mental factors is the completely pure mental factors. That is to say, the mirror-like wisdom, the discriminating wisdom, the accomplishing wisdom, and so on, are pure minds. The aggregates of samadhi, the aggregates of wisdom, the aggregates of liberation, and so on, are pure mental factors. What are the views of Dharma Lord Kunkhyenpa, Buton Rinpoche, and Sakya Pandita? Dharma Lord Kunkhyen Chenpo (Omniscient One) thinks like this: The first teachings showed conditioned phenomena as impermanent, suffering, etc., thereby causing those to be taught to turn away from samsara, generate weariness, and aspire to nirvana. In this way, the gross attachment to samsara was eliminated. Then, in the intermediate teachings, conditioned phenomena of dependent origination were shown to be empty of their own essence, thereby eliminating the attachment to things that arise from thinking that impermanence, etc., are real. Then, in the final teachings, the Sugata-garbha of ultimate truth was shown to be a permanent, stable, unchanging dharma, thereby eliminating the view that everything is